Kind van extreemrechts vertelt het verhaal van Tanné. Jarenlang verzwijgt ze haar extreemrechtse afkomst, uit angst voor het oordeel. Tot ze niet anders kan, omdat ze toevallig in de Mechelse politiek rolt. Met dit boek doorbreekt ze definitief haar jarenlange stilzwijgen.
Het is de pakkende getuigenis van een jonge vrouw die de vooroordelen van verschillende werelden door en door kent en dagelijks zoekt naar manieren om mensen voorbij het conflict te brengen. Het verhaal over de moeilijkste strijd die er bestaat: die tegen onze eigen ideeën, blinde vlekken en vooroordelen.
Het boek gaf interessante inzichten van hoe een kind soms de politieke voorkeur van zijn/haar ouders meesleurt. Hier en daar vond ik de hoofdstukken wel vreemd verdeelt en doordat ik het op mijn e-reader las kon ik bepaalde foto's niet zien wat waarschijnlijk wel wat wegnam van het verhaal. Zo kon ik niet lezen wat de moeder van tanné over het boek te vertellen had.
Enorm genoten. De meeste meningen vandaag zijn zo zwart/wit. Bogaerts zoekt naar verbinding. Een boek vol hoop! Ik hoop dat meer mensen dit lezen. Mooie lay-out ook van het fysieke boek. Chique ook van de mama van het nawoord.
Het boek is met veel respect en begrip geschreven. Ik had iets meer diepgang verwacht. En misschien ook iets meer echt over het kind zijn in een extreem rechtse familie. Dat komt aanbod, maar beperkt. Het boek is vooral een zoektocht van een twintiger, met een hoopvolle nood.
Tanné groeit op met een moeder die zich in de extreemrechtse politieke arena begeeft. Lange tijd staat ook haar jeugd in het teken van dit gedachtegoed. Zo werd ze al jong lid gemaakt van het VNJ, een soort nationalistische padvinderij met meisjes- en jongensgroepen. Als Nederlander is het lastig voor te stellen hoe kinderen al zo jong op georganiseerde wijze dergelijk gedachtegoed gebracht kunnen worden. Al gebeurt er steeds meer op uitermate rechts of ultranationalistisch in Nederland, lijkt dit niet zo georganiseerd te zijn voor kinderen en jonge tieners.
De schrijfster beschrijft haar coming-of-age in de vorm van een persoonlijke zoektocht, waarin zij haar kernwaarden ontdekt. Die balanceert ze met de (blijvende) liefde voor haar moeder. Haar innerlijke conflicten en vroege carrièrekeuzes hangen hiermee samen en worden openlijk uit de doeken gedaan. Dat doet ze met oog voor de wereld om haar heen, maatschappelijke beschouwingen en het uitlichten van personen die een rol hebben gespeeld of nog spelen in haar ontwikkeling.
Ze blijft in ontwikkeling, steeds meer bewegend naar haar optimale manier van leven en zijn. Dit moedig geschreven boek draagt daaraan bij. Het laat de lezer ook zien hoe je ondanks je achtergrond kunt kiezen om het anders te doen dan je ouders of andere naasten.
Tot slot laat ze haar moeder zelf kort aan het woord.
Het is natuurlijk zeer intrigerend: het levensverhaal van de dochter van de secretaresse van Filip Dewinter en politica bij Vlaams Belang. Je leert hoe politieke en maatschappelijke overtuigingen in echokamers terechtkomen en op die manier steeds meer in een soort tunnelvisie geraken. Tanné Bogaerts beschrijft dat zonder rancuneus te zijn tegenover haar grootouders of haar moeder. Ze toont begrip, ook al beseft ze naarmate ze ouder wordt hoe fout het gedachtengoed van extreem rechts is. Ook haar eigen evolutie naar een engagement in de Mechelse "kleurloze" stadslijst, via Groen, is interessant en zeker ook de kanttekeningen die ze daarbij durft maken: zelfs daar heerst veel particratie... Tot zover het boeiende aan dit boek, maar het is niet goed geschreven, haar zinnen staan te dikwijls op kromme poten en vooral neemt ze niet de tijd om een aantal interessante gedachtengangen (die ze zeker heeft) voldoende uit te werken tot een thesis, tot een kort essay. Ze raakt ontzettend veel maatschappelijke visies heel even aan (de waarde van het durven twijfelen in de politiek bijvoorbeeld), maar ze doet er uiteindelijk weinig mee. En zo wordt het boek een opeenstapeling van losse ideetjes, losse flodders die regelmatig hun doel missen. Wat meer redactie op dit boek had het ongetwijfeld interessanter kunnen maken.
Ik koos dit boek omdat ik het woord 'extreemrechts' zag staan op de cover. 'Aha, een boek gevuld met oftewel een geromantiseerde versie van het Vlaams belang of 220 pagina's aan Vlaams belang bashing.' Maar een boek gevuld met emotionele eerlijkheid is het resultaat.
Ook ik betrap mezelf er soms op om slecht te praten over extreemrechts, zonder de moeite te nemen te luisteren naar de argumenten die er op tafel worden gelegd. Tanné Bogaerts is zo oprecht in haar boek, en durft de problemen te benoemen hoe ze zijn. Dit boek gaat over opkomen voor waar je in gelooft en spoort anderen aan om hetzelfde te doen. Om te denken, en te luisteren naar elkaar.
5 sterren, aanrader aan iedereen die zich tevergeefs vastklampt aan oude tradities meegegeven door thuis, of gewoon mensen zoals ikzelf, die meer willen leren over het opkomen voor jezelf in de politieke wereld.
Een heel vlot geschreven verhaal. Herkenbaar voor velen actief in de politiek, die nog steeds verbaasd zijn over het overheersende machtsspel. Ook mooi verhaal over de interne strijd tussen wat je als kind als normaal en abnormaal hebt meegekregen van de mensen die je graag ziet en hoe dit keihard kan botsen met de gevoelens en waarden die jezelf ontwikkeld.
Bewonderenswaardige getuigenis over het opgroeien als kind in een een gezin/familie die gelinkt is met extreemrechtse gedachten en alle gevolgen vandien.
Aanrader voor de jeugd van tegenwoordig, ouderen kunnen hier ook van leren.