หนึ่งปรารถนาสามชาติภพ เล่ม 2

หนึ่งปรารถนาสามชาติภพ #2

by Su Hen, 溯痕, G.N Voyager (Translator)

หนึ่งร้อยห้าสิบปีผ่านไป
การรอคอยของอีโม่สิ้นสุดลง
ทว่า 'จี้จิ่ว' มิใช่ เสิ่นขิงเซวียน
ไหนเลยจะรู้จักมารอสรพิษที่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า

"ใครน่ะ?"
"มาแก้แค้นรึ?"
"เงินทอง?"
"แล้วมีเรื่องใดกัน?"
"เจ้าคงมิได้บุกเข้ามาผิดเรือนกระมัง?"

มนุษย์เมื่อตายแล้วและกลับมาเกิดใหม่
ล้วนไม่อาจจดจำสิ่งใดได้ ทว่ามารอสรพิษเช่นเขา
กลับจดจำปรารถนาของคนผู้นั้นได้
มิลืมเลือน

Genres: Fantasy

400 pages, Paperback

Published October 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Su Hen
* 溯痕 (Chinese Profile)

Reviews

[Fallon · Rating 4 out of 5]

This volume had a very melancholic and ominous vibe to it from the start we knew the whole time that it was building up to heartbreak ❤️‍🩹 Ji Jui was a very complex and determined character who had one goal in life he was everything Shen Qingxuan wasn’t and couldn’t be but they were also very similar in their Intelligence, kindness, malice, and their cheeky attitude towards the ones they loved. At the start Yi Mo did something unacceptable that set off their relationship on the wrong foot. Their relationship was tumultuous and angsty all along the volume it was a mix of hate and love that was never declared and left unsaid till the end 😢

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

ติด content warning ให้หน่อยว่ามีข่มขืนนะคะ เกิดขึ้นกับตัวเอกของเรื่องเลยค่ะ มีการไปแทรกกลางระหว่างผัวเมีย เกิดขึ้นกับตัวละครเอกเช่นกัน และมีเพศสัมพันธ์ในสภาวะแบบกึ่งจำยอม (ตัวเอกเมา มีสติบ้างไม่มีสติบ้าง)

เล่มสองเป็นเรื่องราวหลังจากเล่มแรกแล้ว 150 ปี เสิ่นชิงเซวียนกลับชาติมาเกิดใหม่เป็นจี้จิ่ว แม่ทัพใหญ่ของแว่นแคว้น และแม้ว่าตัวเขาจะห้ามยัยอีโม่ออกตามหาแล้วก็ตาม แต่ยัยพระเอกที่รู้ตัวเมื่อสายก็โนสนโนแคร์ ออกตามหาเขาอยู่ดี แต่พอดีติดขัดปัญหาทำให้คลาดกันไป มาเจอจี้จิ่วในวันที่สายเพราะจี้จิ่วแต่งงานมีลูกมีเมียแล้ว

เล่มนี้เราอ่านไปโมโหไปด่าอีงูชั่วไปตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆ ค่ะ ไม่มีจุดไหนที่ทำให้เราสงสารเขาได้เลยจริงๆ ไม่ว่าผู้เขียนจะเขียนให้เขาดูน่าสงสารเพราะคิดถึงเสิ่นชิงเซวียนมากขนาดไหน เราก็ซื้อไม่ลงจริงๆ เพราะเรารับไม่ได้กับการกระทำของเขาอย่างรุนแรง ทำร้ายจี้จิ่วทั้งร่างกายจิตใจ เราส่งสารจี้จิ่วมากกว่าชาติที่แล้วของเขาอีก ชาติที่แล้วเขายังแค่ไม่สมหวัง แต่ชาตินี้คือโดนทำร้ายสาหัสจริงๆ จนมี trauma ในใจเลย จุดนี้ผู้เขียนทำได้ดีค่ะ เราอินมาก ด่างูไม่เว้น สงสารจี้จิ่วไม่พักเลย

แต่ๆ สุดท้ายเราก็แอบผิดหวังนิดหน่อยกับความรู้สึกของจี้จิ่ว เกือบดีแล้วเชียวแต่สุดท้ายเหมือนมันเป็นภาคบังคับให้ต้องเขียนความรู้สึกเขาออกมาแบบนี้ ถ้าไปอีกแบบให้จี้จิ่วไม่สนใจนังงูชั่วไปเลยจนตายเราคงจะโอเคกว่านี้ค่ะ แต่ใดๆ คือเราชอบฉากที่จี้จิ่วระเบิดอารมณ์ใส่อีโม่กับเสิ่นเจวี๋ยมาก ระบายความอัดอั้นตันใจในสิ่งที่เขาต้องเจอมาตลอดตั้งแต่เจอสองพ่อลูกนี่ได้เป็นอย่างดี เห็นความสับสนในความรู้สึกของเขาชัดเจนมากๆ แบบเจอคนทำแบบนร้กับตัวเอง เห็นตัวเองเป็นแค่พาชนะใส่วิญญาณของอีกคนหนึ่ง พยายามทำดีด้วยก็แล้ว แต่ก็ยังถูกมองข้าม ยังถูกมองเป็นอีกคนตลอดโดยไม่เคยเห็นคุณค่า ไม่เห็นสิ่งที่เขาพยายามทำเพื่อชดเชยเวลาร้อยกว่าปีให้เลย แต่สุดท้ายจี้จิ่วก็ยังคงให้อภัยสองพ่อลูกอย่างไม่มีเงื่อนไขอยู่ดี เรานี่โคตรจะเจ็บปวด จี้จิ่วน่าสงสารมากๆ จริงๆ

อีกนิดที่เฟลคือ เหมือนเล่มนี้จะเน้นไปทางสงครามเพราะจี้จิ่วเป็นแม่ทัพใหญ่ แต่อ่านๆ ไปก็ยังรักษาเส้นเรื่องแบบ slice of life เอาไว้เป็นเส้นหลักอยู่ดีๆ หลักๆ อยู่ที่การทำร้ายจิตใจกันไปมาระหว่างจี้จิวกับอีโม่นี่แหละค่ะ เพิ่มน้องหมาป่าเสิ่นเจวี๋ยเข้ามาอีกคนเพราะชาตินี้น้องโตแล้ว สงครามมาจริงๆ ตอนจะจบเรื่องแล้ว เพราะเหมือนมันเป็นปณิธานตายในสนามรบของจี้จิ่วแหละ เลยยังไงก็ต้องมา

กับน้องหมาป่านี่เราก็เฟล ตอนแรกเราคิดว่าน้องจะเป็น MVP ของเล่มเพราะตอนที่รู้ว่าอีโม่ทำอะไรจี้จิ่วไปบ้างก็ไปทะเลาะกับพ่อและบอกพ่อเลิกบังคับจี้จิ่วแบบนั้นได้แล้ว เราก็เออ ทำดีมากลูก แต่มาตอนหลังมีฉากหนึ่งที่จี้จิ่วกับอีโม่ทะเลาะกันแต่น้องดันโทษจี้จิ่ว เราแบบ wtf เอาคำชมของฉันคืนมา แม้ตอนหลังจะรู้สึกผิด เราก็ไม่ให้อภัยหรอกนะ คือจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาตัวน้องอยู่ด้วยตลอด เห็นมาตลอดว่าจี้จิ่วพยายามทำดีด้วยแค่ไหนแล้ว แต่สุดท้ายพ่ออีโม่โกรธ ดันมาโทษจี้จิ่ว พ้มแบบ wtf…

นอกจากเล่มนี้จะมีเรื่องราวของคู่หลักแล้ว ก็ยังมีคู่รองเพิ่มเข้ามานั่นคือ น้องหมาป่ากับฮ่องเต้ แต่ก็โผล่มาแบบวับๆ แวมๆ อ่านแล้วไม่เต็มเม็ดไม่เต็มหน่วย แต่ก็มีประเด็นหลักของที่ยังคงคอนเซปต์ตามหาข้ามชาติกับเขาด้วยเหมือนกันค่ะ

เล่มนี้ส่วนตัวเราอ่านแล้วหดหู่ค่ะ เพราะจี้จิ่วน่าสงสารเกินไป อยากให้เขาหลุดพ้นไม่ต้องเจอสองพ่อลูกนี้แล้วมากๆ แต่นั่นแหละ มันมีสามชาติอะเนอะ ยังไงก็ต้องไปเจอกันอีกชาติแหละ

โน้ตไว้อีกนิดว่าเล่มนี้มีจุดผิด ทั้งคำผิด ทั้งเว้นย่อหน้าผิดค่อนข้างเยอะ อ่านแล้วเสียอารมณ์อยู่ค่ะ ทั้งที่เล่มแรกแทบไม่มีจุดผิดเลยแท้ๆ เล่มนี้ไม่แน่ใจว่ารีบออกหรือยังไง proof read หลุดเยอะมากจริงๆ

[Tippy Chee · Rating 3 out of 5]

เล่มสอง ชาติที่สอง อีโม่xจี้จิ่ว

โดยภาพรวมเราว่า อ่านสนุกกว่าเล่มแรกนิดนึง เพราะจี้จิ่วในเล่มนี้สติดีกว่าเสิ่นชิงเซวียนอยู่มาก มีความเป็นผู้เป็นคนแบบปกติ มีเหตุมีผลตามสมควร รู้จักคิดหน้าคิดหลังอย่างมีวุฒิภาวะ แต่ส่วนที่ทำให้อ่านแล้วง่วง ยังคงเป็นบทบรรยายความรู้สึกเวิ่นเว้อยืดยาน แล้วก็เบื่อที่อีโม่ชาตินี้ รับบทงูโง่แถมขี้เกียจ เหมือนมาเพื่อแก้แค้นสิ่งที่เสิ่นชิงเซวียนเคยทำไว้กับตัวเองชาติที่แล้วอ่ะ ซึ่งมันไม่โอเคเอาซะเลย

เพราะจี้จิ่วในชาตินี้ นับได้ว่าเป็นคนละคนกับเสิ่นชิงเซวียนไปแล้ว แต่ก็นะ มารงูเฒ่าพันปี ถึงจะอยู่มานาน แต่คงไม่เคยเรียนหนังสืออ่ะ จะไปเข้าใจเรื่องพวกนี้ได้ไง

จะว่าไป เรื่องนี้เขียนได้ดี ก็ตรงที่ อีโม่เป็นตัวละครที่ไม่ ooc เลย ตั้งแต่แรก เป็นงูโง่ ผ่านไปพันปีก็ยังเป็นต้าวงูโง่เหมือนเดิม ใช้ชีวิตตามสัญชาตญานไปเรื่อย “ดีต่อข้า ข้าดีตอบ” คติประจำใจมีอยู่แค่นี้ อะไรที่ยากกว่านี้ก็แยกแยะไม่ออกแล้ว (ซึ่งจุดนี้สมเหตุสมผลอยู่นะ)

ส่วนเจ้ามนุษย์คนนี้ ไม่ว่าจะแซ่เสิ่นหรือแซ่จี้ ล้วนฉลาดล้ำ แต่ก็ดันฉลาดเกิน จนไม่ยอมเข้าใจความไร้เดียงสาตามธรรมชาติของต้าวงูโง่ จนถึงตอนท้ายของเล่มสองที่หนึ่งคนหนึ่งงูมานั่งถกปัญหาปรัชญาชีวิตกันนี่แหละ เราถึงรู้สึกว่า เออ ดูท่าเจ้าสองคนนี่จะเริ่มหาทางออกกันได้ซะที ลงท้ายจี้จิ่วต้องเป็นไลฟ์โค้ช สอนเทคนิคให้อีโม่เอาไว้ใช้สำหรับชาติหน้า ฮาๆ

ซีนที่อ่านสนุกในเล่มนี้ คือช่วงท้าย ที่จี้จิ่วทำสงครามซยงหนูนี่แหละ เราคงชอบอ่านแนวสงครามจริงๆ ละ ส่วนเล่มหน้าคงดราม่ากันต่อเหมือนเดิม - -“

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ขมปี๋ ไม่มีหวานมีแต่ความเค็มของน้ำตา อะไรมันจะขมเฝื่อนขนาดนี้ กลืนไม่ได้คายไม่ออก ต่อจากเล่มแรก.... (ต่อจากนี้อาจมีสปอยด์) ที่เสิ่นชิงเสวียนจากไป งูเฒ่าก็เฝ้ารอจนเจอเขากลับมาเกิดใหม่ แต่ชาตินี้ไม่ใช่น้องเสิ่นคนเดิมแล้ว เป็นแม่ทัพใหญ่จี้จิ่วที่ไม่มีความทรงจำชาติที่แล้วเลย จะเอาอะไรมารักมารงูเฒ่าที่เจอกันครั้งแรกจับเขากินแบบไม่บอกอะไรเลย ( TW อันแรกต้องเข้า Rape ) แล้วก็ตามสิงจี้จิ่ว แต่ก็ไม่เล่าความเป็นมาใดๆ จนจี้จิ่วต้องไปสืบเอง เล่มนี้มีลูกบุญธรรมเสิ่นเจวี๋ย เข้าร่วมด้วย

แล้วมันข��มมมม จากเกลียดจนกลายเป็นรัก แต่ทั้งมารงูเฒ่าและลูกหมาป่ากลับมองเห็นแต่เสิ่นชิงเสวียนไม่ใช่จี้จิ่ว จี้จิ่วก็ช้ำใจจนตายด้านไปแล้ว สุดท้ายชาตินี้จบไป ก่อนจากจี้จิ่วยังบอก 'ครั้งหน้าท่านต้องมาให้เร็วกว่านี้นะ' ขมไปอีกชาตินึง

เป็นเล่มที่มีส่วนที่ชอบและไม่ชอบ แต่รวม ๆ แล้วชอบมากกว่าแม้จะขม ชอบการเล่าเรื่องกับภาษา (แต่ก็ไม่ชอบที่เล่มนี้เล่าเรื่องโดด ๆ และเว้นช่วงเยอะ ไม่เห็นความรู้สึกที่เป็นจุดเปลี่ยนจากเกลียดเป็นรักของจี้จิ่ว) ชอบบรรยากาศที่อ่านจนจบก็ยังคงความขมไว้ได้ โทนของเรื่อง ป่ะ! ไปขมต่ออีกเล่มหนึ่ง

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้บีบหัวใจ เป็นเล่มที่มีแต่ความทุกข์ คือมองเห็นตัวละครแต่ละตัว ทำหน้าที่ของตัวเอง เดินไปตามแนวทางของชีวิตตัวเอง อยากได้ อยากมี ความไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายไม่รัก ความไม่เข้าใจถึงการกระทำของคนที่ชาติที่แล้วจำอะไรไม่ได้ จึงไม่อาจจะทำอะไรได้ ความไม่เข้าใจในหน้าที่ของผู้อื่นที่เกิดมาแล้วมีภาระหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็รักและคิดถึงมากจึงได้กระทำลงไปแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง (เพราะระหว่างที่รออยู่เพียงฝ่ายเดียวมันเจ็บปวด)

(เห็นมีคนบอกว่ามีฉากข่มขื่น โดยส่วนตัว ฉาก 18+ เราอ่านข้ามๆ เลยไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของเล่ม เดาๆว่าน่าจะช่วงกลางเล่มมั้ง ที่พระเอกเริ่มมาเจอนายเอก แต่นายเอกจำไม่ได้ แล้วขัดแย้งกันตลอด แต่พระเอกก็ไม่ยอมปล่อยนายเอก ยังคงติดตามไปทุกที่)

เล่มนี้ บีบหัวใจไปทั้งเล่มนะ ตั้งแต่เริ่มไปจนนายเอกตาย แต่เราว่าได้แนวคิดการรู้จักปล่อยวางจะไม่เป็นทุกข์

[thirteensx · Rating 4 out of 5]

cw : rape จริง ๆ ถึงจะไม่ได้มีการบรรยายชัดเจนแต่ก็เป็นการทำแบบนั้นอยู่ดี

เป็นเล่มต่อที่ช่วงแรกของเล่มทำเราซึมมาก เหมือนเป็นช่วงที่เผยมห้เห็นความเศร้าของตัวละครหลังจากคนที่รักจากไปได้น่าเจ็บปวดมาก แต่อะไรก็ไม่เจ็บปวดเท่าตอนที่ 14 อีกแล้ว

ตอนแรกยอมรับว่าเราเห็นใจพระเอกที่เสียใจ มาพบเจอคนรักที่จำอะไรเราไม่ได้แต่พอมามองมุมนายเอกแล้วก็เห็นด้วยทุกอย่าง ตอนที่เขาระบายความในใจออกมาทำเราอึ้งจนพูดไม่ออกเลยจริง ๆ ค่ะ

ฉากออกไปรบ เท่มากกก บรรยายได้ดีและลุ้นมากจริง ๆ ยิ่งคืนสุดท้ายมันทำให้เราแบบ t - t
ถือว่าเป็นชาติที่สองที่ดี พระเอกได้รับการสั่งสอนจากนายเอกในชาตินี้ หวังว่าชาติที่สามจะได้รักกันจริง ๆ สักที

[MAYA · Rating 4 out of 5]

Recommend to someone who thinks their life is too peaceful. Lemme cry alone...😭