In februari 2021 publiceerde de Volkskrant de longread Wie zette mijn naaktfoto’s online? van Jantine Jongebloed – een reconstructie van een zedendelict en een verslag van Jantines confrontatie met de daders, zeventien jaar na dato. Het is niet alleen een persoonlijke zoektocht naar wat haar overkwam op haar zestiende, maar een universeel verhaal over seksualiteit, sexting, slut shaming, schaamte, schuld en de rol van sekseducatie. Het verhaal ging viraal, werd doorverkocht aan de Vlaamse krant De Morgen, en Jantine schoof aan bij Eva Jinek.
Speciaal voor jongeren bewerkte ze haar verhaal, inclusief niet eerder gepubliceerde scènes en vragen voor de lezer om tijdens het lezen op te reflecteren. Wie zette mijn naaktfoto’s online? is een spannende detective en een positief pleidooi in één: een oproep om op een andere manier te praten over seksualiteit en sexting. Thuis, met elkaar en op school.
Verplichte lectuur, voor alles en iedereen: leerlingen (vooral de jongens dan), collega´s, ouders, directieleden... Helder en duidelijk geschreven relaas van Jantine Jongenloed (boek leren kennen n.a.v. een artikel in De Morgen). Laten we de taboesfeer rond sexten weghalen en het sextingmisbruik erkennen als het probleem van de persoon die de foto´s ongevraagd verspreidt.
2,5 ster. niet mijn ding en heel anti climax want ik had verwacht dat het echt een detective “who did it” type verhaal zou zijn maar dat viel zwaar tegen
Wie zette mijn naaktfoto’s online? - Jantine Jongebloed In wie zette mijn naaktfoto’s online construeert Jantine 17 jaar na de feiten het onrecht dat haar werd aangedaan toen iemand naaktfoto’s van haar online verspreidde. Toen het gebeurde wou Jantine het zo snel mogelijk achter de rug hebben maar 17 jaar later beseft ze dat ze het nodig heeft om te weten wat er precies gebeurde en om de daders te confronteren. Het is een persoonlijk verhaal maar ook een broodnodig verhaal over seksualiteit, sexting, slut shaming, schaamte, schuld en de rol van sekseducatie. Jantine Jongebloed is schrijfster en freelance journalist. Wie zette mijn naaktfoto’s online is een belangrijk non-fictie verhaal. Ik vond dit boek geweldig om te lezen. Het is ontzettend eerlijk en zit vol met herkenbare gevoelens. Het nodigt de lezer ook uit om mee te denken over dit issue door boeiende reflectievragen doorheen het verhaal. Het is vlot en toegankelijk geschreven, ik ben er zeker van dat dit de juiste snaren raakt bij de doelgroep. Ik vind dat dit boek een belangrijke aanzet is om sekseducatie in het middelbaar onderwijs aan te pakken en moderniseren. Ik wou dat dit boek bestond toen ik in het middelbaar zat. Wie zette mijn naaktfoto’s online? / Jantine Jongebloed / Uitgeverij: Blossom Books / ISBN: 9789463493154 / Adviesprijs: € 9,99
Hoe deze op mijn short list is beland weet ik niet meer. Maar goed ik ben duidelijk niet het doel publiek voor deze. Ik wou ff een break van mijn WOII verhalen en dacht ik lees iets leuk en kwam dan toch bij deze non-fictie terecht. En op zich is het wel een goed boeken duidelijk en oprecht geschreven vanuit een eigen ervaring. Voor jongeren in zoverre dat deze nog boeken lezen een aanrader zou ik zeggen. Nog een kant tekening sex en sexting is zo vernieuwd sedert mijn pubertijd maar als ik terug denk was het bij ons de normaalste zaak dat je in je blote kont in een nabij gelegen vijver ging zwemmen met vriendjes en vriendinnetjes daar deed niemand moeilijk of lastig over. Waarom nu dan plots zo een drama over een blote puber ......ach ja tijden veranderen zeker.
Een nodig boek, niet voor mij geschreven als doelgroep, maar daardoor niet minder belangrijk. Gemaakt als houvast voor gesprekken met tieners over sexting/nudes/alles daaromheen. Jantine maakt door het schrijven van het boek ook nogal wat emotionele processen door, en ik juich haar stappen hierin echt toe vanaf de zijlijn als onbekende toeschouwer, wat knap!
Heel goed boekje over sexting en wat dit met iemand doet. Je wordt meegenomen in het verhaal van Jantine die als puber heeft meegemaakt dat haar naaktfoto is rondgestuurd. In dit boekje verteld ze haar verhaal en confronteert ze de daders. Daarnaast wordt de positieve kant van sexting belicht worden er cijfers bij gehaald.
Een must read voor zowel pubers als hun ouders én hun oom, tante, opa, oma en de buurvrouw. Voor eigenlijk bijna iedereen dus. Want de taboes die Jantine bespreekt, mogen anno 2021 wel eens doorbroken worden.
Op een gevoelige en toch ook grappige manier laat Jantine zien dat níet diegene die naaktfoto's van zichzelf maakt zich schuldig hoeft te voelen, maar wèl diegene die de foto's doorsturen of publiceren op een openbare website. Inclusief spijtbetuigingen van daders en de juridische context van het hele verhaal. Een zoektocht naar sukkels waarin ik persoonlijk veel herkende uit the early days van het internet en weer even terug naar 2003 werd geslingerd.
Samenvatting: Dit non-fictie boek vertelt het verhaal van Jantine, hoe haar naaktfoto’s in de pubertijd online zijn gezet en verspreid en hoe zij daar zo’n 15 jaar later onderzoek naar gaat doen. Daarnaast bevat het boek ook een positief pleidooi over seksualiteit, tips voor ouders, docenten en andere volwassenen over hoe hiermee om te gaan en (online) plaatsen waar jongeren naartoe kunnen met vragen of voor informatie.
Recensie: Ik heb dit boek bijna in één ruk uitgelezen, zo goed vond ik het. Het pakt je meteen door middel van een tijdlijn van de gebeurtenissen in Jantine’s leven aan het begin van het boek en het laat je constant nadenken over van allerhande onderwerpen. Jantine schrijft heel open en eerlijk over dit onderwerp, over haar gevoelens en angsten en over hulp die ze kreeg van betrokkenen. Ik vind het fijn dat ze dit zo doet, omdat dat het taboe doorbreekt. Seksualiteit is een normaal onderwerp en zou gewoon bespreekbaar moeten zijn en dat is het nu vaak niet (goed). Het verhaal zelf is natuurlijk erg shockerend, maar zet je wel aan het denken. Wie zat er fout? Waarom zijn deze stappen ondernomen? Waarom was er geen goede hulp voor Jantine? Enzovoorts. Dit soort vragen stelt Jantine ook zelf in haar boek, iedere keer na een stukje tekst. Ik denk dat dit soort vragen erg goed zijn om te bespreken in een school-setting en om de jeugd te laten nadenken over situaties als deze, zelfs als dit niet direct aan de orde is. Het moet wat meer worden genormaliseerd om over seksualiteit en ontdekken te praten en ik denk dat dit boek een goede eerste stap is! Als toevoeging aan mijn vorige puntje vind ik het ook echt echt top dat er aan het einde tips worden gegeven voor (online) informatie, maar ook tips voor volwassenen om het hier met de jeugd over te hebben. Dat maakt de stap alweer een stuk kleiner en maakt het makkelijker om te bedenken waar je het dan precies over moet hebben. Nogmaals: het is belangrijk y’all!
Conclusie: Ik raad dit boek aan iedereen aan, of je nou non-fictie leest of niet, of je nou open-minded bent of niet, dit boek is belangrijk en geeft veel inzichten over seksualiteit en het ontdekken daarvan. De negatieve kanten van het verspreiden van andermans naaktfoto’s worden belicht, maar er wordt ook zeker nadruk gelegd op de positieve kanten van het maken van naaktfoto’s en andere vormen van je seksualiteit ontdekken. Dit boek is een goede om te bespreken op middelbare scholen en zo het taboe rondom dit onderwerp te doorbreken!
Heel belangrijk boek(je)! Ik viel niet helemaal in de doelgroep, dat was soms te merken aan het taalgebruik, maar desondanks vind ik dat niet alleen alle pubers maar ook alle volwassenen het zouden moeten lezen.
Het belicht aan de ene kant de schade die wordt aangericht door het doorsturen van naaktfoto's zonder toestemming, zoals Jantine zelf is overkomen op haar 16e. Aan de andere kant is het een pleidooi voor meer focus op de positieve kanten van sexting. Het is in principe iets leuks, en niet iets gevaarlijks, want daar ligt nu vooral de nadruk op, en dat werkt victim blaiming in de hand. Én het gaat in de meeste gevallen goed, en mensen van alle leeftijden beleven er plezier aan.
Ik weet niet of ik die 'gevaren-boodschap' helemaal los zou kunnen laten richting mijn kinderen later, maar ik ben het wel 100% met Jantine eens dat in een ideale wereld iedereen lekker moet kunnen sexten zonder schuldgevoel of schaamte.
Hoewel ik niet echt de doelgroep ben, vond ik dit wel een nuttig en leerzaam boek om te lezen. Er stond niet erg veel nieuwe informatie in, want ik ben een van die mensen ónder de vijftig jaar die braaf de Volkskrant leest.
Dit boek lijkt me top om uit te delen aan tieners en jongeren, het bevat volgens mij precies de informatie waar ze naar op zoek zijn. En natuurlijk zou dit boek door vele docenten gelezen moeten worden, zij kunnen er vast wat van opsteken.
Ik zat op datzelfde forum, las de forumkrant, zag de berichten op GeenStijl. Berichten van mij werden op school gedeeld (foto's posten en maken zoals Jantine durfde ik niet). Het verhaal is dus heel herkenbaar. Het laatste deel van het boek, dat een soort positieve seksuele voorlichting/vorming bevat, vind ik iets minder interessant. Dat komt waarschijnlijk omdat ik me ook al zo lang met dit onderwerp bezighoud. Ik snap nu wel beter waarom ik me daar al zo lang mee bezighoud.