Kareem wierp een laatste blik op zijn broer en net voor hij onder de auto uit gesleurd werd, prevelde hij: ‘Zeg haar dat ik het geprobeerd heb.’
In 2015 schreef Ish Ait Hamou de roman Cécile. 40000 verkochte exemplaren later komt er een unieke heruitgave. Het verhaal van Djibril, wiens leven door zijn nieuwsgierigheid en kinderlijke enthousiasme op zijn elfde een onverwachte wending krijgt, wordt met prachtige illustraties van Penelope Deltour verder uitgediept.
‘Er is geen lezer van Cécile die ik ontmoet die niet over Djibril begint, en hoe het nog met hem zou gaan. Ik had misschien wel gehoopt, maar nooit verwacht, dat we een paar jaar later de kans zouden krijgen om het succes van het verhaal te vieren met een speciale editie. Er is nog zoveel te vertellen over de geliefde personages. Nieuwe lezers zullen het verhaal ontdekken, de bestaande lezers komen nog veel meer te weten over de personages. Omdat ik altijd heel visueel werk, zal visuele storytelling nu ook deel uitmaken van het nieuwe boek. Ik kijk ernaar uit!’ – Ish Ait Hamou
De 11-jarige Djibril is geboren in een klein dorpje in het zuiden van Marokko. Hij is een dromer en ziet nergens kwaad in, hij is iemand met veel verbeelding en heeft de wens om onafhankelijk te zijn, om avonturen te beleven, hij gaat graag zijn eigen gang. Van zijn strenge vader moet hij het Heilige Boek uit zijn hoofd leren en trouw naar de moskee gaan, maar Djibril is liever bij zijn moeder om haar te helpen met klusjes rondom huis. Wanneer hij ’s ochtends water haalt voor het gezin, oefent hij met duiken, verzorgt hij de palmbomen, treuzelt hij om zo lang mogelijk in de natuur te kunnen zijn en heeft hij bijzondere ontmoetingen in de woestijn.
Djibril kijkt op tegen zijn oudere broer Kareem, die als gids werkt. Wanneer Kareem zijn eerste gezelschap begeleidt, ontmoet hij Cécile, een jonge, imponerende vrouw uit Frankrijk die weer vertrekt maar de levens van zijn familie zal blijven beïnvloeden. Zijn nieuwsgierigheid naar het leven buiten het dorp brengt Djibril ertoe om zich in de auto te verstoppen waarmee Kareem op een gegeven moment op reis gaat, maar zijn kinderlijke naïviteit had nooit kunnen voorspellen welke wendingen zijn leven door die ene beslissing zou gaan nemen…
Ish Ait Hamou neemt je door zijn beeldende schrijfstijl helemaal mee in dit verhaal, een verhaal dat je zintuigen op scherp zet, dat je raakt en dat je zo voor je kunt zien. De illustraties van Penelope Deltour vullen de tekst perfect aan en je voelt de hitte en het zand, je ruikt de vanillegeur, je voelt de spanning en de emoties. Je bent bij Djibril, je ziet de wereld door zijn ogen en door zijn overpeinzingen, vragen en handelingen groei je met hem mee.
Het verhaal is regelmatig schrijnend en hard, vol tragische gebeurtenissen, tegenslag en verlies, maar het is ook een verhaal over hoe er altijd iemand voor je klaarstaat, over hulp in moeilijke situaties, over licht en donker, over warmte, liefde en familie. Het behandelt grote thema’s, het komt binnen en laat je nadenken. De personages maken zeker niet altijd verstandige keuzes, keuzes waardoor ze gevormd worden, keuzes waarvan ze de gevolgen voor zichzelf en de mensen om hen heen niet altijd kunnen inschatten. Je wilt ze daar soms voor behoeden, maar leeft ook erg met hen mee.
Het verloop van het verhaal is verrassend en onvoorspelbaar en hoewel ik sommige ontwikkelingen net wat te onrealistisch of toevallig vond, overheerst het gevoel dat dit een erg coming of age-verhaal is. Een meeslepend en sfeervol verhaal over dromen en dwalen, over zoeken en vinden, over afscheid en een nieuw begin. Over hoe je je verleden altijd met je meedraagt, over frustratie en pijn, over ontheemding en thuiskomen, over echte vriendschap die blijft bestaan. Echt een aanrader!
Leest ongelofelijk snel en makkelijk. Enige minpuntje is de ongeloofwaardigheid van sommige scenes. Maar heeel tof boekje om te lezen op reis met goeie levenslessen. 4/5 🚍📸🌴
Leest vlot en heel mooi achterliggend verhaal, soms beetje verwarrend en onrealistisch (maar het moet ook niet altijd 100% realistisch zijn) Ik vond ‘het moois dat we delen’ van Ish beter 🙃 (aanrader!!!) + heeeeel mooie tekeningen
'Een geschrift dat mij niet bevalt, beschouw ik als een persoonlijke belediging' schreef W.F Hermans in zijn essay 'Snerpende critiek'. Daar kan ik mij vaak in vinden; wanneer ik iets lees dat ik slecht geschreven vind, word ik narrig. Zo niet bij Cécile & De tocht van Kareem. De gunfactor van Ish Ait Hamou is erg hoog en dan ligt er ook nog eens zo'n prachtig vormgegeven boek voor je met schitterende tekeningen van Penelope Deltour. Ik vond het dan ook vooral balen dat ik niet van het verhaal kon gaan houden: https://www.tzum.info/2022/03/recensi...
Cécile is mijn favoriete boek van Ish, misschien wel mijn favoriete boek ooit, ik was dan ook laaiend enthousiast wanneer ik vernam dat er een herwerkte versie zat aan te komen. Ik pre-orderde meteen mijn gesigneerd exemplaar en kon niet wachten om het te lezen.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik behoorlijk teleurgesteld ben, ik had namelijk verwacht dat we het verhaal van Kareem te zien en te lezen zouden krijgen. Dit boek is echter (qua geschreven verhaal) gewoon een copy-paste van de oorspronkelijke tekst. De tekeningen van Penelope zijn heel erg mooi, maar helaas voor mij onvoldoende om een vollediger beeld te krijgen. Ik had graag het verhaal van Kareem nog verder uitgewerkt gezien, ik blijf momenteel nog steeds met veel vragen achter.
Cécile is en blijft een prachtig verhaal, dus ik heb het met veel plezier herlezen. Echter, naar mijn menig had het veel meer potentieel en had een nog mooier verhaal kunnen worden. Jammer.
Heruitgave van dit boek dat in 2015 verscheen. Nu voorzien van prachtige tekeningen van Penelope Deltour. De 11-jarige Djibril woont in een dorpje in het zuiden van Marokko. Hij is een vrolijke en uitbundige maar ook impulsieve jongen. Op een dag bedenkt hij dat het misschien leuk is als hij in de laadbak van de auto klimt die zijn broer Kareem komt ophalen. Djibril denkt dat zijn broer naar de stad gaat. Dat is waar, maar niet de stad die Djibril voor ogen had. Onder heftige omstandigheden komt Djibril in Spanje terecht. Een foto die hij in zijn schamele bezittingen vindt leidt hem naar het adres van een jonge vrouw die zijn broer Kareem leerde kennen tijdens zijn werk als toeristengids. Het is een bijzonder boek, het begin lijkt bijna een jeugdboek maar naarmate je verder komt maken de vele thema's die de auteur aansnijdt het steeds grimmiger. Het is wel een beetje ongeloofwaardig dat Djibril steeds de juiste mensen treft die hem weer op de goede weg helpen. Het einde is te afgeraffeld. Maar de mooie tekeningen in deze nieuwe editie, die een beetje weergeven wat er ondertussen met Kareem gebeurde, maken veel goed. Drie sterren voor het verhaal en eentje extra voor de tekeningen = Vier sterren.
Ik vond het wel een mooi boek maar ik snap wel het nut er niet zo goed van. Het is een herschrijving om de rol van Djibril in dit verhaal duidelijker te maken maar het voelde alsof Djibril nog steeds zijn eigen storylien niet had, ook al is hij het hoofdpersonage. Hij ontmoette veel personen etc. maar hij had zelf geen leven opzich, vond ik.
Er waren ook grote tijdssprongen, soms van wel 20 jaar, en in de tussentijd heeft hij precies stilgezeten.
Maar dat laat niet weg dat dit wel een mooi boek is dat me ook wel een beetbe bij heeft geleerd over de Marrokaanse cultuur.
En de tekeningen zijn zo ontzettend mooi! En ik vond het einde van het voornaatste hoofdstuk veel beter als definitief einde van het boek, maar dat is subjectief he :)))
Wat een mooi boek! Van de eerste bladzijde tot de laatste, genoten.... De illustraties maakten dat dit boek zoveel meer diepgang kreeg. Het boek eindigde niet met een happy ending waarin Kareem en Cécile samen konden zijn, maar dat moet ook niet. Het leven gaat niet altijd perfect en daar is dit boek een goed voorbeeld van Voor ik het boek ging lezen zag ik veel mensen spreken over Djibril en wat er met hem gebeurt na het boek... Deze vraag stel ik mij ook af, waar gaat zijn leven heen? Kan hij nog doordringen tot Kareem en alles vertellen? Het boek heeft mij op zoveel vlakken geraakt, het maakte me droevig, hoopvol en blij. Prachtig boek, echt een favoriet!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Boek met een hele trage opbouw, in de eerste paar hoofdstukken gebeurde er zo goed als niets. Ik had het boek dan ook bijna weggelegd. Hierna nam het verhaal een heel andere turn en lag het tempo hoger. Na het middelste deel is het tempo van het boek weer heel erg traag. Het verhaal loopt in mijn ogen te lang door, het boek had de laatste hoofdstukken niet nodig. De schrijfstijl is zoals bij de andere boeken van Ish heel erg sober en met momenten een beetje saai. Het verhaal heeft veel kansen om de personages mooi uit te werken maar ze blijven allemaal redelijk oppervlakkig.
Er zat heel veel potentieel in dit boek, maar kwam er niet volledig uit. Sommige stukken waren heel ongeloofwaardig, alsof de schrijver er plots genoeg van had en snel een einde wilde breien aan een lastige scène.
Wel prachtige tekeningen van Penelope Deltour. Dit boek lees je dus best niet op de e-reader.
Mijn hart 💔❤️🩹 Ontzettend mooi en ontroerend boek. goed verhaal, al had ik soms bedenkingen bij enkele, bijna onmogelijke gebeurtenissen in het verhaal. De tekeningen zijn echt heel mooi, al is het niet echt een meerwaarde om het verhaal van Kareem meer in beeld te brengen. Het heeft me wel heel hard geraakt. Djibril ❤️
It was the second time reading this book for me and I can't get over Ish' writing style. It feels so real, the reader feels like they're 'inside' the story. Ish did it again. Absolutely one of my favourite authors! The illustrations in this copy were also absolutely beautiful. Would recommend!
Wauw, wauw ,wauw prachtig verhaal verschrikkelijke, kleine maar stekende en pijnlijke plottwists, een verhaal over familie, migratie, vriendschap, liefde, rouw en de pijn die daar meegepaard gaat, prachtig neergepend alsof je naast Djibril staat en alles met hem meemaakt. Echt een fantastisch boek!
Zoals verwacht heeft Ish een heel mooi verhaal gebracht dat ik met plezier gelezen heb. Ik had alleen gehoopt dat het verhaal van Kareem verder uitgeschreven was. De tekeningen waren mooi, maar niet voldoende om het volledige plaatje te begrijpen.
Ik kan dit boek van harte aanbevelen aan lezers die geïnteresseerd zijn in emotioneel ladingrijke verhalen met een culturele context. Hamou zijn boeken Hard Hart en Het moois dat we delen gaan beiden ook over onverwachte ontmoetingen die ingrijpende gevolgen hebben voor de levensloop van de betrokken personages. Cécile en zijn andere boeken leiden je tot bepaalde inzichten en stemmen je tot nadenken. Cécile laat je nadenken over de essentie van wat nodig is in het leven, om te leven, hoe te leven, waarom te leven. Welke keuzes daar toe leiden, weg van leiden, hoe je het lot van geluk kan sturen en het ook kan verliezen. Maar vooral de essentie voor wat er allemaal (maar) voor nodig is. Een leven kan alle kanten opgaan door liefde, (mis)communicatie en geluk. 'Het is bijna oneerlijk wat de tijd met iemand doet. Een seconde duurt maar een seconde en dan wordt hij onderdeel van een verleden waar je onmogelijk naar terug kunt gaan.' -Cécile.
Het speciale aan deze uitgave van Cécile is dat er na elk geschreven hoofdstuk over Djibril, een tekening bij zit over het leven van Kareem. Zonder woorden. Een soort van ‘meanwhile’. Deze tekeningen van Penelope Deltour geven geen concrete personages weer, wel een sfeer en suggesties. Je kunt bijvoorbeeld Céciles vanillegeur bijna door het boek heen ruiken en je voelt de warmte van Zuid-Marokko. Het boek bracht mijn gedachten terug naar mijn eigen reis naar Tanger, Marokko, van afgelopen zomer.
Zoals de eerste uitgave, een prachtig verhaal over een jongetje genaamd Djibril. Hij woont in het Zuiden en is meteen al een soort “rebel” in het leven. Hij verzet zich namelijk tegen de dingen die van hem verwacht worden als jongen en gaat liever op avontuur. Ik had deze heruitgave meteen gekocht sinds ik benieuwd was met wat er nog bij ging komen over Kareem, de grote broer van Djibril. Jammer genoeg vertelde de tekeningen niet veel meer informatie over zijn leven.