What do you think?
Rate this book
Oktober is de mooiste maand
Begin jaren tachtig wordt politiek gevangene Stefan, lid van de Rote Armee Fraktion (RAF), tot levenslang veroordeeld. Twintig jaar later besluit het gerechtshof hem op voorwaarden in vrijheid te stellen. Hij mag Duitsland niet verlaten, maar vlucht naar België om op zoek te gaan naar Vera, een verwaarloosde liefde. Tijdens de tocht, op de hielen gezeten door de politie, overdenkt Stefan zijn leven.
Johanna Spaey laat op weergaloze wijze zien hoe een doorsneegeschiedenisleraar zich ontwikkelt tot een man die vanuit politieke overtuiging aanslagen pleegt, niet terugschrikt voor moord, maar nog steeds mens is.
Johanna Spaey laat op weergaloze wijze zien hoe een doorsneegeschiedenisleraar zich ontwikkelt tot een man die vanuit politieke overtuiging aanslagen pleegt, niet terugschrikt voor moord, maar nog steeds mens is.
205 pages, Paperback
First published October 28, 2021
1 person is currently reading
84 people want to read
About the author
Johanna Spaey
14 books8 followersJohanna Spaey is een Vlaamse journaliste en schrijfster.
Johanna Spaey in de Nederlandstalige Wikipedia
Johanna Spaey in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Johanna Spaey bij "Schrijversgewijs"
Johanna Spaey is a Flemish journalist and writer.
Johanna Spaey in de Nederlandstalige Wikipedia
Johanna Spaey in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Johanna Spaey bij "Schrijversgewijs"
Johanna Spaey is a Flemish journalist and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
April 4, 2022
De ontvoering van de machtige voorzitter van de Duitse werkgeversbond, Hanns-Martin Schleyer door de Rote Armee Fraction (RAF) in september 1977 had een Belgische episode vermits de terroristen met hun slachtoffer tijdens de onderhandelingen met de Duitse regering (sept-okt 77) schuilden in een appartement in Brussel. Dit gegeven grijpt Johanna Spaey (1966) kundig aan om een liefdesverhaal te introduceren tussen een boodschapster en één van de terroristen. Het eigenlijke liefdesavontuur duurt maar enkele weken tot de terrorist plots verdwijnt met het slachtoffer waarvan het lijk later zou teruggevonden worden in de kofferbak van een Audi in Mulhouse. Van daar af aan graaft Spaey in het leven van de man, een leraar geschiedenis, in een poging dat te reconstrueren en een verklaring te vinden voor zowel de woede, de wrok, de rigiditeit en de koelbloedigheid als voor de toch wel relatief snelle afkeer van de oude achterhaalde denkbeelden in de gevangenis. Al die tijd is de man na z'n vrijlating in 2002 op weg naar z'n voormalige geliefde met wie hij sinds 1977 geen contact meer had. Deze geslaagde mengeling van waargebeurde feiten en literaire fictie is , hoewel wat fragmentarisch, toch indringend beschreven en boeit moeiteloos tot het einde. Wie de ' Deutscher Herbst' zelf in Duitsland heeft meegemaakt kan vrij makkelijk namen plakken op de verder anoniem gehouden slachtoffers of de van schuilnamen voorziene daders; Jürgen Ponto, Alexander Haig, Susanne Albrecht, Brigitte Monhaupt, Jan-Carl Raspe passeren de revue. Voor de anderen gaat wel één en ander verloren, maar in een novelle die zich toespitst op het leven van die ene dader en dat van zijn geliefde is dat niet eens zo erg vermits het niet de essentie is. De levensloop van de geschiedenisleraar die schijnbaar moeiteloos lid wordt van de tweede generatie RAF-terroristen is losjes gebaseerd op dat van een aantal werkelijk bestaande voormalige RAF-leden (Heissler, Wisniewski, Boock) die allen betrokken waren bij de gewelddadige ontvoering ( er werden vier personen vermoord) van Schleyer in Keulen-Braunsfeld en bij diens moord. Dat de vader van de hoofdfiguur een man de Kerk is die tijdens de oorlog gruweldaden beging is niet toevallig. In nabeschouwingen over de RAF werd meermaals aan de schuld van de voorgaande generatie gerefereerd (ook Schleyer was een voormalige SS-man) als oorzaak van hun extremisme en het zonder twijfel meest radicale , meedogenloze en rigide bendelid Gudrun Ennslin was een domineedochter.
Johanna Spaey die een voorliefde lijkt te hebben voor in geschiedenis gedrenkt proza levert met 'Oktober is de mooiste maand' een indringend portret van een verloren liefde, van een verwarrende tijd (die niet eens zolang geleden is) en van een op klaarlichte dag ontsporend leven.
Johanna Spaey die een voorliefde lijkt te hebben voor in geschiedenis gedrenkt proza levert met 'Oktober is de mooiste maand' een indringend portret van een verloren liefde, van een verwarrende tijd (die niet eens zolang geleden is) en van een op klaarlichte dag ontsporend leven.
June 20, 2022
Stefan (lid van de Rote Armee Fraktion) duikt met een gijzelaar onder in Brussel en leert daar Vera kennen (zus van een RAF-sympathisante).
Jaren later gaat hij weer op zoek naar haar.
Wat een mooi boek !
We leren Stefan en Vera echt goed kennen (hun geschiedenis en hun heden).
Wat maakt je tot wie je bent en wat je doet ...
Jaren later gaat hij weer op zoek naar haar.
Wat een mooi boek !
We leren Stefan en Vera echt goed kennen (hun geschiedenis en hun heden).
Wat maakt je tot wie je bent en wat je doet ...
February 18, 2022
De Vlaamse Johanna Spaey vergaarde bekendheid toen ze in 2005 met haar debuut Dood van een soldaat zowel de Gouden Strop en de Hercule Poirot-prijs won. In de meer dan vijftien jaar die hierop volgden, ontpopte ze zich tot een veelzijdig auteur van zowel romans, thrillers als een filosofisch non-fictieboek. Alle onderwerpen waar ze in eerdere werken over schreef schreef, zoals de Eerste Wereldoorlog en eenzaamheid, komen ook terug in haar nieuwste roman Oktober is de mooiste maand.
De proloog en eerste hoofdstukken doen je even twijfelen: staat er echt roman op het omslag of is dit boek eerder een thriller? Als een ware katapult worden hoofdpersonen Vera en Stefan geïntroduceerd, doordat je direct deelgenoot van een belangrijk moment in hun leven wordt gemaakt. Voor Vera is dit eind jaren zeventig wanneer ze door haar oudere zus wordt gevraagd een tas boodschappen naar een appartement in Brussel te brengen. Stefan ontmoet je vijfentwintig jaar later, op één van zijn eerste dagen in vrijheid na het uitzitten van een lange gevangenisstraf. Met terug- en vooruitblikken wordt langzaam duidelijk wat de relatie tussen de twee is, maar ook hoe Stefan zich heeft ontwikkeld van een bevlogen geschiedenisleraar tot een koelbloedige moordenaar in de Rote Armee Fraktion.
Het is meteen duidelijk dat Spaey veel onderzoek heeft gedaan naar de hoogtijdagen van de RAF, maar dat de gewelddadige acties van de groep niet het speerpunt zijn. De bankovervallen en ontvoeringen worden niet uitvoerig beschreven, het zijn vooral de psychologische consequenties van de gewelddadige acties die de boventoon voeren. Na het enerverende begin is de toon van de rest van het boek meer contemplerend. Er komt steeds meer ruimte voor filosofische vragen als: is geweld de enige uitkomst voor mensen met rigide denkbeelden? En werken gewelddadige acties in meerdere generaties door?
Door de verandering in focus, tempo en perspectief is het voortdurend schakelen wat de auteur met een bepaald personage of beschrijving wil bereiken. Zo duikt door het hele verhaal steeds de grootvader van Stefan op, die vlak voor het einde van de Eerste Wereldoorlog neerstort met zijn vliegtuig. Dit personage wordt opgevoerd als schim die Stefan regelmatig ziet, maar er wordt ook een klein deel van het verhaal door zijn ogen verteld:
‘De hond merkt de piloot uit de Eerste Wereldoorlog als eerste op. Hildegard zit op een boomstronk te roken en hij staat over haar heen gebogen. Zijn vliegenierskap hangt scheef. Dan richt hij zich op. Hij is lang en knap, met helderblauwe ogen. De grootvader over wie hij al veel geruchten heeft gehoord, blijft Stefan aankijken tot die zijn blik afwendt. Daar ben je.’
Eerst lijkt het erop alsof de grootvader slechts een bijpersonage is, maar het wordt langzaam duidelijk dat hij symbool staat voor het geweld waarmee de mannen in Stefans familie zijn geconfronteerd. Zijn opa en vader in beide wereldoorlogen, de kleinzoon kiest uiteindelijk zelf voor de gewelddadige uitweg. Met dit fraai staaltje denkwerk laat Spaey zien dat ze een talentvol auteur is, waarvoor het grotere plaatje belangrijker is dan één bepaalde gebeurtenis waardoor het plot wordt voortgedreven.
Toch zit deze ambitie het boek soms ook in de weg, want het is soms te veel in een verhaal van krap tweehonderd pagina’s. Filosofische vragen, de impact van trauma, liefde, maar ook historische gebeurtenissen uit de tweede helft van de twintigste eeuw vertroebelen de strubbelingen van de hoofdpersonen. Ondanks dat de levens van Vera en Stefan niet altijd het focuspunt hoeft te zijn, verschuift het soms zover naar de achtergrond dat het moeite kost om te schakelen naar hun dagelijkse beslommeringen. Voeg daar de tijdsprongen aan toe en het lijkt wel alsof Spaey al haar schrijfkwaliteiten in dit boek heeft willen stoppen. Door haar heldere taalgebruik levert dit nog altijd een leesbaar verhaal op, maar kost het flink wat puzzelwerk om tot de echte kern van deze roman te komen.
De proloog en eerste hoofdstukken doen je even twijfelen: staat er echt roman op het omslag of is dit boek eerder een thriller? Als een ware katapult worden hoofdpersonen Vera en Stefan geïntroduceerd, doordat je direct deelgenoot van een belangrijk moment in hun leven wordt gemaakt. Voor Vera is dit eind jaren zeventig wanneer ze door haar oudere zus wordt gevraagd een tas boodschappen naar een appartement in Brussel te brengen. Stefan ontmoet je vijfentwintig jaar later, op één van zijn eerste dagen in vrijheid na het uitzitten van een lange gevangenisstraf. Met terug- en vooruitblikken wordt langzaam duidelijk wat de relatie tussen de twee is, maar ook hoe Stefan zich heeft ontwikkeld van een bevlogen geschiedenisleraar tot een koelbloedige moordenaar in de Rote Armee Fraktion.
Het is meteen duidelijk dat Spaey veel onderzoek heeft gedaan naar de hoogtijdagen van de RAF, maar dat de gewelddadige acties van de groep niet het speerpunt zijn. De bankovervallen en ontvoeringen worden niet uitvoerig beschreven, het zijn vooral de psychologische consequenties van de gewelddadige acties die de boventoon voeren. Na het enerverende begin is de toon van de rest van het boek meer contemplerend. Er komt steeds meer ruimte voor filosofische vragen als: is geweld de enige uitkomst voor mensen met rigide denkbeelden? En werken gewelddadige acties in meerdere generaties door?
Door de verandering in focus, tempo en perspectief is het voortdurend schakelen wat de auteur met een bepaald personage of beschrijving wil bereiken. Zo duikt door het hele verhaal steeds de grootvader van Stefan op, die vlak voor het einde van de Eerste Wereldoorlog neerstort met zijn vliegtuig. Dit personage wordt opgevoerd als schim die Stefan regelmatig ziet, maar er wordt ook een klein deel van het verhaal door zijn ogen verteld:
‘De hond merkt de piloot uit de Eerste Wereldoorlog als eerste op. Hildegard zit op een boomstronk te roken en hij staat over haar heen gebogen. Zijn vliegenierskap hangt scheef. Dan richt hij zich op. Hij is lang en knap, met helderblauwe ogen. De grootvader over wie hij al veel geruchten heeft gehoord, blijft Stefan aankijken tot die zijn blik afwendt. Daar ben je.’
Eerst lijkt het erop alsof de grootvader slechts een bijpersonage is, maar het wordt langzaam duidelijk dat hij symbool staat voor het geweld waarmee de mannen in Stefans familie zijn geconfronteerd. Zijn opa en vader in beide wereldoorlogen, de kleinzoon kiest uiteindelijk zelf voor de gewelddadige uitweg. Met dit fraai staaltje denkwerk laat Spaey zien dat ze een talentvol auteur is, waarvoor het grotere plaatje belangrijker is dan één bepaalde gebeurtenis waardoor het plot wordt voortgedreven.
Toch zit deze ambitie het boek soms ook in de weg, want het is soms te veel in een verhaal van krap tweehonderd pagina’s. Filosofische vragen, de impact van trauma, liefde, maar ook historische gebeurtenissen uit de tweede helft van de twintigste eeuw vertroebelen de strubbelingen van de hoofdpersonen. Ondanks dat de levens van Vera en Stefan niet altijd het focuspunt hoeft te zijn, verschuift het soms zover naar de achtergrond dat het moeite kost om te schakelen naar hun dagelijkse beslommeringen. Voeg daar de tijdsprongen aan toe en het lijkt wel alsof Spaey al haar schrijfkwaliteiten in dit boek heeft willen stoppen. Door haar heldere taalgebruik levert dit nog altijd een leesbaar verhaal op, maar kost het flink wat puzzelwerk om tot de echte kern van deze roman te komen.
May 22, 2023
Een liefdesverhaal dat me nergens raakt. Nu hoeft een liefdesverhaal niet hypersentimenteel te zijn. Integendeel zelfs, ik houd wel van een onderkoelde stijl. Maar hier had ik nooit het gevoel dat het over twee verliefde mensen gaat, terwijl het verhaal dat wel pretendeert te zijn. Stefan is een Duitse terrorist in dienst van de Rote Armee Fraktion. Vera is een studente filosofie die op vraag van haar sympathiserende zus boodschappen aflevert in het Brusselse appartement waar hij zich verborgen houdt. Liefde op het eerste gezicht, maar dan roept de plicht en verdwijnt hij naar verre oorden. Zullen ze elkaar ooit nog zien? Er is ook het verhaal van zijn vader – alweer onderkoeld beschreven – die in de oorlog onschuldige slachtoffers heeft geëxecuteerd. Opa liet dan weer op de laatste dag van de oorlog zijn vliegtuig in de bossen naast zijn huis crashen en daagt sindsdien regelmatig op als geest. Sorry, not really my cup of tea. Maar dat zal wel weer aan mij liggen.
December 10, 2021
Eerst was ik aangenaam verrast, maar al gauw ging het boek vervelen. Het is een langdradig verhaal met weinig diepgang. Niet naar mijn smaak, alleszins.
February 28, 2022
Aardig boekje over een onbekend stukje Duits-Belgische geschiedenis. Ideaal om zomaar te lezen!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews