W antologii Imago psychoanalizy znalazły się teksty czołowych przedstawicieli i przedstawicielek ruchu psychoanalitycznego. Wilhelm Stekel, Karl Abraham, Sándor Ferenczi, Siegfried Bernfeld, Helena Deutsch, Lou Andreas-Salomé, Otto Rank, Otto Gross, Georg Groddeck czy Hermine Hug-Hellmuth to kluczowi współpracownicy Sigmunda Freuda, którzy przyczynili się do rozwoju i popularyzacji psychoanalizy w pierwszych dekadach XX wieku. Tom prezentuje ich refleksje nad związkiem nieświadomości i sztuki, społecznym znaczeniem teorii Freuda, miłością i śmiercią, szaleństwem i swobodnym fantazjowaniem, nienormatywną seksualnością, psychologią dziecka i psychoanalizą kobiet.
Absolwentka anglistyki na Uniwersytecie Warszawskim, tłumaczeniami zaczęła zajmować się jeszcze na studiach. Od 2005 roku przełożyła około 50 książek: od skromnych początków w postaci poradników biznesowych przeszła do literatury popularnonaukowej. W 2012 roku jej tłumaczenie Krótkiej historii geniuszy pod redakcją Billa Brysona zostało wyróżnione Nagrodą im. Jerzego i Hanny Kuryłowiczów za najlepszy przekład popularnonaukowy. Od kilku lat spełnia swoje licealne marzenie o tłumaczeniu prozy. Najciekawsza jak dotąd okazała się praca nad kryminałem Przystań nieszczęsnych dusz Marthy Grimes, powieścią o Jamesie Bondzie Solo Williama Boyda oraz cyklem House of Cards Michaela Dobbsa.
Jeśli miałabym polecić top 3 teksty z tej książki, to wybieram: Otto Grossa za to, że w pierwszej dekadzie XIX w. jebał w patriarchat i w instytucję małżeństwa mocniej niż lewicowy Instagram może to sobie wyobrazić; Helenę Deutsch za piękny styl, którym pisze i za niebanalne interpretacje na temat kłamstwa, w których zamiast rozliczać z faktów, znajduje alternatywną prawdę; Sándora Ferencziego za to, że prawdziwe zasłużył na wielkość swojego nazwiska.