What do you think?
Rate this book
Η τριλογία της κατοχής #3
Το φιλί του Δεκέμβρη
Δεκέμβριος 1944.
Η Αθήνα βιώνει τις δραματικές ημέρες του Εμφυλίου, οι φονικές συγκρούσεις μαίνονται σε όλη την πόλη. Ο Νίκος Αγραφιώτης, απότακτος πια αξιωματικός της Αστυνομίας, αναλαμβάνει να εντοπίσει έναν δικαστικό υπάλληλο, υπεύθυνο για υποθέσεις δωσιλόγων, που έχει εξαφανιστεί μαζί με μία νεαρή τραγουδίστρια καμπαρέ.
Κυνηγώντας τα ίχνη τους, θα εμπλακεί σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι που σύντομα θα ανακαλύψει ότι τον αφορά προσωπικά. Θα βρεθεί ανάμεσα σε διπλούς πράκτορες και αδίστακτους συνεργάτες των ναζί που ψάχνουν την ευκαιρία να απαλλαγούν από το ένοχο παρελθόν τους. Μέσα στους δρόμους του Εμφυλίου, με τον θάνατο να παραμονεύει κάθε στιγμή, θα ακροβατήσει ανάμεσα στην αγάπη και στην προδοσία αναζητώντας την αλήθεια και την κάθαρση.
Μία συναρπαστική περιπέτεια στην τραγικότερη περίοδο της σύγχρονης Ελλάδας, μία προσωπική αναμέτρηση του Αγραφιώτη με τα πάθη του Διχασμού.
Η Αθήνα βιώνει τις δραματικές ημέρες του Εμφυλίου, οι φονικές συγκρούσεις μαίνονται σε όλη την πόλη. Ο Νίκος Αγραφιώτης, απότακτος πια αξιωματικός της Αστυνομίας, αναλαμβάνει να εντοπίσει έναν δικαστικό υπάλληλο, υπεύθυνο για υποθέσεις δωσιλόγων, που έχει εξαφανιστεί μαζί με μία νεαρή τραγουδίστρια καμπαρέ.
Κυνηγώντας τα ίχνη τους, θα εμπλακεί σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι που σύντομα θα ανακαλύψει ότι τον αφορά προσωπικά. Θα βρεθεί ανάμεσα σε διπλούς πράκτορες και αδίστακτους συνεργάτες των ναζί που ψάχνουν την ευκαιρία να απαλλαγούν από το ένοχο παρελθόν τους. Μέσα στους δρόμους του Εμφυλίου, με τον θάνατο να παραμονεύει κάθε στιγμή, θα ακροβατήσει ανάμεσα στην αγάπη και στην προδοσία αναζητώντας την αλήθεια και την κάθαρση.
Μία συναρπαστική περιπέτεια στην τραγικότερη περίοδο της σύγχρονης Ελλάδας, μία προσωπική αναμέτρηση του Αγραφιώτη με τα πάθη του Διχασμού.
- GenresHistorical Fiction
432 pages, Paperback
First published October 20, 2021
5 people are currently reading
113 people want to read
About the author
Πάνος Αμυράς
6 books38 followersO Πάνος Αμυράς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ αλλά γρήγορα στράφηκε στη δημοσιογραφία. Ξεκίνησε την καριέρα του από την οικονομική εφημερίδα Εξπρές. Το 1994 εντάχθηκε στο δημοσιογραφικό δυναμικό του Ελεύθερου Τύπου, ενώ από το 2011 έχει αναλάβει τη διεύθυνση της εφημερίδας. Έχει εργαστεί στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ (Α΄ Πρόγραμμα) και στον ραδιοφωνικό σταθμό City FM. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
December 13, 2021
Ο αγαπημένος μας λογοτεχνικός ήρωας Νίκος Αγραφιώτης επέστρεψε και ο Πάνος Αμυράς ξεπέρασε τον εαυτό του. Καταξιωμένος δημοσιογράφος χρόνια σε δύσκολα ρεπορτάζ ήρθε για να μείνει στον πολύπαθο και απαιτητικό χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας, γιατί αυτή χρειάζεται πένες που τολμάνε και καταθέτουν με ψυχή τις περιπέτειες των ηρώων τους. Ο Αμυράς με «Tο φιλί του Δεκέμβρη» άγγιξε και αποτύπωσε άψογα την ταραχώδη περίοδο του εμφυλίου, μια εποχή που όπως ξέρετε οι περισσότεροι λίγοι λογοτέχνες καταπιάνονται, γιατί πραγματικά πονά τους Έλληνες. Δίχασε οικογένειες, αγωνιστές μα πάνω από όλα ανθρώπους ελεύθερους.
Ο Αγραφιώτης καλείται να βοηθήσει στην εξιχνίαση κάποιων άγριων εγκλημάτων που κρύβουν ένοχα μυστικά, εμπλέκουν λειτουργούς του κράτους, τον υπόκοσμο αλλά και τους δωσίλογους στην Αθήνα που είναι πεδίο μαχών, στην πρωτεύουσα δηλαδή που θρηνεί όσους πεθαίνουν για μια πολιτική ιδεολογία. Στην τρίτη κατά σειρά περιπέτεια ο Αγραφιώτης εκτός από την διεκπεραίωση της υπόθεσης έχει να αποδείξει κάτι πολύ βαθύτερο. Πως είναι ένας τίμιος πατριώτης που πρόσφερε στην πατρίδα. Αυτό, όμως, φτάνει σε σημείο να πρέπει να το αποδείξει και στην Έλλη, η οποία προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της θρυμματισμένης ψυχής της από τα βασανιστήρια από τους Γερμανούς.
https://vivliopareas.blogspot.com/202...
Ο Αγραφιώτης καλείται να βοηθήσει στην εξιχνίαση κάποιων άγριων εγκλημάτων που κρύβουν ένοχα μυστικά, εμπλέκουν λειτουργούς του κράτους, τον υπόκοσμο αλλά και τους δωσίλογους στην Αθήνα που είναι πεδίο μαχών, στην πρωτεύουσα δηλαδή που θρηνεί όσους πεθαίνουν για μια πολιτική ιδεολογία. Στην τρίτη κατά σειρά περιπέτεια ο Αγραφιώτης εκτός από την διεκπεραίωση της υπόθεσης έχει να αποδείξει κάτι πολύ βαθύτερο. Πως είναι ένας τίμιος πατριώτης που πρόσφερε στην πατρίδα. Αυτό, όμως, φτάνει σε σημείο να πρέπει να το αποδείξει και στην Έλλη, η οποία προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της θρυμματισμένης ψυχής της από τα βασανιστήρια από τους Γερμανούς.
https://vivliopareas.blogspot.com/202...
November 30, 2021
Εξαιρετικό! Το 3ο βιβλίο του κ.Αμυρά και αυτή τη φορά οι καταστάσεις μας φέρνουν στον εμφύλιο. Μάχες, συναντήσεις, δωσίλογοι. Από τα στενά στα σαλόνια της Αθήνας ο ( αγαπημένος πλέον ) Νίκος Αγραφιώτης αναζητά ένα φάκελο με ένοχα μυστικά. Μια αλυσίδα φόνων στη καρδιά του εμφυλίου.
Εξαιρετικό!
Κ.Αμυρά αν διαβάσετε αυτή τη κριτική σας παρακαλω να συνεχίσετε το project που λέγεται Νίκος Αγραφιώτης και σε άλλες ιδιαίτερες ιστορικές στιγμές της Ελλάδας. Αξίζει!
Εξαιρετικό!
Κ.Αμυρά αν διαβάσετε αυτή τη κριτική σας παρακαλω να συνεχίσετε το project που λέγεται Νίκος Αγραφιώτης και σε άλλες ιδιαίτερες ιστορικές στιγμές της Ελλάδας. Αξίζει!
December 31, 2025
Το Φιλί του Δεκέμβρη κλείνει με τον καλύτερο τρόπο την τριλογία με τις περιπέτειες του Νίκου Αγραφιώτη κατά τη περίοδο του πολέμου του 40 μέχρι και τον Εμφύλιο. Στο τρίτο βιβλίο ο συγγραφέας κρατάει εντέχνως αποστάσεις από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές και στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο ήρωας του βιβλίου. Ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά θα προσπαθήσει να φέρει σε πέρας μία υπόθεση που αφορά φακέλους με ονόματα δωσίλογων που πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με την δικαιοσύνη. Ένας τέτοιος φάκελος είναι κινητή «βόμβα» και θέτει δεκάδες ζωές σε κίνδυνο, κρατώντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελική…έκρηξη!
Καταπληκτικό ανάγνωσμα!
Καταπληκτικό ανάγνωσμα!
December 26, 2021
Δεκέμβριος του ’44. Μία από τις κορυφαίες στιγμές του Εμφυλίου, καθώς αυτός έχει ξεκινήσει νωρίτερα. Στην Αθήνα, η Απελευθέρωση δεν προλαβαίνει να γίνει αισθητή όπως συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι Έλληνες άρχισαν να σκοτώνονται μεταξύ τους, η επέμβαση των Άγγλων –προϊόν της διεθνοποιημένης πολιτικής και διπλωματικής έκβασης του Β΄ΠΠ- κορύφωσε τις συγκρούσεις.
Γειτονιές της Αθήνας μετατρέπονται σε πεδία πολέμου, ιστορικά κτίρια της πόλης βομβαρδίζονται, άνθρωποι σκοτώνονται και θάβονται κάτω από τα ερείπια ή πέφτουν νεκροί από αδέσποτες σφαίρες ακροβολισμένων ανταρτών, αντρών του κυβερνητικού στρατού, βρετανικών αρμάτων μάχης.
Ο απότακτος αστυνομικός Νίκος Αγραφιώτης βρίσκεται εκεί προσπαθώντας να εξιχνιάσει μια σειρά δολοφονιών αναζητώντας, παράλληλα, τις χαμένες δικογραφίες εναντίων δωσιλόγων και μαυραγοριτών, προδοτών που είχαν συνεργαστεί με τους ναζί και αμέσως μετά την Απελεύθερωση αναζήτησαν δολίως τρόπους να ξεπλύνουν τα ονόματά τους.
Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζει κανείς κατά την ανάγνωση του τρίτου βιβλίου του Πάνου Αμυρά «Το φιλί του Δεκέμβρη» είναι η διατήρηση του μέτρου. Της ισορροπίας μεταξύ μυθοπλασίας, δεδομένης ιστορικής πραγματικότητας, ύφους και τεχνικής. Και γι’ αυτό και τα τρία βιβλία, ερασιτεχνική δημοσκόπηση είναι αυτό, διαβάζονται με ιδιαίτερη επιθυμία από αναγνώστες που προτιμούν την ισορροπία και την προσγείωση. Μάλλον το ξέρει και ο ίδιος ο συγγραφέας και έτσι να εξηγείται η -σε κάποια σημεία- εμφανής αυτοσυγκράτησή του. Κοντολογίς, περιορίζει με άρτια τεχνική τις συναισθηματικές απογειώσεις του ήρωά του, του Νίκου Αγραφιώτη σε αντίθεση με ό,τι πιθανώς θα διαβάζαμε σε κάποιο άλλο , μεταφρασμένο, ιστορικό crime fiction.
Η γραφή του Πάνου Αμυρά χρησιμοποιεί τη μυθοπλασία και τη φαντασία για να "φύγει" και την πολύχρονη δημοσιογραφική εμπειρία του συγγραφέα για να μην "φύγει" περισσότερο από όσο χρειάζεται. Και την ιστορική έρευνα για να πείθει. Να πείθει ότι και το τρίτο μυθιστόρημα του δημοσιογράφου πατάει γερά και εξαιρετικά επιτυχημένα πάνω στα βήματα της τεκμηρίωσης. Ο Εμφύλιος και οι διαστάσεις που λαμβάνει στο «Το φιλί του Δεκέμβρη» δεν είναι μόνο ένα τραγικό ιστορικό γεγονός που σημάδεψε και, δυστυχώς, συνεχίζει να επιδρά με τον τρόπο του στην πολιτική σκηνή της χώρας ακόμα και στις μέρες μας. Είναι μια μυθοπλαστική – ιστορική πραγματεία που διαβάζεται σχεδόν απνευστί.
Γειτονιές της Αθήνας μετατρέπονται σε πεδία πολέμου, ιστορικά κτίρια της πόλης βομβαρδίζονται, άνθρωποι σκοτώνονται και θάβονται κάτω από τα ερείπια ή πέφτουν νεκροί από αδέσποτες σφαίρες ακροβολισμένων ανταρτών, αντρών του κυβερνητικού στρατού, βρετανικών αρμάτων μάχης.
Ο απότακτος αστυνομικός Νίκος Αγραφιώτης βρίσκεται εκεί προσπαθώντας να εξιχνιάσει μια σειρά δολοφονιών αναζητώντας, παράλληλα, τις χαμένες δικογραφίες εναντίων δωσιλόγων και μαυραγοριτών, προδοτών που είχαν συνεργαστεί με τους ναζί και αμέσως μετά την Απελεύθερωση αναζήτησαν δολίως τρόπους να ξεπλύνουν τα ονόματά τους.
Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζει κανείς κατά την ανάγνωση του τρίτου βιβλίου του Πάνου Αμυρά «Το φιλί του Δεκέμβρη» είναι η διατήρηση του μέτρου. Της ισορροπίας μεταξύ μυθοπλασίας, δεδομένης ιστορικής πραγματικότητας, ύφους και τεχνικής. Και γι’ αυτό και τα τρία βιβλία, ερασιτεχνική δημοσκόπηση είναι αυτό, διαβάζονται με ιδιαίτερη επιθυμία από αναγνώστες που προτιμούν την ισορροπία και την προσγείωση. Μάλλον το ξέρει και ο ίδιος ο συγγραφέας και έτσι να εξηγείται η -σε κάποια σημεία- εμφανής αυτοσυγκράτησή του. Κοντολογίς, περιορίζει με άρτια τεχνική τις συναισθηματικές απογειώσεις του ήρωά του, του Νίκου Αγραφιώτη σε αντίθεση με ό,τι πιθανώς θα διαβάζαμε σε κάποιο άλλο , μεταφρασμένο, ιστορικό crime fiction.
Η γραφή του Πάνου Αμυρά χρησιμοποιεί τη μυθοπλασία και τη φαντασία για να "φύγει" και την πολύχρονη δημοσιογραφική εμπειρία του συγγραφέα για να μην "φύγει" περισσότερο από όσο χρειάζεται. Και την ιστορική έρευνα για να πείθει. Να πείθει ότι και το τρίτο μυθιστόρημα του δημοσιογράφου πατάει γερά και εξαιρετικά επιτυχημένα πάνω στα βήματα της τεκμηρίωσης. Ο Εμφύλιος και οι διαστάσεις που λαμβάνει στο «Το φιλί του Δεκέμβρη» δεν είναι μόνο ένα τραγικό ιστορικό γεγονός που σημάδεψε και, δυστυχώς, συνεχίζει να επιδρά με τον τρόπο του στην πολιτική σκηνή της χώρας ακόμα και στις μέρες μας. Είναι μια μυθοπλαστική – ιστορική πραγματεία που διαβάζεται σχεδόν απνευστί.
November 14, 2025
Πολύ καλός ο Αγραφιώτης! Σκηνές από τα Δεκεμβριανά και εμφανής η προσπάθεια του συγγραφέα να κρατήσει αποστάσεις.
December 28, 2021
English review below the Greek one...
Ο συγγραφέας έχει ρίξει πολύ μελέτη της εποχής και αυτό φαίνεται. Έχω ξαναγράψει και για τα προηγούμενα βιβλία της σειράς ότι πρέπει να προσπαθήσει να βρει μία ισορροπία μεταξύ αλήθειας και μυθοπλασίας. Αν θέλω να μάθω για τις πολιτικές εξελίξεις, τη βιογραφία προσώπων, την ιστορία πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων, τις μάχες, την αρχιτεκτονική και την ανθρωπογεωγραφία του τόπου και της εποχής, μπορεί να ανατρέξω σε ένα βιβλίο ιστορίας ή/και κατευθείαν σε πηγές όπως άρθρα από εφημερίδες.
Από ένα μυθιστόρημα όμως -και μάλιστα "αστυνομικό" κατά κάποιο τρόπο, περιμένω και έναν σταθερό ρυθμό στην αφήγηση, αληθοφανείς διαλόγους, σφιχτή πλοκή.
Κάποιες υπερβολές πάντα αναμένονται από τέτοιου είδους βιβλία, ωστόσο έχω την εντύπωση ότι σε αυτό εδώ πρέπει να δεχτεί πάρα πολλές απιθανότητες ο αναγνώστης, ενώ ταυτόχρονα είναι εύκολο να μαντέψεις κάποιες εξελίξεις της ιστορίας πολύ πριν έρθουν. Ειδικά στο πρώτο μισό του βιβλίου έχασα λίγο την υπομονή μου. Είναι φανερό ότι ο συγγραφέας βάζει τους πρωταγωνιστές να τρέχουν από μέρος σε μέρος μέσα στην Αττική και να βρίσκονται σχεδόν παντού, απλά για να προσθέσει κάποια αληθινή πληροφορία και αληθινό περιστατικό, που όμως δεν εξυπηρετούν την πλοκή. Το ίδιο ισχύει και με πολλούς χαρακτήρες που είναι μονοδιάστατοι. Μοιάζουν με τύπους ανθρώπων και δεν αποκτούν ατομικά χαρακτηριστικά. (Προσωπικό κόλλημα ίσως, αλλά μπορούμε να γράψουμε για δωσίλογους που δεν μοιάζουν όλοι με τον Αρτέμη Μάτσα στις ασπρόμαυρες ταινίες και για γυναίκες που δεν είναι γαλανομάτες και δεν βάζουν τα κλάμματα όλη την ώρα;)
Αυτό εδώ το βιβλίο είχε όλα τα καλά των προηγούμενων δύο, ωστόσο έχω μία αίσθηση ότι ήταν το πιο ασθενές από άποψη πλοκής, ρυθμού και αληθοφάνειας. Ευχαριστήθηκα πολύ τις περιγραφές για το ιστορικό πλαίσιο κτλ και σίγουρα θα διαβάσω το επόμενο βιβλίο της σειράς αν υπάρξει, αλλά οι αδυναμίες του δεν κρύβονται. Επίσης σε γενικές γραμμές στέκεται από μόνο του, αλλά βοηθάει να έχει διαβάσει κάποιος τα προηγούμενα...
3+/5
This the third book on what seems to be an ambitious sleuth/historical fiction series, starring Nikos Agrafiotis. It can stand alone but it helps to have read the previous books. It's an interesting and educational story but it's not flawless.
The plot on this is too weak, full of cliche characters and predictable twists, while it's obvious that the author added tons of scenes in order to be didactic and poignant and to include tons of real life events and persons and information. The pace was too slow for the first half of the book.
This is a series that I like, but the author has to find a better balance between history and fiction. The description of the setting and the ambiance is interesting and captivating. Characters, characters' development, dialogues and plot left a lot to be desired. Still, I enjoyed it!
Ο συγγραφέας έχει ρίξει πολύ μελέτη της εποχής και αυτό φαίνεται. Έχω ξαναγράψει και για τα προηγούμενα βιβλία της σειράς ότι πρέπει να προσπαθήσει να βρει μία ισορροπία μεταξύ αλήθειας και μυθοπλασίας. Αν θέλω να μάθω για τις πολιτικές εξελίξεις, τη βιογραφία προσώπων, την ιστορία πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων, τις μάχες, την αρχιτεκτονική και την ανθρωπογεωγραφία του τόπου και της εποχής, μπορεί να ανατρέξω σε ένα βιβλίο ιστορίας ή/και κατευθείαν σε πηγές όπως άρθρα από εφημερίδες.
Από ένα μυθιστόρημα όμως -και μάλιστα "αστυνομικό" κατά κάποιο τρόπο, περιμένω και έναν σταθερό ρυθμό στην αφήγηση, αληθοφανείς διαλόγους, σφιχτή πλοκή.
Κάποιες υπερβολές πάντα αναμένονται από τέτοιου είδους βιβλία, ωστόσο έχω την εντύπωση ότι σε αυτό εδώ πρέπει να δεχτεί πάρα πολλές απιθανότητες ο αναγνώστης, ενώ ταυτόχρονα είναι εύκολο να μαντέψεις κάποιες εξελίξεις της ιστορίας πολύ πριν έρθουν. Ειδικά στο πρώτο μισό του βιβλίου έχασα λίγο την υπομονή μου. Είναι φανερό ότι ο συγγραφέας βάζει τους πρωταγωνιστές να τρέχουν από μέρος σε μέρος μέσα στην Αττική και να βρίσκονται σχεδόν παντού, απλά για να προσθέσει κάποια αληθινή πληροφορία και αληθινό περιστατικό, που όμως δεν εξυπηρετούν την πλοκή. Το ίδιο ισχύει και με πολλούς χαρακτήρες που είναι μονοδιάστατοι. Μοιάζουν με τύπους ανθρώπων και δεν αποκτούν ατομικά χαρακτηριστικά. (Προσωπικό κόλλημα ίσως, αλλά μπορούμε να γράψουμε για δωσίλογους που δεν μοιάζουν όλοι με τον Αρτέμη Μάτσα στις ασπρόμαυρες ταινίες και για γυναίκες που δεν είναι γαλανομάτες και δεν βάζουν τα κλάμματα όλη την ώρα;)
Αυτό εδώ το βιβλίο είχε όλα τα καλά των προηγούμενων δύο, ωστόσο έχω μία αίσθηση ότι ήταν το πιο ασθενές από άποψη πλοκής, ρυθμού και αληθοφάνειας. Ευχαριστήθηκα πολύ τις περιγραφές για το ιστορικό πλαίσιο κτλ και σίγουρα θα διαβάσω το επόμενο βιβλίο της σειράς αν υπάρξει, αλλά οι αδυναμίες του δεν κρύβονται. Επίσης σε γενικές γραμμές στέκεται από μόνο του, αλλά βοηθάει να έχει διαβάσει κάποιος τα προηγούμενα...
3+/5
This the third book on what seems to be an ambitious sleuth/historical fiction series, starring Nikos Agrafiotis. It can stand alone but it helps to have read the previous books. It's an interesting and educational story but it's not flawless.
The plot on this is too weak, full of cliche characters and predictable twists, while it's obvious that the author added tons of scenes in order to be didactic and poignant and to include tons of real life events and persons and information. The pace was too slow for the first half of the book.
This is a series that I like, but the author has to find a better balance between history and fiction. The description of the setting and the ambiance is interesting and captivating. Characters, characters' development, dialogues and plot left a lot to be desired. Still, I enjoyed it!
March 10, 2022
Την τριλογία του Πάνου Αμυρά, για την Αθήνα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τη "ζήλεψα" ως συγγραφέας και τη λάτρεψα ως αναγνώστρια. Το πάντρεμα ιστορικού-αστυνομικού μυθιστορήματος, βρίσκει την καλύτερη έκφραση του και στα τρία βιβλία του δημιουργού.
Στο τρίτο της σειρας, "Το φιλί του Δεκέμβρη", η Αθήνα βρίσκεται στην καρδιά του Εμφυλίου πολέμου. Με τα Δεκεμβριανά να μαίνονται, ο γνωστός (από τα δύο προηγούμενα βιβλία) αστυνομικός Νίκος Αγραφιώτης, καλείται να εξιχνιάσει μια σειρά φόνων στους οποίους πρωταγωνιστεί το μυστήριο.
Η ατμόσφαιρα της εποχής αναβιώνει με απόλυτη πιστότητα και η πλοκή θυμίζει κινηματογραφικό νουάρ που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Σε κάθε παράγραφο (και κυριολεκτώ όταν γράφω "σε κάθε παράγραφο") ο αναγνώστης αισθάνεται σαν να ζει στην Αθήνα της Κατοχής. Γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της δράσης των μαυραγοριτων, μπαίνει στα άδυτα των δωσιλογικών οργανώσεων, μυρίζει το αίμα και τον θάνατο στους βομβαρδισμένους δρόμους της πρωτεύουσας, κρυφοκοιτάζει σε μέρη σκοτεινά και απαγορευμένα και βιώνει την απόλυτη αγωνία μέχρι την αποκάλυψη του/των ενόχων.
Η ιδιότητα του (έμπειρου) δημοσιογράφου που έχει ο Πάνος Αμυράς, λειτουργεί σαν αντίβαρο στη λογοτεχνική του δεινότητα, χαρίζοντας στο βιβλίο την ισορροπία "τρόμου" που απαιτεί η εποχή του εμφυλίου και ταυτόχρονα εξασφαλίζει έναν ιλιγγιώδη ρυθμό που αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.
Έχοντας διαβάσει αρκετά από τα βιβλία του Φίλιπ Κερ, που διαδραματίζονται στο Βερολίνο του Β Παγκοσμίου πολέμου, ένιωσα περήφανη που ένας Έλληνας συγγραφέας δημιουργεί έργα εφάμιλλα μεταφέροντας τη δράση στην Αθήνα εκείνης της εποχής.
Εκτιμώ πως ο αξιωματικός Αγραφιώτης έχει ακόμη πολλά εγκλήματα να εξιχνιάσει και είμαι απολύτως βέβαιη ότι ο Πάνος Αμυράς θα αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο συγκεκριμένο είδος. Αν αγαπάτε το ιστορικό ή/και το αστυνομικό μυθιστόρημα, σπεύσατε!
Στο τρίτο της σειρας, "Το φιλί του Δεκέμβρη", η Αθήνα βρίσκεται στην καρδιά του Εμφυλίου πολέμου. Με τα Δεκεμβριανά να μαίνονται, ο γνωστός (από τα δύο προηγούμενα βιβλία) αστυνομικός Νίκος Αγραφιώτης, καλείται να εξιχνιάσει μια σειρά φόνων στους οποίους πρωταγωνιστεί το μυστήριο.
Η ατμόσφαιρα της εποχής αναβιώνει με απόλυτη πιστότητα και η πλοκή θυμίζει κινηματογραφικό νουάρ που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα. Σε κάθε παράγραφο (και κυριολεκτώ όταν γράφω "σε κάθε παράγραφο") ο αναγνώστης αισθάνεται σαν να ζει στην Αθήνα της Κατοχής. Γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της δράσης των μαυραγοριτων, μπαίνει στα άδυτα των δωσιλογικών οργανώσεων, μυρίζει το αίμα και τον θάνατο στους βομβαρδισμένους δρόμους της πρωτεύουσας, κρυφοκοιτάζει σε μέρη σκοτεινά και απαγορευμένα και βιώνει την απόλυτη αγωνία μέχρι την αποκάλυψη του/των ενόχων.
Η ιδιότητα του (έμπειρου) δημοσιογράφου που έχει ο Πάνος Αμυράς, λειτουργεί σαν αντίβαρο στη λογοτεχνική του δεινότητα, χαρίζοντας στο βιβλίο την ισορροπία "τρόμου" που απαιτεί η εποχή του εμφυλίου και ταυτόχρονα εξασφαλίζει έναν ιλιγγιώδη ρυθμό που αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.
Έχοντας διαβάσει αρκετά από τα βιβλία του Φίλιπ Κερ, που διαδραματίζονται στο Βερολίνο του Β Παγκοσμίου πολέμου, ένιωσα περήφανη που ένας Έλληνας συγγραφέας δημιουργεί έργα εφάμιλλα μεταφέροντας τη δράση στην Αθήνα εκείνης της εποχής.
Εκτιμώ πως ο αξιωματικός Αγραφιώτης έχει ακόμη πολλά εγκλήματα να εξιχνιάσει και είμαι απολύτως βέβαιη ότι ο Πάνος Αμυράς θα αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο συγκεκριμένο είδος. Αν αγαπάτε το ιστορικό ή/και το αστυνομικό μυθιστόρημα, σπεύσατε!
August 2, 2024
Είναι απίστευτο το συναίσθημα να διαβάζεις ιστορικό μυθιστόρημα και να μην νιώθεις πολωμενος. Αντίθετα, να μένεις έκπληκτος από το πόσα πράγματα συναντάς στο δρόμο σου καθημερινά, και δεν ήξερες την ιστορία τους.
Ναι, δεν ακυρώνω την λογοτεχνική αξία του βιβλίου, σαν ιστορία μου άρεσε πολύ, οι ήρωες μια χαρά, δράση κλπ.
Αλλά πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει βιβλία για αυτή την περίοδο και είναι φουλ στο μίσος"οι κακοι γερμανοι", "οι φασίστες δεξιοι", "οι χασάπηδες αριστεροι". Αυτή η τριλογια έρχεται να καταθέσει γεγονότα, χωρίς να κρύβει τα λάθη από όλες τις πλευρές.
Αλλά το πιο όμορφο είναι που σου εξηγεί για το τάδε κτήριο, σύντομα, την ιστορία του, ποιος το έφτιαξε, γιατί, τι ήταν πρώτα, τι έγινε μετά κλπ.
Ενθουσιαστηκα.
Ναι, δεν ακυρώνω την λογοτεχνική αξία του βιβλίου, σαν ιστορία μου άρεσε πολύ, οι ήρωες μια χαρά, δράση κλπ.
Αλλά πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει βιβλία για αυτή την περίοδο και είναι φουλ στο μίσος"οι κακοι γερμανοι", "οι φασίστες δεξιοι", "οι χασάπηδες αριστεροι". Αυτή η τριλογια έρχεται να καταθέσει γεγονότα, χωρίς να κρύβει τα λάθη από όλες τις πλευρές.
Αλλά το πιο όμορφο είναι που σου εξηγεί για το τάδε κτήριο, σύντομα, την ιστορία του, ποιος το έφτιαξε, γιατί, τι ήταν πρώτα, τι έγινε μετά κλπ.
Ενθουσιαστηκα.
January 29, 2022
Με το Φιλί του Δεκέμβρη ολοκληρώνεται η τριλογία της Αθήνας του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Με την επισταμένη ιστοριογραφική του έρευνα ο Πάνος Αμυράς μας δίνει πιστή αναπαράσταση της Κατοχικής και Εμφυλιοπολεμικής Αθήνας ενώ η αστυνομική ιστορία με έντονα στοιχεία νουάρ με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Νίκο Αγραφιώτη κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Αξιόλογο έργο στο σύνολό του που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχα ξένων συγγραφέων...
January 11, 2022
Η τριλογία (;) του αστυνομικού Νίκου Αγραφιώτη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου ολοκληρώνεται με το ''Φιλί του Δεκέμβρη'', το οποίο διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, της σκληρής εμφύλιας διαμάχης που ξέσπασε στην Αθήνα. Ο συγγραφέας κινείται στα γνωστά υψηλά του στάνταρ κρατώντας το ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, καθόλου τυχαία δεν έχει χαρακτηριστεί ως ο Έλληνας Φίλιπ Κερ. Θέλουμε κι άλλο Νίκο Αγραφιώτη, κύριε Αμυρά! : )
December 3, 2023
Λίγο πιο δύσκολο αυτό το βιβλίο λόγω του τόσο στενάχωρου θέματος. Η γραφή του Αμυρά ρέει και ο Αγραφιώτης γίνεται ο ξεναγός μας στην επικίνδυνη καθημερινότητα των Αθηναίων της εποχής. Σε κάθε περίπτωση είναι ένα διαφωτιστικό ανάγνωσμα.
November 10, 2023
Το τελευταίο της τριλογίας και για μένα σίγουρα το καλύτερο.
August 8, 2022
Χωρίς δισταγμό τα 5 αστέρια! Και το τρίτο βιβλίο του συγγραφέα κατάφερε να με μεταφέρει στην ατμόσφαιρα της περιόδου και να με συγκλονίσει, εξιστορώντας ταυτόχρονα ένα αστυνομικό θρίλερ με τον ίδιο ήρωα… αναμένω το επόμενο!
Read
December 10, 2023Η άποψή μου σε λίγες μέρες.
February 7, 2022
Ο Πάνος Αμυράς ολοκληρώνει την τριλογία του για την Αθήνα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου με “Το φιλί του Δεκέμβρη“, ένα βιβλίο του οποίου η υπόθεση εξελίσσεται παράλληλα με τα Δεκεμβριανά της Αθήνας, ενός από τα πιο αιματηρά και γνωστά επεισόδια του ελληνικού εμφυλίου.
Εδώ θα συναντήσουμε ξανά τον δαιμόνιο αστυνόμο Νίκο Αγραφιώτη, τον φλεγματικό ερευνητή που αποπνέει ήρεμη δύναμη και αυτοπεποίθηση, αλλά διαθέτει επίσης και την απαιτούμενη σκληρότητα την οποία πρέπει απαραιτήτως να έχει ένας ντετέκτιβ τύπου Πουαρώ και Γκούντερ προκειμένου να κινείται με άνεση στους κύκλους του υποκόσμου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ελεονώρα Μελέτη συναντά τον Robin Sharma σε μια ξεχωριστή συνέντευξη!
Ένα έργο με βαθιές κοινωνικές προεκτάσεις
Όλα ξεκινούν όταν ο εισαγγελέας Δημήτρης Σπαθιώτης αναθέτει στον Αγραφιώτη να ανακαλύψει μία λίστα με ονόματα δωσιλόγων της Κατοχής, η οποία έχει εξαφανιστεί μαζί με έναν δικαστικό υπάλληλο ονόματι Κώστα Τσεδάρη. Ο Αγραφιώτης, ο οποίος εξιχνίασε υποθέσεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνεργαζόμενος αναγκαστικά με τις γερμανικές και τις ελληνικές αστυνομικές αρχές, έχει κατηγορηθεί κι αυτός-αδίκως βέβαια- για συνεργασία με τον κατακτητή, τώρα που η γερμανική Κατοχή ανήκει πλέον στο παρελθόν από τον Σεπτέμβρη του ’44, γι’ αυτό και το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στην εν λόγω λίστα. Αυτό είναι και το κίνητρο που τον ωθεί να συμμετάσχει στην επικίνδυνη,όπως θα αποδειχτεί στη συνέχεια, έρευνα.
Στη μεταπολεμική Ελλάδα πολλοί πραγματικοί δωσίλογοι, μαυραγορίτες και συνεργάτες των ναζί έμειναν ατιμώρητοι, ενώ, από την άλλη, άνθρωποι που ήταν αθώοι στην πραγματικότητα κατηγορήθηκαν πολλές φορές ως συνεργάτες των ναζί. Η επαφή με τους κατακτητές ήταν συχνά αναπόφευκτη για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Το θέμα είναι όμως πιο από αυτούς ήταν σε θέση να αρνηθούν τη συνεργασία με τον κατακτητή δίχως συνέπειες και ποιο από αυτούς προέβαιναν σε πραγματικά ανθελληνική δράση.
Την ίδια στιγμή η σχέση του με την επιζήσασα από το στρατόπεδο του Μπούχενβαλντ Έλλη Δάμογλου περνάει κρίση. Αυτή αποδοκιμάζει εντόνως τις επαφές του Νίκου με την ελληνική αστυνομική Δεξιά και θέλει απεγνωσμένα να τιμωρήσει τον αδελφό της, ο οποίος ανέπτυξε συνεργατική με τους ναζί δράση κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Η υπόθεση περιλαμβάνει κυριολεκτικά απ’ όλα: τη συγκάλυψη των εγκλημάτων των δωσιλόγων και των συνεργατών του Τρίτου Ράιχ, τη δράση των κομμουνιστών και των αντιστασιακών, κακόφημα καμπαρέ, φόνους, ακόμη και ναρκωτικά. Θα καταφέρει άραγε ο δαιμόνιος αστυνόμος να βρει την άκρη του νήματος με κίνδυνο, πολλές φορές, της ίδιας του της ζωής;
Η υπόθεση είναι γρήγορη και η γραφή αρκετά περιγραφική, χωρίς όμως να πλατειάζει. Το μυστήριο συνυπάρχει αρμονικά με τη Λογοτεχνία και την Ιστορία και η έρευνα του Αμυρά για την ορθή εναργή απεικόνιση της εποχής και του εμφυλιακού διχαστικού κλίματος είναι εμφανής.
Αξίζει να σημειωθεί ακόμα ότι ο συγγραφέας δεν παραλείπει να αναφερθεί και στις ψυχολογικές επιπτώσεις της Κατοχής τόσο στους επιζώντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης και στα θύματα του λιμού, όσο και στους ανθρώπους που βρέθηκαν στη δίνη της εμφύλιας διαμάχης. Το γεγονός αυτό είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πτυχή του παρόντος λογοτεχνικού πονήματος.
Ο Αμυράς χρησιμοποιεί δεξιοτεχνικά ως φόντο της αστυνομικής του αφήγησης την Αθήνα των Δεκεμβριανών, τις συγκρούσεις και την ταραχή των δρόμων, τους τραυματίες, τις μάχες και την ανασφάλεια που επικρατούσε. Εμφανίζονται επίσης στις σελίδες του ως δευτεραγωνιστές και κάποια αληθινά ιστορικά πρόσωπα, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Θύμα των εμφύλιων παθών όμως, θα κινδυνεύσει να γίνει και ο ίδιος ο Αγραφιώτης. Ίσως όμως η υπόθεση αυτή να φέρει στον δρόμο του κάτι το οποίο μπορεί να του προσφέρει την προσωπική του λύτρωση…
Εν κατακλείδι “Το φιλί του Δεκέμβρη” είναι ένα νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα που σκιαγραφεί αριστοτεχνικά τόσο τους χαρακτήρες, όσο και και την εποχή στην οποία διαδραματίζεται και προορίζεται να προσφέρει έντονες συγκινήσεις στους λάτρεις του ιστορικού αστυνομικού μυθιστορήματος.
Αναδημοσίευση από το Literature
Εδώ θα συναντήσουμε ξανά τον δαιμόνιο αστυνόμο Νίκο Αγραφιώτη, τον φλεγματικό ερευνητή που αποπνέει ήρεμη δύναμη και αυτοπεποίθηση, αλλά διαθέτει επίσης και την απαιτούμενη σκληρότητα την οποία πρέπει απαραιτήτως να έχει ένας ντετέκτιβ τύπου Πουαρώ και Γκούντερ προκειμένου να κινείται με άνεση στους κύκλους του υποκόσμου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ελεονώρα Μελέτη συναντά τον Robin Sharma σε μια ξεχωριστή συνέντευξη!
Ένα έργο με βαθιές κοινωνικές προεκτάσεις
Όλα ξεκινούν όταν ο εισαγγελέας Δημήτρης Σπαθιώτης αναθέτει στον Αγραφιώτη να ανακαλύψει μία λίστα με ονόματα δωσιλόγων της Κατοχής, η οποία έχει εξαφανιστεί μαζί με έναν δικαστικό υπάλληλο ονόματι Κώστα Τσεδάρη. Ο Αγραφιώτης, ο οποίος εξιχνίασε υποθέσεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνεργαζόμενος αναγκαστικά με τις γερμανικές και τις ελληνικές αστυνομικές αρχές, έχει κατηγορηθεί κι αυτός-αδίκως βέβαια- για συνεργασία με τον κατακτητή, τώρα που η γερμανική Κατοχή ανήκει πλέον στο παρελθόν από τον Σεπτέμβρη του ’44, γι’ αυτό και το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στην εν λόγω λίστα. Αυτό είναι και το κίνητρο που τον ωθεί να συμμετάσχει στην επικίνδυνη,όπως θα αποδειχτεί στη συνέχεια, έρευνα.
Στη μεταπολεμική Ελλάδα πολλοί πραγματικοί δωσίλογοι, μαυραγορίτες και συνεργάτες των ναζί έμειναν ατιμώρητοι, ενώ, από την άλλη, άνθρωποι που ήταν αθώοι στην πραγματικότητα κατηγορήθηκαν πολλές φορές ως συνεργάτες των ναζί. Η επαφή με τους κατακτητές ήταν συχνά αναπόφευκτη για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Το θέμα είναι όμως πιο από αυτούς ήταν σε θέση να αρνηθούν τη συνεργασία με τον κατακτητή δίχως συνέπειες και ποιο από αυτούς προέβαιναν σε πραγματικά ανθελληνική δράση.
Την ίδια στιγμή η σχέση του με την επιζήσασα από το στρατόπεδο του Μπούχενβαλντ Έλλη Δάμογλου περνάει κρίση. Αυτή αποδοκιμάζει εντόνως τις επαφές του Νίκου με την ελληνική αστυνομική Δεξιά και θέλει απεγνωσμένα να τιμωρήσει τον αδελφό της, ο οποίος ανέπτυξε συνεργατική με τους ναζί δράση κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Η υπόθεση περιλαμβάνει κυριολεκτικά απ’ όλα: τη συγκάλυψη των εγκλημάτων των δωσιλόγων και των συνεργατών του Τρίτου Ράιχ, τη δράση των κομμουνιστών και των αντιστασιακών, κακόφημα καμπαρέ, φόνους, ακόμη και ναρκωτικά. Θα καταφέρει άραγε ο δαιμόνιος αστυνόμος να βρει την άκρη του νήματος με κίνδυνο, πολλές φορές, της ίδιας του της ζωής;
Η υπόθεση είναι γρήγορη και η γραφή αρκετά περιγραφική, χωρίς όμως να πλατειάζει. Το μυστήριο συνυπάρχει αρμονικά με τη Λογοτεχνία και την Ιστορία και η έρευνα του Αμυρά για την ορθή εναργή απεικόνιση της εποχής και του εμφυλιακού διχαστικού κλίματος είναι εμφανής.
Αξίζει να σημειωθεί ακόμα ότι ο συγγραφέας δεν παραλείπει να αναφερθεί και στις ψυχολογικές επιπτώσεις της Κατοχής τόσο στους επιζώντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης και στα θύματα του λιμού, όσο και στους ανθρώπους που βρέθηκαν στη δίνη της εμφύλιας διαμάχης. Το γεγονός αυτό είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πτυχή του παρόντος λογοτεχνικού πονήματος.
Ο Αμυράς χρησιμοποιεί δεξιοτεχνικά ως φόντο της αστυνομικής του αφήγησης την Αθήνα των Δεκεμβριανών, τις συγκρούσεις και την ταραχή των δρόμων, τους τραυματίες, τις μάχες και την ανασφάλεια που επικρατούσε. Εμφανίζονται επίσης στις σελίδες του ως δευτεραγωνιστές και κάποια αληθινά ιστορικά πρόσωπα, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Θύμα των εμφύλιων παθών όμως, θα κινδυνεύσει να γίνει και ο ίδιος ο Αγραφιώτης. Ίσως όμως η υπόθεση αυτή να φέρει στον δρόμο του κάτι το οποίο μπορεί να του προσφέρει την προσωπική του λύτρωση…
Εν κατακλείδι “Το φιλί του Δεκέμβρη” είναι ένα νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα που σκιαγραφεί αριστοτεχνικά τόσο τους χαρακτήρες, όσο και και την εποχή στην οποία διαδραματίζεται και προορίζεται να προσφέρει έντονες συγκινήσεις στους λάτρεις του ιστορικού αστυνομικού μυθιστορήματος.
Αναδημοσίευση από το Literature
April 18, 2022
Πολύ καλό τέλος της τριλογίας του Νίκου Αγραφιώτη, αλλά αστυνομικό δεν θα το πεις. Ευκαιρία έδινε η πλοκη στο συγγραφέα να αναβιώσει τα Δεκεμβριανα και το έκανε με πολύ μεγάλη επιτυχία. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου έζησα όχι μόνο τις εικόνες των συγκρούσεων αλλά και το πνεύμα της εποχής με τα αναβράζοντα πάθη αμφοτερων των πλευρών, με τα δικια και τα άδικα του καθενός και το συγγραφέα να κρατάει προσεκτική απόσταση και από τους δύο και να μιλάει με τη φωνή του Κουτσουμαρη που καταδικάζει και τους δύο και ψάχνει την οδό της δημοκρατίας.
Μου αφησε βέβαια κάποιες απορίες, όπως τη στάση της αγαπημένης του ήρωα που εντάσσεται στον ΕΛΑΣ για να εκδικηθεί τον αδελφό της ή το πως θα αξιολογούνταν η δράση των δωσιλογων, αλλά αυτό μου δίνει έναυσμα να ψάξω το θέμα.
Ελπίζω να δούμε και άλλες περιπέτειες του Αγραφιωτη στο μέλλον.
Μου αφησε βέβαια κάποιες απορίες, όπως τη στάση της αγαπημένης του ήρωα που εντάσσεται στον ΕΛΑΣ για να εκδικηθεί τον αδελφό της ή το πως θα αξιολογούνταν η δράση των δωσιλογων, αλλά αυτό μου δίνει έναυσμα να ψάξω το θέμα.
Ελπίζω να δούμε και άλλες περιπέτειες του Αγραφιωτη στο μέλλον.
Read
December 11, 2021Δεκέμβρης του 1944 και στην πρωτεύουσα έχει ξεσπάσει ο Εμφύλιος.Επιθέσεις, συγκρούσεις,συλλήψεις και μυστικά συνθέτουν το σκηνικό.
Ο Νικος Αγραφιώτης , γνωστός από τα δύο προηγούμενα μυθιστορήματα του συγγραφέα,"Ο Λιμός" και "Τα λύτρα" , καλείται να βρει έναν φάκελο που περιέχει ονόματα δωσιλογων. Η υπόθεση γίνεται αρκετά προσωπική και ξεκινάει ένα κυνηγητό στους δρόμους της Αθήνας.
Ο αναγνώστης δεν μένει αμέτοχος.Μέσα από τη ζωντανή γραφή του συγγραφέα , δεν παρακολουθεί απλά τα γεγονότα αλλά βρίσκεται εκεί , στην πληγωμένη Αθήνα με σκληρές σκηνές να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του.
Το φιλί του Δεκέμβρη, είναι ένα κράμα αστυνομικού και ιστορικού μυθιστορήματος που τράβηξε την προσοχή μου από την πρώτη κιόλας σελίδα και κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο μέχρι και την τελευταία του . Εξαιρετικά καλογραμμένο , με τον συγγραφέα να έχει μελετήσει αρκετά και να εχει καταγράψει μέχρι και μικρές λεπτομέρειες της εποχής εκείνης , κάνοντας την αφήγηση τρομερά ελκυστική.
Διαβαζοντας το ένιωσα κι εγώ πως βρισκόμουν εκεί στους δρόμους της Αθήνας και παρακολουθούσα τα γεγονότα , άκουγα τους πυροβολισμούς και συναντούσα πτώματα ,τραυματίες και πολίτες εξαντλημένους απο την δίνη του πολέμου. Εικόνες ζωντανές και περιγραφες συγκλονιστικες.
Ο συγγραφέας παραθέτει ιστορικά στοιχεία με μια αντικειμενικότητα για μια απο τις πιο θλιβερές περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Ταυτόχρονα όμως μια σειρά από εγκλήματα , μετατρέπει το βιβλίο σε ένα γρήγορο και συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα με μια πλοκή που καθηλώνει.
Από πολλές απόψεις, αυτό το βιβλίο έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού σκληρού θριλερ μυστηρίου , όμως, είναι το ιστορικό υπόβαθρο που εξυψώνει αυτή την ιστορία σε κάτι περισσότερο από ένα απλό αστυνομικό μυθιστόρημα.
Ο Νίκος Αγραφιώτης ,θεωρώ πως είναι από τους πιο ενδιαφέροντες και ολοκληρωμένους λογοτεχνικούς ήρωες, έχει σαρκα και οστά και τολμώ να πω πως μπήκε και στην λίστα με τους αγαπημένους μου.
Ο Νικος Αγραφιώτης , γνωστός από τα δύο προηγούμενα μυθιστορήματα του συγγραφέα,"Ο Λιμός" και "Τα λύτρα" , καλείται να βρει έναν φάκελο που περιέχει ονόματα δωσιλογων. Η υπόθεση γίνεται αρκετά προσωπική και ξεκινάει ένα κυνηγητό στους δρόμους της Αθήνας.
Ο αναγνώστης δεν μένει αμέτοχος.Μέσα από τη ζωντανή γραφή του συγγραφέα , δεν παρακολουθεί απλά τα γεγονότα αλλά βρίσκεται εκεί , στην πληγωμένη Αθήνα με σκληρές σκηνές να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια του.
Το φιλί του Δεκέμβρη, είναι ένα κράμα αστυνομικού και ιστορικού μυθιστορήματος που τράβηξε την προσοχή μου από την πρώτη κιόλας σελίδα και κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο μέχρι και την τελευταία του . Εξαιρετικά καλογραμμένο , με τον συγγραφέα να έχει μελετήσει αρκετά και να εχει καταγράψει μέχρι και μικρές λεπτομέρειες της εποχής εκείνης , κάνοντας την αφήγηση τρομερά ελκυστική.
Διαβαζοντας το ένιωσα κι εγώ πως βρισκόμουν εκεί στους δρόμους της Αθήνας και παρακολουθούσα τα γεγονότα , άκουγα τους πυροβολισμούς και συναντούσα πτώματα ,τραυματίες και πολίτες εξαντλημένους απο την δίνη του πολέμου. Εικόνες ζωντανές και περιγραφες συγκλονιστικες.
Ο συγγραφέας παραθέτει ιστορικά στοιχεία με μια αντικειμενικότητα για μια απο τις πιο θλιβερές περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Ταυτόχρονα όμως μια σειρά από εγκλήματα , μετατρέπει το βιβλίο σε ένα γρήγορο και συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα με μια πλοκή που καθηλώνει.
Από πολλές απόψεις, αυτό το βιβλίο έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού σκληρού θριλερ μυστηρίου , όμως, είναι το ιστορικό υπόβαθρο που εξυψώνει αυτή την ιστορία σε κάτι περισσότερο από ένα απλό αστυνομικό μυθιστόρημα.
Ο Νίκος Αγραφιώτης ,θεωρώ πως είναι από τους πιο ενδιαφέροντες και ολοκληρωμένους λογοτεχνικούς ήρωες, έχει σαρκα και οστά και τολμώ να πω πως μπήκε και στην λίστα με τους αγαπημένους μου.
August 31, 2022
Στα βιβλία του Πάνου Αμυρά «Ο λιμός» και «Τα λύτρα», με θέμα την τραγική περίοδο της κατοχής και του εμφυλίου, παρακολουθούμε την πορεία του ήρωά του, Νίκου Αγραφιώτη, μέσα από τη θέση του ως υπαστυνόμος και αργότερα, στο τρίτο βιβλίο της σειράς, ως απότακτος πλέον από το σώμα.
«Το φιλί του Δεκέμβρη» είναι ένα παγωμένο φιλί, ευφυής τίτλος, βασισμένος στο ομώνυμο τραγούδι της τραγικής Νάντιας που αναφέρεται στο μυθιστόρημα, και συμβολικός τίτλος ταυτόχρονα, αφού καταφέρνει να αποτυπώσει εξ αρχής την προδοσία και το ρίγος από τα επαίσχυντα γεγονότα εκείνου του Δεκέμβρη του 1944.
Δυνατό, συγκινητικό, ντυμένο με τεκμηριωμένο ιστορικό υπόβαθρο, ο συγγραφέας καταφέρνει να παντρέψει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα με εκείνες του ιστορικού και του μυθιστοριογράφου, με τρόπο πειστικό προς τον αναγνώστη, με σκηνές συγκλονιστικές που αλληλοδιαδέχονται η μία την άλλη. Μας προϊδεάζει άλλωστε από την αρχή, χρησιμοποιώντας απόσπασμα από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη: «Στου δρόμου της ζωής τη μέση / σε σκοτεινό βρέθηκα δάσος / γιατί το μονοπάτι το σωστό είχα μπλέξει». Εδώ όμως δεν είναι η φανταστική ποιητική αφήγηση του Δάντη με την κάθοδο των ηρώων του στον Άδη, αλλά η πραγματική κόλαση μιας από της χειρότερες περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
Αυτές οι μνήμες επηρεάζουν σήμερα τη ζωή μας, την φυσική και ψυχική υγεία μας, αλλά και κάποιες φορές ανεξήγητες συμπεριφορές μας. Ο Πάνος Αμυράς μας εξηγεί ότι κουβαλάμε όλοι στο DNA μας ένα βάρος που το ονομάζουμε τοπική Ιστορία, μια αφοσίωση, ένα χρέος προς τους προγόνους μας. Νιώθουμε ότι πρέπει να τιμήσουμε τη λεβεντιά τους, χωρίς να γνωρίζουμε πόσο πολύ αυτή η προσήλωση καθορίζει τη ζωή μας. Ετσι ο Αγραφιωτης εδώ έχοντας χάσει την επαγγελματική του ιδιότητα καλείται να φέρει εις πέρας την νέα και τολμηρή υπόθεση που του αναθέτει ο εισαγγελέας Σπαθιώτης. Με άφθονες εικόνες, σαν σε κινηματογραφική ταινία, με φόντο πάντα την εμμονή για τη Λευτεριά και την τεράστια αυταπάρνηση. Με την διαφορά ότι εδώ στο πρόβλημα συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος!
Γνωρίζουμε και από τα προηγούμενα βιβλία του ότι ο Αγραφιώτης είναι σκληρός αλλά δίκαιος, με ενσυναίσθηση και εσωστρέφεια, ευφυής και αποτελεσματικός. Κι έτσι τον βλέπουμε να αντιδρά ανάλογα και σε αυτό το βιβλίο. Αντιλαμβάνεται τον παραλογισμό των αντιμαχόμενων πλευρών. Συνειδητοποιεί πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση με πρωταγωνιστές τους δωσίλογους και θα κινήσει γη και ουρανό για να αποδώσει δικαιοσύνη.
Μια σειρά από φόνους που θα πρέπει να εξιχνιάσει, για να φτάσει στο ποθούμενο αποτέλεσμα, ο υπόκοσμος της εποχής, παράνομες χαρτοπαικτικές λέσχες, ναρκωτικά, πληροφοριοδότες, χαμίνια, πόρνες, καμπαρέ, παραοικονομία, μαύρη αγορά, και τέλος ο τραγικός διχασμός, ακόμα και στον έρωτα του ήρωα για τη σύντροφό του, μοιάζουν σαν μια άβυσσος έτοιμη να καταπιεί τη μισογκρεμισμένη Αθήνα σε μια από τις πιο δύσκολες εποχές της.
Στις σελίδες του βιβλίου εμφανίζονται και αληθινά πρόσωπα, με σημαντικό ρόλο στα διαδραματιζόμενα εκείνων των ημερών, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο Ρόναλντ Σκόμπι, η Δόμνα Σαμίου, ο Ρήγας Ρηγόπουλος, ο Αριστοτέλης Κουτσουμάρης, κ.ά.
Ανάμεσα στα αληθινά πρόσωπα, στέκομαι σε ένα καταπληκτικό κεφάλαιο, στη συνάντηση του ήρωα με τον Νάσο Χατζηδήμο, κορυφαίο στην ελληνική ψυχιατρική επιστήμη, σε συζήτηση με τον επίσης ψυχίατρο Κοτσυφάκη· στο σημείο όπου αναλύουν στον Αγραφιώτη την ψυχική οδύνη που διακατέχει τους ανθρώπους και ονοματίζουν ως «κατοχικό σύνδρομο». Είναι η οδύνη που μας φέρνει στην οπισθοδρόμηση της προσωπικότητας και μας δημιουργεί αγανάκτηση, μίσος, εξουθένωση, ντροπή, αβεβαιότητα, αίσθηση ενός ατελείωτου κινδύνου, αδιαφορία για τα παθήματα του συνανθρώπου μας. Με εξαιρετική ανάλυση επίσης στην οπισθοδρόμηση των ναζί, που έγινε η αφορμή να αναδυθούν οι αρχέγονες επιθετικές και σαδιστικές τάσεις του ανθρώπου, ακυρώνοντας χιλιόχρονες προσπάθειες της ανθρωπότητας για περιορισμό αυτών των τάσεων.
Πέρα από την ενδιαφέρουσα πλοκή και συγκλονιστικές αναφορές σε γεγονότα της εποχής, στο βιβλίο υπάρχουν διάσπαρτα κομμάτια δεμένα αναπόσπαστα με την πόλη της Αθήνας του 1944: Κτίρια, δρόμοι, θέατρα, περιοδικά, σημαντικά άρθρα όπως του Νικηφόρου Βρετάκου, κι ένα αναμμένο καντηλάκι για αυτούς που χάθηκαν, δίκαια ή άδικα με τις χαρές και τις λύπες τους και έντονα συναισθήματα που καταπνίγηκαν απ’ αυτούς. Καθώς φεύγει ευανάγνωστα το βιβλίο, ο αναγνώστης κερδίζει τη βεβαιότητα ότι υπάρχει ελπίδα, μέσα από το τέλος του. Το ψυχογράφημα των ηρώων, οι ψυχολογικές αναλύσεις, οι ιστορικές αναφορές, όλα βοηθούν να κατανοήσουμε ότι οι σκέψεις, οι αποφάσεις και οι πράξεις των ανθρώπων πρέπει να κρίνονται σύμφωνα με τις συνθήκες που βιώνουν τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία που μπορεί να διαφέρει ριζικά στο πέρασμα του χρόνου.
Η δραματική χροιά του μυθιστορήματος δίνει την πάσα για το επόμενο, και γνωρίζουμε πολύ καλά πως θα είναι ένα πολλά υποσχόμενο νουάρ, ισοδύναμο με τα αντίστοιχα βιβλία του Φίλιπ Κερ.
January 1, 2022
Ενδιαφέρουσα αστυνομική περιπέτεια μέσα στα Δεκεμβριανά. Έχει τέλος ελληνικής ταινίας του 60 και μερικές φορές είναι υπέρ-γλαφυρός ο λόγος. Βοηθά στην κατανόηση του ιστορικού πλαισίου της εποχής και μεταφέρει την ατμόσφαιρά της.
April 3, 2023
3η περιπέτεια με τον Αγραφιώτη. Αυτή την φορά το σκηνικό στήνεται στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του '44 κατά την διάρκεια του 2ου γύρου.
Καλύτερη η ιστορία από το 2ο βιβλίο και πολύ καλύτερη από το 1ο.
Πιστεύω ότι θα υπάρξουν και άλλες περιπέτειες με τον Αγραφιώτη.
Καλύτερη η ιστορία από το 2ο βιβλίο και πολύ καλύτερη από το 1ο.
Πιστεύω ότι θα υπάρξουν και άλλες περιπέτειες με τον Αγραφιώτη.
August 20, 2023
Ο Πάνος Αμυράς κερδίζει ένα πολύ δύσκολο στοίχημα με αυτό το βιβλίο. Να ξεδιπλώσει μια αστυνομική περιπέτεια στις ματωμένες ημέρες των Δεκεμβριανών του 1944, μεταφέροντας την ατμόσφαιρα των φοβερών εκείνων ημερών με υποδειγματική ψυχραιμία, ιδίως μέσα από την καθημερινότητα των αθηναϊκών δρόμων και τις ζωές των απλών ανθρώπων, χωρίς όμως να ξεχνά πως αυτός είναι ο καμβάς της ιστορίας του κι όχι η ιστορία του. Αποφεύγοντας τις κακοτοπιές στις οποίες έχουν υποπέσει ακόμα και ιστορικές μελέτες της περιόδου, οδηγεί τον ήρωά του, τον λίγο ευλογημένο με ευφυία και λίγο καταραμένο από τους δαίμονές του Νίκο Αγραφιώτη στον λαβύρινθο ενός κόσμου που αυτοκαταστράφηκε τη στιγμή που πήγε να ξαναγεννηθεί...
April 24, 2023
Το τρίτο μέρος της τριλογίας με πρωταγωνιστή τον αστυνομικό Νίκο Αγραφιώτη μας μεταφέρει στις μαύρες μέρες των Δεκεμβριανών. Μέσα από μια ιστορία για την ανεύρεση χαμένων εγγράφων που περιέχουν ονόματα δωσίλογων που συνεργάστηκαν με τους ναζί, ο συγγραφέας μας περιγράφει το ζοφερό κλίμα που επικρατεί στην Αθήνα το Δεκέμβρη του 1944. Αντί πανηγυρισμών για την επικράτηση έναντι των δυνάμεων κατοχής, μέσα στις σελίδες του βιβλίου περιγράφονται στιγμές παράνοιας με θύματα απλούς πολίτες.
Μακάρι ο συγγραφέας να συνεχίσει το έργο του και σε άλλες εποχές
Μακάρι ο συγγραφέας να συνεχίσει το έργο του και σε άλλες εποχές
January 4, 2023
Εξαιρετικό κλείσιμο της τριλογίας του Αμυρά.
Ο συγγραφέας καταφέρνει μέσα απο μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία να μας βάζει στο κλίμα της πιο μαύρης εποχής - του εμφυλίου. Δεν ειναι κλασσικό αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά η πλοκή είναι πολύ καλή και φαίνεται η έκταση της έρευνας που έχει κάνει για να γράψει αυτό το μυθιστόρημα.
Ο συγγραφέας καταφέρνει μέσα απο μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία να μας βάζει στο κλίμα της πιο μαύρης εποχής - του εμφυλίου. Δεν ειναι κλασσικό αστυνομικό μυθιστόρημα αλλά η πλοκή είναι πολύ καλή και φαίνεται η έκταση της έρευνας που έχει κάνει για να γράψει αυτό το μυθιστόρημα.
April 2, 2024
Θέλω να πιστεύω πως ο αναγνώστης του μέλλοντος (αυτός είναι και ο κύριος αποδέκτης της παρακαταθήκης ενός λογοτεχνικού έργου), θα τοποθετήσει την 'Τριλογία της Κατοχής' του Πάνου Αμυρά στο βάθρο που της αξίζει: η πρόσφατη κυκλοφορία στις 18 Οκτωβρίου 2023 (πάντα εκεί γύρω, παραμονές εθνικής επετείου τα βγάζει, έχει κι αυτό συμβολική σημασία) του νέου πονήματος του συγγραφέα (που αυτή τη φορά διαδραματίζεται στην 'Μεταξική' προπολεμική περίοδο, λειτουργώντας ως prequel της Τριλογίας και θυμίζοντας εν πολλοίς -λέω εγώ τώρα- τον "Αυλακιώτη" του Μαρή) με ήρωα τον απότακτο αστυνόμο Νίκο Αγραφιώτη (έναν απ' τους στιβαρότερους λογοτεχνικούς ήρωες που θα συναντήσει κανείς), είναι πρώτης τάξεως αφορμή να πω δυο λόγια για το συναρπαστικό σύμπαν που ο ίδιος έχει δημιουργήσει. Ο Αμυράς διαθέτει αθεράπευτη Αγάπη για την Αθήνα, ειδικότερα για το ιστορικό της Κέντρο. Γι' αυτό και στα βιβλία της Τριλογίας (που θυμίζουν "Μεγάλο Περίπατο" στην κατοχική πρωτεύουσα) πρωταγωνιστούν τα εμβληματικά Κτίρια (με κάθε αρχιτεκτονική λεπτομέρεια κι αναδρομή/αναφορά στο παρελθόν τους), οι Δρόμοι και οι Γειτονιές. Η ανασύσταση της ατμόσφαιρας της εποχής είναι ολοζώντανη. Και η 'ημερολογιακού τύπου' εξέλιξη των ιστοριών (μέρα τη μέρα, ώρα την ώρα) ενισχύει τρομακτικά την αμεσότητα της ανάγνωσης.
Στον "Λιμό" -σ' ένα σκηνικό (σχεδόν) απόλυτης συσκότισης και ζόφου- αναβιώνει τον καταστροφικό Χειμώνα του '41, τη δράση των μαυραγοριτών και τα παιχνίδια κατακτητών και ντόπιων για εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και των αποθεμάτων της χώρας, προσφέροντας συγχρόνως εύληπτα και σημαντικά μαθήματα νομισματικής και πληθωριστικής οικονομίας, αλλά και μικρο/μακροοικονομικών. Στα "Λύτρα" κάνει κατάδυση στην Καρδιά του Σκότους, αφού τοποθετεί την δράση της ιστορίας τον Χειμώνα του '43, σε μια Αθήνα που 'ζωντανεύει' κυρίως τη Νύχτα, με τη δράση πατριωτικών, αντιστασιακών οργανώσεων και δωσίλογων και τον αμείλικτο πόλεμο (που έχει ήδη ξεσπάσει) ανάμεσα σε Ειδική Ασφάλεια, χίτες και Μπουραντάδες απ' τη μια, πολιτοφύλακες του ΕΑΜ και επιχειρησιακούς της ΟΠΛΑ απ' την άλλη. Σε κάθε περίπτωση, πίσω απ' το πλούσιο ιστορικό υπόβαθρο, καραδοκεί μια σπουδαία αστυνομική ιστορία που προσεγγίζεται πάντοτε με τρόπο εξαιρετικό, πολυπρισματικό. Στο ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, που τον βρίσκει σε πλήρη συγγραφική ωρίμανση, ο μπαρουτοκαπνισμένος ήρωας βουλιάζει στη δίνη των Δεκεμβριανών του '44 και των απαρχών του Εμφυλίου. Με όχημα το κυνηγητό για τις εξαφανισμένες δικογραφίες των συνεργατών των κατακτητών, ο Αμυράς στήνει -εν μέσω αδελφοκτόνας σύρραξης- το σκηνικό (κάποιος το παρομοιάζει εύστοχα με 'βομβαρδισμένη Βαγδάτη ή ρημαγμένη Καμπούλ') μιας Αθήνας 'γκετοποιημένης' σε ζώνες ελέγχου μεταξύ ελασιτών και εγγλέζων (τους οποίους συνδράμει αποφασιστικά η Ορεινή Ταξιαρχία του Τσακαλώτου), ρίχνει άπλετο φως στο παρασκήνιο της εποχής (ξεχωρίζει η φιγούρα του Γεωργίου Παπανδρέου) και αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική εκδοχή για τον ρόλο της βρετανικής πολιτικής σκηνής στα γεγονότα. Στις σελίδες του παρελαύνει πλήθος υπαρκτών (ιστορικών) προσώπων και μυθοπλαστικών χαρακτήρων (απ' τους πλέον εντυπωσιακούς είναι οι Νεπαλέζοι μαχητές Γκούρκας με τα περίφημα 'κούκρι' στα θηκάρια -που ο θρύλος τα θέλει να προέρχονται απ' την μακεδονική κοπίδα- οι οποίοι πολεμούν στο πλευρό των βρετανών), ενώ απ' τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια του βιβλίου είναι εκείνο που εξετάζει τις επιπτώσεις του 'Συνδρόμου της Κατοχής' στην ανθρώπινη ψυχοπαθολογία και τα συμπτώματα οπισθοδρόμησης προσωπικότητας όσων την βίωσαν. Η ιστορία γίνεται ακόμη πιο τραγική για τον ίδιο τον Αγραφιώτη, εξαιτίας των επιλογών της αγαπημένης του -αλλά στο φινάλε παραμονεύουν γενναίες δόσεις συγκίνησης που λειτουργούν λυτρωτικά μες στον γενικευμένο εφιάλτη! Το μόνο που μπορώ να ευχηθώ στον συγγραφέα είναι καλές λογοτεχνικές πτήσεις -για όσο το αντέχει και το επιθυμεί. Η συνεισφορά του στο ελληνικό ιστορικό-αστυνομικό μυθιστόρημα είναι κορυφαία. Ως αναγνώστης, τον ευχαριστώ από καρδιάς...
Στον "Λιμό" -σ' ένα σκηνικό (σχεδόν) απόλυτης συσκότισης και ζόφου- αναβιώνει τον καταστροφικό Χειμώνα του '41, τη δράση των μαυραγοριτών και τα παιχνίδια κατακτητών και ντόπιων για εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και των αποθεμάτων της χώρας, προσφέροντας συγχρόνως εύληπτα και σημαντικά μαθήματα νομισματικής και πληθωριστικής οικονομίας, αλλά και μικρο/μακροοικονομικών. Στα "Λύτρα" κάνει κατάδυση στην Καρδιά του Σκότους, αφού τοποθετεί την δράση της ιστορίας τον Χειμώνα του '43, σε μια Αθήνα που 'ζωντανεύει' κυρίως τη Νύχτα, με τη δράση πατριωτικών, αντιστασιακών οργανώσεων και δωσίλογων και τον αμείλικτο πόλεμο (που έχει ήδη ξεσπάσει) ανάμεσα σε Ειδική Ασφάλεια, χίτες και Μπουραντάδες απ' τη μια, πολιτοφύλακες του ΕΑΜ και επιχειρησιακούς της ΟΠΛΑ απ' την άλλη. Σε κάθε περίπτωση, πίσω απ' το πλούσιο ιστορικό υπόβαθρο, καραδοκεί μια σπουδαία αστυνομική ιστορία που προσεγγίζεται πάντοτε με τρόπο εξαιρετικό, πολυπρισματικό. Στο ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, που τον βρίσκει σε πλήρη συγγραφική ωρίμανση, ο μπαρουτοκαπνισμένος ήρωας βουλιάζει στη δίνη των Δεκεμβριανών του '44 και των απαρχών του Εμφυλίου. Με όχημα το κυνηγητό για τις εξαφανισμένες δικογραφίες των συνεργατών των κατακτητών, ο Αμυράς στήνει -εν μέσω αδελφοκτόνας σύρραξης- το σκηνικό (κάποιος το παρομοιάζει εύστοχα με 'βομβαρδισμένη Βαγδάτη ή ρημαγμένη Καμπούλ') μιας Αθήνας 'γκετοποιημένης' σε ζώνες ελέγχου μεταξύ ελασιτών και εγγλέζων (τους οποίους συνδράμει αποφασιστικά η Ορεινή Ταξιαρχία του Τσακαλώτου), ρίχνει άπλετο φως στο παρασκήνιο της εποχής (ξεχωρίζει η φιγούρα του Γεωργίου Παπανδρέου) και αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική εκδοχή για τον ρόλο της βρετανικής πολιτικής σκηνής στα γεγονότα. Στις σελίδες του παρελαύνει πλήθος υπαρκτών (ιστορικών) προσώπων και μυθοπλαστικών χαρακτήρων (απ' τους πλέον εντυπωσιακούς είναι οι Νεπαλέζοι μαχητές Γκούρκας με τα περίφημα 'κούκρι' στα θηκάρια -που ο θρύλος τα θέλει να προέρχονται απ' την μακεδονική κοπίδα- οι οποίοι πολεμούν στο πλευρό των βρετανών), ενώ απ' τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια του βιβλίου είναι εκείνο που εξετάζει τις επιπτώσεις του 'Συνδρόμου της Κατοχής' στην ανθρώπινη ψυχοπαθολογία και τα συμπτώματα οπισθοδρόμησης προσωπικότητας όσων την βίωσαν. Η ιστορία γίνεται ακόμη πιο τραγική για τον ίδιο τον Αγραφιώτη, εξαιτίας των επιλογών της αγαπημένης του -αλλά στο φινάλε παραμονεύουν γενναίες δόσεις συγκίνησης που λειτουργούν λυτρωτικά μες στον γενικευμένο εφιάλτη! Το μόνο που μπορώ να ευχηθώ στον συγγραφέα είναι καλές λογοτεχνικές πτήσεις -για όσο το αντέχει και το επιθυμεί. Η συνεισφορά του στο ελληνικό ιστορικό-αστυνομικό μυθιστόρημα είναι κορυφαία. Ως αναγνώστης, τον ευχαριστώ από καρδιάς...
January 8, 2024
Η ιδέα πολύ ενδιαφέρουσα. Λίγο πριν τα Δεκεμβριανά, εξαφανίζονται από τα δικαστήρια δικογραφίες που αφορούν υποθέσεις δωσιλόγων. Ο (τέως) αστυνόμος Αγραφιώτης καλείται να τις βρει και να τις παραδώσει στον αρμόδιο εισαγγελέα. Η υπόθεση δεν είναι τόσο απλή. Η Αθήνα έχει μετατραπεί σε εμπόλεμη ζώνη, άνθρωποι σκοτώνονται καθημερινά, το φαγητό και το νερό είναι πάλι δυσεύρετο και όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση, δεν έχουν καλό τέλος.
Έχω ανάμικτα συναισθήματα για το βιβλίο. Το διάβασα γρήγορα, δεν θέλησα να το παρατήσω, διότι είχε ρυθμό (λίγο πιο έντονο σε σχέση με το δεύτερο βιβλίο) και καλή πλοκή. Όταν όμως τοποθετείς ένα αστυνομικό βιβλίο σε ένα ιστορικό πλαίσιο, έχει σημασία πώς αποτυπώνεται το τελευταίο. Στο βιβλίο κυριαρχούσε η οπτική που θέλει τους Άγγλους να μην ξέρουν γιατί βρέθηκαν εκεί, αλλά τί να κάνουμε, πρέπει να πολεμήσουν• οι ΕΑΜίτες μες στην αφέλεια, χωρίς να καταλαβαίνουν καλά καλά γιατί εντάχθηκαν σε αυτά τα σώματα, μάλλον κάποιος τους το πέρασε, σαν ναρκωτικό στο ποτό: μονοδιάστατοι, σκληροί, εκδικητικοί, σχεδόν γραφικές καρικατούρες λόγω της υπεραπλούστευσης της σκιαγράφησής τους• οι έντιμοι πολυδιαβασμένοι αστυνομικοί που μάχονται τους κομμουνιστές• ο διαλλακτικός Τσώρτσιλ που θέλει να μπει μια τελεία σε αυτή τη σύρραξη (ο Μουμπάρακ έστειλε τα αγγλικά στρατεύματα στην Αθήνα;).
Σε έναν εμφύλιο σπαραγμό δεν υπάρχουν άγιοι και διάβολοι. Υπάρχει αλληλοσπαραγμός, δυστυχία και θάνατος. Αλλά υπάρχουν και αίτια. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα εποχής σαφώς δεν είναι εκλαϊκευμένο non-fiction, αλλά πρέπει, αν θέλει να βάλει τον αναγνώστη στο κλίμα και ίσως να διδάξει κάποια λίγα πράγματα σε ένα πιο νεανικό αναγνωστικό κοινό, να έχει τη νηφαλιότητα να αποφεύγει το κλισέ: οι κολλημένοι κομμουνιστές - οι μαχητές Άγγλοι - οι καλοί αστυνομικοί με σπουδές στη Χαϊδελβέργη. Είναι ζήτημα εντιμότητας του έργου. Εκτός βεβαίως και αν ο σκοπός της αφήγησης είναι να ξαναγραφτεί η ιστορία.
Αυτά με ενόχλησαν. Παρότι και στα τρία βιβλία πέρασα ευχάριστα διαβάζοντάς τα, διστάζω να διαβάσω το τέταρτο. Ο συγγραφέας μελέτησε πολύ την ιστορία των κτιρίων και τις συνήθειες της εποχής, δεν ενδιαφέρθηκε όμως για στοιχειώδη πράγματα. Για μένα αυτό είναι deal breaker.
ΥΓ: με ένα τεράστιο μπάτζετ και καλούς σεναριογράφους που με��ά βίας υπάρχουν στη χώρα μας, θα γινόταν εξαιρετική σειρά, τύπου Babylon Berlin.
Έχω ανάμικτα συναισθήματα για το βιβλίο. Το διάβασα γρήγορα, δεν θέλησα να το παρατήσω, διότι είχε ρυθμό (λίγο πιο έντονο σε σχέση με το δεύτερο βιβλίο) και καλή πλοκή. Όταν όμως τοποθετείς ένα αστυνομικό βιβλίο σε ένα ιστορικό πλαίσιο, έχει σημασία πώς αποτυπώνεται το τελευταίο. Στο βιβλίο κυριαρχούσε η οπτική που θέλει τους Άγγλους να μην ξέρουν γιατί βρέθηκαν εκεί, αλλά τί να κάνουμε, πρέπει να πολεμήσουν• οι ΕΑΜίτες μες στην αφέλεια, χωρίς να καταλαβαίνουν καλά καλά γιατί εντάχθηκαν σε αυτά τα σώματα, μάλλον κάποιος τους το πέρασε, σαν ναρκωτικό στο ποτό: μονοδιάστατοι, σκληροί, εκδικητικοί, σχεδόν γραφικές καρικατούρες λόγω της υπεραπλούστευσης της σκιαγράφησής τους• οι έντιμοι πολυδιαβασμένοι αστυνομικοί που μάχονται τους κομμουνιστές• ο διαλλακτικός Τσώρτσιλ που θέλει να μπει μια τελεία σε αυτή τη σύρραξη (ο Μουμπάρακ έστειλε τα αγγλικά στρατεύματα στην Αθήνα;).
Σε έναν εμφύλιο σπαραγμό δεν υπάρχουν άγιοι και διάβολοι. Υπάρχει αλληλοσπαραγμός, δυστυχία και θάνατος. Αλλά υπάρχουν και αίτια. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα εποχής σαφώς δεν είναι εκλαϊκευμένο non-fiction, αλλά πρέπει, αν θέλει να βάλει τον αναγνώστη στο κλίμα και ίσως να διδάξει κάποια λίγα πράγματα σε ένα πιο νεανικό αναγνωστικό κοινό, να έχει τη νηφαλιότητα να αποφεύγει το κλισέ: οι κολλημένοι κομμουνιστές - οι μαχητές Άγγλοι - οι καλοί αστυνομικοί με σπουδές στη Χαϊδελβέργη. Είναι ζήτημα εντιμότητας του έργου. Εκτός βεβαίως και αν ο σκοπός της αφήγησης είναι να ξαναγραφτεί η ιστορία.
Αυτά με ενόχλησαν. Παρότι και στα τρία βιβλία πέρασα ευχάριστα διαβάζοντάς τα, διστάζω να διαβάσω το τέταρτο. Ο συγγραφέας μελέτησε πολύ την ιστορία των κτιρίων και τις συνήθειες της εποχής, δεν ενδιαφέρθηκε όμως για στοιχειώδη πράγματα. Για μένα αυτό είναι deal breaker.
ΥΓ: με ένα τεράστιο μπάτζετ και καλούς σεναριογράφους που με��ά βίας υπάρχουν στη χώρα μας, θα γινόταν εξαιρετική σειρά, τύπου Babylon Berlin.
June 18, 2025
Το «Φιλί του Δεκέμβρη» του Πάνου Αμυρά κράτησε το ενδιαφέρον μου με το μυστήριο και την πλοκή σε ένα ιστορικό φόντο. Αν και προσωπικά δεν με ενθουσίασε όσο τα προηγούμενα έργα του, πρέπει να αναγνωρίσω ότι κατάφερε να με βάλει στην ατμόσφαιρα της εποχής — μια δύσκολη και σκοτεινή περίοδο της ελληνικής ιστορίας, δοσμένη με λεπτομέρεια και ρεαλισμό. Το τέλος μου φάνηκε κάπως απότομο και υπερβολικά «χαρούμενο» σε σχέση με το κλίμα που είχε οικοδομηθεί μέχρι τότε, αλλά ίσως αποτελούσε τη δικαίωση για τον Νίκο Αγραφιώτη. Το συστήνω σε όσους αγαπούν το ιστορικό μυθιστόρημα με ανθρώπινες στιγμές.
December 28, 2022
Δίνει μια πολυ καλή περιγραφή μιας δύσκολης εποχής και την χρησιμοποιεί σαν σκηνικό για μια σχετικά καλή αστυνομικού τύπου ιστορία. Μου φάνηκε ευκολοδιάβαστο και αυτό κάποιοι θα το θεωρήσουν καλό και κάποιοι όχι. Η γλώσσα ήταν στρωτή χωρίς λεκτικούς ακροβατισμούς και υπερβολές. Γενικά μου κράτησε το ενδιαφέρον χωρίς κοιλιές.
March 6, 2025
Απλός και καταιγιστικός Πάνος Αμυράς.
Και τα 3 βιβλια ενιωσα οτι ηθελα να μεγαλωσει η μερα για να μπορω να τα τελειωσω με τη μια.
Καταπιανεται με το θέμα του εμφυλίου. Αναφέρει αρκετά γεγονότα και για όσους θέλουν να το ψαξουν περισσότερο μπορούν να κάνουν τη δικη τους ερευνα παράλληλα.
Και τα 3 βιβλια ενιωσα οτι ηθελα να μεγαλωσει η μερα για να μπορω να τα τελειωσω με τη μια.
Καταπιανεται με το θέμα του εμφυλίου. Αναφέρει αρκετά γεγονότα και για όσους θέλουν να το ψαξουν περισσότερο μπορούν να κάνουν τη δικη τους ερευνα παράλληλα.
Displaying 1 - 29 of 29 reviews