Speech

by Wouter Deprez

Wouter blikt dankbaar terug op de taal waarin hij opgroeide.

Een ode.

Aan mijn moeder, die in halve zinnen sprak, en zo mijn verbeelding stimuleerde.
Aan mijn vader, die kon vloeken als een onweer.
Aan Olivier, die me leerde schelden.
Aan meester Luc, die me het opstel schonk.
Aan tante Agnes, die me waterkieken deed eten.
Aan meester Hugo, die me leerde dat mime niets voor mij was.
Aan meester Jo, die me leerde praten zonder trillende kin.
Aan dansleraar Jack, door wie ik regelmatig een imaginaire kousenbroek aantrek.
En aan de taal zelf, waarin je zinnen kunt maken met drie anagrammen, zoals ‘ik poets de pesto van de stoep’

Genres: Humor, Nonfiction

160 pages, Paperback

First published October 11, 2021

Reviews

[Annelies Van Oost · Rating 5 out of 5]

Een ode aan

1) leraars
2) een lezende, babbelgrage moeder
3) taal in het algemeen, het West-Vlaams dialect in het bijzonder

... uiteraard vind ik dit boek 5 sterren waard. Ik bén namelijk 1 en 2, en verzot op 3.

Ik heb me een kriek gelachen op p. 82, gehuild op p. 132 en beide tegelijk op p. 88.

Nu heb ik spijt dat ik het boek niet gekocht heb na zijn magnifiek optreden in Sint-Niklaas. Ik wilde zijn handtekening op mijn blote buik laten zetten om me nog eens zestien te voelen, maar mijn vriendinnen weerhielden me ervan. Ik kan nooit meer op een expressweg rijden zonder aan Wouter te denken.

[Maarten · Rating 3 out of 5]

Heel vermakelijk, al komen de teksten van Deprez (nog) beter tot hun recht op het podium. Toch moest ik bij vele stukken hardop lachen, wat zelden gebeurt bij een boek, en liet ik met een brede glimlach mijn ogen over de klinkerklankerklonkers gaan. Vijf sterren trouwens voor de ode aan zijn moeder.

[Jana Stiers · Rating 3 out of 5]

wel leuk! boekjes met kleine stukjes geraken bij mij gewoon moeilijk uit

[Kurt Boeykens · Rating 4 out of 5]

In 'Speech' brengt Deprez een ode aan de mijlpalen uit zijn jeugd namelijk mensen die Deprez’ liefde voor leven en taal hebben gevoed. Het boek leest een beetje als een roller coaster gaande van virtuoze taalspelletjes tot beklijvende gedichten o.a. het gedicht waarin hij zijn moeder eert. Wat me zeker ook gaat bijblijven is de enorme symboliek en (persoonlijke) herkenbaarheid waarmee hij op het einde van het boek de leestekens beschrijft. Dit is wat hij o.a. schrijft over het uitroepteken:

'Ik vroeg je al vaak om het wat rustiger aan te doen, maar zonder noemenswaardig succes. Het gaat duidelijk tegen je natuur in! Toch moet ik je vaak ook berispen: te vaak verlies je jezelf in gemakkelijke woede, dramatische uithalen of zelfs in regelrechte complottheorieën. Denk af en toe eens na voordat je begint te roepen. Vroeger zag ik je altijd alleen, de laatste tijd zie ik je vaker met vier, vijf samen. In zo een groepje jut je elkaar alleen maar op. Probeer af en toe eens adem te halen voor je jezelf achter een zin plaatst. Vermijd sociale media, die lijken je alleen maar nog meer te stimuleren tot impulsieve acties. Je hoeft niet op elke uitspraak te reageren. En vergeet ook niet regelmatig te rusten.'

Het doet me een beetje denken aan een Bijbelse uitspraak: 'Heer, laat me niet over aan het beleid van mijn lippen, laat staan dat ik door hen ten val kom...

[Ruben Desmidt · Rating 4 out of 5]

Hilarisch en vertederend om Wouters hersenspinsels over taal na z’n voorstelling opnieuw te kunnen beleven met dit boekje.
Wat een creatieve geest!

[Jaan Jochems · Rating 5 out of 5]

Het was een plezier om deze ode aan de (Nederlandse) taal te lezen. Het was grappig, ontroerend, herkenbaar en vooral inspirerend.

[Raya Schaduwjaagster · Rating 4 out of 5]

Vermakelijk. Ik ben vooral fan van de verhaaltjes over leraars en klasgenoten.

[Christof Craeynest · Rating 4 out of 5]

Naast een aantal anekdotische, vlot lezende schrijfsels in mini-dagboekstijl afgewisseld met wat al dan niet rijmende taalvirtuositeit, viel me een gevoelige, plastische ode op aan zijn moeder. Heel wereldschokkend en origineel is het misschien allemaal niet (hoewel…), maar dat hoeft ook helemaal niet; het geheel en de afwisseling is best onderhoudend en bevat vaak stukjes die gniffelend een grote herkenbaarheidsfactor bezitten, toch ook een hele kunst!

[Jelke Lenaerts · Rating 4 out of 5]

Honestly, this is exactly what it says it is, a love letter to language and more specifically the Dutch language. It's full of great anecdotes and I loved the focus on childhood. The different 'excercises' were also a lot of fun, and you can tell this is written by a comedian because of the humour sprinkled throughout the entire book.

[Katrien · Rating 4 out of 5]

Een ode aan het Nederlands.
Vaak grappig, soms ontroerend.

Wouter Deprez houdt oprecht van taal, van spelen met woorden, klanken en betekenissen. Mooi.

[Merel · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boekje voor taalliefhebbers. Als je zijn show nog kan meepikken, doen!

[JolienH · Rating 5 out of 5]

Om van te smullen als je van taal houdt

[Fien · Rating 5 out of 5]

Woutertje, Woutertje, Woutertje, fantastisch gewoon.

[Maaike · Rating 4 out of 5]

Aandoenlijk. Zoals altijd bij Deprez.

[Boeken_Lief · Rating 3 out of 5]

Een ode aan de taal. Wouter dankt zijn moeder en vader, broers, tantes en nonkels, meesters en leraars voor het Nederlands (en het West-Vlaams, zijn lievelingstaal).
Speech is zowel een lees- als doe-boek. Zowel grappig als ontroerend. Een beetje zoals we Wouter ook op het podium kennen. Hij schrijft zoals hij praat. Zijn typerend gevoel voor ritme en klinkende klanken (klonkers?) maken dit boek tot een mooie lofzang. De liefde voor het woord is voelbaar. Wouter toont zich klein, eenvoudig in banale alledaagse zaken. Hij ontleedt de taal zoals nog nooit eerder iemand naar woorden keek. Hij ontrafelt de betekenis en spiegelt de woorden aan wat ze voorstellen. En als dat niet rijmt, dan maakt hij er poëzie van.
De ode aan zijn moeder was tijdens de voorstelling én tijdens het lezen voor mij het hoogtepunt.
Wouter tourt nog tot mei ‘23 door ons land met Speech. Ga dat zien, mannekes!

Check Boeken_lief op instagram voor meer reviews!