What do you think?
Rate this book
Once Upon a Horror Time
Μια φορά και έναν καιρό… όχι τόσο καλό, όχι τόσο αγνό… μα σκοτεινό, ανατριχιαστικό, ήταν άνθρωποι, φαντάσματα, άγγελοι, ζόμπι και πολλά πλάσματα που συνήθως κρύβονται στις σκιές. Εκτός από μερικές μέρες, σε όποιον τόπο ή χρόνο, που το παραπέτασμα λεπταίνει, η επαφή στενεύει και οι ισορροπίες αλλάζουν. Άραγε τι καθορίζει το καλό και το κακό, όταν οι επιλογές λιγοστεύουν; Εσύ πώς θα αντιδρούσες;
Η συλλογή περιλαμβάνει 17 έργα τρόμου, από καταξιωμένους συγγραφείς που όλοι έχουμε αγαπήσει.
Ηλίας Στεργίου, Γιώργος Δάμτσιος, Βαγγέλης Ιωσηφίδης, Ράνια Ταλαδιανού, Αγγελίνα Παπαδημητρίου, Γιώργος Κωστόπουλος, Σπύρος Κιορσάββας, Μάριος Δημητριάδης, Άγγελος Αναγνωστόπουλος, Ναταλία Βαϊοπούλου, Σπύρος Παπαλέξης, Μαρία Συλαϊδή, Έλενα Παπαδοπούλου, Κατερίνα Θεοδώρου, Χρήστος Καραντωνίου, Β. Ν. Συράκης
Η συλλογή περιλαμβάνει 17 έργα τρόμου, από καταξιωμένους συγγραφείς που όλοι έχουμε αγαπήσει.
Ηλίας Στεργίου, Γιώργος Δάμτσιος, Βαγγέλης Ιωσηφίδης, Ράνια Ταλαδιανού, Αγγελίνα Παπαδημητρίου, Γιώργος Κωστόπουλος, Σπύρος Κιορσάββας, Μάριος Δημητριάδης, Άγγελος Αναγνωστόπουλος, Ναταλία Βαϊοπούλου, Σπύρος Παπαλέξης, Μαρία Συλαϊδή, Έλενα Παπαδοπούλου, Κατερίνα Θεοδώρου, Χρήστος Καραντωνίου, Β. Ν. Συράκης
- GenresHorror
254 pages, ebook
First published November 7, 2021
2 people are currently reading
40 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
June 2, 2022
Εξαιρετικό από κάθε άποψη. Κάθε ιστορία κι ένα μικρό διαμάντι που συνθέτει ένα σκοτεινό κόσμημα!
November 9, 2021
Μια διασκεδαστικη ανθολογια τρομου, με ωραιες, creepy ιστοριες και καταπληκτικο artwork. Σηκωθειτε απο καναπεδες, ντιβανια, πολυθρονες και κατεβαστε το χτες!
October 19, 2022
Εμένα αυτά μου αρέσουνε… (κάποιες σκέψεις για την ανθολογία ‘’Once upon a horror time’’)
Με ανθολογίες και συλλογές διηγημάτων τρόμου, πάντα καλοπερνάω, οπότε κι αυτή εδώ ήταν μια ευχάριστη εμπειρία για εμένα. Πάμε κατευθείαν στο ζουμάκι, αλλά για τα ποιήματα, σόρι παίδες, δεν ξέρω τι να σχολιάσω, δεν το πολυέχω το άθλημα…
Φάρσα ή Κέρασμα, Ηλία Στεργίου: νομίζω κάπου έχω ξαναδεί να παίζει με το ίδιο θέμα ο συγγραφέας, με την απώλεια. Μιεχ για ξεκίνημα.
Ανοιχτό βιβλίο, Γιώργου Δάμτσιου: ενδιαφέρουσα επιλογή το β’ ενικό, κάπως σαν αντιστροφή του Mister B. Gone. Είχα καιρό να διαβάσω κείμενο του συγγραφέα –καθώς έχει εστιάσει στα αστυνομικά και δεν είναι το είδος μου- αλλά το χάρηκα τρομερά. Πάντα θα μου αρέσει η πένα και οι ιδέες του Δάμτσιου, είθε να επιστρέψει σύντομα στον τρόμο!
Archaloween, της Ράνιας Ταλαδιάνου: δύο αρχάγγελοι στην ιρλανδία το χάλογουιν. Μου άρεσε η προσθήκη του Στόλας από το dictionaire infernal στο όλο αμάγαλμα. Σαν επεισόδιο σουπερνάτουραλ, θα μπορούσε να είναι όμως εισαγωγή για βιβλίο, όχι διήγημα…
Μάρκους, Γιώργου Κωστόπουλου: το είχα διαβάσει παλαιότερα στο μπλογκ… Κριπίλα άγρια!
Κακόγουστο αστείο, Σπύρου Κιορσάββα: έξυπνο, αλλά μιεχ.
Κανάλι 79, Μάριου Δημητριάδη: αν τα κρίπι πάστα είχαν μεγαλύτερη έκταση και καλύτερη γλώσσα, τότε θα ήταν αυτό το κείμενο. Μου έλειψε λίγο ο τοπικισμός από την αφήγηση και τον λόγο της γιαγιάς, αλλά κατά τα άλλα μπόμπα. Πολύ όμορφο τέλος.
Μετά θάνατον αντίο, Ναταλίας Βαϊοπούλου: πολύ ευρηματικό και έξυπνο. Εύγε.
Αυτό που μου χτύπησε την πόρτα, Βαγγέλη Ιωσηφίδη: πολύ ωραία γλώσσα και πολύ ωραία ατμόσφαιρα.
Βραδιά προσαρμογής, Σπύρου Παπαλέξη: μια κρεατόπιτα, μπουκιά και συχώριο να ούμε! ωραία ατμόσφαιρα, ωραία ανατροπή.
Νυχτοπερπατήματα, Μαρίας Συλαϊδή: οκέι. Καλούλα ατμόσφαιρα με τα πιτσιφρίγκια στο νεκροταφείο, αλλά δεν τρελάθηκα.
Επέτειος, Κατερίνα Θεοδώρου: ίσως ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει μέχρι σήμερα από την συγγραφέα. Όχι ότι το εκείνη ή το τρένο με είχαν χαλάσει πολύ, μα μικροπράγματα είχαν νερώσει την εμπειρία. Εδώ η έκταση συγκρατεί όλη την ένταση, η γλώσσα της είναι υπέροχη και τα συναισθήματα που μου έβγαλε έντονα; Μήπως τελικά η φόρμα που της ταιριάζει καλύτερα είναι το διήγημα; Αν ναι, τότε ανυπομονώ για ολόκληρη συλλογή με κείμενά της!
Δίκαια αμοιβή, Χρήστου Καραντωνίου: πολύ όμορφο παραμύθι και ατμόσφαιρα, αλλά με πέταγε έξω ο τρόπος που μίλαγε η κοπέλα. Πολύ σύγχρονος και ίσως κάτι παλιομοδίτικο –μόνο στους διαλόγους- να το απογείωνε ακόμα περισσότερο.
Immram, Β.Ν. Συράκη: ίσως το καλύτερο όλης της συλλογής. Μετρημένο, με γραφή χρονόμετρο, τρομερό. Πολύ ωραία ψυχογράφηση και αποτύπωση της εποχής, πολύ συμπαθης ο ήρωας σαν δάσκαλος. Εύγε!
Πώς να γράψετε τρόμο της Αγγελίνας: αυτονόητο για όσους γράφουν τρόμο, αλλα πολύ οργανωμένο και στοχευμένο για όποιον θα ΉΘΕΛΕ να γράψει τρόμο.
Κλείνοντας αυτή την ανθολογία, έπιασα στα καπάκια την επόμενη, νομίζω αυτό τα λέει όλα… Συνεχίστε να δίνετε πόνο ρέι!
Με ανθολογίες και συλλογές διηγημάτων τρόμου, πάντα καλοπερνάω, οπότε κι αυτή εδώ ήταν μια ευχάριστη εμπειρία για εμένα. Πάμε κατευθείαν στο ζουμάκι, αλλά για τα ποιήματα, σόρι παίδες, δεν ξέρω τι να σχολιάσω, δεν το πολυέχω το άθλημα…
Φάρσα ή Κέρασμα, Ηλία Στεργίου: νομίζω κάπου έχω ξαναδεί να παίζει με το ίδιο θέμα ο συγγραφέας, με την απώλεια. Μιεχ για ξεκίνημα.
Ανοιχτό βιβλίο, Γιώργου Δάμτσιου: ενδιαφέρουσα επιλογή το β’ ενικό, κάπως σαν αντιστροφή του Mister B. Gone. Είχα καιρό να διαβάσω κείμενο του συγγραφέα –καθώς έχει εστιάσει στα αστυνομικά και δεν είναι το είδος μου- αλλά το χάρηκα τρομερά. Πάντα θα μου αρέσει η πένα και οι ιδέες του Δάμτσιου, είθε να επιστρέψει σύντομα στον τρόμο!
Archaloween, της Ράνιας Ταλαδιάνου: δύο αρχάγγελοι στην ιρλανδία το χάλογουιν. Μου άρεσε η προσθήκη του Στόλας από το dictionaire infernal στο όλο αμάγαλμα. Σαν επεισόδιο σουπερνάτουραλ, θα μπορούσε να είναι όμως εισαγωγή για βιβλίο, όχι διήγημα…
Μάρκους, Γιώργου Κωστόπουλου: το είχα διαβάσει παλαιότερα στο μπλογκ… Κριπίλα άγρια!
Κακόγουστο αστείο, Σπύρου Κιορσάββα: έξυπνο, αλλά μιεχ.
Κανάλι 79, Μάριου Δημητριάδη: αν τα κρίπι πάστα είχαν μεγαλύτερη έκταση και καλύτερη γλώσσα, τότε θα ήταν αυτό το κείμενο. Μου έλειψε λίγο ο τοπικισμός από την αφήγηση και τον λόγο της γιαγιάς, αλλά κατά τα άλλα μπόμπα. Πολύ όμορφο τέλος.
Μετά θάνατον αντίο, Ναταλίας Βαϊοπούλου: πολύ ευρηματικό και έξυπνο. Εύγε.
Αυτό που μου χτύπησε την πόρτα, Βαγγέλη Ιωσηφίδη: πολύ ωραία γλώσσα και πολύ ωραία ατμόσφαιρα.
Βραδιά προσαρμογής, Σπύρου Παπαλέξη: μια κρεατόπιτα, μπουκιά και συχώριο να ούμε! ωραία ατμόσφαιρα, ωραία ανατροπή.
Νυχτοπερπατήματα, Μαρίας Συλαϊδή: οκέι. Καλούλα ατμόσφαιρα με τα πιτσιφρίγκια στο νεκροταφείο, αλλά δεν τρελάθηκα.
Επέτειος, Κατερίνα Θεοδώρου: ίσως ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει μέχρι σήμερα από την συγγραφέα. Όχι ότι το εκείνη ή το τρένο με είχαν χαλάσει πολύ, μα μικροπράγματα είχαν νερώσει την εμπειρία. Εδώ η έκταση συγκρατεί όλη την ένταση, η γλώσσα της είναι υπέροχη και τα συναισθήματα που μου έβγαλε έντονα; Μήπως τελικά η φόρμα που της ταιριάζει καλύτερα είναι το διήγημα; Αν ναι, τότε ανυπομονώ για ολόκληρη συλλογή με κείμενά της!
Δίκαια αμοιβή, Χρήστου Καραντωνίου: πολύ όμορφο παραμύθι και ατμόσφαιρα, αλλά με πέταγε έξω ο τρόπος που μίλαγε η κοπέλα. Πολύ σύγχρονος και ίσως κάτι παλιομοδίτικο –μόνο στους διαλόγους- να το απογείωνε ακόμα περισσότερο.
Immram, Β.Ν. Συράκη: ίσως το καλύτερο όλης της συλλογής. Μετρημένο, με γραφή χρονόμετρο, τρομερό. Πολύ ωραία ψυχογράφηση και αποτύπωση της εποχής, πολύ συμπαθης ο ήρωας σαν δάσκαλος. Εύγε!
Πώς να γράψετε τρόμο της Αγγελίνας: αυτονόητο για όσους γράφουν τρόμο, αλλα πολύ οργανωμένο και στοχευμένο για όποιον θα ΉΘΕΛΕ να γράψει τρόμο.
Κλείνοντας αυτή την ανθολογία, έπιασα στα καπάκια την επόμενη, νομίζω αυτό τα λέει όλα… Συνεχίστε να δίνετε πόνο ρέι!
March 9, 2022
Μια συλλογή για όλους εμάς τους λάτρεις του τρόμου. Του φανταστικού, του μεταφυσικού. Όλοι οι συγγραφείς που συμμετέχουν είναι εξαιρετικοί και οι ιστορίες τους σε πάνε κατευθείαν στην καρδιά της κόλασης. Οι δαίμονες που ξεπηδούν μέσα από τις συναρπαστικές ιστορίες των συγγραφέων δεν θα αφήσουν κανένα αναγνώστη σε ησυχία. Σκοτεινά σοκάκια, τρένα με περίεργους επιβάτες, χωριά που κρύβουν σκιές, νύχτες του halloween. Όλα τα στοιχεία του τρόμου υπάρχουν μέσα εδώ. Το θέμα είναι πόσοι και πόσες θα αντέξουν να τα διαβάσουν χωρίς να τους σηκωθεί η τρίχα από τον φόβο.
Αγαπημένα διηγήματα το ΑΝΓΚΟΥΣ , ΚΑΝΑΛΙ 79 , ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΦΑΡΣΑ Η ΚΕΡΑΣΜΑ.
ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.
Αγαπημένα διηγήματα το ΑΝΓΚΟΥΣ , ΚΑΝΑΛΙ 79 , ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ, ΦΑΡΣΑ Η ΚΕΡΑΣΜΑ.
ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.
November 8, 2021
Πέντε αστεράκια για τα εργα όλων των συγγραφέων!
Read
January 18, 2024Μια πολύ όμορφη δουλειά, που συγκεντρώνει συγγραφείς για να τιμήσουν το φανταστικό ξανά, αυτή τη φορά Χάλοουιν. Η δουλειά των Moonlight Tales καλαίσθητη όπως πάντα, με σελιδοποίηση, γραμματοσειρά και κυρίως σχέδια ταιριαστά.
Σε αυτή τη συλλογή υπάρχει ένα πολύ αγαπημένο μου διήγημα, που λέγεται "Αυτό που μου χτύπησε την πόρτα". Πλέον υπάρχει και στο YouTube (https://youtu.be/xtoB7Cb8jc4?si=RurHz...), για όποιον θέλει να το ακούσει.
Αλλά τώρα θέλω να μιλήσω για το τοπ3 μου:
3. Το "Ανοιχτό Βιβλίο" του Γιώργου Δάμτσιου, με την ιδιαίτερη αφήγηση που ξεπερνάει το εδώ και το τώρα των σελίδων με το ιδιαίτερο τέλος της. Έξυπνο!
2. Το "Κανάλι 79" του Μάριου Δημητριάδη, που με πέτυχε με το φολκλόρ, τον τρόμο και το μυστήριο της επαρχίας. Δεν έχω εμβαθύνει ακόμη στη γραφή του, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
1. Το Immram, του Βασίλη Νίκολα Συράκη είναι αδιαμφισβήτητα το καλύτερο διήγημα της συλλογής και ένα από τα καλύτερα διηγήματα που έχουν γραφτεί γενικά από Έλληνα συγγραφέα. Ώριμο, βαθύ, δε βιάζεται. Δείχνει με τον καλύτερο τρόπο, με ευαισθησία, ωμότητα και ρεαλισμό ταυτόχρονα, το PTSD αυτού που βίωσε τη σφαγή, το πώς ο πόλεμος στοιχειώνει. Και όταν έρχεται το στοιχείο του τρόμου, κερδίζει τις εντυπώσεις. Δεν είναι φτηνό, δεν έχει χαζομαρίτσες: κοιτάζει τον αναγνώστη κατάματα παίζοντας με την έννοια πίστη καθ' όλη την πορεία.
Το στήσιμο, που είναι αργό και μεθοδικό, φέρνει την εναλλαγή ανάμεσα στη φρίκη του πέρα παρελθόντος και τη γαλήνη του εδώ παρόντος. Και η τελευταία σελίδα... Ναι, δε χωράει καμία αμφισβήτηση. Έτσι γράφονται τα διηγήματα.
Σε αυτή τη συλλογή υπάρχει ένα πολύ αγαπημένο μου διήγημα, που λέγεται "Αυτό που μου χτύπησε την πόρτα". Πλέον υπάρχει και στο YouTube (https://youtu.be/xtoB7Cb8jc4?si=RurHz...), για όποιον θέλει να το ακούσει.
Αλλά τώρα θέλω να μιλήσω για το τοπ3 μου:
3. Το "Ανοιχτό Βιβλίο" του Γιώργου Δάμτσιου, με την ιδιαίτερη αφήγηση που ξεπερνάει το εδώ και το τώρα των σελίδων με το ιδιαίτερο τέλος της. Έξυπνο!
2. Το "Κανάλι 79" του Μάριου Δημητριάδη, που με πέτυχε με το φολκλόρ, τον τρόμο και το μυστήριο της επαρχίας. Δεν έχω εμβαθύνει ακόμη στη γραφή του, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
1. Το Immram, του Βασίλη Νίκολα Συράκη είναι αδιαμφισβήτητα το καλύτερο διήγημα της συλλογής και ένα από τα καλύτερα διηγήματα που έχουν γραφτεί γενικά από Έλληνα συγγραφέα. Ώριμο, βαθύ, δε βιάζεται. Δείχνει με τον καλύτερο τρόπο, με ευαισθησία, ωμότητα και ρεαλισμό ταυτόχρονα, το PTSD αυτού που βίωσε τη σφαγή, το πώς ο πόλεμος στοιχειώνει. Και όταν έρχεται το στοιχείο του τρόμου, κερδίζει τις εντυπώσεις. Δεν είναι φτηνό, δεν έχει χαζομαρίτσες: κοιτάζει τον αναγνώστη κατάματα παίζοντας με την έννοια πίστη καθ' όλη την πορεία.
Το στήσιμο, που είναι αργό και μεθοδικό, φέρνει την εναλλαγή ανάμεσα στη φρίκη του πέρα παρελθόντος και τη γαλήνη του εδώ παρόντος. Και η τελευταία σελίδα... Ναι, δε χωράει καμία αμφισβήτηση. Έτσι γράφονται τα διηγήματα.
January 15, 2022
4,5/5 γιατί ήταν όλα τόσο καλογραμμένα που ήθελα να είχαν συνέχεια.😁
November 7, 2022
Άποψη μου είναι γενικά ότι όταν διαβάζεις μια ανθολογία διηγημάτων, δεν μπορείς να είσαι 100% ικανοποιημένος. Υπάρχουν αρκετοί συγγραφείς, αρκετά στυλ γραφής και αρκετές ιστορίες που ίσως κάποιος να βρει αρεστές ενώ άλλος όχι. Δεν θα πω συγκεκριμένα τι μου άρεσε πολύ και τι όχι και τόσο, αλλά κλείνοντας την τελευταία σελίδα, ένιωσα πως έμεινα αρκετά ικανοποιημένος με το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου. Ειδικά με την προσπάθεια που έχει γίνει στον εμπλουτισμό των σελίδων με διάφορα θεματικά artworks, που σε βάζουν στο μουντ των κειμένων. Πολύ καλή δουλειά εν ολίγοις!
Read
March 5, 202317 έργα που γράφτηκαν με μεράκι και... αίμα (αστειεύομαι - ή μήπως όχι;)
December 15, 2021
Μπορώ να πω πως μιλάμε για μια πάρα πολύ καλή δουλειά συνολικά σε συγγραφικό επίπεδο. Μπορεί κάποια έργα να μου άρεσαν περισσότερο από κάποια άλλα, όμως όλα κατάφεραν να μείνουν πιστά στην ατμόσφαιρα που περίμενα. Επίσης, το βρήκα υπέροχο και σε τεχνικό επίπεδο. Από το ''to the point'' εξώφυλλο με το υπέροχο ερυθρό χρώμα που μου αρέσει και την κορασίδα που έχει επ' ώμου έναν τσέκουρο, μέ��ρι και το γενικό artwork και την εμφάνιση των σελίδων, πράγμα που δείχνει αυτό που περίμενα: Ένα έργο που βγήκε με μεράκι και αγάπη για τη λογοτεχνία και τη συγγραφή, από όλους τους συμμετέχοντες δημιουργούς.
4/5 αστέρια γιατί έχω προσωπικό θέμα με τις συλλογές διηγημάτων. Δεν προτιμώ τα σύντομα έργα. Υπήρχαν διηγήματα στο βιβλίο που με απορρόφησαν τόσο πολύ, που μετά ξενέρωσα και χρειάστηκα χρόνο προσαρμογής για να "μεταφερθώ" στο επόμενο. Δίκο μου πρόβλημα, αλλά και τα 4 αστέρια σημαίνουν "Really like it" σωστά;
4/5 αστέρια γιατί έχω προσωπικό θέμα με τις συλλογές διηγημάτων. Δεν προτιμώ τα σύντομα έργα. Υπήρχαν διηγήματα στο βιβλίο που με απορρόφησαν τόσο πολύ, που μετά ξενέρωσα και χρειάστηκα χρόνο προσαρμογής για να "μεταφερθώ" στο επόμενο. Δίκο μου πρόβλημα, αλλά και τα 4 αστέρια σημαίνουν "Really like it" σωστά;
October 2, 2022
Πιστεύω να δεν μεσολαβούσε ο ύπνος θα το είχα τελειώσει πιο γρήγορα. Πολύ ωραίες ιστορίες και χαίρομαι που ενδιάμεσα υπήρχαν και κάποιες πιο χαλαρές γιατί αλλιώς δεν με έβλεπα να κοιμάμαι.
Διαβάστε το και αν είστε σαν εμένα που λίγο φοβάμαι διαβάστε το πάλι...αλλά μέρα με αναμμένα φώτα.
Διαβάστε το και αν είστε σαν εμένα που λίγο φοβάμαι διαβάστε το πάλι...αλλά μέρα με αναμμένα φώτα.
June 27, 2025
Επαρκές (για μένα αυτό σημαίνει η βαθμολογία δύο) αλλά όχι τέλειο ή κάτι που είναι must read. Υπήρχαν αξιόλογες ιστορίες που περιείχαν έντονο το στοιχείο του τρόμου, ατμοφαιρικες και καλογραμμενες. Υπήρχαν όμως και πολλές που ήταν στην καλύτερη περίπτωση μέτριες.
February 1, 2023
Ένα όμορφο στο μάτι βιβλίο που έφυγε νεράκι. Δεν βρήκα όλες τις ιστορίες το ίδιο καλές, αλλά σε γενικές γραμμές οι συγγραφείς τα πήγαν περίφημα. Αξίζει να βλέπουμε τέτοιες συμπράξεις, οπότε μπράβο!
February 10, 2024
3,5 για να είμαι πιο δίκαιη. Όμορφη συλλογή, γραμμένη με μεράκι. Την προτείνω για τους λάτρεις του horror.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews