What do you think?
Rate this book
Alles valt
Alles valt beschrijft minutieus een woelig jaar uit het leven van de bijna dertigjarige Roderik Deroo. Samen met zijn vrouw Caroline en zoontje Cas vormt hij een doorsneegezin. Alles lijkt perfect, maar onderhuids woekert bij Roderik een grote waaromfase. Op het werk begaat hij onvergefelijke blunders en thuis schittert hij door afwezigheid. Het leven in de Gentse Stropstraat snijdt hem stilaan de adem af. Wanneer bij een banale ruzie de kleine Cas in de brokken deelt, is Roderiks hele bestaan overgeleverd aan de wetten van de vrije val.
Alles valt is een speels gestileerde roman over hoe allerlei in wezen doodnormale gebeurtenissen tot dramatische wendingen leiden en over hoe obscuur verdriet in staat is het spanningsveld tussen hypothese en werkelijkheid op te heffen. Sylvie Marie (Tielt, 1984) is schrijver en schrijfdocent. Ze publiceerde eerder vier dichtbundels en één roman. Haar werk werd genomineerd voor de Herman de Coninckprijs, de J.C. Bloem Poëzieprijs en de Eline van Haarenprijs, en bekroond met de Prijs Letterkunde Oost-Vlaanderen en Humo’s Gouden Aap.
Alles valt is een speels gestileerde roman over hoe allerlei in wezen doodnormale gebeurtenissen tot dramatische wendingen leiden en over hoe obscuur verdriet in staat is het spanningsveld tussen hypothese en werkelijkheid op te heffen. Sylvie Marie (Tielt, 1984) is schrijver en schrijfdocent. Ze publiceerde eerder vier dichtbundels en één roman. Haar werk werd genomineerd voor de Herman de Coninckprijs, de J.C. Bloem Poëzieprijs en de Eline van Haarenprijs, en bekroond met de Prijs Letterkunde Oost-Vlaanderen en Humo’s Gouden Aap.
- GenresFiction
336 pages, Paperback
Published October 1, 2021
1 person is currently reading
90 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
Read
November 18, 2021Alles valt is de tweede roman van schrijfster en dichteres Sylvie Marie. In het boek beschrijft ze genadeloos het leven van Roderik De Roo en zijn vrouw Caro. Ze wonen in Gent en hebben een zoontje, Cas. Roderik werkt als ondertitelaar bij de VRT. Caro geeft les fysica. De zwaartekracht speelt dan ook onmiskenbaar de hoofdrol in deze roman.
Het gaat niet goed met Roderik: het huwelijk loopt slecht, hij drinkt te graag en te veel, zijn werk slabakt, zijn ambitie om schrijver te worden gaat nergens heen. Online verzamelt hij namen van dramatisch klinkende plaatsen in de wereld. Zelf wonen ze in de Stropstraat in Gent. En dan hebben Roderik en Caro ruzie over een pietluttig keukenkastje en gebeurt er iets met hun zoontje.
Alles valt is een tintelende roman vol vermetele diepte over hoe je geluk zelf in handen hebt, over zelfdestructie en onze gedachten die de realiteit bepalen. Een verhaal over hoe door non-communicatie de dominosteentjes één voor één kunnen omvallen. En over de zwaartekracht dus:
"Alles is constant aan het vallen, ook als het standhoudt." (p. 297)
Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wordpress.com/...
Het gaat niet goed met Roderik: het huwelijk loopt slecht, hij drinkt te graag en te veel, zijn werk slabakt, zijn ambitie om schrijver te worden gaat nergens heen. Online verzamelt hij namen van dramatisch klinkende plaatsen in de wereld. Zelf wonen ze in de Stropstraat in Gent. En dan hebben Roderik en Caro ruzie over een pietluttig keukenkastje en gebeurt er iets met hun zoontje.
Alles valt is een tintelende roman vol vermetele diepte over hoe je geluk zelf in handen hebt, over zelfdestructie en onze gedachten die de realiteit bepalen. Een verhaal over hoe door non-communicatie de dominosteentjes één voor één kunnen omvallen. En over de zwaartekracht dus:
"Alles is constant aan het vallen, ook als het standhoudt." (p. 297)
Volledig leesverslag: https://wimoosterlinck.wordpress.com/...
November 16, 2021
Het is uit!
Een dagje extra vakantie om dit boek te lezen. In één ruk, jawel.
En ik heb ervan genoten, het zit zo goed in elkaar, er staan zoveel mooie zinnen en scènes in, soms is het grappig, maar het blijft vooral ook hangen omdat het zo geloofwaardig en menselijk is. Al die gedachten en gevoelens zo uitgepuurd.
Daarnaast vond ik het fijn dat de auteur zelf even figureert in het boek, net als Hitchcock die in elke film even in beeld komt 😏.
En ik wil/zal het nog eens herlezen, nu vooral om al die mooie zinnen. En dit blaast me de herinnering aan "the book of evidence" van John Banville toe, een boek dat ik ook tweemaal na mekaar las. De eerste keer omwille van het verhaal, de tweede keer omwille van het mooie taalgebruik.
Aanrader!
Een dagje extra vakantie om dit boek te lezen. In één ruk, jawel.
En ik heb ervan genoten, het zit zo goed in elkaar, er staan zoveel mooie zinnen en scènes in, soms is het grappig, maar het blijft vooral ook hangen omdat het zo geloofwaardig en menselijk is. Al die gedachten en gevoelens zo uitgepuurd.
Daarnaast vond ik het fijn dat de auteur zelf even figureert in het boek, net als Hitchcock die in elke film even in beeld komt 😏.
En ik wil/zal het nog eens herlezen, nu vooral om al die mooie zinnen. En dit blaast me de herinnering aan "the book of evidence" van John Banville toe, een boek dat ik ook tweemaal na mekaar las. De eerste keer omwille van het verhaal, de tweede keer omwille van het mooie taalgebruik.
Aanrader!
December 17, 2021
Fantastisch.
Ken je dat zo van die momenten, dat je aftelt naar dat ogenblik dat je je kind in bed kan steken om ein de lijk verder te kunnen lezen. Lezen zeg ik, ik bedoel, verslinden.
Zo van die momenten dat er bergen werk wachten, maar je de boel de boel laat, omdat je niet anders kan dan verder lezen?
Awel, dat deed Sylvie Marie met mij. Drie dagen lang belette zij mijn leven op een normale manier voort te zetten, waarschuwde ik mijn man, dat ik geen tijd voor hem zou hebben, las ik zelfs 's ochtends tijdens de ochtendrush verder, terwijl er eigenlijk boterhammen gesmeerd moesten worden voor het kind, tanden gepoetst, veters gestrikt..
Het is een soort boek waar je langzaam in komt, hoewel, na 1 hoofdstuk was ik al verloren, maar het dan niet meer kan wegleggen.
Het hoofdpersonage neemt je mee in zijn destructieve afstandelijke denken en zijn.
Hij is een soort toeschouwer van zijn eigen leven, of beter gezegd, zo voelt hij zich, zijn hele leven al eigenlijk. Hij revolteert tegen dit gevoel van behangpapier te zijn, door een rijk soort innerlijk dramatisch leven achterna te hollen, de meest vreemde en lugubere lijstjes en plekken te bezoeken online. Hunkerend naar een echt en waarachtig gevoel, het gevoel te zijn, te bestaan, gezien te worden en zelf te zien.
Het verhaal zit ingenieus in elkaar, van titel tot kleine metaforen hier en daar tot de grote verhaallijn, tot kortverhalen door het hoofdpersonage geschreven, ..
Zelfs in de schrijfstijl voel je veel afstand tot de dingen, ik kon er het hele boek niet van over dat hij werkelijk geen idee had wie zijn vrouw was, of zijn vrouw dan werkelijk enkel om de keukenkastjes en het kind en haar baan gaf, alsof er in de schrijfstijl eenzelfde soort afstandelijkheid was geschapen, waardoor het als lezer onmogelijk was de vrouw als emotioneel denkend wezen te zien, tot we in het allerlaatste hoofdstuk ontdekken dat ze wel degelijk een mens is met een rijke innerlijke gevoelswereld, en hoe zowel zij als ons hoofdpersonage zo vast zitten in hun eigen gedachten en handelingen, en we op filosofisch vlak maar al te vaak blijven hangen in wat potentieel fout had kunnen gaan.
Ik las het boek veel te snel uit. Ik beaam. Gulzig. Ik ging als een soort stofzuiger door de wereld van Sylvie Marie. Om haar recht te doen zou ik haar wereld nog eens grondig moeten doorploeteren en onderzoeken. Maar ik had echt geen keuze deze eerste keer.
Ken je dat zo van die momenten, dat je aftelt naar dat ogenblik dat je je kind in bed kan steken om ein de lijk verder te kunnen lezen. Lezen zeg ik, ik bedoel, verslinden.
Zo van die momenten dat er bergen werk wachten, maar je de boel de boel laat, omdat je niet anders kan dan verder lezen?
Awel, dat deed Sylvie Marie met mij. Drie dagen lang belette zij mijn leven op een normale manier voort te zetten, waarschuwde ik mijn man, dat ik geen tijd voor hem zou hebben, las ik zelfs 's ochtends tijdens de ochtendrush verder, terwijl er eigenlijk boterhammen gesmeerd moesten worden voor het kind, tanden gepoetst, veters gestrikt..
Het is een soort boek waar je langzaam in komt, hoewel, na 1 hoofdstuk was ik al verloren, maar het dan niet meer kan wegleggen.
Het hoofdpersonage neemt je mee in zijn destructieve afstandelijke denken en zijn.
Hij is een soort toeschouwer van zijn eigen leven, of beter gezegd, zo voelt hij zich, zijn hele leven al eigenlijk. Hij revolteert tegen dit gevoel van behangpapier te zijn, door een rijk soort innerlijk dramatisch leven achterna te hollen, de meest vreemde en lugubere lijstjes en plekken te bezoeken online. Hunkerend naar een echt en waarachtig gevoel, het gevoel te zijn, te bestaan, gezien te worden en zelf te zien.
Het verhaal zit ingenieus in elkaar, van titel tot kleine metaforen hier en daar tot de grote verhaallijn, tot kortverhalen door het hoofdpersonage geschreven, ..
Zelfs in de schrijfstijl voel je veel afstand tot de dingen, ik kon er het hele boek niet van over dat hij werkelijk geen idee had wie zijn vrouw was, of zijn vrouw dan werkelijk enkel om de keukenkastjes en het kind en haar baan gaf, alsof er in de schrijfstijl eenzelfde soort afstandelijkheid was geschapen, waardoor het als lezer onmogelijk was de vrouw als emotioneel denkend wezen te zien, tot we in het allerlaatste hoofdstuk ontdekken dat ze wel degelijk een mens is met een rijke innerlijke gevoelswereld, en hoe zowel zij als ons hoofdpersonage zo vast zitten in hun eigen gedachten en handelingen, en we op filosofisch vlak maar al te vaak blijven hangen in wat potentieel fout had kunnen gaan.
Ik las het boek veel te snel uit. Ik beaam. Gulzig. Ik ging als een soort stofzuiger door de wereld van Sylvie Marie. Om haar recht te doen zou ik haar wereld nog eens grondig moeten doorploeteren en onderzoeken. Maar ik had echt geen keuze deze eerste keer.
December 1, 2021
Warme oproep aan vertalers: lees ‘Alles valt’. Achter een blauwe voordeur in de Gentse Stropstraat ontspint zich een beklijvende wereld. Toch schopt Sylvie Marie haar personages ook de straatstenen op. Dwaal mee door Gent, Frankrijk en Japan en tel de rillingen over je ruggengraat.
January 2, 2022
Over de zwaartekracht van het leven, uit het leven gegrepen
Sylvie Marie (Tielt) is een Vlaamse dichter, schrijver en schrijfdocent. Met Alles valt schreef ze haar tweede roman. Alles valt is het verhaal van de tot in de oneindigheid allitererende naam dragende Roderik Deroo. Met zijn vrouw Caro en zoontje Cas woont hij in de Stropstraat in Gent - naar de Stroppendragers, bijnaam der Gentenaren - hoewel de straatnaam een andere lugubere bijklank krijgt doorheen het boek. Ogenschijnlijk zien ze eruit als een doorsnee gezin, maar het loopt niet goed voor hem: hij drinkt te veel, zijn huwelijk loopt stroef, en zijn werk als ondertitelaar bij de Vlaamse openbare tv-zender lijdt eronder waardoor hij extra in het oog wordt gehouden door zijn verantwoordelijke.
De auteur van het boek beschrijft heel minutieus de dagelijkse bezigheden en gedachten van Roderik in de derde persoon. Roderik probeert verhalen te schrijven aan de hand van een lijstje plaatsen met lugubere verhalen die hij op het internet heeft gevonden. Omdat hij iets gelezen heeft over een bos in Japan waar zich veel zelfmoorden afspelen, is hij bezig met een verhaal dat er zich afspeelt. Maar hij vraagt zich af of dit niet te veel de geest van de beroemde schrijver Haruki Murakami uitademt. Twijfels over wat hij doet en kan plagen hem, hij is geen praktische mens en voelt zich tegenover zijn gezin tekortschieten. Hij begaat meer blunders en zo mondt een banale discussie met zijn vrouw over een keukenkastje uit in ruzie over zijn gebrek aan daadkracht maar ook in een ongeluk met hun zoontje. Zo geraakt Roderiks leven onderhevig aan de zwaartekracht en de wetten van de vrije val, en dient hij zijn leven terug samen te rapen.
Het boek begint traag. Zo wordt er bv best wat tijd besteed aan wat er op internet en Facebook te beleven valt, en hoe je best reageert op bepaalde Facebook-posts, want wat valt er voor Roderik anders te beleven in een trein? Medereizigers? Werk? Een boek? Hoewel dit soort bedenkingen iets irriterend oppervlakkig over zich hebben, klopt het wel dat jongeren en jongvolwassenen meer en meer tijd besteden aan sociale media, die uiteindelijk onbenulligheden blijken te zijn in een constante stroom aan (sociale) stressfactoren die al te verwerken zijn. De oplevering van het keukenkastje zoals eerst gewenst door zijn vrouw, is ook van een dergelijke dagelijksheid maar vormt wel een kantelpunt in het boek.
Het verhaal breidt langzaamaan uit en maakt het aantrekkelijker om er in te blijven, en niet te lang te laten liggen. Roderik raakt in de ban van het zogenaamde ‘lachesisme’, de hang om een ramp over zichzelf af te roepen. Zo neemt hij de lezer mee op reis naar het Franse dorp Oradour, een van die andere naargeestige plekken die hij op internet heeft gevonden.
Het beste is om het ritme van het boek al lezend over te nemen en de subtiliteiten en de details ervan niet te missen. De namen van de seizoenen die fungeren als titel voor de vijf delen duiden de verschillende fasen aan van Roderik en zijn gezin. Die vormen de handvatten om zich als lezer aan vast te houden, ook in de zwaardere stukken. Enigszins jammer is het wel dat enkele zinnen niet goed nagekeken zijn en dat er in Vlaanderen ook in een boek ‘niet op kamers’ wordt gegaan, maar 'op kot' (p. 49), en dat dit toch wel een verkeerde keuze is geweest van de redactie. 😉 Desondanks is deze roman knap geschreven en blijft ze hangen. De schrijfstijl is vlot, en brengt de vele emoties en gedachten goed tot uiting. De personages zijn sterk uitgewerkt en je kan goed met ze meeleven. De vragen die gesteld worden in het boek, zijn uit het leven gegrepen. Al bij al is dit boek zeker een aanrader.
Sylvie Marie (Tielt) is een Vlaamse dichter, schrijver en schrijfdocent. Met Alles valt schreef ze haar tweede roman. Alles valt is het verhaal van de tot in de oneindigheid allitererende naam dragende Roderik Deroo. Met zijn vrouw Caro en zoontje Cas woont hij in de Stropstraat in Gent - naar de Stroppendragers, bijnaam der Gentenaren - hoewel de straatnaam een andere lugubere bijklank krijgt doorheen het boek. Ogenschijnlijk zien ze eruit als een doorsnee gezin, maar het loopt niet goed voor hem: hij drinkt te veel, zijn huwelijk loopt stroef, en zijn werk als ondertitelaar bij de Vlaamse openbare tv-zender lijdt eronder waardoor hij extra in het oog wordt gehouden door zijn verantwoordelijke.
De auteur van het boek beschrijft heel minutieus de dagelijkse bezigheden en gedachten van Roderik in de derde persoon. Roderik probeert verhalen te schrijven aan de hand van een lijstje plaatsen met lugubere verhalen die hij op het internet heeft gevonden. Omdat hij iets gelezen heeft over een bos in Japan waar zich veel zelfmoorden afspelen, is hij bezig met een verhaal dat er zich afspeelt. Maar hij vraagt zich af of dit niet te veel de geest van de beroemde schrijver Haruki Murakami uitademt. Twijfels over wat hij doet en kan plagen hem, hij is geen praktische mens en voelt zich tegenover zijn gezin tekortschieten. Hij begaat meer blunders en zo mondt een banale discussie met zijn vrouw over een keukenkastje uit in ruzie over zijn gebrek aan daadkracht maar ook in een ongeluk met hun zoontje. Zo geraakt Roderiks leven onderhevig aan de zwaartekracht en de wetten van de vrije val, en dient hij zijn leven terug samen te rapen.
Het boek begint traag. Zo wordt er bv best wat tijd besteed aan wat er op internet en Facebook te beleven valt, en hoe je best reageert op bepaalde Facebook-posts, want wat valt er voor Roderik anders te beleven in een trein? Medereizigers? Werk? Een boek? Hoewel dit soort bedenkingen iets irriterend oppervlakkig over zich hebben, klopt het wel dat jongeren en jongvolwassenen meer en meer tijd besteden aan sociale media, die uiteindelijk onbenulligheden blijken te zijn in een constante stroom aan (sociale) stressfactoren die al te verwerken zijn. De oplevering van het keukenkastje zoals eerst gewenst door zijn vrouw, is ook van een dergelijke dagelijksheid maar vormt wel een kantelpunt in het boek.
Het verhaal breidt langzaamaan uit en maakt het aantrekkelijker om er in te blijven, en niet te lang te laten liggen. Roderik raakt in de ban van het zogenaamde ‘lachesisme’, de hang om een ramp over zichzelf af te roepen. Zo neemt hij de lezer mee op reis naar het Franse dorp Oradour, een van die andere naargeestige plekken die hij op internet heeft gevonden.
Het beste is om het ritme van het boek al lezend over te nemen en de subtiliteiten en de details ervan niet te missen. De namen van de seizoenen die fungeren als titel voor de vijf delen duiden de verschillende fasen aan van Roderik en zijn gezin. Die vormen de handvatten om zich als lezer aan vast te houden, ook in de zwaardere stukken. Enigszins jammer is het wel dat enkele zinnen niet goed nagekeken zijn en dat er in Vlaanderen ook in een boek ‘niet op kamers’ wordt gegaan, maar 'op kot' (p. 49), en dat dit toch wel een verkeerde keuze is geweest van de redactie. 😉 Desondanks is deze roman knap geschreven en blijft ze hangen. De schrijfstijl is vlot, en brengt de vele emoties en gedachten goed tot uiting. De personages zijn sterk uitgewerkt en je kan goed met ze meeleven. De vragen die gesteld worden in het boek, zijn uit het leven gegrepen. Al bij al is dit boek zeker een aanrader.
November 21, 2021
Een jaar uit het leven van Roo, dan bijna dertig jaar. Een bijzonder jaar. Heftig. Druk. Een relatie die onder druk staat. Tropenjaren. Drank. Vrienden. Een ongeluk...
Er gebeurt niet waanzinnig veel in het boek en toch ook weer wel. Wat had ik te doen met Roo. Minder sympathie had ik voor Caro, maar dat zou aan het perpectief kunnen liggen, omdat het geschreven is vanuit het perpectief van Roo. Op het einde daarentegen wakkerde mijn sympathie voor Caro meer aan, door een bijzondere wending in de schrijfstijl.
Een mooi verhaal over het ‘gewone’ leven als je (bijna) dertig bent in een jong gezin en eigenlijk nog steeds een beetje zoekende bent naar hét leven.
Het ongeluk in het raakte mij diep en wilde ik eigenlijk helemaal niet lezen. Maar opgeslokt door het verhaal, willen weten hoe verder gaat, lees je door. Er zat nog een ander stukje in het verhaal, heel kort en bondig, wat mij even deed slikken omdat ik dit pas zelf heb meegemaakt. Het is voor het eerst dat ik het in een verhaal teruglees..
Heel fijne schrijfstijl. Ik heb echt genoten van het boek en hoop op meer romans van Sylvie Marie
Er gebeurt niet waanzinnig veel in het boek en toch ook weer wel. Wat had ik te doen met Roo. Minder sympathie had ik voor Caro, maar dat zou aan het perpectief kunnen liggen, omdat het geschreven is vanuit het perpectief van Roo. Op het einde daarentegen wakkerde mijn sympathie voor Caro meer aan, door een bijzondere wending in de schrijfstijl.
Een mooi verhaal over het ‘gewone’ leven als je (bijna) dertig bent in een jong gezin en eigenlijk nog steeds een beetje zoekende bent naar hét leven.
Het ongeluk in het raakte mij diep en wilde ik eigenlijk helemaal niet lezen. Maar opgeslokt door het verhaal, willen weten hoe verder gaat, lees je door. Er zat nog een ander stukje in het verhaal, heel kort en bondig, wat mij even deed slikken omdat ik dit pas zelf heb meegemaakt. Het is voor het eerst dat ik het in een verhaal teruglees..
Heel fijne schrijfstijl. Ik heb echt genoten van het boek en hoop op meer romans van Sylvie Marie
August 6, 2022
De personages vroegen zich van alles af en zo'n vraag begon steevast met 'hoe is het mogelijk dat.....?' Ik vraag me alleen maar af: hoe is het mogelijk dat dit boek een gemiddelde van 3,5 ster heeft?
March 27, 2022
Het boek beschrijft exact dat het leven geen romantische film is. De alledaagsheid en de sleur van het leven wordt weergegeven op een manier dat van het boek allesbehalve een sleur maakt.
Het perspectief van de man die tegen de 30 aanleunt en worstelt met de vraag "is dit het nu" is verrassend en echt. Alcohol wordt een verlossing en een toevluchtsoord voor de existentiële crisissen waar jonge dertigers mee kampen. Eén van de thematieken die het verhaal zo herkenbaar maken.
Kortom, aanrader en down to earth verhaal!
Het perspectief van de man die tegen de 30 aanleunt en worstelt met de vraag "is dit het nu" is verrassend en echt. Alcohol wordt een verlossing en een toevluchtsoord voor de existentiële crisissen waar jonge dertigers mee kampen. Eén van de thematieken die het verhaal zo herkenbaar maken.
Kortom, aanrader en down to earth verhaal!
February 28, 2022
Een erg mooi verhaal dat erg goed in elkaar zit. Je werd geraakt door de emoties van de personages en het gaf je ook een kijk over hoe je soms zelf naar je eigen emoties kijkt of mee om gaat.
September 23, 2025
In Alles Valt volgen we een jong koppel dat na een verbouwing langzaam uit elkaar groeit. Aan de hand van een reeks gebeurtenissen zien we hoe de jonge dertigers al langer met een existentiële crisis worstelen: de vrouw heeft het gevoel dat ze door het gezinsleven in een maalstroom terecht gekomen is, een lotsbeschikking die ze maar niet lijkt te kunnen ontwijken terwijl de mannelijke helft van het duo op een meer filosofische manier worstelt met de sleur van het leven, zijn ambities en zijn innerlijke zelf, en steeds vaker zijn toevlucht tot alcohol zoekt. Wanneer er op een onbewaakt moment een zwaar ongeval gebeurt met hun zoontje, lijkt de schade onherstelbaar en hun relatie gedoemd. Met dit uitgangspunt neemt Sylvie Marie ons mee in haar tweede roman; een verraderlijk spannend, diep menselijk verhaal waar je letterlijk in meegezogen wordt.
January 7, 2022
Alles Valt is een prachtige roman, maar bovenal een illustratie van Sylvie Maries talent voor taal. Ze heeft gelet op klanken, metaforen, alliteratie, perspectief... eerste, tweede en derde lagen. Dit boek zit zó slim in elkaar, ik heb me verwonderd.
February 11, 2022
"Alles is constant aan het vallen, ook als het standhoudt."
Een aangename kennismaking met de Vlaamse auteur Sylvie Marie die in "Alles valt" het verhaal neerpent van de bijna-dertiger Roderik Deroo, voor wie het leven eventjes niet zo vlot loopt. Op het werk zit het tegen en kan hij zich niet concentreren, de sleur zit in zijn relatie, er wordt wel iets te vaak naar de fles gegrepen en tot overmaat van ramp gebeurt er een ongeluk met zijn zoontje Cas. Dat laatste is de aanzet voor een hele reeks gebeurtenissen, bedenkingen, overpeinzingen en een portie zelfreflectie. Een traag boek, met ontzettend veel oog voor details en nauwkeurige beschrijvingen van heel alledaagse feiten. Waar dit in sommige verhalen langdradig kan lijken, was het in dit boek een extra troef, omdat het de lezer verplicht stil te staan bij heel alledaagse dingen en hoe heel kleine momenten heel grote gevolgen kunnen hebben. Of hoe alles valt, als dominosteentjes. ook als het standhoudt.
Extra punten omdat het verhaal zich afspeelt in de stad waar ik mocht opgroeien en waar mijn hart, ook al wonen we nu in Zweden, en heel graag, toch altijd een beetje zal blijven.
Een aangename kennismaking met de Vlaamse auteur Sylvie Marie die in "Alles valt" het verhaal neerpent van de bijna-dertiger Roderik Deroo, voor wie het leven eventjes niet zo vlot loopt. Op het werk zit het tegen en kan hij zich niet concentreren, de sleur zit in zijn relatie, er wordt wel iets te vaak naar de fles gegrepen en tot overmaat van ramp gebeurt er een ongeluk met zijn zoontje Cas. Dat laatste is de aanzet voor een hele reeks gebeurtenissen, bedenkingen, overpeinzingen en een portie zelfreflectie. Een traag boek, met ontzettend veel oog voor details en nauwkeurige beschrijvingen van heel alledaagse feiten. Waar dit in sommige verhalen langdradig kan lijken, was het in dit boek een extra troef, omdat het de lezer verplicht stil te staan bij heel alledaagse dingen en hoe heel kleine momenten heel grote gevolgen kunnen hebben. Of hoe alles valt, als dominosteentjes. ook als het standhoudt.
Extra punten omdat het verhaal zich afspeelt in de stad waar ik mocht opgroeien en waar mijn hart, ook al wonen we nu in Zweden, en heel graag, toch altijd een beetje zal blijven.
December 22, 2021
Alles valt heeft een flaptekst om U tegen te zeggen. Die flaptekst gaf mij torenhoge verwachtingen voor dit verhaal. Dit boek, die flap, dit kan niet anders dan een goed en sterk boek zijn. Maar is het dat ook? Jazeker!
Alles valt is een boek zoals ik ze graag heb. Uit het leven gegrepen en het leven is nu eenmaal niet die leuke plek waar iedereen het over heeft of niet altijd fijn. Er is humor maar er is ook echtheid. Roderik stelt alles in vraag, is ook op een leeftijd waar menig mens de dingen in vraag gaat stellen. Alles staat, en dan… alles valt.
De auteur brengt het allemaal door middel van een vlotte schrijfstijl, een schrijfstijl die ervoor zorgt dat alle emoties, alle gedachten en kronkels mooi tot uiting en tot zijn recht komen.
Alles valt staat er. Alles valt is een boek dat je zeker moet lezen.
Alles valt is een boek zoals ik ze graag heb. Uit het leven gegrepen en het leven is nu eenmaal niet die leuke plek waar iedereen het over heeft of niet altijd fijn. Er is humor maar er is ook echtheid. Roderik stelt alles in vraag, is ook op een leeftijd waar menig mens de dingen in vraag gaat stellen. Alles staat, en dan… alles valt.
De auteur brengt het allemaal door middel van een vlotte schrijfstijl, een schrijfstijl die ervoor zorgt dat alle emoties, alle gedachten en kronkels mooi tot uiting en tot zijn recht komen.
Alles valt staat er. Alles valt is een boek dat je zeker moet lezen.
June 29, 2025
Sterk in het schrijven over de moeilijkheden van het gewone leven. Om in één ruk uit te lezen.
December 23, 2022
Sylvie Marie startte haar rijke literaire carrière met publicaties in tijdschriften zoals Het Liegend Konijn. In 2009 debuteerde ze met haar bundel Zonder. Datzelfde jaar won ze ook de wedstrijd "Humo's Gouden Aap" en werd ze aangesteld als "huisdichter" van dat tijdschrift. In 2010 begeleidde ze in Tielt het project 'Iedereen stadsdichter' dat met behulp van de inwoners resulteerde in een collectief stadsgedicht. Van 2011 tot 2012 was ze dorpsdichter van Sint-Gillis-Waas.
De bundel Toen je me ten huwelijk vroeg (2011) werd drie keer genomineerd voor literaire prijzen. Met de bundel Altijd een raam won de dichteres de Prijs Letterkunde provincie Oost-Vlaanderen.
Behalve op papier is ze ook op het podium erg actief. Ze werkte hiervoor verschillende formats uit, zoals 'Poëziepingpong'. Ook begeleidt ze wekelijks de cursus Schrijver in de academies van Gent, Tielt en Ieper en is ze redacteur bij het literaire tijdschrift Deus ex Machina .
Alles valt is de tweede roman van schrijfster en dichteres Sylvie Marie. Haar eerste roman Speler X vond ik ‘formidable’. Het verhaal speelt zich af bij een topclub in de Engelse Premier League en geeft een goede kijk achter de schermen van het topvoetbal. Ik vind het persoonlijk super dat Speler X door een vrouwelijk auteur gestalte gegeven werd om het verhaal een romanvorm te geven zodanig dat het vlot leesbaar is en het ook niet te zeer jongens onder mekaar lectuur wordt. Persoonlijk vond ik het een uitzonderlijk goed boek dat alle potentie heeft om massaal mannen én vrouwen aan te spreken: Citaat : Voetbal maakt van mannen wat blond haar doet met vrouwen; Het zadelt ons op met het label Domme voetballers. We denken met onze benen in plaats van met het hoofd en als we ons hoofd al eens gebruiken is het om een bal te koppen.
In Alles valt beschrijft ze genadeloos het leven van Roderik De Roo en zijn vrouw Caro. Ze wonen in Gent en hebben een zoontje, Cas. Roderik werkt als ondertitelaar bij de VRT. Caro geeft les fysica. De zwaartekracht is dan ook onmiskenbaar belangrijk misschien iets te belangrijk in deze roman.
Alles valt beschrijft minutieus een woelig jaar uit het leven van de bijna dertigjarige Roderik Deroo. Samen met zijn vrouw Caroline en zoontje Cas vormt hij een doorsneegezin. Alles lijkt perfect, maar onderhuids woekert bij Roderik een grote waaromfase. Op het werk begaat hij onvergefelijke (soms wel grappige) blunders en thuis is hij alcoholverslaafd en schittert hij door afwezigheid. Het leven in de Gentse Stropstraat snijdt hem stilaan de adem af. Wanneer bij een banale ruzie de kleine Cas in de brokken deelt, komt Roderiks hele bestaan op de helling te staan.
Alles valt is een speels gestileerde roman over hoe allerlei in wezen doodnormale gebeurtenissen tot dramatische wendingen leiden en over hoe obscuur verdriet in staat is het spanningsveld tussen hypothese en werkelijkheid op te heffen.
Een buitengewone intelligente roman.
De bundel Toen je me ten huwelijk vroeg (2011) werd drie keer genomineerd voor literaire prijzen. Met de bundel Altijd een raam won de dichteres de Prijs Letterkunde provincie Oost-Vlaanderen.
Behalve op papier is ze ook op het podium erg actief. Ze werkte hiervoor verschillende formats uit, zoals 'Poëziepingpong'. Ook begeleidt ze wekelijks de cursus Schrijver in de academies van Gent, Tielt en Ieper en is ze redacteur bij het literaire tijdschrift Deus ex Machina .
Alles valt is de tweede roman van schrijfster en dichteres Sylvie Marie. Haar eerste roman Speler X vond ik ‘formidable’. Het verhaal speelt zich af bij een topclub in de Engelse Premier League en geeft een goede kijk achter de schermen van het topvoetbal. Ik vind het persoonlijk super dat Speler X door een vrouwelijk auteur gestalte gegeven werd om het verhaal een romanvorm te geven zodanig dat het vlot leesbaar is en het ook niet te zeer jongens onder mekaar lectuur wordt. Persoonlijk vond ik het een uitzonderlijk goed boek dat alle potentie heeft om massaal mannen én vrouwen aan te spreken: Citaat : Voetbal maakt van mannen wat blond haar doet met vrouwen; Het zadelt ons op met het label Domme voetballers. We denken met onze benen in plaats van met het hoofd en als we ons hoofd al eens gebruiken is het om een bal te koppen.
In Alles valt beschrijft ze genadeloos het leven van Roderik De Roo en zijn vrouw Caro. Ze wonen in Gent en hebben een zoontje, Cas. Roderik werkt als ondertitelaar bij de VRT. Caro geeft les fysica. De zwaartekracht is dan ook onmiskenbaar belangrijk misschien iets te belangrijk in deze roman.
Alles valt beschrijft minutieus een woelig jaar uit het leven van de bijna dertigjarige Roderik Deroo. Samen met zijn vrouw Caroline en zoontje Cas vormt hij een doorsneegezin. Alles lijkt perfect, maar onderhuids woekert bij Roderik een grote waaromfase. Op het werk begaat hij onvergefelijke (soms wel grappige) blunders en thuis is hij alcoholverslaafd en schittert hij door afwezigheid. Het leven in de Gentse Stropstraat snijdt hem stilaan de adem af. Wanneer bij een banale ruzie de kleine Cas in de brokken deelt, komt Roderiks hele bestaan op de helling te staan.
Alles valt is een speels gestileerde roman over hoe allerlei in wezen doodnormale gebeurtenissen tot dramatische wendingen leiden en over hoe obscuur verdriet in staat is het spanningsveld tussen hypothese en werkelijkheid op te heffen.
Een buitengewone intelligente roman.
June 23, 2022
Ik snap dat dit boek gaat over de dagelijkse beslommeringen en ergernissen, maar ik begon me te ergeren aan het boek zelf en ook aan de manier van voorlezen. Wat een gezeur.
Misschien is het té goed geschreven, na een tijd keek ik ertegenop om zelfs maar in dit boek te luisteren. Zelfs de gedachte eraan verzwaarde mijn gemoed.
Ik vond het verre van ontspannend en ben er dan ook maar mee gesopt.
Misschien is het té goed geschreven, na een tijd keek ik ertegenop om zelfs maar in dit boek te luisteren. Zelfs de gedachte eraan verzwaarde mijn gemoed.
Ik vond het verre van ontspannend en ben er dan ook maar mee gesopt.
January 7, 2022
***(*)
January 4, 2022
This handsome debut deserves three and a half stars. There are some well-written scenes. For example, the situations with son Cas are touchingly beautiful. The somewhat economically spoiled thirty-somethings are also well portrayed.
Less obvious to me was the main character's drinking problem. Moreover, for me, the voice of his wife - only at the end - came up much too late. That creates an imbalance. It undermines the bond you built up as a reader with the main character and
therefore wrongly places the (full?) blame of the events on that woman.
Less obvious to me was the main character's drinking problem. Moreover, for me, the voice of his wife - only at the end - came up much too late. That creates an imbalance. It undermines the bond you built up as a reader with the main character and
therefore wrongly places the (full?) blame of the events on that woman.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews