Το Λονδίνο του 18ου αιώνα είναι γεμάτο μυστικά. Στην πυκνή ομίχλη του κρύβονται ζοφεροί θρύλοι και μοχθηρά όντα που θέλουν να βλάψουν τους ανθρώπους. Ο νεαρός Πόε συναντά τον μυστηριώδη Μάξιμο στους διαδρόμους του οικοτροφείου Μέινορ Χάουζ και καταλαβαίνει αμέσως τις σκοτεινές του προθέσεις. Ταυτόχρονα, η Ελίφ, η κολλητή του φίλη με το κοράκι, γνωρίζει ένα περίεργο κορίτσι που μοιάζει να έρχεται από έναν άλλο κόσμο. Τη βραδιά του αποκριάτικου χορού στο οικοτροφείο, τα πλάσματα της νύχτας βγαίνουν από τις σκιές που κρύβονται… Ο Γουίλλιαμ, συμμαθητής του Πόε, πέφτει στα νύχια τους και τα παιδιά, μαζί με έναν απρόσμενο σύμμαχο, θα πρέπει να ρισκάρουν τη ζωή και την ψυχή τους για να τον σώσουν. Θα τα καταφέρουν ή θα χαθούν μαζί του; Το ρολόι μετράει αντίστροφα μέχρι τη νύχτα των Μαγισσών…
«Η κατάρα του Κόμη Πρόσπερο», είναι το τρίτο βιβλίο από τις σκοτεινές ιστορίες του Νεαρού Πόε, όπου οι αναγνώστες ακολουθούν τον 12χρονο Έντγκαρ σε μια σειρά από τρομακτικά μυστήρια που μόνο αυτός θα μπορούσε να έχει ζήσει.
Η Αγγελική Ράδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979, όπου σπούδασε δημοσιογραφία. Εργάστηκε στα περιοδικά God&Religion και Press των εκδόσεων Τερζόπουλου και αργότερα στα έντυπα Strange και Μυστική Ελλάδα. Με κείμενα της έχει συμμετάσχει στο βιβλίο Φαντάσματα (Εκδόσεις Άγνωστο) και Αορατότητα (Εκδόσεις Αρχέτυπο). Από τις εκδόσεις Polaris κυκλοφορούν οι δύο πρώτοι τόμοι της εφηβικής σειράς, "Οι Σκοτεινές Ιστορίες του Νεαρού Πόε". Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται σταθερά με τις εκδόσεις Momentum από τις οποίες κυκλοφορούν τα βιβλία, "Φάντασμα στο Χιόνι:Πνεύματα, θρύλοι και ταφικά έθιμα στην Ιαπωνία" , "Το Κορίτσι δίχως χέρια και άλλα ιαπωνικά παραμύθια" καθώς και ο τρίτος τόμος της σειράς, "Οι Σκοτεινές Ιστορίες του Νεαρού Πόε: Η κατάρα του Κόμη Πρόσπερο". Η ιστορία της "The Binding of Chrysanthoula" έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία "The Lost Librarian's Grave" που κυκλοφορεί στην Αμερική από τις εκδόσεις Redwood Press.
Για αρχή, να πω πως δεν έχω διαβάσει τα δύο πρώτα μέρη της σειράς και δεν έχω εντρυφήσει στον Πόε αρκετά, ώστε να πιάνω όλες τις αναφορές. Επίσης, κατανοώ πως είναι έργο για παιδιά κι εγώ είμαι ενήλικος. Θα το κρίνω σαν ανεξάρτητο έργο.
Λοιπόν, γενικά ήταν καλό βιβλίο. Ακροβατούσε ανάμεσα στη λογοτεχνία τρόμου και το παιδικό βιβλίο, ένα εγχείρημα εξαιρετικά δύσκολο, μιας και οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές. Ως ένα σημείο τα κατάφερε.
Η ατμόσφαιρα ικανοποιητική, η πλοκή ενδιαφέρουσα. Είχε σημεία που θα ήθελε περισσότερο τρόμο, σημεία που θα ήθελε ίσως περισσότερη ανάπτυξη και αποδόθηκαν κάπως περιληπτικά. Ίσως η συμμετοχή του Πόε μπορούσε να γίνει πιο έντονη. Μου θύμισε λίγο τον τρόπο που εμπλέκω τον Φιλήμονα στις παράξενες υποθέσεις του. Αλλά ίσως να υπερβάλλω κιόλας ή να τα ψειρίζω.
Συνολικά, όπως είπα, είναι ένα καλό βιβλίο. Οι νεαροί αναγνώστες θα εκτιμήσουν το παλαιικό κλίμα του Λονδίνου, το παραφυσικό στοιχείο και τις δαιμονικές οντότητες, που έχουν τα σχέδια, τα πάθη και τις αδυναμίες τους.
6/10 Πιο μεγάλο, με περισσότερη πλοκή και υπέροχη ατμόσφαιρα. Η γραφή ήταν όμορφη (αν και λίγο απλοϊκή ίσως λόγω της ηλικίας του κοινού) αλλά είχε μια δυο εκφράσεις που αγγλικίζανε και μ' ενόχλησαν κάπως.
Κρίμα πάντως που όταν η σειρά άλλαξε εκδόσεις, δεν ταίριαξαν την ράχη, τη γραμματοσειρά ή έστω τις διαστάσεις του βιβλίου ώστε να ταιριάζει δίπλα στα προηγούμενα... Η εικονογράφηση (και το εξώφυλλο) είναι υπέροχη και ταιριάζει απόλυτα στο ύφος και την ατμόσφαιρα της ιστορίας!
ΘΕΛΩ ΚΙ ΑΛΛΟ (κάποιες σκέψεις για την ''Κατάρα του Κόμη Πρόσπερο'' της Αγγελικής Ράδου)
Όπως είχα πει, έτσι κι έκανα: ήταν το πρώτο βιβλίο που αγόρασα από το fantasy festival, προτού ακόμα να ανοίξει η έκθεση!
Αυτή την σειρά την έχω αγαπήσει. Ναι, δεν είναι τέλεια, ναι, ακροβατεί στο εφηβικό και στο ενήλικο, ναι, ο παντογνώστης αφηγητής και οι μεταπηδήσεις από οπτική σε οπτική δίχως να αφήνεται κενή σειρά ίσως να μπερδεύουν, αλλά η ατμόσφαιρα, οι ήρωες, οι υποθέσεις που μπλέκουν και οι αντίπαλοι που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι απλά φίλημα ακροδαχτύλων από σεφ!
Τούτο το βιβλίο μας έδωσε συμφωνία με τον διάολο, βρικόλακες, κάμιο από Ντίκενς και όλα αυτά στο βικτωριανό Λονδίνο. Ούτε παραγγελία να το είχα κάνει στην συγγραφέα ρε σεις! Όλα αυτά είναι πράγματα που λατρεύω!!!
Επίσης, η αλλαγή στην εικονογράφηση απλά το απογείωσε όλο το πρότζεκτ και το έστειλε στην στρατόσφαιρα. Κάθε αρτ -συμπεριλαμβανομένου και του εξωφύλλου- είναι πραγματικά αριστουργηματικό. Συγχαρητήρια στον υπερταλαντούχο Νίκο Γαϊτανόπουλο.
Τέλος, μου άρεσε που η Ελίφ με τον Έντγκαρ είχαν ίδιο όγκο στα μεταξύ τους κείμενα και ίδιο με όσο δόθηκε στους εχθρούς τους. Πολύ καλοζυγισμένο, δεν μου έλειψε κάτι.
Οι αναφορά στον κόκκινο θάνατο εκτιμήθηκε δεόντως, όπως και η τρομερή ανατροπή στο τέλος!