ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา เล่ม 7

ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา #7

by Rou Bao Bu Chi Rou, 肉包不吃肉, โร่วเปาปู้ชือโร่ว

ซือเม่ย ซือหมิงจิ้ง
ตลอดมาล้วนเป็นคนอ่อนโยน ความประพฤติสมบูรณ์แบบและอยู่ในโอวาท
เขาเหมือนปุยหิมะที่เพิ่งตกลงมา ขาวบริสุทธิ์ไร้มลทิน
ด้วยเหตุนี้เมื่อบนพื้นหิมะมีฝุ่นธุลีตกต้องเพียงเล็กน้อย ดอกเหมยแย้มบานครึ่งดอกแม้สักกิ่ง ก็ล้วนสะดุดตาจนน่าพะวง
.
เขาเติบใหญ่ขึ้นมาเหมือนดอกถานฮวาที่ผลิบานในราตรีอันยาวนาน
กลีบเลี้ยงเขียวชอุ่มไม่อาจปิดซ่อนสีขาวบริสุทธิ์ที่อยู่ภายใน
กรุ่นหลิ่นหอมขจรขจาย แผ่ราศรีบดบังทุกสรรพสิ่งรอบด้าน
.
บุรุษผู้นี้รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าขาวดุจหยกน้ำแข็ง
นัยย์ตาดอกท้อท่วมท้นด้วยความรู้สึก แวววาวอ่อนละมุนดุจธารวสันต์
ดูแล้วช่างอ่อนโยนนัก เกรงว่าต่อให้บันดาลโทสะขึ้นมา ก็คงนุ่มนวลไปหมด
แนวโค้งของสันจมูกเนียนลื่นอ่อนโยน มากไปกว่านี้สักส่วนก็จะคมเข้มเกินไป น้อยไปกว่านี้สักส่วนก็จืดจางเกินไป
.
ริมฝีปากแดงอิ่มเต็มดุจพลอิงเถาพราวน้ำค้าง
คำพูดที่เอ่ยออกมาล้วนหวานละมุน ความผิดของเขาก็ดี
ความลังเลของเขาก็ช่าง ความเห็นแก่ตัวเพียงเล็กน้อย
บางครั้งบางคราวของเขา ล้วนชัดเจนจนเห็นได้ชัด ทั้งยากจะลืมเลือน
.
เดิมเขาเองก็เป็นคนธรรมดา มิใช่รูปสลักหิน
มิใช่ภาพวาดบนม้วนผ้าไหม เขาเองก็มีความเห็นแก่ตัว

Genres: Fantasy, Yaoi, Romance, Drama, Novels

374 pages, Paperback

Published October 29, 2021

About the author

Associated Names:
* Rou Bao Bu Chi Rou
* 肉包不吃肉 (Chinese Profile)
* โร่วเปาปู้ชือโร่ว (Thai Profile)
* Meatbun Doesn't Eat Meat (English Profile)

Reviews

[Celeste · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่มีหลายอารมณ์มากก ห้ามอ่านในที่สาธารณะเด็ดขาด คนอาจคิดว่าบ้าไปแล้ว 😂🤣 เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้แบบงง ๆ

เขียนรีวิวความรู้สึกเก็บไว้รวบตึงแบบเล่ม 1 - 6 ไม่ไหวจริง ๆ นะคะ

ข้างล่างต่อไปนี้เลยคือความในใจตอนที่อ่านซึ่งแทบจะสปอยเรื่องแหลก ใครยังอ่านไม่จบ อย่าเพิ่งอ่านสปอยเลยหมดสนุกแน่นวล มีเซอร์ไพรส์หลายสิ่งมากกค่ะ
.
.
.
.
.
.



ยังไม่ทันไปถึงไหน แค่ต้นเล่มก็ได้เสียน้ำตาไปกับหนานกงซื่อเลย น้องเป็นคนที่ดีงามจริง ๆ ยังไงก็ฆ่าพ่อไม่ลงอะนะ ถึงอิพ่อจะทำเรื่องเลวร้ายต่ำช้าสุด ๆ ก็เถอะ

ตรงที่บอกว่า ในช่วงเวลาสุดท้ายยังได้กินส้มกลีบนึงที่หนานกงหลิ่วผู้พ่อแกะให้ น้ำตาซึมเลย ดาวน์ตั้งแต่ต้นเล่มแบบนี้จะมีพีคกว่านี้อีกไหมเล่มนี้ 😢

ไปอ่านต่อค่า^^
.
.
.
.
.

ต่อ ๆๆ

สวีซวงหลิน…หนานกงซวี่ ตัวร้ายบ้าเลือดวิปริต ทำไมถึงมีความสุขกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างไร้เดียงสากับแค่มีคนเตือนให้อย่าเดินเท้าเปล่า พื้นเย็นเฉียบขนาดนี้ใส่รองเท้าเสียสิ

อาจารย์หลัวเฟิงหวาคนเตือนจากไป ไม่ทันได้บอกเค้าว่าชอบที่เป็นห่วง ถึงกับต้องสร้างเยี่ยวั่งซี ตัวแทนที่มีชีวิตมาคอยเตือนตัวเองอีก

จะซึนตัวพ่อไปถึงไหนคะคุณพรี่ พูดตรง ๆ ตามที่รู้สึกสักนิดนี่มันเสียหน้าจะตายซะให้ได้หรือไงกัน แล้วก็มานั่งเสียใจทีหลังจนต้องสร้างเรื่องสาดเลือดอลังการขนาดนี้

แถมมีคำอธิษฐานในวัยเด็กที่แอบเขียนไม่บอกใครอันนี้อีก


“ขอให้หลัวเฟิงหวา หนานกงซวี่และหนานกงหลิ่ว เป็นญาติเป็นสหายกันชั่วชีวิต กินส้มด้วยกัน แบ่งขนมกินด้วยกัน ปีนหลังคาด้วยกัน

ตั้งแต่หนุ่มจนแก่เฒ่า”


เอาเข้าไปค่ะผู้เขียน คุณโร่วเธอจะเอาอย่างนี้ใช่ไหม พังตับเข้าไปซี่!! มาเลยพร้อมแล้ว!!! 🤣😂😭
.
.
.
.
.

หลังจากตับพังไปละกับบรรดาคนสกุลหนานกง

คิดว่าคงไม่มีอะไรเซอร์ไพรส์ไปกว่านี้อีกแล้วค่ะ มีคนทรยศจากสำนักกูเย่ว์เยี่ยก็ยังงั้น ๆ แหละ ก็ต้องมาบ้างล่ะนะ / เท้าแขนมอง

แต่สิ่งนี้มันเซอร์ไพรส์มากไปไหมคะ 😳🥶 หมาโม่เป็นทายาทสายตรงรุ่นที่เจ็ดของสำนักหรูเฟิง!!!

ฉันตามโลกนี้ไม่ทันละพี่บัวลอย 555
.
.
.

ต่อด่วนๆๆๆ

พี่โร่วคะ คุณพรี่จะมามี Multiverse กะทันหันแบบนี้ไม่ได้นะคะ ตั้งตัวไม่ทันแล้ววว 🤣 นี่เอาโม่หรานเวอร์ชั่นท่าเซียนตี้จวินในภพที่แล้วมาเป็นหัวหน้าเม็ดหมากเจินหลง ที่มาอยู่ในเวลาและสถานที่เดียวกันกับโม่หรานเวอร์ชั่นปรมาจารย์โม่ในภพปัจจุบันได้ไงเนี่ยคะ

หรือเรากำลังอ่านสึบาสะของป้า CLAMP อยู่ (คิดถึงเซารันกับซากุระจัง) แต่ขานั้นเค้ายังค่อย ๆ เฉลยมาอะ นี่จะมาก็มา 555 อยากเรียก TVA จัง 🤣

เป็นว่าคนนึงมีชีวิต อีกคนเหลือแต่ร่างใส่หมากไปเลยอยู่ในเวลาเดียวกันได้ก็เอา เอ้า

สงสารอาจารย์ฉู่มากก อยู่ดี ๆ คนที่อยู่ในฝันต้องห้ามเหลวไหลเลอะเทอะกลับโผล่มามีตัวตนยืนอยู่ตรงหน้า แถมมาลวนลามทางวาจาพอ ๆ กันกับในฝัน เป็นเราขอหนีก่อนล่ะค่ะ สู้หน้าไม่ไหวจริง ๆ 😂

อาคมต้องห้ามประตูเป็นตายมิติเวลาในเรื่องนี้จะเหนือกว่า Dr.Strange ภาค Mutliverse of Darkness กับ WandaVision ไหมรอดูเลยค่า^^
.
.
.
.


ขอสารภาพว่าบางทีตอนอ่านเรื่องนี้นึกฉากอลังการในเล่มไม่ค่อยออก ไปดูซีรีส์จีนก็ยังไม่ถึงใจ เราข้ามไปดูฝรั่งหนัง Blockbuster พวก Marvel หรือ จักรวาลป้าเจเคเลย รู้สึกมันส์สะใจใช่มากกว่า บางฉากบางอันนี่เราเพิ่งดู Shang-Chi มาก็ได้เอามาใช้เป็นฉากหลังตอนฟ้าแยกที่ไฉ่เตี้ยพอดีเลย อิอิ 😜
.
.
.
.
เกือบลืมความรู้สึกที่อ่านความคิดเจ้าหมาโม่ในเล่มหนึ่งไปแล้ว คุณท่าเซียนจวินตัวหมากเจินหลงนี่ทำให้นึกถึงขึ้นมาอีก

ถึงความบ้าคลั่งปนสยดสยองปะปนไปกับความมีเสน่ห์สไตล์ Daddy ที่ไม่ใช่คุณพ่อฟีโรโมนฟุ้งกระจาย Hannibal ver. Mads Mikkensel ชัด ๆ

แต่ขานั้นเค้าไม่โง่เง่าไม่เข้าใจตัวเองแบบนี้อะค่ะ นั่นเค้าตั้งใจเลยว่าจะทำเพื่อความสนุกปรนเปรอตนเองอย่างแท้จริง

ทำเอาเล่มแรกเราอ่านไปวางไป รำคาญความโง่แล้วยังหยิ่งของเจ้าโม่หราน มาปลายปีออกจะครบแล้วค่อยลองอ่านใหม่ กลายเป็นเกือบพลาดเรื่องที่ดีมากไปซะแล้ว

นี่ตัวเองทะเลาะกับตัวเองจะจบยังไงล่ะเนี่ย แอบเข้าใจโม่หราน ver ปัจจุบัน ตัวเราเองยังมีบางทีโมโหอยากเขย่าหัวตัวเองในอดีตเลย

เจ้าคนที่อยู่เบื้องหลังสิ่งเหล่านี้คือใคร ทำไปได้อะไรนะ

ส่วนท่าเซียนตี้จวินนี่เคยใช้คนอื่นเป็นเม็ดหมากหุ่นเชิด สุดท้ายร่างในสมัยยังเป็นทรราชแห่งแดนเซียนก็กลายเป็นหมากเจินหลงซะได้

ตลกร้ายชัด ๆ

แถมมีตัวเองที่มาเกิดใหม่สำนึกผิดได้แล้วมาดูร่างเก่าตัวเองกลายเป็นหมากทำตัวบ้า ๆ นี่คือกงกรรมกงเกวียนใช่ไหม

เอาเป็นว่าสำหรับเรื่องนี้ เลิกเดาแล้วค่ะ เดาไปก็ไม่ถูกแถมพีคเกินความคาดหมายไปอีก

อ่านต่อ ๆๆๆ ค่ะ

.
.
.


Ancient One ไหวจุ้ยต้าซือ โผล่มาอีก 😳 เอ้ามาให้ครบ ๆ ค่ะ รอชม นับจากนี้มาเลยมา 555
.
,
.
.
.
หมาโม่.. เจ้าเด็กน้อยคนนี้น่าตีซะจริง ไปเล่นสนุกซุกซนก่อเรื่องจนเลยเถิดเกินที่ตัวเองจะรับผิดชอบไหว

พอเจ็บตัวเสียใจสำนึกผิดทำอะไรไม่ถูกก็มานั่งร้องไห้ตามประสาเด็กยังไม่โต เฮ้อ / ลูบหัว ๆๆ อย่าร้อง ๆๆ

.
.
.
ขอหั่นครึ่งเล่มจบที่เขาเจียงซานก่อนค่ะ คุณโร่วแกต่อยเอา ๆๆ หักมุมแล้วยังมีมุมเหนือให้หักไปอีก ไม่มีพักเบรคเลยต้องขอเบรคเองมาประมวลผลก่อนนะคะ 😂🤣

ไว้ไปต่อที่เขาหลงเสวี่ยหลังประมวลผลเสร็จค่า^^
.
.
.
.
.
เริ่มภาคเขาหลงเสวี่ยก็เจอเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่อีกแล้วค่ะ

ไหวจุ้ยต้าซือ = เสี่ยวหม่าน ผู้ทรยศหักหลังทุกคนในเมืองหลินอานโบราณจนตายกันหมดทั้งเมือง 😳

ว่าจะอ่านก่อนนอนนิดนึง จะได้นอนไหมวันนี้ 555
.
.
.
.
อาจารย์ฉู่หว่านหนิงของเราคือฉู่หลานลูกชายของฉู่สวินจากเมืองหลินอานโบราณที่แกะสลักขึ้นมาจากไม้เทพเหยียนตี้ 😳

ถึงได้มีหน้าตาเหมือนคนตระกูลฉู่ทั้งที่ไม่ได้เป็นญาติทางสายเลือดเลย

แต่เอาจริง ๆ ไส้ในก็ไม่ใช่ลูกชายฉู่สวินที่วิญญาณแตกสลายไปแล้ว เป็นแค่รูปลักษณ์ที่ไหวจุ้ยต้าซือระลึกถึงคุณชายน้อยฉู่หลานคนนั้น

ก็ถือว่าเป็นคนละคนกันล่ะนะคะ เป็นโคลนนิ่งยุคเซียนจีนโบราณ คิดแล้วก็เศร้าใจปนหดหู่ ไม่ต่างจากเราเสียเจ้าแมวที่เลี้ยงไว้ไป แล้วไปหาตัวที่ลายเหมือนกันมาเลี้ยง

เจ้าแมวตัวใหม่ก็คือเจ้าแมวตัวใหม่อยู่ดี มีชีวิตลักษณะนิสัยไม่เหมือนกัน ไม่ใช่เจ้าเหมียวน้อยตัวเก่าที่ตายไปกลับชาติมาเกิดใหม่

ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่มีความกล้าหาญบ้าคลั่งพอจะทำอะค่ะ ต่อให้อยากเลี้ยงตัวใหม่ให้รู้สึกอบอุ่นยังไงจะพยายามหาตัวที่ลายไม่เหมือนกัน ไม่ใช่สีเดียวกันอะค่ะ เค้าก็คือเค้าอะนะ จะเอาใครมาแทนใครคงไม่ได้
.
.
.
นี่คือ The Life and Lies of ไหวจุ้ยต้าซือ Aka เสี่ยวหม่านเหรอคะ

คือเดี๋ยวหลังจากที่ดำเนินเรื่องยังกับนิยายญี่ปุ่นอาจารย์กับลูกศิษย์ในวัดร่ำเรียนสั่งสอนวิชากันอย่างนุ่มนิ��ม Feel Good ลูกศิษย์ตัวน้อยมีน้ำใจบิแบ่งขนมดอกไม้ให้อาจารย์ผู้เฒ่า

คุณโร่วเธอก็จะเริ่มพังตับทีละหน่อยจนตับแตกยับตอนท้าย Arc นี้สินะคะ 🤣😂 เอาเถอะเล่มนี้ตับก็พังไปหลายส่วนแล้ว จะเอาให้ยับเยินก็มาค่ะ ขอให้เหลือชิ้นส่วนไปอ่านอีก 3 เล่มก่อนจบได้เป็นพอค่ะ

.
.
.
ม้วนบันทึกความทรงจำของไหวจุ้ยต้าซือ ช่างมีอิทธิฤทธิ์รุนแรงจริง ๆ ความลับในม้วนบันทึกพีคแล้วพีคอีก

ทั้งโม่หรานตัวน้อยวัย 5 ขวบที่กระเซอะกระเซิงอดหยากหิวโหยหลังฝังศพแม่ตนเอง ได้มีชีวิตรอดมาได้เพราะพบกับฉู่หว่านหนิงวัยสิบสีปีให้ดื่มน้ำข้าวต้ม

เป็นพี่ชายผู้มีพระคุณที่เคยช่วยชีวิตที่วัดอู่เป่ย ซาบซึ้งบุญคุณนี้และพยายามตามหาเค้ามาตลอด..

อ่านตรงนี้แล้วอยากตะโกนด่าอิหมาโม่ว่านังโม่เธอช่างทำตัวสมชื่อเรื่องซะจริงเจ้าฮัสกี้หน้าโง่ ๆๆๆๆ

เฮ้อ ทำเค้าถึงตายทั้งที่ได้ชีวิตจากเค้า แถมไม่รู้อีก ตายอีกครั้งยังชดใช้ไม่ได้เลย

.
.
มีอาจารย์ฉู่จากภพท่าเซียนจวินใช้อาคมประตูเป็นตายมิติเวลาเปิด Multiverse มาหาไหวจุ้ยผู้เป็นอาจารย์ในภพปัจจุบันนี้ด้วย 😳 นี่ซับซ้อนเกินไปแล้วเปล่าคะคุณโร่ววว

ต้องมีคนอื่นมาที่โลกนี้อีกแน่ ๆ จะเป็นใครเท่านั้นล่ะค่ะ
.
.
เล่มนี้บาง ๆ เองนะคะ แต่ไม่มีช่วงผ่อนเลยอ่าา จะสกิมอ่านก็เจอะจุดน่ากรีดร้องไปอีก เลยมาระบายความรู้สึกสักนิดในนี้ไปพลาง ๆ ก่อนอกแตกตายค่า 😂
.
.
.
.
.
ในที่สุด Last Boss ก็เผยตัวออกมา

คือซือเม่ยนั่นเองค่ะ 🥶 แถมนางยังเป็นฮว่าปี้หนานแห่งสำนักโอสถกูเย่ว์เยี่ยด้วย

นี่คือคนที่ 3 ที่มาจากอีก Multiverse นึงนั้นสินะคะ

เราเคยคิดถึงนางอยู่ เพราะรอบตัวโม่หรานที่สนิทกันก็มีไม่กี่คน ถ้าไม่ใช่เซวียเหมิงก็มีซือเม่ยนี่แหละที่จะทำเรื่องให้เจ้าโม่ได้ คนอื่นห่างไป เขียนมาก็คงไม่พีคเท่านี้ล่ะนะคะ

มีมาบอกว่าทำไปเพราะรักอาจารย์ฉู่ อยากได้อาจารย์มาเป็นคนรัก งงกับตระกะนางจริง ๆ ค่ะ รักประสาอะไรกัน แถมคุณพรี่ซือเม่ยไม่กลัวอิตาโม่หรานที่กลายเป็นท่าเซียนตี้จวินไปแล้วจะทรมานอาจารย์ฉู่จนตายคามือเลยเหรอคะ 🙄 NC ระหว่าง 2 คนนี้ถ้าเป็นเรื่องจริงอาจารย์ฉู่หว่านหนิงคงไปเกิดใหม่หลายรอบละ โรคจิตซาดิสม์ขนาดนั้น

แล้วคนนี้นี่จะเป็นซือเม่ยตัวจริงไม่ว่ากี่ Multiverse หรือจะเป็นคนอื่นหลอกลวงมาอีกก็จะได้รู้กันต่อไปค่ะ
.
.
.
.
หมาโม่ทำไมหนูเป็นเด็กดีอย่างงี้ ๆๆๆ 😭🥺

“เงินทั้งหมดที่ข้าหามาได้ล้วนใช้กับอาจารย์ แล้วก็ซื้อของให้ท่านลุงกับท่านป้า”

หนูเอ้ยย เคยใสซื่อน่ารักขนาดนี้ มิน่าอาจารย์แกยังไม่ยอมตัดใจเกลียดหน้าจริง ๆ จัง ๆ

สรุปเจ้าโม่โดนซือเม่ย Aka ฮว่าปี้หนานวางกู่บุปผาพิษ แปดขมแค้นนิรันดร์ ใส่ไว้ให้เติบโตในหัวใจ จนกลายมาเป็นคนบ้าบอโรคจิตวิปลาสแบบนี้สินะคะ

อาการคล้ายคนเป็นโรคซึมเศร้าแล้วพัฒนาไปเป็น Psychopath เลยอะค่ะ

อาจารย์มีโทษตัวเองอีกที่ไม่รู้จักสังเกตลูกศิษย์ตัวเอง ถ้าเจอก่อนก็ระงับรักษาได้ทัน แหม่ ใครจะไปรู้ได้เล่า แกเป็นคนดีจนทื่อซื่อบื้อเกินไปนะ ตัวลูกศิษย์เองก็ควรสังเกตตัวเองด้วยสิคะ จะมาหวังอะไรกับคนอื่น ไม่ได้นอนเตียงเดียวกัน อยู่ด้วยกัน 24 ชั่วโมงนี่นา

คุณโร่วผู้เขียนแกมาเวย์นี้รู้สึกแปลก ๆ เหมือนจะไม่ให้อิตาโม่หรานรับผิดชอบการกระทำโหดเหี้ยมทารุณเลวสุดขั้วร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มเอง เอาจริงอยากให้นางคิดเองทำเองนี่แหละ เวลาสำนึกผิดแล้วรู้สึกสะใจดีที่นางทรมานใจมาก ๆ อะค่ะ

แล้วซือเม่ยทำไปทำไมหว่า จะเป็นแนวให้อิตาโม่หรานทำชั่วสุดขีดแล้วตัวเองเป็นแม่พระมาโปรดสัตว์แลบรรดาผู้ทุกข์ยากจากการกระทำของท่าเซียนตี้จวินนี่หรือ

คือจะมาสไตล์แม่ดอกบัวขาวว่างั้น 😒
.
.
.
.
ซื้อหวยทำไมไม่ถูกแบบนี้ 😜 ซือเม่ยนางเป็นชาเขียวในคราบดอกบัวขาวจริง ๆ ด้วย

แต่เขียนให้มาหลงรักอาจารย์ฉู่นี่ดูง่ายไปหน่อย อาจมีอธิบายสาเหตุเล่มต่อไปมั้งคะ

.
.
.
แล้วก็จบเล่มด้วยปริศนาอีก คือพีคมาทั้งเล่มยังไม่พอ มีตัดจบให้ลงแดงด้วยว่า โม่หรานไม่ใช่เชื้อสายของเจ้าสำนักสื่อเซิงเลย แต่อาจเป็นฆาตกรสวมรอยมาเป็นหลานชายเซวียเจิ้งยง
.
.
.
เป็นเล่มที่อ่านแล้วเหนื่อยจริง ๆ ค่ะ บาง ๆ พอกับเล่ม 6 ที่เล่มนั้นเราอ่านไม่กี่ชั่วโมงก็จบ แต่เล่มนี้เราละเลียดอ่านอยู่นานหลายวันอยู่ ข้ามก็ไม่ได้เดี๋ยวงง

ไปต่อเล่ม 8 ค่า^^

[addie · Rating 4 out of 5]

4.25/5 ก็เกือบจะสนุกสุดๆๆๆแล้ว แต่เพิ่งไปดู multiverse of madness มา เลยรู้สึกว่าโอ้ย อีกแล้วเหรอ เดาง่ายไปหน่อย เดาถูกไปหลายอันมาก ชอบที่พลอตหลายๆอันเอามาผูกโยงกัน แต่ยังชอบน้อยกว่าเล่ม 3 มีความพีคตอนช่วงท้าย ค่อยๆเห็นเค้าลางความ angsty ช่วยพามันกลับมาที แอบเชียร์ท่าเซียนจวินด้วยความสงสาร แง้ว

[Makmild · Rating 5 out of 5]

ซือเม่ย! พี่ยังหวังในตัวเจ้าอยู่นะ! ตัวเจ้าที่ตาปิด ตาบอด ต้องมีคดีพลิกนะลูก ฮือ

แต่ประเด็นซือเม่ยไม่ผิดจากที่คาด แต่ประเด็นหว่านหนิงนี่อ่านไปหัวเราะไป (ชั้นมันคนหยาบ) คือไม่ได้ขำเรื่องภายในเนื้อหาการกำเนิดหว่านหนิง แต่ขำและรู้สึกตกใจกับอจ.คนเขียนที่นำประเด็นนี้มาใส่ในเนื้อหามากกว่า จะพูดว่าประดักประเดิดมั้ย อืม ตอบยาก แต่ไม่คิดว่าจะใส่มาแบบนี้ ประเด็นเรื่องมนุษย์เทียมนี่

อืมมมม มันน่าสนใจว่า “อะไรคือมนุษย์” และการที่อจ. เขียนมาแบบนี้ มันก็เหมือนการบอกกลายๆ ว่า “มนุษย์คือจิตใจและดวงวิญญาณ” มันมาของมันเอง มนุษย์ไม่ได้สรรสร้าง แม้ไหวฺจุนต้าซือประดิษฐ์ขึ้นมา แต่การมี “ชีวิตจิตใจ” ก็ขึ้นกับสิ่งลี้ลับและการเลี้ยงดูอยู่ดี เอาจริงๆ ประเด็นนี้เราชอบวะ คิดคล้ายๆกัน 5555 และฮอว์กิ้งก็คิดทรงๆนี้ (ใน the brief answer to big question) พูดประมาณว่าต่อไปหุ่นยนต์ก็จะมีจิตใจได้เช่นกัน (ขอโทษจริงๆ คือไม่ได้พูดแบบนี้เป้ะๆ หรือไม่คล้ายเลย แต่จำได้ประมาณนี้ ซึ่ง mindblowing เรามาก) พอเห็นในฮัสกี้ใส่อภิปรัชญา จริงๆ ก็ใส่มาตลอด ใส่มาทุกเล่ม แล้วแต่ประเด็นตื้นสึกหนาบาง แต่ประเด็นนี้ดันยัดมาให้ฉู่หว่านหนิงเลยแบบตกตะลึง และรู้สึกทึ่งจนหัวเราะออกมา เก่งมากอะ

แต่เล่มนี้เราเสียน้ำตาให้กับซือเม่ยที่ตาบอดไปแล้ว 5555555555555 พอมาถึงหว่านหนิงน้ำตาก็หมดก็อกแล้วอะ โทษๆ ลำเอียงแหละ เพราะจับตาดูซือเม่ยมาทุกเล่ม มาตลอด จนมาเฉลยแบบนี้ได้แต่แบบ ไม่ๆๆๆ ซือเม่ยคนดีคนเดิมของพี่อยู่ไหน ฮว่าปี้หนานไหนไม่รู้จักว้อย

พูดถึงประเด็นนี้แล้วก็แบบ เอ้อ อจ.จะยัดประเด็นหลายประเด็นในเรื่องจริงว้อย มัลติเวิร์สก็มา เอไอแบบวิสชั่นก็มา อจ.แม่งต้องชอบมาร์เวลมากแน่ๆ เลยอะ ชัวร์

[Ning · Rating 4 out of 5]

ในที่สุด ก็เฉลยมาหมดละ ทั้งบิ๊กบอส ลาสบอส
ก็ตรงตามที่เดา ๆ ไว้ แค่ไม่รู้ที่มาที่ไปเท่านั้น
หวังว่าจะไม่มีบอสอื่น ๆ โผล่มาอีกนะ

ลุ้นหาสาเหตุความบอส

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาในเล่มนี้สมกับภาพปกที่มีน้ำตารินไหล เพราะดาร์คขมแทบไม่มีฉากน่ารักหรือฉากหวานมาคั่นเลยสักนิด ช่วงต้นเล่มยังเป็นเหตุการณ์บนเขามังกรปีศาจสุสานบรรพบุรุษของสกุลหนานกง เมื่อฝ่ายธรรมะตามล่าน้องชายเจ้าสำนักหรูเฟิงบิ๊กบอสที่ใช้กลหมากมนุษย์เข่นฆ่าคนไปมากมายเพื่อสังเวยเทพศาสตราแลกกับคาถาอาคมในการชุบชีวิตอาจารย์ของตน โศกนาฏกรรมของสกุลหนานกงเป็นพล็อตรองที่เนื้อหาเข้มข้นไม่แพ้พล็อตหลัก เล่มนี้เปิดเผยที่มาที่ไปของความรัก ความแค้นระหว่างพี่น้องและศิษย์อาจารย์ร่วมสำนักที่คล้ายคลึงกับความแตกสลายเพราะความทรยศหลอกลวงระหว่างสามศิษย์หนึ่งอาจารย์ของตัวละครหลัก เราค่อนข้างหดหู่กับการจบฉบฉากตัวละครคนดีอย่างหนานกงซื่อที่หยิ่งทะนง กล้าหาญและกตัญญูจนนาทีสุดท้าย แต่พออ่านไปถึงต้นกำเนิดและความผูกพัน ความบาดหมางใจระหว่างศิษย์อาจารย์ของนายเอก #ฉู่หว่านหนิง และไต้ซือผู้ให้กำเนิดชีวิตตนเองถึงสองครั้งแล้วสะเทือนใจขึ้นไปอีกที่สุดท้ายแล้วไต้ซือที่เปรียบเสมือนพ่อนั้นแม้จะไม่ได้รับคำพูดว่าให้อภัยแต่ยังได้โอกาสสุดท้ายในการไถ่โทษและได้รับความไว้วางใจจากนายเอกอีกครั้งก่อนมรณภาพ

ครึ่งเล่มหลังหนักหน่วงไม่แพ้ครึ่งแรก แม้ว่า NC จะเยอะและรุนแรงไปหน่อยแต่ก็สะท้อนให้เห็นว่าเหตุใด #โม่หราน ถึงควรละอายแก่ใจที่ดำเนินซ้ำรอยเดิมอย่างควบคุมไม่ได้จนไม่กล้าแตะต้องหรือตีเสมอนายเอกผู้สูงส่ง ท้ายเล่มจะเปิดเผยลาสต์บอสตัวจริงผู้วางแผนใช้พระเอกเป็นเหยื่อในการฝึกอาคมต้องห้ามที่เปิดประตูเป็นตายมิติข้ามเวลา และปมที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนยิ่งกว่าเดิมที่ชวนให้สงสาร #เซวียเหมิง น้องเล็กร่วมสำนักที่จิตใจซื่อตรงสดใสของพระเอกมากๆ ต้องยอมรับว่านักเขียนผูกโยงเรื่องและเล่นกับอารมณ์ความรู้สึกได้ดี แม้จะสุดโต่งและเรื่องราวดูเหลือเชื่อเกินไปบ้าง

[Muffy · Rating 5 out of 5]

*10/10* สนุกที่สุดในเจ็ดเล่มที่ออกมาตอนนี้ สนุกแบบไม่มีอะไรมาขวางกั้น จะอวยฮัสกี้จนกว่าเฮ่าอีสิงจะฉาย ฉายแล้วก็จะอวยต่อ ไปสุดในทุกอารมณ์ ดีจนจะร้องไห้ இ௰இ

เป็นเล่มที่อ่านแล้วค้างทุกตอน หยุดอ่านไม่ได้เลยจริงจัง ลุ้นตั้งแต่ต้นจนจบ จบแล้วยังมีให้ลุ้นต่อ ยิ่งประโยคสุดท้ายของเล่มยิ่งเหมือนจะตาย นั่งเหม่อ สมองไม่รับรู้อีกต่อไป มอบให้เป็น cliff-hanger ที่โหดร้ายที่สุดในเจ็ดเล่มแล้ว 55555555

ชอบหลาย ๆ อย่างในเล่มนี้มาก เริ่มจากปกก็ชอบแล้ว ส่วนเนื้อเรื่องไม่ต้องพูดถึง ยกขึ้นหิ้งเลย เจ้นจ้นจนขมปี๋ เหมือนโดนมีดแทงจึก ๆ ตลอดทั้งเล่ม พีคแล้วพีคอีก ถึงแม้เห็นสปอยมานิดนึงแล้ว แต่พอมาอ่านเองก็ยังช็อคอยู่ดี คิดไม่ถึง ไม่คิดไม่ฝัน มีเรื่องเดียวที่คิดไว้ตั้งแต่ต้นเล่มว่าต้องเกิดขึ้นแน่นอน นอกนั้นคือเกินคาดไปหลายขุม ;-; โร่วเปาวางพล็อตเรื่องได้ดีมาก ๆๆๆๆ ก.ล้านตัว เป็นการเชื่อมโยงเหตุการณ์และจุดเล็ก ๆ ในเล่มก่อนหน้าได้สมเหตุสมผล จุดเล็กจุดน้อยเก็บยิบ ((รวมทั้งคำพูดของหว่านหนิงประโยคนั้นในต้นเรื่อง เข้าใจความหมายอย่างถ่องแท้แล้ว ฮืออออออ))

เอากะละมังมารองน้ำตาไม่เกินจริง เจ็บปวดเหลือเกินนน อยากทะลุไปกอดปลอบหรานหว่าน หนักหน่วงที่สุดแล้ว 😭

[Murainik_ · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่พาร์ทย้อนอดีตเข้มข้นมาก ไม่ได้มีแต่ซีนตบจูบอีกต่อไป แอบสงสัยอยู่ว่าทำไมพระเอกที่กลับมาเกิดใหม่ถึงไม่มีความจิตๆ โหดเหี้ยมอำมหิตแบบท่าเซียนตี้จวิน แต่ดูเป็นอั้ยหมาซื่อบื้อไม่รู้จักความรักมากกว่า เคยคิดว่าน่าจะเป็นplot hole ตอนนี้กระจ่างทุกอย่างแล้ว ไอเจี้ยย ทำไมแกน่าสงสารจังวะ ฮื่อออ อาหรานเป็นเด่กดีที่สุด ก็แค่เด็กคนนึงที่อยากจะช่วยไส้เดือนในวันฝนตก ยิ้มกว้างเพราะดอกบัวบานเต็มสระเท่านั้นเอง😭😭😭

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

สุดยอดของความพลิก ตอนแรกก็เดาไว้ลางๆ ว่าน่าจะใช่ แต่ก็ไม่คืดว่าจะมาแบบนี้จริงๆ พลิกในพลิกในพลิกจริงๆ

[nana🐱 · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คือเข้มข้นมากๆ เฉลยปมเยอะมากๆ รายละเอียดที่หย่อนใบ้ระหว่างทางมาเฉลยตรงนี้เพียบเลย อ่านไปก็สะดุ้งเฮือกไปหลายรอบ ฮือๆๆๆๆๆ จุกๆ

[nn. · Rating 5 out of 5]

- ปกที่สวยที่สุดของเรื่อง จบ
- ทุกคนหลบซ่อน คนอ่านอย่างกุก้ต้องหลบซ่อน
- แค่เหนก็อยากร้องไห้ออกมาแล้วอะ😭 เปนตัวละครที่แบกความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้กับตัว ต้องอยู่แบบโดดเดี่ยวด้วยสถานะ เปนคนเหงาคนหนึ่งที่ก้แค่ต้องการคัยสักคนเข้าใจ😭🤍 (รุปหวั่นหนิง)
- เร่ม6เอเนอจี้กุดรอปและวีนแตกสุดๆเพราะกุง่วงค่ะ แต่เร่ม7มันมาละ ม่วนจอยกรุบเหมือนเดิม งงว่าเร่ม6กุเปนไรนักหนา 555555
- อิดอก กุรักสวีซวงหลินว่ะ สังคมบังคับให้คนๆนึงต้องเปนตัวร้าย โหดเกิ้น
- อยากให้สวีซวงหลินมาแสดงใน the glory
- ทำไมมันไม่มีคู่ไหนที่สมหวังเรยวะ
- ตอนแรกก้สงสัยว่าถ้าอ่านแบบเปนเล่มจะอินเหมือนตอนนอนอ่านอีบุ๊คมั้ย สรุปก้ปิดหนังสือแร้วนอนร้องไห้อยู่ดี 5555555 มันได้แบบได้
- สงสารทุกตัวละครเลยอะ ซึมว่ะ
- นิยายไรวะกุยิ่งอ่านยิ่งปลงชีวิต
- 242 chufei
- ซีนเหี้ยจัง กุหมดรม นอนละ
- เปนกุคือไม่ให้อภัยอะ คนเรามันจะมีเหตุผลในการทำเหี้ยแบบหักมุมได้อีกหรอวะ แบบมันพลิกเหตุผลสาเหตุใดๆให้มาหักมุมได้อีกหรอ
- กุอยากตัดควยโม่หรานว่ะ
- คือกุคาดหวังบทนี้มาก(243)พอไปอ่านละรู้คอนเทกเตมคือมันเหี้ยมากและไม่ได้ทำให้กุเสียวอะ😔
- กุอยากเสียวกับ243มาก แต่สิ่งที่ได้
- ซือเม่ยเปรเกย์รุก
- กุช้อคซีนีม่ากับซือเม่ยนิวลุคนิวใจ
- กุขำชื่อตอนอิดอก55555 เบียวได้ใจม๊าก (245)
- ‘ย่างเข้าปลายวสันต์ ไห่ถังโรยรา ยังจดจำฝนพรำที่เคยอ่อนโยน’
- กุรักหว่านหนิงมากจริงๆ เขาไม่ควรต้องมาเจอไรแบบนี้เลย😢😔😭
- ปิดหนังสือลุกขึ้นมานั่งร้องไห้รอบที่พันแปด กุไม่ไหวจริงๆ
- ขนาดไปหาอะไรขำๆดูแล้วนะ ยังไม่ช่วยเลย กลับมานอนร้องไห้ต่อ เพียงแค่คิดถึงหว่านหนิง
- แบบเมื่อไรกุจะหลุดพ้นจากความเศร้าพวกนี้สักทีวะ กุเอาจิตไปผูกกับตัวละครตัวนี้เกินไปมั้ย มันเศร้าแบบแค่นึกถึงก้น้ำตาไหลได้แล้วอะ เว่อจังวะ😭
- คือเล่ม7เปนเล่มที่กุใช้เวลาอ่านนานมากกก คือทั้งเล่มกุอ่านด้วยฟีลม่วนจอยกรุบมากนะ แบบไม่ได้รู้สึกว่ากุจะต้องร้องไห้ที่บทไหนอะ แล้วพอเจอบทที่txjกับฉู่เฟยมันบิ๊วมาเรื่อยๆจนถึงจุดนึงคือแม่งแบบกุไปต่อไม่ไหวละ ปิดหนังสือละลุกขึ้นมาร้องไห้เรยอิเหี้ย กุพอละคืนนี้
- ซึ่งแบบตอนนี้ตีสามครึ่งละกุยังข่มตานอนไม่ได้
- อยากให้หว่าน���นิงมีผัวใหม่ว่ะ
- เห็นจดหมายเหมือนพบหน้า คลี่จดหมายเบิกบานใจ
- 254 ความจริงตัวข้าอยากบอกว่า ตัวข้าอยากบอกว่า ผ่านมาหลายปี ดูเหมือน ดูเหมือนจะคิดถึงเจ้าอยู่บ้าง

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เหมือนโดนหมัดเสยรัวๆ คุณนักเขียนใส่มาไม่ยั้งจนหายใจหายคอแทบไม่ทัน ดีที่บางปมพอจะเดาได้เลาๆ เลยไม่ถึงกับช็อกตาตั้ง ยอมใจนักเขียนที่เก็บปมเบี้ยบ้ายรายทาง รายละเอียดเยอะมากจนยังไงก็รู้สึกว่าต้องลับไปอ่านอีกรอบ ดูว่าว่าก่อนๆ คุณโร่วเปาใบ้อะไรเรามาบ้าง น่าจะได้อารมณ์สนุกอีกแบบ

ไม่สามารถเขียนรีวิวละเอียดได้ กลัวเผลอสปอยล์ เรื่องนี้ลุ้นเองในเล่มสนุกกว่ามากๆๆๆ

บอกได้คำเดียวว่าฉู่หว่านหนิงรักเจ้าหมาโง่มากๆ 😭😭😭😭😭

[ppsk ᙏ̤̫]

เป็นเล่มที่บีบอารมณ์สุด ๆ ตั้งแต่อ่านนิยายมา อาจจะเพราะการปูเรื่องราวก่อนหน้ามา เล่มนี้เฉลยปมไปเยอะมาก ๆ และก็มีเรื่องให้ปวดหัวปวดใจเยอะมากเช่นกัน y—y ก็ยังว่า โม่หรานตอนเด็ก ๆ มันน่ารักมากเลยนะ แต่เพราะมุมมองเหตุการณ์ที่ผู้เขียนเล่ามา กลายเป็นว่าเราไม่สงสัยอะไรเลยอะ นึกถึงตอนไปงานประมูล จำไม่ได้แล้วว่าเล่มไหน ตอนที่มังกรตรวจอาคมแล้วมีอาคมสวาท ตอนที่คนที่มาเกิดใหม่อีกคนที่ใช้ธาตุน้ำ แล้วลบความจำโม่หราน ก็คงจะไปซือเม่ย อ.โร่วเปาวางพล็อตไว้ดีและเนียนกริ๊บมากจริง ๆ กลายเป็นว่าเรามองใครจากภายนอกไม่ได้เลย ขนาดเฉลยไปเยอะแล้วก็ยังมีปมอยู่ข้างในอีก ตกใจในการเสียสละตัวเองของอาซื่อมาก ๆ ใครมองร้อยทั้งร้อยก็คงเอาคนตายแล้วไปใส่บ่อเลือดอะ แต่สุดท้ายด้วยความเป็นมนุษย์มันก็คงหักใจยากจริง ๆ เล่มนี้โคตรเศร้า โคตรขม โทนเรื่องคือหม่นแบบท้อแท้สิ้นหวัง T____T จุดสุดท้ายเรื่องโม่หรานมีเลือดสกุลหนานกง ตอนเปิดประดูได้ก็นึกว่าแค่เพราะเกิดใหม่ ไม่ก็มีสายเลือดห่าง ๆ ไม่ได้คิดว่าจะมาเวย์นี้ ช็อคมาก อึ้งสามล้านตลบ เล่มนี้อารมณ์สวิงมากจริง ๆ 🥹🥹

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เฉลยยยยยยหมดแล้ว เฉลย last boss แล้วด้วย หายคาใจกันไป เหลือแค่สาเหตุว่านางทำไปทำไมแล้วทีนี้ เนื้อเรื่องเล่าแบบยังกั๊กๆ สาเหตุอยู่ แบบเปิดให้รู้ แต่ยังไม่เฉลยหรอกนะ เธอไปอ่านต่อเล่มต่อๆ ไปสิ

น้ำตาแตกอีกรอบที่เล่มนี้ ทะลักทะลายมากๆ ยอมรับจริงๆ ว่าคุณโร่วเปาเขียนฉากดราม่าแบบบีบคั้นอารมณ์ดีมากจริงๆ ตั้งแต่ดราม่าบ้านหนานกง ต่อไปถึงยัยซือเม่ย (ที่ตอนหลังทำให้เรากำหมัดพร้อมทวงคืนน้ำตา55555) แล้วไหนจะเฉลยเรื่องราวตั้งแต่ชาติก่อนของหว่านหนิงกับโม่หรานอีก ใจพังไปหมด ที่พังสุดคือ ครั้งแรกในฝันของโม่หรานกับหนิงหนิงแบบหวานๆ ฉ่ำๆ ที่เรารอคอยก็ทำร้ายจิตใจเราได้พังยับเยินมาก อยากถามหว่านหนิงเลยว่า ความทรงจำที่ตราตรึงมันมีแค่เรื่องนี้เลยเหรอ มันเป็นเรื่องอื่นไม่ได้เลยเหรอ มันจำเป็นต้องเป็นโมเมนต์นี้เท่านั้นเหรอ คือใจเาอ่ะ สงสารโม่หรานไง ชาตินี้กลับมาก็อยากจะทำให้ดีกับหว่านหนิงอะ นึกออกมะ แต่ครั้งแรกดันออกมาแบบนี้ ใจไอ้ต้าวหมาโง่เรามันจะพังขนาดไหนอะ บ้าบอมาก

แต่ถึงเราจะโกรธฉากนี้แค่ไหน แต่เราก็ซาบซึ้งไปกับมันอยู่ดีนั่นแหละค่ะ เพราะในเล่มนี้เฉลยความจริงหลายอย่างเลย ซึ่งเป็นความจริงเรียกน้ำตามาก สองคนนี้รักกันมากจริงๆ (แต่ส่วนตัวก็ไม่อินกับความรักอิท่าเซียนอยู่ดี นาง abuse หนิงหนิงหนักเกินไป ใจเรารบไม่ค่อยไหว) ทำเพื่อกันแบบปกป้องกันด้วยชีวิตมาตลอดเลยอะ ถ้าอิท่าเซียนไม่ชั่วขนาดนั้นก็จะอินแล้ว

เนื้อเรื่องเล่มนี้งวดเข้ามามากๆ แล้ว เรื่องราวดูทรงจะวุ่นวายพอสมควรเลย และน่าจะถึงชีวิตเพราะอิตัวพ่อมันกลับมาแล้ว แต่ก็สงสัยอยู่ว่าเหลืออีกตั้งสามเล่มแน่ะกว่าจะจบ จะเอาอะไรมาบีบคั้นจิตใจเราอีกนะ

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่ ใช้เวลาอ่าน หลายวันมาก เพราะอ่าน ๆ ไป ต้องคอยพัก ฮีลตับ ฮีลใจ เป็นระยะ ๆ อ่านตั้งแต่เจ็บปวด ไปจนซึมเศร้า จนสุดท้ายกลายเป็นปลงตก ไปแล้ว เอาไงก็เอาเลยย

หมดคำจะพูดแล้วเล่มนี้ หลาย ๆ ปริศนาคือพ่นเฉลยออกมา แบบชวนอึ้ง แบบที่ไม่นึกจริง ๆ ว่าโร่วเปาจะร้ายกาจกับเราได้ขนาดนี้ ดราม่าหนักหน่วง ตับไตแหลกลาญ โอเค ยอมรับแล้วว่าผูกเรื่องดีจริง รายละเอียดทุกอย่างตั้งแต่หน้าหนึ่งเล่มแรก ผูกโยงเข้าด้วยกันทั้งหมด เหมือนจะเฉลยลาสบอสแล้ว แต่เรารู้สึกว่ามันยังมีอะไรซ่อนอยู่อีกรึป่าวอ่ะ โอ้ย ระแวงไปหมด

เรื่องนี้คือสเกลใหญ่มโหฬารยิ่งกว่าที่คิดตั้งแต่แรกไปมากกก ยิ่งทุกอย่างที่มัดรวมมาเฉลยเอาเล่มนี้ คือท่วมสมองจนล้นออกหูออกปากหมดแล้ว ทั้งจำไม่ไหวและรายละเอียดเยอะจนเริ่มมึน จนต้องช่างมันไปบางส่วน และที่แน่ ๆ คือ ตัวละครทุกตัวคือน่าสงสารกันหมดเลยยยย โร่วเปาคนร้ายย 😭😭😭

[RHEA · Rating 5 out of 5]

อ่านต่อแบบวางไม่ลง จึ้งมาก จึ้งที่สุด ขนาดเดาๆ ไว้แล้วยังมาแบบเหนือคาดแบบ อะไรยังไง เกิดไรขึ้น อะไรกันเนี่ย เรื่องมันซับซ้อนอะไรขนาดเน้ แต่อ่านฉากย้อนอดีตที่อีหมาโง่ทำแย่ๆ ใส่อาจารย์ทีไรก็ยังโมโหนะ ถึงจะเฉลยว่าเพราะโดนกู่แล้วก็เหอะ ที่สุดแล้วสงสารอาจารย์ นายเอกที่ทรหดที่สุดในศตวรรษแล้วมั้ง เมื่อไรจะได้มีความสุขสักที โดนลากไปลากมาอยู่นั่นแหละ อยากเชียร์ให้ไปคู่กะเซวียเหมิงจริงๆ น่าจะปวดหัวน้อยสุดแล้ว55555555

คือแบบ อาจารย์วัยเด็กน่ารักโพดด น่ารักจนใจเจ็บT___T จริงๆทุกคนสมัยเด็กก็น่ารักกันหมดเลย แม้แต่อีตาหนานกงหลิ่ว สงสารหนานกงซื่อมาก คนดีอาภัพที่แท้ทรู หนักหน่วงเกิน

จะมีอะไรเซอร์ไพรส์อีกมั้ยเนี่ย ลุ้นเหนื่อยแล้วนะ y y

[Allie · Rating 5 out of 5]

โคตร epic โคตรเจ็บปวด กรี้สสสสส
ทุกอย่างในเล่มนี้เหมือนอั้นมานาน ปมคลายแล้วคลายอีก พีคแล้วพีคอีก แบบฮือ มีแต่ความเศร้าละของจริง

หนานกงซื่อยอมตุยแทนพ่อ ทั้งๆที่บอกเยี่ยหวังซีว่าแปปเดียว เดี๋ยวกลับมา ตรงนี้นักเขียนคือขยี้แบบ 😭😭😭😭

อดีตอาจารย์เอย ตัวจริงโม่หลายเอย โม่หรานชาติก่อนเอย ตัวจริงซือเม่ย กลายเป็นคนที่บงการทุกอย่างมาสองชาติ แปลว่าจริงๆแล้วโม่หนานไม่ได้ชั่วแต่แรก แต่เป็นเพราะมีคนวางยาไว้เ��็นสิบปี พออจรู้เข้าเลยพยายามแก้ทั้งๆที่ตัวเองไม่เหลือแก่นวิญญาณแล้ว แม่งแบบ เหี้ยยยยย 😭😭😭 คือเศร้าอ่ะ แต่ที่สงสารจริงๆที่สุดคงเป็นเซวียเหมิง ทุกคนรอบข้างแม่งไม่ใช่แบบที่เห็น his life has been a joke 😔😔

แต่พล้อตแม่งล้ำดี 65555 เข้มๆแบบนี้ล่ะชอบจริงๆ

[Giyongchy · Rating 5 out of 5]

ยอมใจความครีเอตพล้อตของคนแต่งเลย...เล่มนี้เนื้อล้วนไม่มีน้ำเลย เดินเรื่องเร็ว จบแบบ ขอเล่ม 8-9-10 มาพร้อมกันทีเดียวเลยได้มั้ยยยย
ปล.บอสลับนี่ซื้อหวยทำไมไม่ถูกแต่ก็ยังมีเซอร์ไพรส์เล็กๆ นะ อีกอย่างนับถืออ.เหมียวในเรื่องของความรักในตัวน้องโม่ มากช่วยเหลือจนวินาทีสุดท้ายของชีวิตโดยที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทนจริงๆ ถ้าซีรี่ย์ทำออกมาเหมือนในหนังสือต้องเสียน้ำตา 3 ลิตรแน่นอน

[Memimama · Rating 5 out of 5]

คิดว่าที่เล่ม4 มันเนือยๆ มันมีเหตุผลของมันอยู่นะ
เพราะตั้งแต้ 5 6 7 มาก็เครียดไม่หยุดเลยแม่

เดาตัวร้ายไว้ถูกด้วย แต่ผิดคาดนิดนึงตรง driven ของตัวร้าย
ละก็ amazing กับตอนท้ายเล่มมาก ไอ้หมาโม่แกไปทำอะไรใครมาาาาาาาา

ตัวละครในเรื่องนี้ (โดยเฉพาะเล่มนี้) มีแต่เทาๆ ทั้งนั้น ตีแผ่ความเป็นมนุษย์ได้ครบรสดีจริง

[Mint · Rating 5 out of 5]

ถ้าเป็นไปได้อยากให้เล่มนี้ 10 ดาว สนุกมากจนอ่านรวดเดียวจบตอนตี 4 กว่า เนื้อเรื่องมีจุดพลิกที่ทำให้ตกใจเยอะมาก เดาไม่ถูกเลยว่าเรื่องจะไปทางไหน ขยี้ความสัมพันธ์กระทั่งตัวละครประกอบยิบย่อยก็ทำให้รู้สึกผูกพันไปหมด ยิ่งตัวละครหลักยิ่งไม่ต้องพูดถึง ดึงอารมณ์ให้ขึ้นลงตลอดทั้งเล่ม เข้มข้นมากจริงๆ

[เจ้าหมีขาว · Rating 5 out of 5]

เจ็บปวดเหลือเกินพี่จ้า ꃋᴖꃋ แต่รู้ว่านี่มันพึ่งแค่เริ่มต้น

ฮัสกี้เล่ม 7 เป็นเล่มที่เฉลยความจริงหลายๆอย่าง คนที่เรามองว่าร้ายกาจที่สุด ชั่วช้าถึงที่สุด ครั้งหนึ่งเขาก็เคยบริสุทธิ์และไร้เดียงสา ปรารถนาให้คนยากไร้ได้มีบ้าน สามารถช่วยไส้เดือนเพิ่มได้อีกสักตัวก็ยังดี ꃋᴖꃋ

[Jayjay · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คือสนุกมากกกก ลุ้นจนตัวโก่ง มีหลายอารมณ์มากๆๆ คืออ่านไป หยุดพักหายใจไป เล่มนึงมีเกือบ 400 หน้า แต่ทำไมจบเร็วแบบนี้ เอาเล่ม 8 มาเลยได้มั้ยย

[Mali Zhan · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เนื้อหาเข้มข้มมากเลยค่ะ เปิดปมมากมานที่ปูมาตลอด 6 เบ่ม แต่บะปมที่วางไว้บาดเข้าหัวใจทั้งนั้นเลยค่ะ ขนาดบรรทัดสุดท้ายของหน้าสุดท้ายอ่านแบบยังปวดใจเลยค่ะ
เล่มนี้ nc ก็จัดเต็มเหมือนเดิม

[meexixi · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่เข้มข้นมากๆ คลี่คลายปมไปเยอะมาก ความสัมพันธ์แต่ละคนพัวพันไปหมด แม้บางฉากบางปมพอจะเดาได้อยู่บ้าง แต่สนุกจนวางไม่ลง รีบอ่านสุดใจเพราะอยากรู้ตอนจบเลย 55555

[Elyssia · Rating 5 out of 5]

พระเจ้าช่วย ถ้าความร้อนแผ่ออกมาจากหนังสือได้ หนังสือเล่มนี้ต้องลุกเป็นไฟแน่ 5555555 อ่านข้างนอกไม่ได้จริงๆ

[Daebaek · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่พีคแบบพีคไม่หยุด พีคจนหน้าสุดท้าย🤣 ถือว่าเป็นเล่มที่ตื่นเต้นมากๆๆเลยแหละ เผยปมเฉลยลาสบอสก็เล่มนี้ สนุกมาก

[Artnimiaf · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ร้องไห้หนักมาก ไม่ได้ร้องเพราะมันเศร้าแต่ร้องเพราะอึดอัดใจ มันพอเดาได้นะว่าเดี๋ยวไทม์ไลน์ทับซ้อนกันแน่เลย แต่พออ่านละอึดอัดอะ อยากกลับบ้านแกก็สร้างทางกลับเองสิเฟ้ย มายืมมือยืมเท้าคนอื่นได้ไง แย่มาก ไม่มีความสงสารเผ่ากระดูกคนงามฯเลยจริงๆ มองว่าทุกคนล้วนเป็นเหยื่อก็จริง แต่การทะเลาะกันของพวกผู้นำมันไม่ใช่ความผิดของชาวบ้านตาสีตาสา เผ่ากระดูกคนงามฯโดนขับไล่เกิดจากคนในเผ่าเอง ถ้ามองว่าไม่ยุติธรรมก็ไปทวงถามกับคนทำผิดสิ นี่เอามาลงกับคนที่ไม่รู้เรื่องไร แล้วมองว่าตัวเองจำเป็นต้องทำ ตัวเองทำเพื่ออยู่รอด

เรื่องนี้สังเกตว่าค่อนข้างแบ่งชัดเจนสองทางคือ เหตุผลกับถูกผิด ในส่วนของเผ่ากระดูกคนงามฯคือเห็นแก่ตัวล้วนๆ อ้างเหตุผลก็ดูเห็นแก่ตัว ถามถูกผิดก็ชัดเจนว่าผิด แถมคนในเผ่าก็มองว่าตัวเองเป็นเหยื่อตลอดเวลา ซึ่งเป็นเหยื่อจริงแต่ก็มีคนที่เป็นเหยื่อของเผ่านี้เช่นกัน ไม่พอใจก็ไปทุบคนทำผิดไม่ใช่ทุบคนอ่อนแอกว่าตัวเอง บ้าบอ

[? · Rating 5 out of 5]

⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

ดราม่านักมากเลยอ่ะ ฮืออออ เล่มนี้ไม่มีจุดพักเลย หน่วงตลอดเวลาที่อ่าน แล้วหยุดอ่านไม่ได้ด้วยนะ เล่มนี้มี Nc อดีตค่อนข้างเยอะเลย เป็นเล่มที่เปิดเผยปมของอดีตว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ท่าเซียนจวินและหว่านหนิงทำอะไรลงไปบ้าง ตัวร้ายที่น่าจะใหญ่สุดก็ออกในเล่มนี้ มันน่านัก แกไม่เนียนแต่ไม่น่าสงสัยอ่ะ นึกออกไหม ตอนนี้รออ่านละว่าเหตุผลของเขาคืออะไร

เล่มนี้ทำให้เราเกิดความรู้สึกกลัวโม่หรานจริงๆ เข้าใจแล้วว่าท่าเซียนตี้จวินคุ้มคลั่ง บ้าบิ่น มืดมน ไร้แสงสว่างในชีวิต ไร้ที่พักพิง อย่างที่ผู้แต่งบรรยายมาตลอด บางครั้งเรายังไม่เข้าใจความเสียใจและสำนึกผิดของโม่หรานขนาดนั้น อย่างเช่นตอนที่เขาร้องไห้ข้างต้นไม้ตอนอาจารย์ใจตรงกันอ่ะ ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าท่าเซียนจวินเลวจริง โหดร้ายและน่ากลัว เหมือนคนเสียสติจนน่าสงสาร ทั้งยังไม่เข้าใจตนเอง เป็นวิญญาณไร้ที่พึ่งที่ยึดติดเพียงฉู่หว่านหนิง
.
.
.
——SPOIL——สปอย์ล——
(04/08/24 ตี 2 มาอ่านรีวิวอีกครั้งเราสปอย์ลเยอะอยู่นะ5555)
อาจารย์หว่านหนิงของเราก็ยังเป็นต้นไม้ใหญ่เสมออ่ะ สงสารหว่านหนิงมาก ไม่ว่าฟ้าทล่มดินทลายก็ยังมีเขาแบกรับไว้อ่ะ คนคนเดียวที่เรื่องตัวเองก็ยังแก้ไม่ได้ ต้องแบกรับความชั่วร้ายของคนอื่น แบกรับความแค้นและความสิ้นหวังของโม่หราน โม่หรานยังมีฉู่หว่านหนิงให้แค้น ให้ยึดติด ให้รัก แต่อาจารย์มีใคร? สุดท้ายยังเป็นเขาที่แบกรับทุกอย่าง จัดการทุกอย่างโดยเสียสละตัวเองเสมอ หว่านหนิงได้รับอะไรตอบแทนบ้าง ชาติหนึ่งชาติวิญญาณแตกสลาย เดียวดาย ไม่สมหวัง อีกอย่างคือเล่มนี้เล่าถึงอดีตของฉู่หว่านหนิงและความขัดแย้งกับต้าซือด้วย มันยังไงอ่ะ มันขมอ่ะ แง คือหว่านหนิงสมควรเป็นคนที่หยิ่งทระนง สูงส่ง ไม่ลงมาแปดเปื้อนโลกีย์อ่ะ ไม่อยากให้อาจารย์เจ็บปวดเลย

ชั้นเสียน้ำตาให้คุณชายหนานกงด้วยนะ ฮืออออ ชอบตัวละครในเรื่องนี้อ่ะ ทุกคนมีเบื้องลึกเบื้องหลัง แม้บางตัวมีฐานะและนิสัยคล้ายกันแต่การเลื��กของพวกเขาก็ต่างกัน หนานกงซื่อคือวิญญูชนจนวินาทีสุดท้าย เรื่องที่อยากทำยังมีอีกมาก แต่กล้าหาญ องอาจผ่าเผย สุดท้ายก็ทำเพื่อคนอื่น หนานกงซวี่ก็คงจะเคยเป็นเหมือนหลานชายแต่เพราะเรื่องที่ประสบเลยกลายเป็นแบบนั้น ละทิ้งปณิธานเก่าสร้างโลกใหม่ ต่างคนต่างทางเลือกคือสิ่งที่เราได้คิดจากเรื่องนี้

สงสารเซวียเหมิง เหมือนอยู่ห่างจากทุกคนที่สุดเลย เหมือนจะเหลือตัวคนเดียว ทั้งที่เขาอยากให้ทุกคนอยู่ด้วยกันตลอดไปที่สุดแล้ว

อีกเรื่องของเจ้าท่าเซียนจวินคือถ้าอาจารย์ยอมอ่อนข้อให้ ถึงแม้จะช้าไปมาก แต่มันยังเปลี่ยนอะไรสักนิดได้ไหมอ่ะ ท่าหวั่นไหวทุกครั้งนะที่อาจารย์ไม่เย็นชาอ่ะ จะโกรธ ป่วย เหม่อ อ่อนโยน อะไรก็ได้แค่หว่านหนิงไม่เย็นชาใส่เขาก็ทำให้ใจของท่าเซียนจวินสั่นไหวเเล้วนะ คือท่าเซียนจวินรักแหละ หวังให้เขาเห็นเราในสายตาบ้างสักนิด ชอบไปกอดนัวเนียเขา แต่ถึงแม้จะถึงจุดเปิดเผยอาจารย์ก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกต่อไปแล้ว มันน่าเศร้าตรงนี้ ชาติแรกความจริงแล้วไม่มีใครสมหวังเลย แล้วถ้าเรื่องนี้ไม่มีการกลับชาติมาเกิดจะเศร้าขนาดไหนอ่ะ

ตอนท้ายทิ้งบอมบ์ไว้อีก! ชั้นมีสอบแต่อยากอ่านให้จบเร็วๆอ่ะ รักเรื่องนี้!

[pn · Rating 5 out of 5]

(4.75/5) เนื้อหาในเล่มนี้คือหนักหน่วงมาก เหมือนโดนเอามีดมากรีดหัวใจ เลิฟซีนคือไม่ฟินเลย มีแต่คำว่าสงสาร เปิดปมแบบเปรี้ยงปร้าง เฉลยในสิ่งที่เราคาดเดาไว้ ซึ่งก็ใช่เลย 5555555 เราว่าพีคตรงเฉลยปมที่ว่าทำไปทั้งหมดเพราะอะไรเนี่ยแหละ ไม่เคยคิดมาก่อน ไม่ใช่แค่โม่หรานที่ช็อคนะ แต่เราก็ช็อค อีกอย่างคือปมชาตินี้ของอาจารย์ก็เปิด พีคอีกแล้ว น่าสงสารมาก มันเชื่อมโยงไปถึงเรื่องราวในแดนมายาหลินอานเมื่อสองร้อยปีก่อนด้วย เรื่องตับแตกยังไม่จบเพียงเท่านี้ ความมุนินมุตา ท่าเซียนจวินในชาตินั้นกับปรมาจารย์โม่ในชาตินี้มาเจอกันค่ะ ทุกอย่างแพร่งพรายออกมาแบบรับไม่ไหว ชาติที่แล้วที่อาจารย์ตายก็เพื่อจะปกป้องโม่หรานเนี่ยแหละ ส่วนโม่หรานก็ไม่รู้เรื่องรู้ราว คุ้มคลั่งทำชั่วไปขนาดนั้นเพราะโดนดอกแปดขมแค้นนิรันดร์รุกรานเข้าไปในจิตใจจนจำสิ่งดีๆที่ตัวเองเคยทำในอดีตไม่ได้ จำได้แต่คนที่เคยเหยียบย่ำ เรื่องเลวร้ายที่เคยได้รับ ก็เลยเป็นชนวนความแค้นของชาติที่แล้ว เป็นหมากของคนอื่นเขา น่าสงสารมากๆๆๆ อ่านจบแล้วไม่กล้าเดาเล่มที่แปดอะ กลัวใจสุดๆ

[Meow · Rating 5 out of 5]

😭