ฉันไม่ได้อ่อนไหว เธอนั่นแหละที่ทำเกินไป

by Yoo Eun-jung, ยูอึนจ็อง, สุมาลี สูนจันทร์ (Translator)

จิตบำบัดเพื่อรับมือกับบรรดาผู้ที่ล้ำเส้น ปกป้องเขตแดนอารมณ์ของตัวเองให้ปลอดภัย และจะไม่ตกเป็นเหยื่อทางอารมณ์ของใครอีกต่อไป



“อย่ารู้สึกแย่ไปเลย ที่ฉันพูดก็เพราะหวังดีกับเธอนะ”

“เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง ทำไมอ่อนไหวง่ายจัง!”

“ปกติก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่ ทำไมวันนี้อารมณ์เสียง่ายจัง”

“ฉันแค่พูดเฉย ๆ ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย”



หลายครั้งที่เรารู้สึกไม่ดีต่อคำพูดและการกระทำของผู้อื่น แต่กลับถูกล้อเลียนหรือต่อว่ากลับมาว่า “อ่อนไหวเกินไป” ซึ่งเป็นคำพูดที่ทำให้รู้สึกแย่กว่าเดิม และในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้ที่รู้สึกขุ่นมัวเพราะมีคนมาล้ำเส้นความรู้สึกย่อมต้องการคนเข้าใจและเข้าข้าง และเกิดคำถามว่า “ฉันอ่อนไหวเหรอ ไม่ใช่เธอที่ทำเกินไปเหรอ” จริงอยู่ว่าเป็นเรื่องไม่น่ายินดีนัก หากต้องเผชิญหน้ากับคนที่ไม่เพียงละเมิดขอบเขตของคนอื่น แต่ยังไม่พยายามเข้าใจ และด้อยค่าความรู้สึกของคนอื่น คำถามคือ แล้วทำอย่างไร ถึงจะปกป้องตัวเองจากบุคคลที่มีพฤติกรรมอย่างนี้ได้



คำตอบก็คือ การฝึกสร้างพลังปกป้องขอบเขตอารมณ์ของตัวเอง



ฉันไม่ได้อ่อนไหว เธอนั่นแหละที่ทำเกินไป เขียนโดยยูอึนจ็อง จิตแพทย์หญิงชาวเกาหลีใต้ ผู้ให้คำปรึกษาแก่ผู้คนมากมาย และยังเขียนหนังสือเกี่ยวกับจิตวิทยามาแล้วหลายเล่ม หนังสือเล่มนี้จะพาเราไปสังเกตพฤติกรรมของคนที่ชอบล้ำเส้นอารมณ์ของผู้อื่น การทำความเข้าใจมนุษย์และการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล รวมไปถึงวิธีการสร้างความมั่นคงทางจิตใจ เพื่อสร้างขอบเขตอารมณ์ที่แข็งแกร่ง ไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายความรู้สึกได้ง่าย ๆ ให้อารมณ์และจิตใจของเราเติบโตขึ้นอย่างเข้มแข็ง ขณะเดียวกันก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองก้าวล้ำเส้นอารมณ์ของผู้อื่นไปด้วย

Genres: Self Help

272 pages, Paperback

First published September 14, 2020

About the author

Korean: 유은정
Thai: ยูอึนจ็อง

Reviews

[DoDo · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คือดีมากจริงๆ ค่อนข้าง self care แนวจิตบำบัด อ่านเพื่อทำความเข้าใจตัวเองและผู้อื่น

พูดถึงการละเมิดและด้อยค่าความรู้สึกจากคนที่ล้ำเส้นคนอื่นได้ดีมาก ออกแนวฟังจิตแพทย์เล่าเคสแต่ละอย่างที่พบเจอ ซึ่งรีเลทเพราะใกล้ตัวเห็นได้ทั่วไป หนังสือค่อนข้างชี้ทางให้ปกป้องและเห็นคุณค่าในตัวเอง หลายประเด็นก็ดีมากๆ อย่างการซึมเศร้าจากตัวตนในโซเชียล มูฟเม้นของเฟมินิสต์ พ่อแม่บังคับชีวิตลูกเหมือนเป็นชีวิตเสมือน การที่ทำตามใจคนอื่นเพื่ออยากให้คนอื่นยอมรับ

เล่มนี้จะชี้ถึงปัญหาและสาเหตุการแสดงออกในรูปแบบที่ต่างกันไป ว่าคนที่ล้ำเส้นเข้ามานั้นมีจุดประสงค์อะไร
พออ่านเคสแล้วคือว้าวมาก ทำให้เข้าใจความคิดทั้งสองฝั่งทั้งเหยื่อ-abuser
คือชอบมาก เป็นหนังสือที่อยากแชร์ให้คนรอบตัวได้อ่าน

[Afew* · Rating 4 out of 5]

หนังสือแด่ผู้ที่ถูกด้อยค่าทางความรู้สึก ไม่ถูกรับฝัง และโดนคนรอบตัวรุกล้ำความรู้สึก

เราชอบนะ อ่านง่าย เพลินๆ เนื้อหาจะแบ่งเป็นบทๆ แต่ละบทจะประกอบด้วยบทความย่อยที่ไม่ยาวมาก ทำให้อ่านได้เรื่อยๆ โดยไม่เบื่อ เนื้อหาก็ไม่หนักจนเกินไป เข้าใจได้ไม่ยาก เราว่าประเด็นที่หนังสืออธิบายเป็นประเด็นที่ทุกคนควรรู้นะ มันคือการเคารพความรู้สึกของตัวเองและคนอื่น ไม่รุกล้ำหรือตัดสินความรู้สึกของคนอื่น จริงๆมีอีกหลายประเด็นเลยที่ถูกพูดถึงทั้ง ทราม่าในวัยเด็ก frenemy มียกเคสประกอบให้เห็นภาพ บทที่พูดถึงพ่อแม่คือตรงใจเรามาก
รวมๆแล้วเราว่าสนุก อ่านเพลินและได้ความรู้

[Mirai · Rating 5 out of 5]

โอ้โหววว เล่มนี้เป็นอีกเล่มที่ประทับใจมากๆ เป็นหนังสือแนวรักตัวเองที่เราอยากแนะนำให้ทุกคนได้ลองอ่านจริงๆ

เล่มนี้ ผู้เขียนเป็นจิตแพทย์ เค้าจะเล่าเคสกรณีศึกษาต่างๆ จากผู้ป่วยที่เค้ารับผิดชอบ โดยมีคอนเซ็ปเล่มว่า "นี่คืออาณาเขตความรู้สึกของฉัน ฉันจะปกป้องมันอย่างที่สุด และเธอ! ก็ห้ามล้ำเส้นเข้ามา!" แต่อย่างว่าอะเนอะ.. อาณาเขตความรู้สึกของแต่ละคนไม่เท่ากัน แถมมันล่องหนอีกต่างหาก บางคนดูออก บางคนดูไม่ออก บางทีก็เผลอไปรุกล้ำความรู้สึกคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่บางคนก็ร้ายหน่อย จงใจคุกคามความรู้สึกคนอื่นเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีซะงั้น (หึ!)

นอกจากพวกเคสต่างๆ แล้ว ผู้เขียนก็จะเล่าถึงเทคนิคและวิธีการรับมือกับปัญหาพวกนี้(และคนใจร้ายพวกนี้)ก้วย เธอจะยกตัวอย่างนำให้เราเห็นสภาพปัญหาก่อน และชี้ให้เห็นถึงต้นตอของสาเหตุปัญหา ผ่านมุมมองของผู้ถูกกระทำและผู้กระทำ ก่อนจะปิดท้ายด้วยวิธีแก้ปัญหาอย่างจริงจังและตรงไปตรงมา

ความจริง ตอนอ่านเล่มนี้ก็อดนึกถึงอีกเล่มที่มีความคล้ายกันไม่ได้ นั่นก็คือ "เหนื่อยไหม กอดหัวใจตัวเองหรือยัง" ของยุนแดฮย็อน (สำนักพิมพ์ Bloom) คือทั้งสองเล่มมีคล้ายกันในแง่ของการยกตัวอย่างสภาพปัญหาจริงของผู้ป่วยจากประสบการณ์ของตัวเอง ชี้ให้เห็นสาเหตุอย่างรอบด้าน และปิดท้ายด้วยวิธีการแก้ปัญหาเหมือนกัน

แต่ทั้งสองเล่มก็มีความโดดเด่นที่แตกต่างกันอยู่ คือ เล่มเหนื่อยไหมฯ (Bloom) จะมุ่งเน้นไปที่การรักและมองหาคุณค่าของตัวเองในทุกๆ วันด้วยวิธีง่ายๆ แบบไม่ต้องรอให้ใครมาทำร้ายความรู้สึก เราก็สะสมพลังใจได้ ส่วนเล่มฉันไม่ได้อ่อนไหวฯ (เล่มนี้) จะมุ่งเน้นไปที่การวิเคราะห์ถึงต้นเหตุแห่งปัญหาที่เกี่ยวพันกับสภาพสังคม วัฒนธรรม และการเมืองในปัจจุบันอย่างลึกซึ้งมากกว่า เพื่อแก้ปัญหาได้อย่างตรงจุดจริงๆ

เอาจริงๆ ทั้งสองเล่มอ่านคู่กันได้เลยนะ เคสไม่เหมือนกัน ข้อเสนอแนะทั้งสองเล่มก็หลากหลายให้เราเลือกใช้ได้ตามความเหมาะสมด้วย :)

[lostlessboy* · Rating 5 out of 5]

ดี ดีมากๆ เหมือนได้นักจิตบำบัด / จิตเเพทย์ มานั่งคุยเป็นเพื่อน ตอนอ่านเนื้อหาเริ่มเเรกถึงกลางๆ ก็ค่อนข้างคิดว่าคงไปทัชกลุ่มวัยรุ่น 20-30 หรือคนที่ติดหล่มสักช่วงในชีวิต แต่พออ่านไปเรื่อยๆ จนจบก็คิดว่า เอ่อ ที่จริงเเล้วทุกช่วงทุกวัยก็เผชิญกับประสบการณ์ เหตุการณ์ ปัญหาในรูปแบบต่างๆ ได้หมดนี่หว่า เเล้วเราก็เหมือนต้องเผชิญกับการล้มล้างอัตลักษณ์ การยึดมั่นถือมั่น รีเซ็ต แล้วสร้างตัวตนใหม่ ไปเรื่อยๆ มันกลมๆ เหมือนชีวิตที่ต้องเผชิญบางสิ่งที่ทำให้บางอย่างของเราล้ม ล่มสลายลง แล้วเเตกกิ่งก้านสาขาใหม่ เพื่อเติบโต

ผมชอบที่หนังสือหยิบประเด็กเล็กประเด็นน้อยอย่างการลดความอ้วน การคิดคำนึงถึงรายได้ มาอธิบายในช่วงท้ายเล่มมากๆ รู้สึกผู้เขียนได้พูดถึงแก่นต่างๆ ในตอนแรกแล้ว มากระเทาะให้เห็นว่า เรื่องที่คนอาจจะมองว่าเล็กอย่าง การลดความอ้วน มันก็ยังเกาะเกี่ยวกับปัญหาใหญ่อย่างการค้นหาตัวเอง การประนีประนอมสร้างสมดุลของสิ่งต่างๆ การจัดการกับการบีบคั้นของปัญหาที่รบกวนจิตใจที่มาจากโครงสร้างเชิงสังคม เเล้วพอมันเเฝงมากับสิ่งเล็กสิ่งน้อยในชีวิตประจำวันพออ่านเเล้วก็ โห ไม่เเปลกเลยที่เราจะคิดว่ามันใหญ่เท่ากันไปหมด เเต่ผู้เขียนก็ชี้ทางให้แหละว่ามันมีเลเยอร์ซ้อนๆ กัน มันทำงานกันยังไง

ที่สำคัญหนังสือเล่มนี้ ตั้งคำถาม ชี้ให้เห็นปัญหา ยก Case Study แล้วยังแนะนำวิธีที่ใช้ได้ในชีวิตประจำวัน แถมแต่ละประเด็นที่ยกหลายสิบประเด็น ผมโดนไปเยอะเลย เชื่อว่าผู้อ่านคนอื่นๆ ก็คงต้องเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ หรือมองเห็นตัวเองได้ในสิ่งที่ผู้เขียนยกขึ้นมา

ชอบ อยากแนะนำจริงๆ ครับเล่มนี้

[van1998 · Rating 4 out of 5]

- ฉันเข้าใจประเด็นที่คุณพูดนะคะ แต่ฉันคิดว่ามันเป็นประเด็นที่ค่อยข้างอ่อนไหว ขอกลับไปเรียบเรียงความคิด แล้วค่อยกลับมาตอบคุณอีกครั้งได้ไหมคะ

- ในวันนี้เราอาจปรารถนาสิ่งแรก แต่วันพรุ่งนี้เราอาจปรารถนาสิ่งหลัง เพราะจิตใจของคนเราชอบเล่นไม้กระดานหกแบบนั้นตลอดเวลา

- ความโกรธและซึมเศร้า เปรียบเสมือนเหรียญสองด้าน หากความรู้สึกอึดอัดพุ่งออกมาข้างนอกก็เป็นความโกรธ แต่หากย้อนกลับไปข้างในจะเป็นความซึมเศร้า

- ช่วงชีวิตเราก็ต้องการเวลาคลุมเครือบนขอบโลกเหมือนกัน

- จงอย่าดึงกระดาษคำตอบจากคนที่กำลังแก้โจทย์อยู่ แล้วบอกว่าจะตรวจคำตอบให้ แม้แต่เด็กอนุบาลก็ไม่อยากให้ใครเห็นที่รูปที่ตนเองยังวาดไม่เสร็จ

[louvrejoy · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นหนังสือจิตบำบัดที่ดีเล่มนึงเลยค่ะ มีการอธิบายสาเหตุ เคสตัวอย่าง หนทางดูแลใจ การรับมือกับคนอื่นที่ล้ำเส้นด้านอารมณ์ความรู้สึกเราเข้ามา การด้อยค่าและการโทษตัวเอง การเปรียบเทียบตนเองกับผู้อื่น อาการซึมเศร้า เป้าหมายชีวิต ฯลฯ

[opal · Rating 5 out of 5]

★★★★★ (5.0/5.0)

[Nike Andaru · Rating 4 out of 5]

8 - 2023

Dua tahun terakhir saya banyak baca buku pengembangan diri, bukan karena mau jadi motivator atau karena beberapa kali memfasilitasi sesi psikososial, tapi lebih karena saya merasa memang butuh untuk membaca banyak hal tentang manusia. Ya tentang saya sendiri, orang-orang terdekat, rekan kerja hingga anak-anak.

Buku ini adalah salah satu literatur Korea di bagian pengembangan diri yang saya suka. Bisa dibilang terbitan Trans Media akhir-akhir ini lagi banyak menerjemahkan Korean-lit termasuk fiksi dan nonfiksi. Senangnya karena terbitan ini tuh bahasanya gak kaku, entah memang seperti itu versi Koreanya atau memang diterjemahkannya dengan pendekatan anak muda, jadinya enak banget dibaca. Beberapa malah ada yang pake ilustrasi, kali ini walau gak pake ilustrasi, tetap saja menyenangkan dibaca.

Yoo Eun Jung adalah psikiater yang menuliskan buku ini ibarat sesi terapi, tapi berbeda dengan I Want to Die But I Want to Eat Tteokpokki dalam buku ini tetap menjadi narasi bukan percakapan dengan tanya jawab ke para pasiennya. Kasus-kasus dalam buku ini memang nyata dan akan tetap relevan masalahnya hingga nanti-nanti. Misalnya bagaimana kita mendengar komentar seseorang tentang bentuk tubuh, hidup yang kita jalani, bagaimana peran orang tua dalam hidup anak, pasangan, dll.

Beberapa pasien di dalam buku ini menyalahkan diri sendiri, yang sering kali membuat kita makin terasa terpuruk, dari yang akhirnya menyimpan masalahnya, meledak hingga urusan diet makanan karena emosi hingga menyakiti diri sendiri secara fisik.

Asyik nih bukunya, kita dibawa menyelami banyak hal, banyak kasus, istilah psikologi dan sekaligus dapat mengetahui banyak hal yang bisa jadi solusi dari psikiaternya.

[Achandra · Rating 5 out of 5]

💕 Buku ini ditulis untuk mengajak kita agar menghargai dan mencintai diri sendiri sehingga kita tak perlu menjadi korban dari pengaruh kata-kata orang yang menyakiti perasaan kita. Umumnya, ketika orang lain melontarkan kata-kata menyakitkan kepada kita dan kita merasa marah kita sering dibilang “kok baper, kok sensi, kok marah, kok emosi, dan kata-kata lain semacam itu”.

💕 Karena pada dasarnya memang ada orang yang lahir dengan pembawaan yang sensitif. Tapi, lain lagi dengan hidup di lingkungan ‘sensitive condition’ dimana lingkungan mengharapkan kita menjadi sosok yang menderita dan tidak boleh bahagia. Biasanya orang-orang yang mengharapkan orang lain menderita dan merendahkan apapun yang orang lain lakukan karena mereka ingin menghilangkan perasaan rendah dirinya sekaligus agar mereka merasa superior.

💕 Jika ada orang seperti itu di lingkungan sekitar kalian, buku ini menuliskan 3 sikap yang harus kita tumbuhkan, yaitu: ketegasan, sikap dingin, dan kemampuan memutuskan. Dan yang tak kalah penting buanglah keinginan untuk terlihat baik di hadapan orang lain. Berhentilah terus membohongi diri sendiri. Tunjukkan bahwa kita terluka karena sikap mereka, bersikap tegaslah kepada mereka. Karena aku adalah superhero untuk diriku sendiri.

💕 Selain itu, lihat juga ke dalam dirimu sendiri. Kenapa kamu sering terluka. Jadi berhentilah membanding-bandingkan dirimu dengan orang lain. Tanamkan prinsip “aku adalah aku, kamu adalah kamu”. Fokuslah kepada diri sendiri, fokuslah pada perasaanmu, dan abaikan apapun mulut siapapun yang membuat merasa tersakiti. Karena buku ini akan banyak mengajarkan bahwa setiap orang butuh teman, butuh keberanian, dan butuh kepastian untuk menjadi sosok yang lebih berani dalam menghadapi hidup.

“Kita adalah permulaan diri kita. Jadi, mulai sekarang bertarunglah, berdamai, dan bangkitlah selayaknya orang dewasa” (hlm. 38).

[Tia Raihana · Rating 5 out of 5]

Buku dengan genre self improvement ini berisi essai yg diambil dari pengalaman klien penulis. Permasalahan yg dipaparkan complicated dan relate dengan yg sering terjadi ketika menginjak usia 20 an. Seperti mencemaskan masa depan, tuntutan orang tua, pekerjaan, hubungan pertemanan, dsb.

Salah satu contoh, ketika ngumpul pasti ditanyain dengan pertanyaan yg terdengarnya basa basi tetapi sebenarnya telah menyentuh identitas diri. Ketika kita menunjukkan ketidaksenangan mereka malah mengolok dengan sebutan 𝐛𝐚𝐩𝐞𝐫.Tanpa disadari mereka menghilangkan perasaan rendah dirinya dengan mengorbankan orang lain agar merasa superior.

Kerap kali pencapaian jadi tolak ukur keberhasilan seseorang. Padahal pertanyaan itu terlalu dini untuk ditanyakan pada kalangan usia awal hingga pertengahan 20 an. Lebih cocok dengan pertanyaan 𝙖𝙥𝙖 𝙮𝙜 𝙖𝙠𝙖𝙣 𝙠𝙖𝙢𝙪 𝙡𝙖𝙠𝙪𝙠𝙖𝙣 𝙨𝙚𝙡𝙖𝙣𝙟𝙪𝙩𝙣𝙮𝙖.

So, buku ini membantu kita menguraikan dan menemukan akar masalahnya. Selain itu, mengajak kita menghargai dan mencintai diri sendiri sehingga kita tak perlu menjadi korban dari kata-kata menyakitkan mereka.

Ingat! Jangan pernah membiarkan orang lain memasuk dan menyerang wilayah emosional. Kita butuh keberanian menghadapi hidup.

[Kumala Dee · Rating 5 out of 5]

Karena judulnya, awalnya kukira buku ini hanya berisi pembahasan tentang orang-orang yang melewati batas, suka merendahkan orang lain, berkata seenaknya dan cara menanggapinya. Tapi ternyata melebihi ekspektasi karena yang dibahas dalam buku ini cukup banyak, tentang isu kesehatan mental yang lainnya atau permasalahan yang banyak dihadapi milenial seperti kita, ceilah😄. Meskipun permasalahn dan kliennya dari korea (ya namanya juga buku dari sana) tapi banyak juga yang masih relate sama kehidupan di sini. Selain itu di buku ini juga ada terapi psikologisnya yang bermanfaaat buat yang mungkin merasa capek, lelah, butuh semangat buat ngejalanin hidup. Buku ini juga mengajak untuk lebih menghargai diri sendiri agar tak menjadi korban dari kata-kata orang lain, juga agar tetap memiliki kesadaran untuk tak menjadi penebar kebencian baik secara sengaja maupun tidak. Karena biasanya perkataan spontan yang keluar ngga kita sadari tapi kita ngga tau dampak kata-kata itu pada orang lain, apalagi kalau ada embel-embel becanda.

[Nanadhoi · Rating 5 out of 5]

Bagi saya buku ini sangat menarik, saya belajar banyak perkara baru dalam buku ini. Buku ini sangat sesuai untuk mereka yang dalam proses hendak mengenal diri atau orang lain. Selain itu saya rasa buku ini sesuai juga bagi mereka yang merancang untuk berkeluarga ataupun sudah berkeluarga supaya dapat memahami serba sedikit emosi dan perasaan anak-anak.


Rating sebenar sebelum dibundarkan : 4.8 🌟

[Dio Kramer · Rating 2 out of 5]

เราชอบการที่ผู้เขียนให้คำแนะนำเราในบางเวลาที้เราถูกล้ำเส้น แต่ไม่ชอบวิธีที่เขาเรียบเรียงเลยจริง ๆ