Je gaat geen lullig leven leiden, neemt Ad ten Bosch zich voor. Hij is drieëntwintig en werkt als trucker in Port Hardy, een uithoek aan de noordelijke westkust van Canada, een wereld van grauwe luchten, van zeearenden, zalmen, walvissen en orka’s. Bijna een halve eeuw later bezoekt hij Port Hardy opnieuw. Hij kijkt terug op zijn leven en in het bijzonder de grote liefde die hij in Canada ontmoette: Beatriz. Beatriz verdween nooit uit zijn gedachten. Hij zoekt contact met haar en wanneer hij zich voorbereidt op een ontmoeting met haar in Argentinië, breekt een zwaarmoedige periode aan, waarin hij zich bewust wordt van de verstreken tijd. Als zelfs de hulpstukken het beginnen te begeven – een kroon valt uit zijn mond – is ook de afbraak van het lijf niet langer te negeren. ‘Schitterende dagen’ is een prachtige, melancholische overpeinzing van het onvermogen terug te keren naar je verleden, en tegelijkertijd van het besef dat iets in de mens niet door de tijd kan worden aangeraakt.
Autobiografisch; ten diepste een romantisch verhaal van hunkering. Het is een oprecht verhaal en het moet een therapeutische werking hebben gehad het te schrijven. De schrijver heeft in zijn leven weinig ervaring gehad met goede relaties en die tragiek is het kernthema van het boek. Hij gaat op zoek naar zijn eerste liefde, die zo veelbelovend was maar brak in de knop. Aan de andere kant van de wereld komt het tot een ontmoeting. Er is stemmige melancholie, maar het ontbreekt ook aan diepgang en ontwikkeling. Het boek is een waardevol ego-document, maar meer dan dat toch niet.
Hoe dan ook denk ik dat het boek, stel verfilmd, zomaar een bestseller zou kunnen worden. Omdat het een zeker 'larger than life' gehalte heeft, erg beeldend is en een Jan Cremer-achtige jongensachtigheid uitstraalt. (Maar dan zonder de humor.)
Het einde is mooi: hij heeft haar gekregen, maar kreeg haar niet op de manier zoals hij zoveel andere vrouwen wel kreeg, maar eigenlijk toch niet; het onvolkomene van het leven, het menselijk tekort fraai uitgebeeld.
Ik las eerder zijn 'De IJssel stroomt feller dan de Amstel' en dat was ook autobiografisch. Als Zutphenaar ben ik altijd wel een beetje een fan geweest van die enigmatische man die zich prominent door Zutphen bewoog. De onovertroffen smaakvolle boekhandel Van Someren & Ten Bosch is toch maar mooi zijn werk geweest. Ook daarom ben ik nieuwsgierig naar zijn boeken.
Een afsplitsing van het eerder verschenen "De IJssel stroomt feller dan de Amstel". En net zo autobiografisch. Gescheiden zestiger Ad ten Bosch zoekt een oude liefde op in Buenos Aires, nadat hij eerst heeft verteld over zijn eenzame en harde truckersleven in het noorden van Canada. Twee vrienden uit die tijd zijn dood, wat aanleiding is om na een halve eeuw in Buenos Aires een grote liefde op te zoeken. Flinke man is ook romanticus. Het boek bevat echter te weinig reflectie om mij op dit gebied veel wijzer te maken.