(نوا، حریر، دیدار و فرانک)، چهار دوست صمیمی و همخانهی قدیمی هستند که الان در مرحلهای از زندگی قرار گرفتهاند، که باید تمامقد از تصمیمهایی که در گذشته گرفتهاند، دفاع کنند و پای تمام انتخابهایشان بایستند و زندگیشان را در برابر عواقب آن انتخابها و تصمیمها، حفظ کنند. باید از این طوفان خودساخته عبور کنند تا دوباره به ساحل آرامش برسند...
4.5 هیچ وقت نمیتونستم با کتاب هایی که چندتا راوی دارند ارتباط برقرار کنم اما این کتاب با اینکه شش تا راوی داشت اصلا خسته کننده نبود واسم و باعث شد که خیلی زود بخونمش و دوسش داشته باشم و از خوندنش لذت ببرم. اتمام ۲۶/بهمن/۰۱ چهارشنبه 10:17
پیش از این از دنیا صفاییفرد خوانده بودم که میتواند کلافی دلچسب و کافه کوچهای رنگارنگ خلق کند. در اینکه هزاران کارکتر را در قصه بهم وصل کند تبحر دارد و این مزیت مثبتی برای قلم نویسنده میباشد. این بار سبدی سیب وسط گذاشته و با تشبیه آدم ها به آن مینویسند. اکثر اوقات میخوانیم مرد ها خیانت میکنند اما اینجا نویسنده با خلق سیبی به نام فرانک تابو شکنی کرده. فرانک پر از لکه است انگار هرچه وحشت زده تر از نابودی زندگی مشترکش میشود لکه ها بیشتر و در نهایت رسوایش میکنند. رضا این وسط مبهوت از طول عمر کوتاه رویای عاشقانهای که در ذهن پرورانده از سبد سیب ها سقوط میکند و غرورش له میشود! مادر بودن ربطی به سن و سال ندارد وقتی نوایی عاشقانه برای بند زندن مشکلات آدمک ها آماج هشدار هایش همه را به خود میآورد. طرفی دیگر خواهر و برادری هستند که رازی سنگین را به دوش میکشند و در طی قصه به هیولایی سیب خوار تحت عنوان شاهین مدام باج میدهند. دستان و دیدار وصل به پرت کردن آرمان از سبد طیف عاشقانه دیگری را نابود میکنند. طرفی دیگر حریری است شیرین زبان که معشوقهاش سیب است از نوع آزاد. کنجکاو و جسور مدام سیب را بالا و پایین میکند. راز سیب گوشه گیر که فاش میشود دوست داشتن کم نمیشود بلکه درک دوطرف از مشکلات رابطهای شیرین را طرح میزند و عبرت مابقی سیب های گندیده میشوند. دیگر کارکتر ها حاشیه هستند تحت عنوان خانواده که قصه کارکتر ها را رنگ میبخشند. سیب های قِل خورده در جادهای مسدود یکی یکی به سبد باز گردانده میشوند این بار نایاب و دست نیافتنی ضد ضربه و عاشق؛ قصه روند جذابی دارد کشمکش های بالا و پایین شده اثبات میکند میشود از عیب ها گذشت وقتی پای دوست داشتن در میان باشد. تراز بین دیالوگ و مونولوگ حفظ شده گزافه گویی به چشم نمیخورد و حجم رمان با وجود تعدد کارکتر ها معقول است.