Maður nokkur ákeður að heimsækja æskuvin sinn, sem hefur verið lagður inn á geðdeild sökum þunglyndis. Þeir ná vel saman, en hjúkrunarkona sem annast vininn tekur heimsóknunum illa og reynir að stía þeim í sundur. Maðurinn er settur í heimsóknarbann og því skipuleggja þeir strok af spítalanum og leggja á flótta. Strokinu er illa tekið, hjúkrunarkonan kemur æandi á eftir þeim og í kjölfarið hefst æsilegur eltingarleikur um landið þvert og endilangt. Flóttinn frá siðmenningunni verður sífellt flóknari og að lokum er stefnan tekin mót nyrstu eyju Íslands – Kolbeinsey.
Bergsveinn has a PhD in Nordic Studies from the University of Bergen. He has published two volumes of poetry, Íslendingurinn (The Icelander) and Innrás liljanna (The Invasion of the Lilies), and four novels, Landslag er aldrei asnalegt (Landscape is Never Stupid), Handbók um hugarfar kúa (A Handbook on the Attitude of Cows), Svar við bréfi Helgu (Answer to Letters from Helga), and Den Svarte Vikingen (The Black Viking) which is written in Norwegian. He has also helped with the Norwegian translation of the Icelandic medieval saga Flateyarbók
Psychologisch, filosofisch verhaal over depressiviteit, de strijd tegen de demonen. De schrijver wisselt ingetogen zelfreflectie af met vlotte bijna slapstickachtige scènes waardoor die tweedeling ook een afspiegeling van de gemoedstoestand wordt.
Ik las de Nederlandse vertaling van Kim Liebrand -Kolbeinseiland- met schitterende illustraties van Kjartan Hallur. Uitgeverij oevers. Helaas veel slordigheden in de tekst (vergeten woorden, verkeerde woorden etc). Totaal bizar, vol hallucinaties en dromen, wijsheden en filosofische beschouwingen en absurde situaties. Ik heb er geloof ik niks van begrepen, maar de sfeer en taal zijn prachtig.
Ik zie dat sommigen het magisch realisme noemen, of een absurd tot hallucinant avontuur. Ik lees de angstaanjagende beleving van een intelligente man die in gevecht ligt met zijn (voor hem vleesgeworden) demonen. Een rampzalig gevecht met een vermenselijkte depressie dat hem ei zo na het leven kost.
Pakweg Jeroen Brouwers (Client E. Busken) , Stephen King (Misery), de gebroeders Grimm en een soort van grimmige (😯) Comedy Capers te Ijsland in één frisse poëtische novelle. Nick Cave zou er ook nog iets mee kunnen mijn gedacht.
Een onderkoeld hilarisch en vooral hallicunant verhaal over twee vrienden, de één zogenaamd psychiatrisch patient (maar eigenlijk gewoon vrijgevochten dichter die niet in de maatschappij past) en zijn boezemvriend die worstelt met de zin van zijn leven. De "patient" is opgenomen in een inrichting en wordt geterroriseerd door een verzorgster. De twee vrienden beramen een ontsnappingsplan, dat gedeeltelijk lukt. De verzorgster gaat achter ze aan, waarmee een wilde, agressieve en verwoestende achtervolging in gang gezet wordt. Tijdens hun vlucht formuleren de vrienden allerlei bespiegelingen over de huidige maatschappij, ("In deze tijd waarin alles te koop is, was het kostbaarse waardeloos geworden."), het leven en hun eigen leven. Het verhaal, de plot, wordt vermengd met droomsequenties, waardoor een extra fictieve laag ontstaat, waarin dikwijls ook nog Scandinavische mythen een rol spelen. Een bijzondere leeservaring door een voor mij minder bekende Noordse vertelstem.
! Hvað var ég að lesa? Byrjaði ágætlega og jú vissulega hló ég nokkrum sinnum upphátt en eftir því sem leið á bókina safnaðist pirringurinn upp hjá mér og mér fannst söguþràðurinn verða æ súrrealískari og ég fór að efast um allt og alla. Var þessi þunglyndi vinur raunveruleg persóna eða ímynduð? Hvað með hjúkrunarkonuna? Bátur út í Kolbeinsey.. æi, ég missti þolinmæðina stuttu eftir jökulinn og var komin í vont skap. Vonbrigði.
Hún var að mörgu leiti mjög góð og margt sem situr í mér og ég hugsa oft til hennar. Hún vakti einhverja tilfinningu hjá, mér sem mér finnst merkileg en aðeins of langdregin og of miklar endurtekningar.
Ég var spennt að lesa þessa bók miðað við textan aftan á kiljunni. Bókin er rúmlega 200bls en það tók mig samt 7 daga að klára hana.
Bókin fjallar um mann sem rænir þunglyndum vini sínum af geðdeild í Reykjavík, þeir fara í ferðalag í kringum landið og hjúkrunarkona eltir þá upp og er alltaf einu skrefi á undan þeim og nær þeim, þeir sleppa nokkrum sinnum. Þau lenda í allskyns hindunum t.d lendir hjúkrunarkonan í bílveltu og sögumaðurinn fótbrotnar en heldur samt áfram að ganga og synda. Það eitt og sér er fáranlegt. Einnig taka þeir upp tvo stráka (10 og 5 ára) upp sem puttalinga? Og skilja þá eftir á malarveg…………. Er þetta allt einn stór draumur? Allavega ef ekki þá finnst mér vanta eitthvað.
This entire review has been hidden because of spoilers.
ágætis "my dinner with andre" stemning framan af sem leysist upp í allegorískan háskaflótta manns undan meðalmennskukröfum samfélagsins þar sem hann endar á því að finna sjálfan sig í leiðinni. frekar lúin pæling sem aðrir hafa útfært betur.
hjartað í sögunni eru samtölin við "þunglynda vininn" og lýsingarnar á því hvað hann getur verið magnaður þrátt fyrir að hafa verið dæmdur gagnslaus af samfélaginu. það hefði alveg mátt kafa dýpra ofan í það og minnka hasarinn aðeins.
tónninn í frásögninni er óþægilega bitur á köflum og það kom t.d. eitthvað illa við mig að gera eina persónu að holdgervingi alls þess sem er að samtímanum og nota líkamlegar misþyrmingar og pyntingar á henni sem eitthvað farartæki fyrir andlegan vöxt aðalpersónunnar.
The prose often falters under the weight of its own pretensions in this road trip through the ill mind, resulting in a narrative that careens precipitously between turgid and laboured attempts at philosophizing, ultimately precipitating a collapse of the novel's structural integrity and culminating in an air of hollow sententiousness. Moreover, the effort to inject humour degenerates into an infantile affectation, and in my opinion, the tonal dissonance undermines the laudable mission to explore the complexities of the fragmented consciousness.
Het ergste wat een boek kan bewerkstelligen, is de zin tot lezen ontnemen. Dit was mijn ervaring bij dit boek. De synopsis leek interessant, maar al na een paar bladzijden wist ik hoe de vork in de steel zat, en de rest van het boek doorploeteren had enkel tot doel om te zien of ik gelijk had (ja). Dit werkte helemaal niet voor mij, en hield mij weg van het lezen.
Toch even de mooie illustraties van Kjartan Hallur vermelden.
„Ich antwortete, indem ich die Scheibenwaschanlage betätigte, während ich im Retourgang war, und sie ununterbrochen laufen ließ, sodass ihr die Scheibenpisse direkt in die hässliche Fratze spritzte, die gurgelnde Schreie von sich gab, die klangen, wie wenn sich die Leute abends den Mund ausspülen.“
Ich mochte das Buch für seine Originalität, auch wenn es stellenweise etwas zu abgefahren für meinen Geschmack war.
Dit boek is een trip. De eerste (+- 45) pagina's was ik nog niet erg gegrepen. daarna zat ik er helemaal in. Boeiend , komisch, verrassend. Verderop raakte ik het af en toe weer kwijt en vond ik het soms langdradig, irritant, een beetje flauw. Maar toch vooral fascinerend. Een bijzonder boek. 3,5 sterren - ook al kan dat niet.
Virkilega áhugaverð, skemmtileg og vel skrifuð saga um geðveiki. Sagan er drepfyndin á köflum og þá sérstaklega fyrstu kaflarnir (ég hló upphátt). Hefði samt mátt tóna niður vandlætingarfullar ræður þunglynda vinarins um glataðan samtíma og tenglaleysi nútímamannsins við tilfinningar og sanna lífsspeki, þær voru ívið þreytandi stundum og of fullar yfirlætis fyrir minn smekk.
Byrjar ágætlega með áhugaverðri skoðun á hvernig við sjáum geðsjúkdóma. Óþarflega leiðinlegur tónn þó. Rennur alveg út í sandinn í seinni hluta, missti alveg tökin á persónum og sögu.