"Υπάρχουν και οι ξαφνικές μπόρες." "Μα οι μπόρες της καρδιάς είναι χειρότερες." Η Αμαλία με τον Λουκά γνωρίζονται ένα πρωινό στην Φιλοσοφική. Η έλξη μεταξύ τους είναι αμοιβαία, ωσπού διαπιστώνουν ότι διαφέρουν σαν την μέρα με την νύχτα. Ένα τηλεσκόπιο και ένας χορός κάτω από τα αστέρια μπορούν να τα αλλάξουν όλα; Μια ιστορία για δυο αντίθετους (ή μήπως ίδιους;) χαρακτήρες που παλεύουν με τα δυνατά συναισθήματα τους και με την μουσική να κυριαρχεί στην καθημερινότητα τους.
Ένα υπέροχα γλυκό βιβλίο. Feelgood, γλυκό και με το γλυκό άρωμα των φοιτητικών σου χρόνων.
Μου άρεσε πολύ και το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως «Το πιο μελωδικό ρεφρέν», όμως σε αυτό φαίνεται ξεκάθαρα η εξέλιξη στη γραφή της.
Ένα slowburn αισθηματικό βιβλίο στους δρόμους και τα σοκάκια της Αθήνας. Μου άρεσε που η δεύτερη ιστορία ήταν αρκετά διαφορετική από την πρώτη, όμως το κοινό τους σημείο, η μουσική, ήταν παντού. Τα τραγούδια πλαισίωναν υπέροχα τα κεφάλαια, ενώ η εναλλαγή της τριτοπρόσωπης και της πρωτοπρόσωπης αφήγησης μέσα στα κεφάλαια ήταν πολύ αναζωογονητική.
Η ιστορία της παρέας μπορεί να «έκλεισε» όμως ήδη ανυπομονώ για το επόμενο βιβλίο της Μαίρης Ελευθεριάδου που σίγουρα θα με αφήσει με το ίδιο χαμόγελο στα χείλη μόλις ολοκληρώσω την ανάγνωσή του.
Έχοντας ενθουσιαστεί με το ντεμπούτο της Μαίρης Ελευθεριάδου, περίμενα με ανυπομονησία το δεύτερο βιβλίο που τιτλοφορείται ‘’Ένα βαλς κάτω από τ’ αστέρια’’. Αυτή τη φορά μας ζωγραφίζει τα πορτρέτα της Αμαλίας και του Λουκά που γνωρίζονται ένα φθινοπωρινό πρωινό στην Φιλοσοφική . Η έλξη μεταξύ τους είναι αμοιβαία, ώσπου διαπιστώνουν ότι είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες. Ένα τηλεσκόπιο και ένας χορός κάτω από τα αστέρια μπορούν να τα αλλάξουν όλα;
Χάρη στην πένα της με ταξίδεψε στα μακρινά (γκουχου γκουχου) φοιτητικά χρόνια, τόσο στην ανεμελιά της νιότης αλλά και στα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα. Η Αμαλία και ο Λουκάς κατευθείαν αποπνέουν μία οικειότητα, όλοι θα αναγνωρίσουμε στοιχεία του εαυτού μας, είτε στον έναν, είτε και στους δύο. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω πως είναι σταθερά δομημένοι χαρακτήρες που προσπαθούν να εναρμονίσουν τα αισθήματά τους με την πραγματικότητα. Είναι εμφανής η βελτίωση της γραφής γιατί συγκινήθηκα σε ουκ ολίγα σημεία, ειδικά όσο προχωρούσε η εξέλιξη. Το μυθιστόρημα απαρτίζεται από σπιρτόζικους διαλόγους που κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την ανάγνωση αλλά και αξέχαστες ρομαντικές στιγμές.
Eπιπροσθέτως, είναι ευχάριστη ‘’σύμπτωση’’ που γνωρίζονται οι τωρινοί ήρωες με τους προηγούμενους, την Ηλέκτρα και τον Πέτρο κλείνοντας το μάτι στο αναγνωστικό κοινό. Χαίρομαι δεόντως που επαναλαμβάνεται η μουσική υπόκρουση στα περισσότερα κεφάλαια γιατί όπως και στο πρώτο βιβλίο βιώνουμε κάθε συναίσθημα χωρίς υπεκφυγές. Και αυτή τη φορά οι μουσικές επιλογές είναι ξεχωριστές ‘’ντύνοντας’’ μοναδικά τις σκηνές που απαιτείται και θα τις βρείτε στη λίστα της στο spotify. Εν κατακλείδι, η Μαίρη Ελευθεριάδου εδραιώνεται στη ρομαντική λογοτεχνία προσκαλώντας μας να χορέψουμε μελωδικά ένα βαλς κάτω από τ’ αστέρια. Χορεύετε;
"Αν μπορούσε, θα πήγαινε κάτω από το σπίτι της και θα της χάριζε μια τεράστια αγκαλιά, από εκείνες τις υπέροχες αγκαλιές που απλώς χάνεις κάθε αίσθηση του χρόνου, που σου ταιριάζουν απόλυτα και το μόνο που ακούς είναι τους χτύπους της καρδιάς, απόλυτα εναρμονισμένους στους ίδιους τόνους"
"Η ζωή μοιάζει με μια βόλτα με ποδήλατο, μόνο που εγώ δεν έμαθα ποτέ να κάνω!"
"Υπάρχουν και οι ξαφνικές μπόρες... Μα οι μπόρες της καρδιάς είναι χειρότερες, ήθελε να συνεχίσει να της πει. Μα η μπόρα που νιώθει η καρδιά μου είναι ακόμα πιο ξαφνική όταν με κοιτάς έτσι, Λουκά... ήθελε να του πει."
Αγαπημένοι αναγνώστες εδώ θα βρείτε την playlist με τα τραγούδια που περιλαμβάνει το βιβλίο: https://www.youtube.com/playlist?list... Υ.Γ: η β' ανατύπωση είναι έτοιμη, ευχαριστώ πολύ που αγκαλιάσατε και αυτή την ιστορία 🎉
Αν θέλετε να κάνετε ένα ταξίδι στη μαγεία του ρομαντισμού, η αφετηρία βρίσκεται σε αυτό εδώ το βιβλίο, όπου κάθε κεφάλαιο, όπως και στο πρώτο βιβλίο της συγγραφέως, συνοδεύεται από τους στίχους σχετικών τραγουδιών, ενισχύοντας έτσι το συναίσθημα και τις ήδη ατμοσφαιρικές σκηνές ή την τραγική ειρωνεία, αφού οι πρωταγωνιστές ακούνε να παίζουν τα ανάλογα τραγούδια σε κρίσιμες στιγμές της ζωής τους και να τους λένε αυτά που σκέφτονται, νιώθουν ή φοβούνται να αφεθούν να νιώσουν.
Σε αυτό το βιβλίο παρακολουθούμε το love story ♥ των καλύτερων φίλων των πρωταγωνιστών του πρώτου βιβλίου (Το πιο μελωδικό ρεφρέν). Επομένως, θα μπορούσε να θεωρηθεί συνέχεια, αλλά παράλληλα διαβάζεται και ανεξάρτητα από το πρώτο. Παρακολουθούμε, λοιπόν, δύο αντίθετους καθ' όλα πόλους, να προσπαθούν να έρθουν κοντά. Τους παρακολουθούμε από τα φοιτητικά τους χρόνια έως την ωρίμανσή τους.
Τα ετερώνυμα έλκονται τελικά; Η τύχη και η μοίρα διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον έρωτα ή ο έρωτας είναι αυτός που τα προκαλεί; Ο Λουκάς και η Αμαλία θα καταφέρουν να μείνουν μαζί ή αυτά που τους χωρίζουν είναι περισσότερα από αυτά που τους ενώνουν; Τελικά, θα χορέψουν ένα βαλς κάτω από τ' αστέρια ή θ' απομείνουν να τα κοιτάζουν ο καθένας μόνος του; Τα πεφταστέρια πραγματοποιούν, τελικά, τις ευχές μας ή όχι;🌠
Η νεαρή και πραγματικά ταλαντούχα συγγραφέας δίνει τις απαντήσεις με έναν υπέροχο και αθώο τρόπο, που στροβιλίζει τον αναγνώστη σε ρυθμούς βαλς, τον πιο ερωτικό χορό. Μέσα στην απλότητα της γραφής της, η οποία ωστόσο ρέει αβίαστα, δημιουργεί όμορφες, ζωντανές και αληθοφανείς εικόνες, έντονα συναισθήματα και λέει αυτό ακριβώς που χρειάζεται χωρίς καμία περιττή λέξη, διακρίνω μια μελλοντική μεγάλη συγγραφέα που της αξίζει κάθε επιτυχία, γιατί εκτός από το ταλέντο της, είναι ένας υπέροχος και ζεστός άνθρωπος με αγνά συναισθήματα εντός της.
Ένα αγαπημένο απόσπασμα:
Εκείνο το βράδυ ήταν πολύ ήσυχο και είχε τη δροσιά των τελευταίων καλοκαιρινών βραδιών του Αυγούστου. Ίσα που άκουγε τα κύματα της θάλασσας να σκάνε στην ακτή. Ο ουρανός ήταν γεμάτος αστέρια και τον θαύμαζε. Η ηρεμία της βραδιάς τής έδωσε την έμπνευση να καταγράψει τις σκέψεις της στο χαρτί, ώσπου τη διέκοψε ο χτύπος του κινητού της. Άφησε ελαφρώς θυμωμένα το στιλό για να δει ποιος την καλούσε. Αυτό που της έκανε εντύπωση ήταν που έπαιρναν με απόκρυψη. Δεν απαντούσε ποτέ στις αποκρύψεις, μα κάτι την έκανε να απαντήσει αυτήν τη φορά. «Παρακαλώ;» ρώτησε κάπως ψυχρά. «Αμαλία;» Ο Λουκάς! Τι ήθελε έπειτα από τόσο καιρό; Είχαν να μιλήσουν από τον Μάιο, από εκείνο το βράδυ στο Μοναστηράκι. Έμεινε για λίγο σιωπηλή από αμηχανία και απορία, νιώθοντας τους παλμούς της να αυξάνουν τους χτύπους τους. Μην ξέροντας τι να κάνει, έμεινε να κοιτά τα φώτα της πόλης που έμοιαζαν σαν μικρά αστέρια από τη βεράντα της.
Με κύριο παράγοντα την μουσική η ιστορία ξεδιπλώνεται και μας χαρίζει γλυκές και ανάλαφρες σκηνές. Μας διηγείται τον έρωτα, μας μαθαίνει ότι μερικές φορές οι δεύτερες ευκαιρίες είναι που πετυχαίνουν και μας κάνει να ελπίζουμε.
Μου άρεσε που βλέπαμε τους χαρακτήρες να μεγαλώνουν και να ωριμάζουν. Ξεκίνησαν από νέοι να πολεμούν για τα όνειρα τους και τους είδαμε να παίρνουν την ζωή στα χέρια τους και να φτιάχνουν την μοίρα τους χωρίς να τα περιμένουν όλα έτοιμα από άλλους. Δεν ένιωθαν βολεμένοι σε μια κατάσταση που τους συντηρεί, αντ’ αυτού κυνηγούσαν κάθε ευκαιρία.
Είδαμε τους χαρακτήρες να πληγώνονται, να αγαπούν μα πάνω από όλα να ζουν και αυτό το κραταω σαν μήνυμα ζωής.
Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα που διαβάζω από την Mary και έχω να πω ότι η γραφή της σίγουρα ήταν πολύ καλύτερη σε αυτό το βιβ��ίο και λατρεύω όταν υπάρχει βελτίωση και ανάπτυξη του συγγραφέα. Υπήρχαν πολλά κομμάτια που ήθελα να υπογραμμίσω, φράσεις και σκηνές που με συγκίνησαν και η ιστορία είναι τόσο αθώα και ρομαντική που θα έδινα πολύ ευχαρίστως τα βιβλία της στις ξαδέρφες μου που βρίσκονται στην εφηβεία. Πιστεύω πως η γραφή της θα τις κέρδιζε 100% και ίσως ταυτιζόντουσαν περισσότερο απ' ότι ο δικός μου κυνικός, ρεαλιστικός εαυτός. Φυσικά και είμαι ονειροπόλα και μου αρέσουν τα ρομαντικά βιβλία και υπήρχαν πολλές σκηνές που αγάπησα στο βιβλίο αυτό. Ωστόσο, δεν θα αρνηθώ ότι κάποιες καταστάσεις μου φάνηκαν ίσως πιο υπερβολικές και όχι τόσο ώριμες, ειδικά από τη πλευρά της πρωταγωνίστριας. Τον πρωταγωνιστή μπορώ να πω ότι τον αγάπησα περισσότερο, καθώς ήταν και πιο ξεκάθαρος και παρεξηγημένος θα έλεγα σε κάποιες στιγμές.
Μου άρεσε πολύ το τέλος της ιστορίας και γενικά νιώθω ότι η ιστορία της Αμαλίας και του Λουκά με κέρδισε ακόμη περισσότερο απ΄ότι του πρώτου ζευγαριού, παρόλο που γενικά τα βιβλία που ανήκουν στο trope δεύτερης ευκαιρίας έχουν κάτι που με χαλάει και δεν είναι τα αγαπημένα μου. Η λεπτομέρεια που αγαπώ στα βιβλία της Μαίρης είναι το μουσικό κόμματι και στο συγκεκριμένο βιβλίο συνάντησα πολλά αγαπημένα μου τραγούδια και καλλιτέχνες, το οποίο με έκανε να το εκτιμήσω ακόμη περισσότερο.
Αν κάτι είναι αναμφισβήτητο στον κόσμο αυτό είναι πως τα ετερώνυμα έλκονται... όσον αφορά τα ηλεκτρικά φορτία!!! Στον γαλαξία των ερωτευμένων όμως; Υπάρχει έλξη; Κι αν η έλξη είναι πιθανή τι μπορεί να προκαλεσει; Την ολοκλήρωση ενός παζλ ή την αρχή του χάους; Κι αν κρατήσεις αντίσταση σε αυτόν τον μαγνήτη; Μπαα δεν υπάρχουν κανόνες της φυσικής στον έρωτα, μα μόνο εξαιρέσεις ♡ (Αρχή θεμελιώδης και άρρηκτη)
Λάτρεψα τη μουσική υπόκρουση στο πρώτο βιβλίο της Μαίρης, που σου έκανε παρέα σε κάθε κεφάλαιο κάνοντας τη φαντασία σου να γεμίζει χρώματα κινηματογράφου... Κι έτσι η φαντασία μου συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και σε αυτό το βιβλίο, βοηθώντας με να δώσω πρόσωπα στους χαρακτήρες, αφήνοντας το μολύβι να δώσει ζωή!! Ευχαριστώ πολυ τη Μαίρη που με τίμησε και χάρισε στους αναγνώστες τα σκίτσα μου!!
Μια πολύ όμορφη ιστορία αγάπης που βλέπουμε από την αρχή την εξέλιξη και την πορεία της. Εμένα με άγγιξε και με συγκίνησε πολύ. Δύο τόσο διαφορετικοί αλλά ταυτόχρονα τόσο ίδιοι χαρακτήρες, που συναντιούνται και ερωτεύονται. Χάνουν την ευκαιρία τους τη πρώτη φορά, ίσως λόγω του νεαρού της ηλικίας τους και του φόβου της δέσμευσης (περισσότερο ο Λουκάς βασικά), όμως όταν θα ξανά συναντηθούν και θα είναι και οι δύο πιο ώριμοι, θα είναι σίγουροι για αυτό που θέλουν. Η αγάπη τους δεν έσβησε ποτέ!
Μου άρεσε πολύ η γραφή, αγάπησα όλους τους χαρακτήρες και η συγγραφέας με ταξίδεψε με τις υπέροχες περιγραφές της σε Αθήνα και Βόλο – Πήλιο (που είναι και τα μέρη μου). Είναι ένα πολύ όμορφο και γλυκό βιβλίο, γιατί εκτός από το ρομαντικό και ερωτικό στοιχείο, βλέπουμε και τη δύναμη της φιλίας και της οικογένειας. Πόσο σημαντικοί είναι αυτοί οι δεσμοί που μας συντροφεύουν σε ολόκληρη τη ζωή μας. Επίσης, σε κάθε κεφάλαιο μας ταξιδεύει με τους στίχους του και από ένα διαφορετικό τραγούδι, που κάνει ακόμα πιο ξεχωριστό αυτό το βιβλίο. (στο YouTube υπάρχει και η playlist με τα τραγούδια)
Είναι σχετικά μικρό (200 σελ) όμως είναι γεμάτο με έρωτες, αγάπη, φιλία και μουσική. Διαβάζεται γρήγορα, εύκολα και αρκετά ευχάριστα, εγώ το διάβασα μέσα σε λίγες ώρες και με άφησε με πολύ ωραία συναισθήματα. Το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Το δεύτερο μυθιστόρημα της αγαπημένης φίλης Μαίρης ήταν το τελευταίο βιβλίο που διάβασα το 2021 και μπορώ να πω ότι έκανε τη λογοτεχνική μου χρόνια να κλείσει με τον πιο γλυκό τρόπο. Πρόκειται για ένα βιβλίο εύκολο στην ανάγνωση και μελωδικά γραμμένο που σου δίνει μια γλυκιά νότα ρομαντισμού και έντονων συναισθημάτων. Ένα βιβλίο που μας διασκεδάζει και μας αποδεικνύει πως πράγματι τα ετερώνυμα έλκονται και όταν αυτό συμβεί μια ξεχωριστή μαγεία γεννιέται. Μαίρη καλοτάξιδο και με την ευχή να αγαπηθεί!
Η Αμαλία και ο Λουκάς γνωρίζονται τυχαία ένα πρωινό στη Φιλοσοφική. Αυτό που δεν ξέρουν είναι πως η μοίρα θα τους ξαναφέρει κοντά και, μάλιστα, πως η έλξη που ένιωσαν από την πρώτη στιγμή, είναι αυτή που θα πυροδοτήσει τις εντάσεις που θ’ ακολουθήσουν. Μπορεί να είναι δύο εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, αλλά αυτό που τελικά τους κρατά χώρια, είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τις σχέσεις. Η Αμαλία πιστεύει στη σταθερότητα, ο Λουκάς προτιμά το εφήμερο. Τι κρύβεται πίσω από τις επιλογές τους; Ένιωθαν σίγουροι γι’ αυτές ή μήπως συμβιβάστηκαν; Τα χρόνια περνούν και οι ήρωες ωριμάζουν. Είναι αυτό αρκετό για να μειωθεί η απόσταση ανάμεσά τους ή θα δώσει ένα οριστικό τέλος σ’ αυτό που κάποτε, για μια στιγμή, πίστεψαν ότι μπορούσαν να έχουν;
Όλα ξεκινούν όταν οι ήρωες είναι ακόμα φοιτητές, οπότε μας δίνονται εικόνες φοιτητικής ζωής και ανεμελιάς. Μέσα από αυτές, θα δούμε και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, αλλά και τις φιλίες που ξεκινούν δειλά και στην πορεία ανθίζουν. Η γνωριμία των δύο πρωταγωνιστών είναι αρκετά επεισοδιακή και, αν και τα συναισθήματά τους είναι έντονα, η λογική θα υπερισχύσει. Όμως, για πόσο; Για πόσο μπορείς να καταπιέζεις όσα νιώθεις, για πόσο μπορείς να εκτονώνεις την ένταση μέσα από κατηγορίες και τσακωμούς, που δε βγάζουν πουθενά και φθείρουν την ψυχή σου; Η Αμαλία και ο Λουκάς άντεξαν περισσότερο απ’ όσο θα ήθελα, για να είμαι ειλικρινής. Επιθυμούσα διακαώς να τους δω μαζί, ν’ αφήσουν πίσω τις έριδες και τα λάθη του παρελθόντος και ν’ αντιληφθούν, επιτέλους, πως το να είναι μαζί, είναι μονόδρομος για την ευτυχία τους. Η τριτοπρόσωπη αφήγηση διακόπτεται σε αρκετά σημεία από τις σκέψεις της Αμαλίας σε πρώτο πρόσωπο, ενώ συνοδεύεται και από μουσική υπόκρουση. Οι μουσικές επιλογές της συγγραφέως «ντύνουν» τις σκηνές και, σε κάποιες περιπτώσεις, αποκωδικοποιούν ή ξεγυμνώνουν, θα λέγαμε, και τα συναισθήματα των ηρώων. Αν και η γραφή της Μαίρης έχει μια αθωότητα κι έναν ρομαντισμό, που αγαπώ, θα ήθελα κάποιες σκηνές ν’ αναπτυχθούν λίγο περισσότερο. Ένιωσα πως ήταν λίγο βιαστικό σε κάποια σημεία, τα οποία άμεσα ή έμμεσα θα βοηθούσαν τον αναγνώστη να έρθει ακόμα πιο κοντά στους ήρωες και να δει σε βάθος την αλλαγή τους. Το «Ένα βαλς κάτω από τ’ αστέρια» είναι ένα βιβλίο γλυκό, αλλά και με εντάσεις, που μας διδάσκει πως, όσο αταίριαστοι κι αν είμαστε φαινομενικά, τελικά υπάρχουν άλλα -πολύ πιο σημαντικά- στοιχεία, που μας ενώνουν.
Η συγγραφέας Μαίρη Ελευθεριάδου μας ταξιδεύει σε όμορφες γωνιές της Ελλάδας και μας κάνει να αναπολούμε το καλοκαίρι που πέρασε. Είναι μια γλυκιά ιστορία αγάπης ανάμεσα στην Αμαλία και τον Λουκά που συναντιούνται στο πανεπιστήμιο και η σχέση τους θυμίζει την ιστορία αγάπης της φίλης μας, του γείτονά μας ή και τη δική μας. Η γραφή της είναι απλή και έτσι, το διάβασμα είναι μια ξεκούραστη συντροφιά. Τον Λουκά τον συμπάθησα ένα κλικ παραπάνω... Γιατί; Ε, ΠΑΟΚ είναι αφού! Κι εκεί που συμπαθούσα την Αμαλία και ένιωθα σα να έβλεπα τη Μαίρη, μου τα χάλασε με την ΑΕΚ (πλάκα κάνω!) Εν κατακλείδι, είναι ένα συμπαθητικό βιβλίο που θα σε συντροφέψει αν είσαι ρομαντική ψυχή.
Το "Ένα βαλς κάτω απ' τα αστέρια" είναι ένα βιβλίο που στάζει γλύκα. Η συγγραφέας, με μια γλώσσα που ρέει, χωρίς να σκαλώνει σε πομπώδη καλολογικά σχήματα, καταφέρνει να σε ταξιδέψει, μεταφέροντάς σου τη γλύκα & την ανεμελιά των φοιτητικών χρόνων. Ο ρομαντισμός είναι διάχυτος σε όλες τις σελίδες & μαζί με τη μουσική που ντύνει τα κεφάλαια, δημιουργείται μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα!
Μου άρεσε πολύ και αυτή η ιστορία της Αμαλίας και του Λουκά, πέρασα πολύ όμορφα μαζί τους και με την μουσική να συντροφεύει αυτούς και εμένα ήταν ότι καλύτερο 🎶🎶🎶
Η Μαίρη Ελευθεριάδου με ταξίδεψε στα φοιτητικά μου χρόνια στη φιλοσοφική και τις περιοχές της Αθήνας που συχνάζαμε και πίναμε καφέδες ολημερίς. Μια ιστορία με νέους ανθρώπους, καθημερινούς, και μια ιστορία διόλου ξένη σ’ εμάς.
Οι χαρακτήρες είναι πιο συγκροτημένοι από το πρώτο βιβλίο, πιο τρισδιάστατοι, ενώ οι πράξεις τους αντικατοπτρίζουν την προσωπικότητα που τους έχει δώσει η συγγραφέας (ή που έχουν αποκτήσει μόνοι τους. Όσοι γράφετε, καταλαβαίνετε τι εννοώ). Οι διάλογοι είναι πιο φυσικοί, οι στιγμές ρομαντικές αλλά και αληθινές. Τα δύο βιβλία μπλέκονται όμορφα μέσα από τη διάδραση των χαρακτήρων, που μας αφήνει να ρίξουμε μια ματιά και στη ζωή της Ηλέκτρας και του Πέτρου. Η γραφή της Μαίρης, που συνδυάζει τριτοπρόσωπη με αποσπάσματα πρωτοπρόσωπης, δημιουργεί ένα ξεχωριστό στυλ γραφής.
Ένα τηλεσκόπιο και ένας χορός καθορίζουν τη σχέση της Αμαλίας και του Λουκά σε ένα ταξίδι μέσα από τη μουσική και αθηναϊκά στέκια. Ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα και γρήγορα.
Ένα ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο με σύντροφο αγαπημένα τραγούδια.
Άλλη μια υπέροχη ιστορία από την πένα της Μαίρης με ήρωες που μπορείς να ταυτιστείς αλλά και να γελάσεις με τις περιπέτειες τους. Αφού το διαβάσετε θα σας αφήσει ένα μεγάλο χαμόγελο και την επιθυμία να δείτε να τα αστέρια στον νυχτερινό ουρανό.
Αμαλία: "Θα είναι καταστροφή για μας τους δύο αν ξεκινήσουμε κάτι..." Λουκάς: "Κάθε άλλο παρά καταστροφή θα είναι."
Αν έχεις διαβάσει "Το πιο μελωδικό ρεφρέν", το πρώτο μυθιστόρημα της Μαρίας, τότε έχεις πάρει σίγουρα μια μικρή δόση της εκρηκτικής σχέσης ανάμεσα στην Αμαλία και τον Λουκά. Μια σχέση που από την αρχή της φαντάζει περιπετειώδης μα οι ήρωες μας κατορθώνουν με τους εγωισμούς τους να την περάσουν από σαράντα κύματα μέχρι να φτάσει αισίως στο ασφαλές λιμανάκι της.
Η ηρωίδα μας, η πάντα σκεπτόμενη Αμαλία, λειτουργεί με βάση την λογική της. Έχει έμφυτη διορατικότητα και μπορεί εύκολα να διαβάσει τον χαρακτήρα του άλλου. Η επιλογή της να σπουδάσει Ψυχολογία την φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο της. Και κάπου εκεί, στους διαδρόμους της Φιλοσοφικής θα γνωρίσει τον Λουκά. Τον γεμάτο αυτοπεποίθηση ήρωα μας που, ενώ από την πρώτη στιγμή ένοιωσε έντονα συναισθήματα για αυτόν, τον τοποθέτησε στο ράφι των "μην αγγίζετε γιατί θα πληγωθείτε ανεπανόρθωτα". Η φοιτητική ζωή, γεμάτη ανεμελιά, ελευθερία και μπόλικες δόσεις μοναδικών στιγμών, που χαράζονται σαν εμπειρίες για πάντα στη μνήμη, ξεκινά.
Πόσο πιο ρομαντική μπορεί να γίνει η συγγραφέας μετά από το πρώτο της βιβλίο; Πολύ παραπάνω θα έλεγα. Ο λόγος είναι γιατί στη συγκεκριμένη ιστορία της υπάρχει το κομμάτι του ανεκπλήρωτου. Όχι μόνο του έρωτα (θα έλεγα) αλλά και μιας άλλης σχέσης, αυτής ανάμεσα σε ένα γιο και στον πατέρα του αλλά κι ενός στόχου. Θα με ρωτήσεις "Και που είδες το ρομαντικό στο κομμάτι με τον πατέρα και τον στόχο;" Το είδα και το ένοιωσα μάλιστα, όπως θα το νοιώσεις κι εσύ μόλις διαβάσεις το Βαλς.
Η συγγραφέας, χρησιμοποιεί ξανά έναν απλό τρόπο περιγραφής, λίγο πιο ποιητικό σε κάποια σημεία, προσδίδοντας έτσι οικειότητα ανάμεσα στους χαρακτήρες της ιστορίας και στον αναγνώστη. Χρησιμοποιεί πότε το πρώτο πρόσωπο και πότε το τρίτο, σαν να διαβάζει ο αναγνώστης ένα μυθιστόρημα με κομμάτια του ημερολογίου της Αμαλίας, ακόμα κι αν δεν είναι ξεκάθαρο αν απλά τα σκέπτεται ή τα γράφει κάπου. Η εναλλαγή συναισθημάτων, και πολλές φορές δυνατών, είναι για άλλη μια φορά παρούσα. Με παρέσυρναν μαζί τους κάθε φορά, δίνοντας μου την ευκαιρία να κοιτάξω μέσα από το πρίσμα των ηρώων και όχι το δικό μου. Στιγμές επιβλητικές μέσα στην απλότητα τους ήταν τα σημεία που καθόρισαν αυτή τη σχέση αλλα και την αγάπη μου για αυτούς τους τόσο όμορφους χαρακτήρες.
Όπως και στο πρώτο βιβλίο της σειράς, η ιστορία μας ξεκινά με μια αναδρομή στο παρελθόν, χάρη στην οποία ξετυλίγεται το κουβάρι της τρικυμιώδης σχέσης των δύο ηρώων μας. Ένα εντελώς μπερδεμένο κουβάρι θα έλεγα, μα άξιζε κάθε του κόμπος. Μέσα σε αυτή την ανάδρομη όμως μαθαίνουμε παράλληλα και για τις ζωές των άλλων κοριτσιών της παρέας, που πραγματικά εύχομαι να έχουμε σύντομα και τις δικές τους ιστορίες. Θα ήθελα να σταθώ λίγο πάνω στην φιλιά των κοριτσιών αυτών και στο πόσο πολύτιμο είναι να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε σέβονται, σε καταλαβαίνουν και κυρίως σε αγαπάνε άνευ όρων. Είναι ενθαρρυντικό και όχι ουτοπικό που η συγγραφέας τονίζει την σημασία της φιλίας αυτής συχνά, δείχνοντας σε όλους μας ποσό μακριά μπορεί να φτάσει μια τέτοια φιλία, αν ο ένας έχει αποδεχτεί τον άλλον, παρά την διαφορετικότητα των χαρακτήρων ή των ηλικιών τους. Σε μια φιλία δεν υπάρχει σύγκριση αλλά αποδοχή και προσπάθεια για να γίνει ακόμα πιο δυνατή.
Θα κλείσω με την ιδέα της Μαρίας να φτιάξει μια νέα playlist για το Βαλς. Όπως και στο Μελωδικό ρεφρέν, έτσι και στο βαλς, υπάρχει έτοιμη μια λίστα τραγουδιών αφιερωμένα και στενά συνδεδεμένα με κάθε ένα κεφάλαιο του βιβλίου. Μια ακόμα αγαπημένη συλλογή που την απαρτίζουν ήδη αγαπημένα σε μένα τραγούδια αλλά και με νέα αγαπημένα, όπως το Kings and Queens. Υπέροχη ιδέα για άλλη μια φορά Μαρία μου!!!
Μέχρι την επόμενη φορά, εύχομαι να έχεις πολλές ποιοτικές και ενδιαφέρουσες αναγνωστικές περιπέτειες. Ελπίζω μέσα σε αυτές να βρίσκεται το "Βαλς κάτω από τ' αστέρια"
Ας ξεκινήσω λέγοντας πως είναι μια πολύ τρυφερή και όμορφη ιστορία αγάπης... ιστορία αγάπης, όχι μόνο όσο αφορά τον έρωτα, αλλά και την φιλία.
Η Μαίρη, με έναν πολύ απλό και όμορφο τρόπο γραφής μας ταξιδεύει στα φοιτητικά χρόνια των ηρώων μας. Ερχόμαστε σε επαφή με τις ανησυχίες, τα όνειρα τους, καθώς και με τις εσωτερικές τους διακυμάνσεις. Μας περνάει εξίσου όμορφα μηνύματα για την δυναμη της φιλιας και την στήριξη που μας προσφερουν αφιλοκερδώς σε καθε μας βήμα. Εξαιρετική η σκιαγραφιση και το χτίσιμο των χαρακτήρων. Επισης, να προσθέσω, οτι μου άρεσε πως οι χαρακτήρες ωρίμασαν μαζί μας .
Βιβλιο μικρό, ευκολοδιαβάστο, συγκινητικό, χωρίς καθόλου περιττές περιγραφές, οι οποίες γίνονται κουραστικες και με εναν απλό τρόπο γραφής σε ταξιδεύει σε μια υπέροχη ιστορία αγάπης που αν είσαι φοιτητής και ειδικά στην Αθήνα, επιβάλλεται να το διαβάσεις!
Ολοκλήρωσα το ρομαντικό μυθιστόρημα της Μαίρης Ελευθεριάδου "Ένα Βαλς Κάτω Από Τ'Αστέρια", το δεύτερο σε σειρά πόνημά της μετά "Το Πιο Μελωδικό Ρεφρέν". Η ιστορία ακολουθεί δυο αντίθετους χαρακτήρες, την Αμαλία και τον Λουκά που γνωρίζονται στη Φιλοσοφική και ξεκινούν ένα ταξίδι αμοιβαίου έρωτα, έχοντας, ως "εχθρούς" τους ίδιους τους εαυτούς τους. Ένα τηλεσκόπιο κι ένας χορός κάτω απο τ'αστέρια γίνονται η εναρκήτια φλόγα του πάθους τους, το οποίο θα πρέπει να αποδείξει ότι αντέχει τα μαστιγώματα του χρόνου για να κερδίσει - αν μπορέσει - το "και ζήσανε αυτοί καλά". Η συγγραφέας κατέχει μια πολύ γλυκιά και γλαφυρή λογοτεχνική γλώσσα, που δεν αναλώνεται σε υπερβολές, αλλά με λιτές εκφράσεις κατορθώνει να μεταλαμπαδεύσει εικόνες και συναισθήματα με νοσταλγική ευαισθησία. Οι δυο βασικοί πρωταγωνιστές πλαισιώνονται στις συναντήσεις τους από παιχνιδιάρικους διαλόγους που σφυρηλατούν τις διαφορές τους, αλλ�� γεφυρώνουν τα κοινά τους. Αποτελεί μια σχετική καινοτομία το γεγονός πως το θηλυκό στοιχείο καταλαμβάνει μια πιο πρακτική, λογική θέση, ενώ το αρσενικό μια πιο χειμμαρώδη συναισθηματική, πράγμα που συναντά κανείς σπανιότερα σε ανάλογες μυθοπλασίες. Πάντως, όλοι οι χαρακτήρες, από το κεντρικό ζευγάρι μέχρι το δευτερεύον των δυο κολλητών τους (οι οποίοι ήταν οι πρωταγωνιστές του προηγούμενου βιβλίου), σκιαγραφούνται με προσοχή στο χτίσιμο της ψυχοσύνθεσής τους. Έμμεσα σχολιάζεται πως, ανάλογα με τη μορφή αγάπης που επιδείκνυαν οι γονεϊκές φιγούρες, μαθαίνουν σε μεγάλο βαθμό να φέρονται και οι απόγονοι, αν και το πεπρωμένο τους κάτω απ'τα αστέρια ορίζεται εν τέλει από επιλογή. Το βιβλίο, όπως κι ο προκάτοχός του, παρέχει έναν κατάλογο soundtrack που παίζουν ουσιαστικό ρόλο στην αφήγηση και ζωντανεύουν μ'έναν πολύ σύγχρονο τρόπο την υπόθεση από το χαρτί. Η γεύση είναι εκείνη ενός μοντέρνου παραμυθιού, που ξεγλιστρά στους οικείους δρόμους της Αθήνας, περνά απο τα τρισδιάστατα εμπόδια της πραγματικότητας, αλλά τελικά κατορθώνει να φτάσει τη σφαίρα του ποιητικά ονειρικού. Ιδανικό για γιορτές, μια ιστορία πίστης κι ελπίδας.
Λογική ή συναίσθημα; Καίριο ερώτημα που απαντάται στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Η Αμαλία και ο Λουκάς είναι οι ήρωες της διπλανής πόρτας, έντονοι και γεμάτοι συναισθήματα που προσπαθούν να αποκρύψουν ο ένας από τον άλλο. Μέχρι που η ίδια η ζωή τους φέρνει κοντά χάρη σ' ένα μαγικό τηλεσκόπιο και ένα βαλς κάτω από τ' αστέρια... Η μαγική πένα της Μαίρης Ελευθεριάδου συνθέτει ψυχογραφήματα και ολοκληρωμένους χαρακτήρες με αποτέλεσμα να ταυτιζόμαστε, ακόμα και να συμπάσχουμε με τους ήρωες, και όλα αυτά ασφαλώς με τις κατάλληλες μουσικές αποχρώσεις όπως είχε συμβεί και στο Πιο Μελωδικό Ρεφρέν. Η ωριμότητα και η εξέλιξη της συγγραφέως είναι εμφανείς στη δεύτερη συγγραφική της προσπάθεια, γεγονός που με κάνει να ανυπομονώ ήδη για τα επόμενα βιβλία της!Félicitations! 💜
Υπέροχο και το Βαλς κάτω απ'τα αστερια..Βιβλία σαν και αυτό κρατάνε τον ρομαντισμο και στην συγκινηση μας στα ύψη.. Σε μια εποχή που χρειαζόμαστε αγαπη ,τρυφερότητα και αισιοδοξία.. Το απολαυσα πραγματικά!!Επίσης μου αρέσει που και στα δύο βιβλία της η συγγραφέας χρησιμοποίησε και τα τραγούδια που έδεσαν πολύ έξυπνα με κάθε κεφάλαιο και με το συναίσθημα που ήθελε να βγάλει!Συγχαρητήρια Μαίρη σου εύχομαι οτι καλύτερο και κάθε συγγραφικό όνειρο να πραγματοποιηθεί!
Μια ιστορία αγάπης και μια βόλτα κάτω από τα αστέρια, δύο άτομα με δυναμικό χαρακτήρα αλλά και μια γνωριμία εκρηκτική. Ευκολοδιάβαστό και με μια πλοκή που απλώνεται με όμορφη γραφή στο χαρτί.
Η ιστορία αναφέρεται στην ζωή της Αμαλίας και του Λουκά δύο διαφορετικών και ταυτόχρονα τόσο ίδιων χαρακτήρων. Οι δύο αυτοί πρωταγωνιστές δεν μας είναι άγνωστοι καθώς τους γνωρίσαμε στο πρώτο βιβλίο της συγγραφέα «Το πιο μελωδικό ρεφρέν» με την ιστορία της Ηλέκτρας και τον Πέτρου. Διαβάστε ολόκληρη την άποψη μου εδώ: https://yourearticles.com/vivlio/vivl...
Πρόκειται για ένα ρομαντικό μυθιστόρημα που γλυκαίνει την ψυχή και ομορφαίνει σίγουρα την καθημερινότητα! Η γραφή της συγγραφέως είναι υπέροχη και κατάφερε για μία ακόμη φορά να με γυρίσει πίσω στα φοιτητικά μου χρόνια αλλά αυτή τη φορά με εξιταρε και με έναν διαφορετικό τρόπο! Βλέπετε, σε αυτό το βιβλίο επικρατεί το αγαπημένο μου μοτίβο, "εχθροί" που γίνονται εραστές και είναι τόσο ωραία δοσμένο που ερωτεύτηκα!! Μου άρεσε πολύ που υπήρχαν και χαρακτήρες από το πρώτο βιβλίο οι οποίοι στέκονταν εκεί που έπρεπε και άφηναν τους πρωταγωνιστές να λάμψουν! Αυτό το ζευγάρι και η ιστορία έμεινε στην καρδιά μου και η Μαίρη έχει μπει σίγουρα στη λίστα των συγγραφέων που με βγάζουν από τα συναισθηματικά - όχι μόνο τα αναγνωστικά- μου τέλματα! Διαβάστε το χθες και θα με θυμηθείτε!!
Άλλη μια εξαιρετική δουλειά της Μαίρης! Το βιβλίο αυτό το λάτρεψα παραπάνω και απο το πρώτο. Έρωτας, χωρισμός, φιλία, τσακωμοί, είναι μερικά απο όσα ζουν οι ήρωες μας. Αξίζει να το διαβάσετε!
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του δεύτερου συγγραφικού πονήματος της Μαίρης Ελευθεριάδου μου ήρθαν αυθόρμητα στο νου εκείνοι οι στίχοι από την αγαπημένη μου μπαλάντα των White Lies, με τίτλο "First Time Caller": "falling like trash from the sky I hit a patchwork of loneliness crooked kid and wild. Hung from the stars and dropped through the night to a heatwave in hard placelessness, neon and tired. And I got nothing but time." Το τραγούδι αναφέρεται στην ιστορία μίας κοπέλας που αφήνει πίσω τη μικρή επαρχιακή πολή στην οποία μεγάλωσε για να μετακομίσει σε μια μεγαλούπολη, εκεί όπου έμενε ο βιολογικός της πατέρας, ένας ραδιοφωνικός παραγωγός τον οποίον δεν είχε γνωρίσει ποτέ στην ζωή της. Την αφήγηση αυτή μου έφερε στο νου η ιστορία της Αμαλίας και του Λουκά, δυο φαινομενικά παντελώς αντίθετων χαρακτήρων, δύο αυτόφωτων αστεριών που αποτελούσε το καθένα μέρος του ίδιου αστρικού αστερισμού, όμως παρόλα αυτά, βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση το ένα από το άλλο, με αποτέλεσμα το ένα να αγνοεί την ύπαρξη του άλλου, ώσπου μια μέρα συνέβη κάτι το εντελώς απροσδόκητο και οι τροχιές τους συναντήθηκαν. Ο ένας ήρθε στη ζωή του άλλου για να ενισχύσει το φως του και η Μαίρη Ελευθεριάδου με την γραφή της, ύψωσε καθρέφτες ανάμεσα τους για να τους δείξει ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα της ένωσης τους. Το 'μαγικό' τηλεσκόπιο της ιστορίας που ένωσε για πάντα τις ζωές του Λούκα και της Αμαλίας, βοήθησε τον Λούκα να αποκαταστήσει τις γέφυρες επικοινωνίας με τον βιολογικό του πατέρα, να δει καθαρότερα μέσα του (τα όνειρα και τις πραγματικές του επιθυμίες) και να καταφέρε να επανεφεύρει τον 《σπασμένο》 εαυτό του. Για την Αμαλία, είχε πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά της, όπως και ο αποστολέας του, αφού υπήρξε μια χρυσή εφεδρεία για όλες τις δύσκολες στιγμές της ζωής της. Την βοηθούσε να αποφορτιστεί μελετώντας επί ώρες τον νυχτερινό ουρανό, εκεί όπου ανάμεσα στα άστρα, αντίκριζε και τα μάτια του αγαπημένου της. Αυτό που βοήθησε και τους δύο να καταφέρουν πάντως, ήταν να καταλάβουν πόσο σημαντικός ήταν ο ένας για τον άλλον, έτσι ώστε να μη χάσει ποτέ ξανά ο ένας τον άλλον από το οπτικό του πεδίο και να συνειδητοποιήσουν πόσο αλληλοσυμπληρώνει ο ένας τον άλλον παρά τις όποιες ατέλειες ή τις διαφορές που τους χωρίζουν και το πόσο ευεργετική επίδραση έχει η παρουσία του ενός στην ζωή του άλλου. Τελειώνοντας το βιβλίο σκέφτηκα πόσο δύσκολο είναι να γράψει κανείς μια ιστορία αγάπης με χαρούμενο τέλος, η Μαίρη Ελευθεριάδου όμως τα κατάφερε περίφημα.