Ποιήτριες της γενιάς των beat

by Γιώργος Μπουρλής (Translator - Editor), Carol Bergé, Elise Cowen

Με πολλούς τρόπους, οι μπητ γυναίκες ήταν της ίδιας κοψιάς με τους άντρες, άφοβες, θυμωμένες, ριψοκίνδυνες, εξαιρετικά έξυπνες, παράτολμες, εντελώς μη συμβατικές. Παίρναν τις ευκαιρίες τους, έκαναν λάθη, έκαναν ποίηση, έκαναν έρωτα, έκαναν ιστορία. Οι μπητ γυναίκες δεν φοβήθηκαν να λερωθούν. Ήταν συμπονετικές, απερίσκεπτες, χαρισματικές, βαδίζοντας σε έναν αλλιώτικο ρυθμό, ασυντόνιστες με άλλους. Μούσες που γέννησαν μια ποίηση τόσο ωμη και καινούργια και γεμάτη δύναμη που άλλαξε τον κόσμο. Συγγραφείς που οι λέξεις τους πλέκουν μαγεία, που οι ιστορίες τους στριμώχνουν, που το όραμά τους θαμπώνει. Καλλιτέχνιδες που η γιατρειά από την αρρώστια της τέχνης τις σκότωνε... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Genres: Poetry

232 pages, Paperback

Published June 1, 2021

Reviews

[Δημήτρης · Rating 4 out of 5]

Είμαι πολύ χαρούμενος όταν βρίσκω ανθολογίες με ποιητές και ποιήτριες, οι οποίοι, ως επί το πλείστον, παραμένουν αμετάφραστοι στα ελληνικά. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η ανθολογία "Ποιήτριες της γενιάς των beat" που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021 από τις εκδόσεις Opportuna σε μετάφραση, επιμέλεια και ανθολόγηση του Γιώργου Μπουρλή.
Η ανθολογία αυτή καταπιάνεται αμιγώς με γυναικείες φωνές της beat ποίησης. Ένα κίνημα που παρά την μποέμικο και προοδευτικό, για την εποχή, χαρακτήρα του, είχε τις γυναίκες δημιουργούς σε δεύτερο ρόλο.
Εδώ παρουσιάζονται πολλές από αυτές τις γυναικείες φωνές, που με την ποίηση τους αναφέρονται πολύ συχνά στον ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία, αλλά και σε άλλα σύγχρονά τους πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Όπως σε κάθε τέτοια ανθολογία, αυτό που με γοητεύει στους Beatniks και γενικότερα στου "κακούς" συγγραφείς, είναι η ωμή γλώσσα και η απουσία κόμπλεξ σε θέματα που ακόμα κάνουν τζιζ. Παράδειγμα είναι η Lenore Kandel, της οποίας τα ποιήματα είχαν λογοκριθεί ως πορνογραφικά, με εκφράσεις που ακόμα και σήμερα θα ενοχλούσαν όχι μόνο τους συντηρητικούς κύκλους, αλλά και τους νεο-προοδευτικούς κύκλους, που δεν αντέχουν ό,τι δε θεωρούν πολτικά ορθό ακόμα και αν απλά περιγράφει τη ζωή.
Το ίδιο ισχύει και για ποιήτριες όπως η Diane di Prima, η Kay Johnson, η Diane Wakoski, η Ruth Weiss.
Εν ολίγοις, η γοητεία που προσωπικά βρίσκω σε εκείνες τι γενιές συγγραφέων και ποιητών, είναι ότι άλλοτε με λυρικότητα και άλλοτε με ωμότητα, εξέθεταν τα μέσα και τα έξω τους, τις καύλες τους, τις ανησυχίες τους κλπ χωρίς να νοιάζονται για το τι θα πει ο κόσμος.