محمد طلوعی Born (1979) to high school teachers Zia and Umme-Nabi in the throes of 1979 Revolution in Rasht, Mohammad Tolouei tried different paths of arts and crafts in prime before he made up his mind in the 1990s to pursue a literary career, first as a tenacious poet and dramatist, and then as a storywriter. His debut novel Fair Wind’s Prey was published in 2007 (which brought him the Farda Awards for Best Technical Novel of the Year and was nominated for the 8th Shahid Ghanipour Awards); his first short story collection I’m Not Janette was released in 2011. Tolouei belongs to the emerging New Generation of Iranian novelists and short story writers marked by their transitive style of writing that sets free of tradition and ventures novelty in narrative and form.
خب من وقتی یه مجموعه داستان کوتاه یا یه نشریه رو میخونم به این فکر میکنم که از مجموعه ای که خوندم کدوم رو به خاطر میسپرم و دلتنگش میشم و میتونم بگم از این ناداستان هیچکدوم از روایت ها برای من اونقدر واووو نبوده ، شاید با ارفاق بتونم دوشنبه های رزا خانم و یا مادربزرگ سمی رو انتخاب کنم ،اما اون ها هم اونقدری عالی نبودن ،انگار روایت ها رو کسی نوشته که سواد نویسندگی نداشته،هیچ نقطه خاصی نداشت یا اگر موضوع خوب بود نوع روایت خوب نبود ،فکر نمیکنم دیگه ناداستان بخرم ،چون یک کتاب می گیری و ازش خوشت میاد با توجه به نوع سلیقه کم کم دستت اومده ،اما ناداستان میخونی و ممکنه از هیچکدوم از روایت ها خوشت نیاد ،علاوه بر اون تصویرها برای من خیلی ضعیف بودن به نسبت ناداستان بازی و خانه ،بنظرم بهتره از آدم هایی که قلم قوی تری دارند استفاده می کردند،دوستش نداشتم نه...
3.5 من مدتهاست دوست دارم ماهنامهای رو انتخاب کنم و هر شمارهای که ازش میاد بخونم و دنبالش کنم. حدیث این رو پیشنهاد کرد و با اینکه فکر نمیکردم خیلی از موضوع این شمارهش خوشم بیاد، ولی دوستش داشتم. صد البته که همهی روایتها مثل هم نیست و بعضیاش خیلی زیبا و دلنشینه و بعضیاش کاملا معمولی و حتی حوصلهسربر، ولی در کل خوشم اومد ازش. و البته چند تا شمارهی دیگه ازش تا الان اومده که حداقل موضوعش خیلی بیشتر برام جذابه و قطعا اونها رو به زودی خواهم خوند. ولی این هم برای شروع خوب بود فکر کنم.
مطالب محبوبم در این شماره: •دوشنبه های رزا خانم •غذایی که ما را شکست داد از وبلاگ نویس محبوبم مرضیه رسولی •جهان در یک دانه ذرت (مجموعه ای از عکسهای میکل تولان از آشپز مکزیکی خانم ابیگل مندوزا که پر از رنگ و طرحه) • مادر بزرگ سمی • یک تجربه پزیدن نوشته شبنم اسماعیلی و ویدا لامکانی
و محبوب هایم در بخش به علاوه ناداستان : • طعم احساس گفتگو با دمینیک کرن (فصل دوم ، اپیزود سوم سریال chef’s table هم راجع به این سرآشپز فرانسویست) • ارباب مزه ها (فصل دوم ، اپیزود اول سریال chef’s table هم راجع به این سرآشپز امریکایی گرنت آکتز هست که واقعا دیدنش را توصیه میکنم چون علاوه بر کاراکتر جناب سرآشپز، کلا دیدتون به غذا و رستوران دگرگون میشه) • خورشگر •دستپخت وحشی •چندر •هلیم حلیم •یک تجربه پزیدن نوشته زهرا حسینی
خوبی ناداستان این است که واقعیت است. روایتهای این شماره که حول محور غذا و یا بر عکس، غذا حول محور روایتی میچرخند، گریزگاه خوبی شدهاند برای اینکه اتفاقا خیلی هم یاد وجه ابژکتیو غذا نباشی.