Unha fermosa novela de amor que figura entre os libros máis lidos e admirados pola mocidade galega O protagonista principal de Anagnórise é Nicolau Arís, un rapaz con problemas que un día decide deixar os estudios no Instituto e marcha a Madrid co propósito de encontrar a uns amigos que se dedican a negocios relacionados co
Levaba moito tempo querendo ler Anagnórise e non me trabucaba. É unha historia curta, intensa, baseada no diálogo e con dous personaxes inesquecibles. Cun manexo da linguaxe perfecto e unha trama marcada polo propio título da novela. Unha marabilla.
Mandáronme ler este libro no instituto e comeceino daquela mais non o rematara. Rexeiteino por iso de que era unha lectura obrigatoria e amais porque eu era moi listo e o libro parecíame moi fraco. Retomeino vinte pico anos despois na edición dos 120 da Voz de Galicia porque o expurgaron da biblioteca e dame mágoa ver como tiran cos libros. É un bo libro, de estilo sinxelo mais coa fondura de quen ten vivido cos ollos abertos. Paradoxalmente, o público adolescente ó que se supón que vai dirixido, non se sentirá moi seducido ou non o entenderá, como eu non o entendín no seu momento. Ten algunha pasaxe na que, sen abandonar a sinxeleza, acada momento sublimes, como cando describe unha primeira borracheira (p.44). Tamén hai un par de verdades desas que lles chaman inmutables nas que se sosteñen as páxinas desta noveliña: "Ós lugares pódese volta-las máis das veces e ás experiencias, que non se repiten, imos unha e outra vez co pensamento." Ou: "O mellor de cada situación é o que pode ter de sorpresa, a inocencia con que a aceptamos." Foi moi pracenteiro ler esta narración tan sinxela e libre de vaidades.
Esta novela de amor, con toque filosófico aporta una historia que a mis ojos, la hace destacable dentro de la literatura gallega. La temática es diferente. 🚙🤔🚙🤔🚙🤔🚙🤔🚙🤔 Todo comienza con el prota, Nicolás, haciendo autostop, que es recogido por una misteriosa mujer, que le va a ayudar a lo largo del viaje cara Madrid a encontrar un sentido a su vida. 🚙🤔🚙🤔🚙🤔🚙🤔🚙🤔 Os digo que no os vais a encontrar una novela aburrida, sino entretenida, con un trama sencilla, puede que un poquito previsible, pero siendo una lectura recomendada para jóvenes y adultos😀
Por cierto: ANAGNÓRISE: Reconocimiento de un personaje por parte de otro en una obra dramática o novelesca; generalmente este hecho provoca el desenlace del conflicto 🙃🙂🙃🙂🙃🙂🙃🙂
En conclusión, estamos ante una magnífica obra con elementos típicos de las novelas de viajes por carretera y también aspectos básicos de la novela romántica e intimista. Tiene además componente metaliterario, o más bien, lo metaliterario se introduce en la narración con gran acierto. En apenas 150 páginas, con muy pocos personajes, Moreno desarrolla una obra que refleja el difícil proceso de cambio de la infancia a la edad adulta y hace una crítica social. El libro es además entretenido y de fácil lectura, adecuado para público joven; pero que puede resultar muy interesante para todos los lectores.
Lo leí en la versión en castellano. Me gustó muchísimo. Lo recomiendo para lectores desde los 12 años. Me llamó la atención ya que acababa de revisar el concepto de anagnorisis en drama. Qué es el reconocimiento de un personaje. Esto es relevante para la trama. No esperaba ese plot twist.
3/5 Un libro chamativo e entretido. As conversas dos persoaxes teñen máis dunha reflexión interesante e, aínda que dan demasiadas pistas sobre a identidade secreta dun, ata o punto de que o fan obvio, ten xiros argumentais inesperados.
Creo que me esperaba algo diferente del libro, todo el tema del viaje de autodescubrimiento me parece muy básico. Esperaba que se enamorase de la conductora, pero resultó ser la madre de su novia así q F.
El protagonista es el ser más aborrecible del planeta y en general son todos planos. La única que me parecía medianamente decente era Julia pero se murió (eso sí que no me lo esperaba) . Ah, y todo lo de David Bowie me dio mucho cringe y no me pareció que todo el tema de "cambiar la mente del prota con respecto al feminismo" estuviese tratado adecuadamente, ni tampoco supimos nada de la reacción de su familia al desaparecer o regresar.
En conclusión, no lo recomendaría. Un libro muy raro con diálogos predecibles.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Fíxoseme estraño, con frases moi boas e frases moi malas, fóra de boca e de personaxe. Non me gustou polo xeral, salvando o desenlace. O treito final salva o resto.
Es muy rápido de leer, porque tiene mucho diálogo. Aunque me pareció que no tenía una trama muy desarrollada. Y además el final es bastante predecible.