Prameny Vltavy

by Petra Klabouchová

Odkud vyvěrá zlo? Umrzlá dívka s židovskou hvězdou a křivdy, které Šumava nezapomíná. Hrůzný nález těla studentky vimperského gymnázia, které jako by ze svého nitra vyvrhly samy šumavské kopce, otřese obyvateli vesniček poblíž bývalého pohraničního pásma. Mrtvá dívka ustrojená do židovského mundúru se stává nejen tučným soustem pro bulvární novináře, ale především novou příležitostí pro stárnoucího policejního vyšetřovatele. Zatímco u něj se rodí naděje na nápravu pošramocené pověsti a získání uznání od kolegů i nejbližších, v místních se začínají probouzet dávné křivdy.

S každým dalším posunem ve vyšetřování se příběh mrtvé dívky stále víc proplétá s pátráním po skutečném účelu dodnes zamlčovaného koncentračního tábora Prameny Vltavy. Dívčino pruhované pyžamo jako by plnou silou znovu vracelo nikdy neobjasněné osudy vězněných sovětských zajatců a tajemství Hitlerovy utajované fabriky pod Stolovou horou do přítomnosti. Jak moc ale vražda dívky s minulostí Pramenů Vltavy souvisí? A jaká další tajemství vydají šumavské kopce?

Genres: Czech Literature, Crime, Audiobook, Fiction, Mystery

304 pages, Hardcover

First published January 1, 2021

Reviews

[Marie · Rating 5 out of 5]

Jestli něco označit za nešťastně propagovaný titul, tak je to tahle kniha. Měla jsem ji v knihkupectví v ruce třikrát a vždycky na základě podtitulu “Odkud vyvěrá zlo” a dalších náznaků kýče (dívka se židovskou hvězdou) odešla bez ní. Ale tahle kniha klame tělem! Skvěle zpracované šumavské reálie, napínavé vyprávění, čtivý jazyk.. prostě hlták na víkend, díky kterému člověk zakusí syrovost šumavské krajiny a osudů jejích obyvatel. Velmi mile překvapena tleskám a dávám 5/5!

[Bosorka · Rating 4 out of 5]

Petra Klabouchová je pro mě novým objevem, hlavně proto, jakou dokáže vystavět atmosféru. Ta je v Pramenech Vltavy mrazivá, až píchá pod nehty. Autorka skvěle vládne jazykem. Zasazení detektivního příběhu na Šumavu byl skvělý tah, zvlášť když ji nepopisuje úplně růžově, ale ukazuje i z té odvácené strany. K tomu výborný vhled do minulosti, o které leckdo vůbec netušil. Trochu rozptyloval případ Kramný, myslím, že autorka mohla klidně vymyslet vlastní případ, nebo najít takový, co by tolik nebil do očí.

[Lori · Rating 4 out of 5]

Super věc! Poněkud mě teda iritovalo neustálé dělání atmošky nebo co to bylo tím, že se do umrtvení při každé příležitosti text stáčel na to, jak je Šumava/lidi/časy/počasí/historie atd. marastní, teskné, těžké, bolavé a všichni tam jenom trpí. Stačí to napsat desetkrát, fakt. A teda nějak nedává smysl část textu doktora s blonckou v autě, kde mu chtěla udělat nabídku a ze závěru knihy.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

„Źródła Wełtawy” autorstwa Petry Klabouchovej to powieść kryminalna, która przykuła moją uwagę w ubiegłym roku. Kuszący opis, liczne pochlebne opinie oraz fakt, że rzadko sięgam po literaturę czeską, potęgowały moją chęć sięgnięcia po ten tytuł. Dzięki uprzejmości wydawnictwa książka trafiła w moje ręce, a ja z przyjemnością oddałam się lekturze, aby zaspokoić swoją ciekawość i przekonać się, czy krążące opinie na temat książki są zasłużone.

W zimowy, mroźny wieczór w pobliżu szumawskich lasów zostaje znalezione ciało trzynastoletniej dziewczynki ubranej w obozowy pasiak. Sprawa budzi wiele pytań i staje się łakomym kąskiem zarówno dla mediów, jak i dla prowincjonalnego komisarza, który widzi w niej szansę na ratowanie swojego dobrego imienia. W trakcie śledztwa, które przywołuje w mieszkańcach wspomnienia krzywd sprzed lat, na jaw wychodzą tajemnicze fakty dotyczące obozu jenieckiego, który niegdyś funkcjonował w głębi parku narodowego, przy samym źródle Wełtawy, matki czeskich rzek.

„[…] niewiedza jest trudna do zniesienia, ale szczegóły bywają jeszcze bardziej bolesne. Ranią jak sztylet, który wbija się w serce za każdym razem, kiedy wracają wspomnienia.”.

„Źródła Wełtawy” autorstwa Petry Klabouchovej to powieść kryminalna z historią w tle, która okazała się iście wyborną lekturą. Dawno nie czytałam tak oryginalnie skonstruowanej powieści, w której autor tak umiejętnie łączy wątek kryminalny z historią. Choć fabuła toczy się niespiesznie, muszę przyznać, że intryguje od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca.
To wielowątkowa powieść, w której każdy, nawet najmniejszy szczegół ma znaczenie, dlatego lektura wymaga od czytelnika skupienia. Prowadzone przez komisarza śledztwo wciąga i intryguje od samego początku, a ujawniające się tajemnice szokują i dostarczają wielu emocji. Z dużym zaciekawieniem śledziłam wydarzenia rozgrywające się na kartach powieści. Autorka umiejętnie buduje napięcie, podrzuca tropy, które burzą nakreślony przez czytelnika prawdopodobny tok wydarzeń.
Petra Klabouchova stworzyła nietuzinkowy, intrygujący i emocjonujący kryminał, którego zakończenie było dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będę miała okazję sięgnąć po książki tej autorki, ponieważ jej styl oraz umiejętność łączenia kryminalnej intrygi z faktami historycznymi zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Gorąco polecam!

[Zuzulivres · Rating 4 out of 5]

Prameny Vltavy som čítala po U severní zdi, ktorú sotva niečo prekoná, no vo svojom žánri je to veľmi inteligentný a napínavý detektívny príbeh, ktorý len tak ľahko nepustí. Autorka vyťahuje zabudnuté príbehy z histórie a robí to veľmi dobre.

[Viera Némethová · Rating 3 out of 5]

Mám veľmi rada tvorbu Petry Klabouchovej.
Táto kniha je odhliadnúc od jej atmosféry, dejovými linkami a autorkinou profesionálnou literárnou zručnosťou tak prekomplikovaná, že mi ako čitateľke prestala dávať význam.
Kedysi pred niekoľkými rokmi som k detektívke sloenského autora, ktorý už neskôr knihy nevydával napísala, že ak si spisovateľ zvolí tému z minulosti a za premysleným zločinom sa skrýva nenávisť, túžba po zisku či pomsta tiahnúca sa cez dve či tri generácie musí byť motív a skutočnosť že páchateľ/ páchatelia konajú tak ako konajú nepriestrelne silná. V prípade nemenovaného autora a jeho knihy bola veľmi chabá. V tejto knihe stojí tiež " na vode" , konkrétne na Prameňoch Vltavy.

Násilie na dieťati je téma, ktorá sa číta veľmi ťažko. Podporené priam divadelným prevlekom a premyslením tak komplikovaným, že je to nepravdepodobné už pri nejakom slabšom B- čkovom filme.
Ak za socializmu mal mladý človek v rodine priameho pokrvného príbuzného, ktorý emigroval a vyšetrovala by ho rodinu polícia či ŠTB, nevyštudoval by na lekárskej fakulte za lekára! Ak áno, iba s podmienkou a ponukou spolupráce s ŠTB. V knihe je veľa detailov ktoré sú príliš nápadné a skoro neuskutočniteľné - lekárske záznamy človeka, ktorý žil dlhé roky za hranicami, hľadanie imaginárneho pokladu bez pomoci počas 20 rokov ... Toľko zla, podlosti, agresie, starých nezabudnutých krívd, nenaplnených prísah a vrážd ...

Bohužiaľ nemôžem a nechcem viac spojlerovať knihu, ktorá určite stojí za prečítanie.

Na autorkine knihy U severní dni a Ignis Fatuus ale za mňa ako nadšenú čitateľku diel Petry Klabouchovej, Prameny Vltavy nedosiahli.

[Ewa Gutmańska-Gralak · Rating 4 out of 5]

Wciągający czeski kryminał – i mój pierwszy czeski kryminał w życiu – który dodatkowo jest świetnie osadzony w wojennej i powojennej historii Szumawy, obszaru na granicy Czech i Niemiec. Klabouchová skutecznie wikła nas w wątki zadawnionych krzywd, głęboko (całkiem dosłownie) skrywanych tajemnic rodzinnych, kaskadowych uprzedzeń społecznych i niskich pobudek jednostek. Brawa dla tłumaczki, Agaty Wróbel, której umiejętności w widoczny sposób współtworzą temperaturę tej frapującej opowieści.

[Eva Francova · Rating 5 out of 5]

V malé pohraniční vesničce se jedné noci najde umrzlé tělo mladé dívky, která je oblečena v židovském mundúru. Událost je velké sousto pro kriminalisty, bulvár lační po informacích a v malé vesničce začínají ožívat vzpomínky.

Detektivní příběh se odehrává v místech, kde se nacházel utajovaný koncentrační tábor Pramen Vltavy.

Když jsem přečetla autorčinu knihu U severní zdi, bylo mi jasné, že potřebuji i další její knihy. Opět jsem stejně nadšená. Zapomenuté historické události, nebo spíše utajované, odhaluje pomoci skvěle promyšleného detektivního příběhu. Dohromady je to fascinující, napínavé, ale i kruté a nepředstavitelné.

V knize je skvěle vykreslena atmosféra, která vás okamžitě vtáhne do příběhu, bude Vám zima, smutno, pocítíte lítost, možná i strach. Střídají se tu vypravěči i doba. Ze začátku to může připadat jako chaotické a nahodilé, ale autorka přesně dávkuje to, co čtenář právě potřebuje vědět. Kapitoly končí tak, že prostě musíte číst dál. A postupně si dáte do hromady jednotlivé střípky, vše do sebe skvěle zapadne a ač si myslíte, že přeci víte, jak to bude, tak vás autorka může překvapit.

Ráda bych si knihu v budoucnu přečetla znovu, tím, že již vím, co se tam bude odehrávat, odhalím určitě ještě drobnosti a indicie, které jsem teď přehlédla.

Musím zmínit i autorčin styl, který mě moc baví, to, jak používá věty, přirovnání, slova. Ač je to smutné a kruté téma, tak si čtení opravdu užívám.

Rozhodně si doplním do knihovničky i další autorčiny knihy a těším se na každou z nich.

[Aleksandra Gratka · Rating 4 out of 5]

Zaskoczenie za zaskoczeniem.

[Anchi · Rating 5 out of 5]

Excellent crime thriller that deserves more attention. As good, if not better than a lot of more read ones.

[Jakub Karda · Rating 5 out of 5]

Všichni vyzdvihují Kyšu a jeho Sudetenland, ale tahle kniha je o několik levelů jinde - fakt skvělé

[Irena · Rating 5 out of 5]

Z této knihy jsem opravdu nadšená…
Detektivka jak má být a na Šumavě ještě k tomu…
Závěr je vážně překvapeni…
Doporučuju…

[Michaela · Rating 4 out of 5]

Ťažko sa mi to čítalo. Šumava a tmavé lesy, hlboké tajomstvá, koncentračný tábor a podzemie, kde sa robilo bohviečo nielen za druhej svetovej vojny… Miesto, kde sa staré krivdy nedpúšťajú. Autorka ma dokonale zmiatla, nečakala som toľkoročnú nenávisť a snahu sa pomstiť. A vôbec, že sa s tým čakalo doteraz?!
Na jednej strane zadosťučinenie, na druhej zmarené životy… neviem to vlastne ani hodnotiť. A cítim akúsi bezmocnosť, že to nekončí ani po generáciách.

[Anna · Rating 3 out of 5]

Já moc nejsem na současnou literaturu, natož detektivní. Ale tady jsem byla mile překvapená.
Děj je retrospektivní, ale ne zmatený. Linka sleduje tři, čtyři hlavní postavy, je to zajímavé a čtivé. Konec je na můj vkus překombinovaný, natahovaný.
Hlavní přidaná hodnota je samozřejmě historický kontext, pro mě úplně neznámý. Za to jsem ráda, že jsem se něco nového dozvěděla. Celkově dobrá kniha, jen to není můj šálek kávy.
3,5 *

[Marcela · Rating 3 out of 5]

Přes zajímavý začátek mě chuť na čtení postupně opouštěla. Vadily mi nesympatické postavy, časové skoky ve vyprávění, které byly snad až nahodile seskládané, názvy kapitol, které neseděly s vypravěči, a celkově se mi nedařilo začíst se. Ač se příběh odehrával na Šumavě, chyběly mi výraznější popisy krajiny a míst. Na druhou stranu jsem se dozvěděla i pár zajímavostí. Nechápu však zmínění o případu Kramného, z toho jsem byla docela znechucená. Závěrečné rozuzlení bylo překombinované a neuvěřitelné, pro mnoho čtenářů však jistě překvapivé. Celkově jsem zklamaná, bohužel.

[Pavel Kohout · Rating 5 out of 5]

Syrová Šumava dneška. Ta pravá, nenavoněná pro turisty a instagramy. Bytovky plné sociálních případů, zavřené podniky, zádumčiví a zahořklí obyvatelé, do Prachatic daleko a do Prahy ještě dál… A jedna vražda.
Příběhem se linou zdánlivě dávné příběhy zrcadlící moderní historii Šumavy, ovšem charaktery postav, jejich pohnutky a vzorce chování jsou zcela soudobé a věrně vystihují tento konec světa.
“Život máme zrovna takovej, jaký jsou lidi kolem nás.”

[Kristýna Mecnerová · Rating 2 out of 5]

Pokud jste v životě nečetli nic od českých královen “cottage/sudety core” knih, plných bezmoci a utrpení, které překonávají generace, tak se vám Prameny Vltavy můžou líbit. Jinak to je prostě ta samá literární písnička, kde se tak moc tlačilo na pilu, že ten závěr je až k smíchu.

[Senga krew_w_piach · Rating 4 out of 5]

3,5*, ale za lokalizację podciągam do 4

Najnowsza pozycja w serii Czeskie Krymi wydawnictwa Afera to nie jest literatura czeska, do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni. Nie ma w niej ani humoru, ani dystansu. Jest tragiczna przeszłość i smutna teraźniejszość Szumawy oraz brzydka strona ludzkich charakterów.

W zapomnianej wiosce pośrodku niczego, którą najbardziej charakteryzuje bieda, patologia, brak perspektyw i wiele skrywanych przez miejscową ludność tajemnic, dochodzi do zbrodni. W pobliskim lesie znaleziono zwłoki nastolatki. Na jej ciele nie ma żadnych obrażeń, dziewczynka zamarzła. Okoliczności zdarzenia są jednak makabryczne, bo właśnie jest Dzień Pamięci Ofiar Holokaustu, przez miejsce to pod koniec wojny przechodził marsz śmierci żydowskich więźniarek z obozów koncentracyjnych, a dziewczynka ubrana jest w pasiak z naszytą żółtą gwiazdą. Śledztwo powierzone zostaje starszemu komisarzowi, który do lokalnego komisariatu trafił za karę, po tym gdy ujawniono przekręty, których dopuścił się w jednym z dochodzeń. Chociaż pochodzi z tego regionu, karierę, dzięki protekcji swojego teścia, robił w Pradze. Zesłanie na prowincję - jego zdaniem niesprawiedliwe, uważa się za kozła ofiarnego - wpędziło go w depresję i zamieniło w zgorzkniałego, nieprzyjemnego gbura. Do tego jego żona zaczyna chorować na chorobę Parkinsona i chce przenieść się do ośrodka opieki. Komisarz uważa, że to wina rozczarowania, jakiego jej dostarczył. Nowa sprawa, którą szybko zaczynają interesować się krajowe media, ma być dla niego wielkim powrotem do gry i okazją do odzyskania dawnej renomy i pozycji. Wydaje się, że ten plan może się powieść, bo podejrzany od początku jest tylko jeden, wyrok na niego wydała nie tylko policja, ale też opinia publiczna, wystarczy tylko zgromadzić mocne dowody. Okazuje się jednak, że sprawy są dużo bardziej skomplikowane, odkopywanie dawno pogrzebanych faktów i wspomnień może przynieść informacje, które zamiast dać rozwiązanie, będą tylko ogromnym ciężarem. Przeszłość upomina się o swoje, a w miejscu gdzie śmierć zakopana pod ziemią i w ludzkich sumieniach, odkrywanie dawno zabliźnionych ran może skończyć się kolejną tragedią.

„Źródła Wełtawy” to opowieść z pogranicza. Bardzo lubię książki, których akcja umiejscowiona jest w takich regionach, bo na styku granic historia często jest najbardziej burzliwa, mroczna i zaskakująca. Tak też jest w tym przypadku. Szumawa jest pełnoprawną bohaterką kryminału, a jej losy rzeczywiście są niezwykle ciekawe. Najpierw skomplikowane relacje sąsiedzkie w okresie wojennym, kiedy sąsiedzi zaczęli być wrogami, zbrodnie nazistowskie, przymusowe przesiedlenia, Żelazna Kurtyna, działo się tam sporo. Ponieważ mało wiemy o historii Czech, w czasie lektury zastanawiałam się ile w książce Klabouchovej jest faktów i okazuje się, że całkiem sporo. Co prawda bardzo mało materiałów po polsku czy angielsku udaje się wygooglować, ale rzeczywiście: przechodził tamtędy marsz śmierci; w okolicach Frantiskova prawdopodobnie była tajna nazistowska fabryka, w której pracowali jeńcy wojenni, w związku z czym pod ziemią mogą być ukryte korytarze; był tam również region działalności przemytników, którzy przerzucali przez granicę uciekinierów z CSSR, a co za tym idzie miejsce wzmożonej aktywności służb specjalnych i komunistycznych zbrodni. Ta płaszczyzna historyczna książki podobała mi się najbardziej, sam kryminał troszkę mniej. Przede wszystkim nie ma w tej książce ani jednej postaci, którą do której udało mi się poczuć cień sympatii, a lubię mieć komu kibicować czytając kryminał. Problem mam też z motywacjami bohaterów, które ostatecznie okazują się jakieś spłycone (chociaż może tak naprawdę tacy jesteśmy?). Intryga ukierunkowana tylko na jeden wątek śledztwa w pewnym momencie wydaje się oczywista i trochę nuży, na szczęście następuje plot twist, który nadaje jej rumieńców. Zakończenie nie jest specjalnym zaskoczeniem, można było sobie poukładać klocki wcześniej.
Niemniej, choć czasami naciągana, narracja Klaubouchovej mnie wciągnęła i wzmogła moje pragnienie poznania Czech i ich historii jeszcze lepiej, więc oceniam „Źródła Wełtawy” pozytywnie.

[Veverka · Rating 5 out of 5]

Detektivní příběh poodhalující temnou minulost Šumavy za druhé světové války - koncentrační tábor poblíž Kvildy, kde byli internováni ruští zajatci, utajovaná továrna pro válečné účely pod blízkou Stolovou horou, a podzemí, které má spojovat Čechy s Bavorskem a které možná ještě nevydalo všechna tajemství.
Za tento historický bonus hvězdička na víc. Jazyk, dramatičnost, stavba příběhu super, sžíravá kritika autorky na český i německý národní charakter, paráda. Jen ten konec mi přišel trošku moc překombinovaný.

[Kamila Webb · Rating 5 out of 5]

Výborná kniha, o které jsem dlouho nevěděla, ačkoli se odehrává na Šumavě, kde jsem vyrostla. Musím říci, že mě nadchla, autorka má sugestivní styl vyprávění a budování napětí. Některé pasáže jsem si četla znovu a znovu, ne proto, že bych neporozuměla, ale že jsem byla překvapená nebo uchvácená, jak skvěle pracuje s dějem a napětím. Jinak děj přeskakuje v čase a v postavách, ale stačí dávat pozor - dějová linka i postava je vždy jasně uvedena na začátku každé kapitoly. Smyšlená detektivní zápletka je opravdu postavená na skutečných historických událostech spjatých s přísně tajným nacistickým zajateckým a pracovním táborem, což moc oceňuji. Někdo by mohl říct, že konec a rozuzlení byl překombinovaný, ale mně se to moc líbilo. Za příběhem musely být rozsáhlé rešerše a také vzpomínky pamětníků, neboť autorka rovněž vyrostla na Šumavě. Tleskám. Na temnou historii spjatou s krásnou a drsnou přírodou u Kvildy a Pramenů Vltavy se nesmí nikdy zapomenout.

[Blančitos · Rating 3 out of 5]

Nebylo to vůbec špatné, ale dlouho mi trvalo si zvyknout na rozdělení kapitol.

[Rudolfina (czytacz.pl) · Rating 5 out of 5]

CZESKIE TAJEMNICE
Przeczytałam świetną powieść i powinnam się cieszyć, ale się smucę.

„Źródła Wełtawy” to książka doskonała w swoim gatunku. Dawno nie czytałam kryminału tak oryginalnego i pomysłowego, zarówno pod względem budowania postaci głównego bohatera jak i sposobu prowadzenia narracji.

Wszystko jest dopracowane i zapięte na ostatni guzik. Mamy więc precyzyjnie obmyśloną, wielowątkową intrygę, w której każdy element opowieści jest ważny i powiązany z główną historią. Fabuła jest skomplikowana, ale bez obaw, nie ma chaosu, wystarczy odrobina skupienia i mimo odwróconej chronologii będziecie ją śledzić bez wysiłku.

Detektyw prowadzący śledztwo jest nietuzinkową postacią, i to z dwóch powodów. Gdy autorka opisuje akcję z jego punktu widzenia, widzimy zwykłego policjanta, który kiedyś popełnił błąd, został wykorzystany i teraz ma szansę, żeby wreszcie się wykazać. Kiedy jednak jego historię opowiada inny narrator, zaczynamy się zastanawiać, kto tu naprawdę ma rację, i z tą niepewnością pozostajemy aż do końca, kiedy, na szczęście, wszystko się wyjaśnia. Niepokój wynikający z wątpliwości co do osoby głównego bohatera, jest naprawdę nieszablonową metodą na podkręcanie suspensu. Drugim śmiałym pomysłem dotyczącym detektywa jest zabieg, dzięki któremu poznajemy go również w innej roli. Więcej nie mogę zdradzić, musicie więc sprawdzić sami.

„Źródła Wełtawy” to nie tylko świetny kryminał. Nie wystawiłabym tej książce najwyższej oceny, gdybym nie znalazła w niej mojej ulubionej „wartości dodanej”. W tym przypadku to nawiązania do tragicznych i pogmatwanych losów mieszkańców Szumawy, górskiego regionu na pograniczu Czech i Niemiec, którego porównanie z naszym Dolnym Śląskiem i jego skomplikowaną historią nasunęło mi się samo.

Klabouchová umiejętnie łączy fakty historyczne z kryminalną intrygą. Punkt wyjścia, czyli zabójstwo dziewczynki i podrzucenie jej ciała ubranego w obozowy pasiak z gwiazdą Dawida w miejscu, gdzie w czasie II wojny światowej dokonywano masowych egzekucji, daje pretekst do przypomnienia o zbrodniach, o których większość chciałaby zapomnieć.

Wątek historyczny, chociaż ważny i bardzo solidnie w treści śledztwa umocowany, jak większość elementów tej książki ma również swoje drugie dno. W pewnym momencie wydaje się, że jest to klasyczny fałszywy trop, który ma nas odwieść od rozwiązania zagadki, a potem okazuje się, że jednak nie do końca, że zmyła jest podwójna.

Takich sytuacji, gdy już nam się wydaje, że wszystko wiemy, a potem okazuje się jak podstępnie byliśmy wprowadzani w błąd, jest w książce wiele. Dzięki temu zakończenie naprawdę zaskakuje. Gdy docieramy do końca dochodzimy do konkluzji, że przecież dostawaliśmy niezbędne sygnały i mogliśmy próbować rozwiązać tę zagadkę sami, a jednak autorka okazała się sprytniejsza. Ja akurat bardzo to lubię.

To teraz, dlaczego się smucę. Powody są dwa.
Jest to jedyna książka tej autorki wydana w Polsce.
To już trzecia niedawno odkryta przeze mnie czeska autorka kryminałów, która pisze książki, które uważam za mistrzowskie w swoim gatunku (wcześniej były Klevisová i Procházková). Próbowałam odnaleźć taką trójcę polskich autorek kryminałów. No nie da się. Więc się smucę. Ale może za słabo szukałam.
https://www.czytacz.pl

[Lucie B. · Rating 3 out of 5]

Kdysi jsem si omylem místo Pramenů Vltavy koupila Prokletý kraj Michaely Klevisové a obě nakonec skončily na cestě mezi třemi a čtyřmi hvězdičkami, ačkoliv každá kniha z jiného důvodu.

I Petra Klabouchová umí psát, děj odsýpá a knížku zhltnete opravdu rychle. Dokáže udržet i dvě prolínající se časové linie. Ale na rozdíl od Michaely Klevisové v Prokletém kraji se nedokázala udržet s tragickými osudy svých postav. Prakticky nikdo v knize není normální, Šumava je záměrně stylizovaná jako mimořádně depresivní a pochmurný kraj, tragičnost nebere konce.

Ačkoliv se mi některé momenty líbily (třeba královny Šumavy a to, že tu tajnou agentkou byla žena), příběh byl nakonec dosti překombinovaný. Máme tu nacistický koncentrační tábor, tajnou továrnu, dozorce, zrádce, zabitou židovku, agenty STB, nečestného policistu, záludnou reportérku... Zní to jako knižní dort pejska s kočičkou – přidejte všechny věci, které máte rádi a zamíchejte. Konec pak obsahuje několik WTF momentů. Na plánování vraždy se od začátku podílela televizní reportérka? A doktor to měl tak dobře vymyšlené, že nikde neudělal žádnou chybu? A co celé to bizarní zapojení případu Kramný?

Celkově vzato je to fajn čtení, pokud máte chuť na detektivku, kterou přečtete raz dva. Ale žádný literární zázrak se nekoná.

P. S. Mírně mě rozčilovalo, že čeština v knize je spisovná, ale pouze skloňování je nechané po „jihočesku“ – otcovo brácha apod. Neřeknu, kdyby se to projevovalo i jinak, postavy měly nějaké nářečí, apod., ale takhle to působí vyloženě divně. Taky bych příště vyškrtala klišé typu „dob dávno minulých“ a „zubu času“.

[Perica Ilievski · Rating 4 out of 5]

“Prameny Vltavy” by Czech author Petra Klabouchová is one of those rare thrillers that shouldn’t be devoured in a single sitting but read slowly, with focus and reflection — and it rewards every moment. The story begins with the discovery of the body of young Tereza Velková, dressed in a striped uniform and wearing a Jewish emblem. From that point on, we follow an investigation that gradually uncovers layers of the past, revealing deep social and political undercurrents that resonate in the present. Very early on, we learn that eighty-three days after the discovery, the lead inspector himself becomes a suspect.

Klabouchová masterfully builds an atmosphere that is both dark and believable, and her characters are complex, each burdened with personal demons and moral dilemmas. What makes the novel stand out is its fusion of a classic investigation with a strong socio-political background: the story takes us to the Czech-German border region, where the shadows of the past — secret factories, hidden camps, and buried crimes — still haunt the collective memory. Every character seems to carry a fragment of guilt, reflecting the broader historical guilt of a society struggling with its legacy.

This is not a fast-paced thriller full of cheap shocks. Instead, tension grows steadily, scene by scene. The ending is phenomenal — not surprising for the sake of surprise, but perfectly constructed and meaningful, tying together every thread of the story. “The Sources of the Vltava” is more than a thriller: it’s an intelligent, deeply human novel about the weight of history, silence, fear, and the need to face the truth.

A powerful, mature, and unsettling story, highly recommended.

[Zuzana Schedová · Rating 4 out of 5]

U severní zdi Petry Klabouchové jsem zaradila k jedné z nejlepších knihy roku 2023 a proto, když jsem v knihovně narazila na její předchozí knihu, bez váhání jsem si ji odnesla domů. Tentokrát se ocitáme na Šumavě, kde se v lese najde zmrzlá dívka, studentka místního vimperského gymnázia, celá oblečená v židovském munduru. Vyšetřováni tohoto případu se ujme místní vyšetřovatel, který se musel domů na Šumavu vrátit po skandálu, který se mu v jeho karére stal a v tomto případě vidí možnost, jak konečně očistit svoji pověst. Kdo má smrt dívky na svědomí? A co má s tím vším společný tajný pracovní tábor Prameny Vltavy, který se nacházel na Šumavě, o kterém evidentně nikdo nechce mluvit, ale informace o něm začnou postupně vyplouvat na povrch?
Mám ráda styl psaní Petry Klabouchové, která umí vzít téma z historie, o kterém se moc neví a rozpracovat ho do pouzavého románu. Bylo tomu tak v románu U severní zdi a je tomu tak i u Pramenů Vltavy. Skvěle se jí povedlo popsat prostředí, postavy, u kterých je snad každá negativní, zatěžená hříchy minulosti, výčitky svědomí a tajemstvími. To jak se jí povedlo popsat celkovou atmosféru Šumavy vyděšenou nálezem mrtvoly a hlavně toho, jaké tajemství by ještě mohli vyplavat na povrch, to je radost číst. Místy jsem se trochu ztrácela v postavách a jejich vztahu k minulosti, ale i tak to bylo skvělé čtení a já už se nemůžu dočkat nejnovější knihy Petry Klabouchové, která má tento rok vyjít.

[Lada · Rating 4 out of 5]

Prameny Vltavy pro mě byly nečekaným překvapením na poli českých spisovatelů, kterým se spíše vyhýbám. Jedinou výjimkou jsou právě knihy, které zpracovávají českou historii. A právě tu společně se šumavskými reáliemi a detektivním příběhem Klabouchová nabízí ve své knize. V knize sledujeme několik časových linek i několik hlavních postav, jejich myšlenky a život.

Kniha je velmi promyšlená. Jakkoliv je téma mrazivé a temné, autorka jej podává velmi čtivým jazykem a skvěle tak vykresluje život v opuštěných kopcích u hranic Česka s Německem. Osobně bych neřekla, že je to čtení na jedno odpoledne, i když příběh není dlouhý, sama jsem si musela od knihy odpočinout. A i přes očekávaný zvrat na konci knihy jsem byla závěrem překvapena.

//

Prameny Vltavy was an unexpected surprise for me in the field of Czech writers, whom I tend to avoid. In her book, Klabouchová offers a part of Czech history together with the realities of the Šumava region and a detective story. In the book we follow several time lines and several main characters, their thoughts and lives. The book is very well thought out. As chilling and dark as the subject matter is, the author presents it in a very readable language, and thus brilliantly portrays life in the deserted hills near the Czech-German border.

[Marina · Rating 3 out of 5]

"Изворите на В'лтава" е место кое крие мрачни тајни, место кое во минатото видело многу зло и впило многу крв. Место каде за време на Втората светска војна имало таен концентрационен логор кој не е запишан во ниту една книга, каде се вршеле експерименти врз луѓе.

И денес, во денешно време, среде зима, се појавува тело на младо девојче облечено во логорска облека, а никаде стапки до неа. Девојчето сите го знаат, тоа е младата Тереза Велкова, тринаесет годишна тинејџерка која го чекала автобусот. Кој би ја убил неа и зошто? И од каде таа облека на неа? Зар логорот не е дамнешно минато? И како нејзиното тело се нашло таму? Зошто нема стапалки во снегот?

Истрагата за младата Тереза ја отвора Пандорината кутија. Кружат приказни за тајни подземни ходници, за експерименти врз луѓе, за скриени ковчези со крадено нацистичко злато. Малото место Шумава се буди од кошмар, или можеби допрва влегува во него.

Навистина интригантен трилер со многу историја, со приказни кои кружат меѓу луѓето, а никој не ги запишал. Што сѐ ѝ прави стравот на човечката психа?

#антологџии #книги #историскитрилер #инстаграмџии #букстаграмџики

[Květa · Rating 4 out of 5]

Detektivka, psychologicky roman, pohled do dost bolave historie, instantni deprese a touha si okamzite sbalit batoh a vyrazit na Sumavu projit si vsechna ta tragicka mista z knihy, to vsechno jsou Prameny Vltavy.
Libi se mi mnohavrstevnost knihy, prolinani dejovych linii a postupne rozpletani vazeb mezi zvlastnimi postavami. Konec je hodne prekvapivy, poslednich cca 40 stranek se snad neda cist jinak nez jednim dechem.

Cela basen Modlitba za Sumavu, ktera je v knize zminena:

Josef Widtmann — Modlitba za Šumavu

Pane, zas obrať k nám oči své,
pohleď k té tiché zemi,
ať je nám všem zase domovem,
ať opět matkou je mi!

Ty, který jsi kraji dal ten ráz,
horám a lesům záři,
nebi nad nimi ten modrojas -
i smrt dokážeš zmařit.

Ty lidem i řeči dar jsi dal
i věrnost půdě svatou;
nestrp, aby kdo jim v zášti vzal
žeň rodů přebohatou!

Bože, ať ten věnec lesů sní
dál v poklidu starých mravů;
jak jen rodná řeč tu odezní,
bude i konec právu!

Když i řeč opustí tu zem,
pak nebe neuchrání
bez všech skřivánčích písní nad krajem
ten les od umírání.

[dzulietta.m · Rating 3 out of 5]

Książka była dobra, ale mnie niestety tym razem historia do końca nie porwała.

Na początku było dosyć mocno chaotycznie, przez co nie mogłam się do końca skupić na historii.

Liczyłam na trochę więcej kryminału w książce kryminalnej, a dostałam więcej historii.

Co do samych postaci to były fajnie zarysowane, każda miała swój charakter.

W książce dostajemy bardzo długie i dopracowane opisy, a dużo mniej dialogów. Umiejetność konstruowania takich opisów przez autorkę oceniam zdecydowanie na plus, ale niestety dla mnie było to lekko nużące. Zdecydowanie bardziej wolę trochę więcej dynamiki i więcej dialogu między postaciami.

Książka na pewno znajdzie więcej swoich zwolenników, bo ostatecznie jest dosyć przyjemna. Osobiście polecam wam zrobić podejście do książki, bo może akurat trafi idealnie w wasze gusta kryminalne 😊

Mimo wszystko dobrze było poznać mroczne i zimne lasy Szumawy.

[David Wagner · Rating 2 out of 5]

Napsaný a atmosféricky je to solidní: byť teda opakování "hej ta Šumava, tam se vlastně fakt špatně žije a je to tvrdé" by přece jen mohlo být ne vždycky a v každý kapitole.

Zápletka, historické pozadí i zvraty mě pak trochu nutili prosit "šlo by někdy opustit téma druhý světový třeba?" - a pak se rozjedou jinačí pecky. Plot twistů je nesmírně moc - a většina jsou plot twisty pro plot twisty. Postavy jsou samozřejmě extrémně přehnaný, ale nějak to jde. Co ale úplně bolí jsou random reference na současnost (nebudu lhát, případ Kramný byl vyloženě matoucí přídavek) a posledních několik kapitol. Všichni plánují a myslí v extrémně komplexních intrikách, AHA momentů a prastarých konspirací je tu bolestivě moc a potácí se to tak někde mezi klasickou brakovou detektivkou (ale na to se trochu málo detektivuje) a pokusem o nějakou (věčně cynickou) reflexi historie, která ale nešlape už vůbec. Škoda.