What do you think?
Rate this book
封神演義 [Hōshin Engi] #1
Łowca Dusz
Trzy tysiące lat temu, gdy na tronie Chin zasiadł dobry i mądry król Chū, dolinie Żółtej Rzeki wróżono długie lata dobrobytu. Jednak wszystko przepadło, kiedy władca pojął za żonę równie piękną, co okrutną Dakki, jedną z xianren, nieśmiertelnych istot o wyjątkowych mocach. Pod rządami bezlitosnej królowej kraj pogrążył się w chaosie…
Aby przywrócić równowagę w świecie ludzi, przywódca wszystkich xianren wysłał swojego ucznia, Taikōbō, z misją pokonania i zapieczętowania dusz aż 365 demonów na usługach Dakki. W obliczu przeważających sił wroga, Taikōbō będzie musiał znaleźć sprzymierzeńców gotowych na wszystko...
Przed Wami epicka, pełna intryg, humoru i fabularnego rozmachu przygoda, w której ludzie, nieśmiertelni i demony toczą bój o losy tego świata!
Aby przywrócić równowagę w świecie ludzi, przywódca wszystkich xianren wysłał swojego ucznia, Taikōbō, z misją pokonania i zapieczętowania dusz aż 365 demonów na usługach Dakki. W obliczu przeważających sił wroga, Taikōbō będzie musiał znaleźć sprzymierzeńców gotowych na wszystko...
Przed Wami epicka, pełna intryg, humoru i fabularnego rozmachu przygoda, w której ludzie, nieśmiertelni i demony toczą bój o losy tego świata!
240 pages, Paperback
First published November 1, 1996
9 people are currently reading
142 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
June 26, 2011
Saw the Anime first and liked the series. The Manga isn't *bad* but there starts to be too many characters to keep track of. I liked the Anime more as it was "refined" down.
January 30, 2025
中学の時に読んでいたシリーズ。
懐かしの漫画なのでまた初めから最終巻までぶっ通しで読んでみた。
（なので、文庫版全12巻の感想）
ちょっと昔の癖のある絵だけれど、全てが懐かしいし、名前は全く覚えてないけれど見覚えのあるキャラ、逆に名前は憶えてたけどどういう人物だったか覚えてなかったキャラ...等々たくさんいて、思い出補正が凄い：
・太公望/四不象(スープーシャン)
主役とその相棒なので覚えてた。そうだった、「ムーミン」だった。
・申公豹（しんこうひょう）/黒点虎（こくてんこ）
ビジュアルは覚えてた。霊獣可愛い。
・楊戩(ようぜん)/哮天犬（こうてんけん）
名前覚えてた！！私の持ってる犬のぬいぐるみを皆が哮天犬と呼んでたな
・黄天化（こうてんか）
ビジュアルに見覚え。
正直、途中はバトル漫画を読んでいる時の常として、ちょっと飽きてしまってななめ読みになってしまった。
また、女性キャラがイマイチなのも少年漫画らしいか。（が、無意味にお色気シーンが無いのは良い）
が、主人公がHotHeadで喧嘩っ早いとか、ちょっとおバカだけど何か強いとか(「チェンソーマンのデンジ)、常に無口で硬派で強い(JoJoシリーズの主役大半)、とかでなく、飄々としてひたすらコメディ調で真面目なシーンが滅多にないけれど、のらりくらりと事態をいい方向に持っていく、という私の一番憧れるスタイルなのが好き。
また、最後の最後のひねりが、勧善懲悪でないのも結構好き。
()
...というわけで、中だるみはしたけれど、最後がやっぱり好きだし、読んでいて中学時代の楽しい思い出もよみがえったので、思い出補正込みで☆４つ。
懐かしの漫画なのでまた初めから最終巻までぶっ通しで読んでみた。
（なので、文庫版全12巻の感想）
ちょっと昔の癖のある絵だけれど、全てが懐かしいし、名前は全く覚えてないけれど見覚えのあるキャラ、逆に名前は憶えてたけどどういう人物だったか覚えてなかったキャラ...等々たくさんいて、思い出補正が凄い：
・太公望/四不象(スープーシャン)
主役とその相棒なので覚えてた。そうだった、「ムーミン」だった。
・申公豹（しんこうひょう）/黒点虎（こくてんこ）
ビジュアルは覚えてた。霊獣可愛い。
・楊戩(ようぜん)/哮天犬（こうてんけん）
名前覚えてた！！私の持ってる犬のぬいぐるみを皆が哮天犬と呼んでたな
・黄天化（こうてんか）
ビジュアルに見覚え。
正直、途中はバトル漫画を読んでいる時の常として、ちょっと飽きてしまってななめ読みになってしまった。
また、女性キャラがイマイチなのも少年漫画らしいか。（が、無意味にお色気シーンが無いのは良い）
が、主人公がHotHeadで喧嘩っ早いとか、ちょっとおバカだけど何か強いとか(「チェンソーマンのデンジ)、常に無口で硬派で強い(JoJoシリーズの主役大半)、とかでなく、飄々としてひたすらコメディ調で真面目なシーンが滅多にないけれど、のらりくらりと事態をいい方向に持っていく、という私の一番憧れるスタイルなのが好き。
また、最後の最後のひねりが、勧善懲悪でないのも結構好き。
()
...というわけで、中だるみはしたけれど、最後がやっぱり好きだし、読んでいて中学時代の楽しい思い出もよみがえったので、思い出補正込みで☆４つ。
March 27, 2016
Awalnya ga niat ngoleksi komik ini.. tapi karena ada yang jual murah, 6K dengan kondisi kolpri, siapa yang tahan? Haha XD
Oke, masuk ke cerita. World buildingnya digambarkan dengan baik, dan cukup ribet. Saya sempet puyeng dan sempat beberapa kali maju mundur untuk melanjutkan membaca. Istilah-istilahnya banyak banget, untungnya ada catatan kaki yang sangat membantu.
Untuk gambarnya, kalo pada masanya (terbit pertama kali tahun 96) termasuk bagus dan cukup proporsional. Cuma karena saya terbiasa melihat gaya gambar moderen, saya sempet mendapat kesulitan saat membacanya ^^;
Adegan bertarungnya terasa hambar dan kurang serius karena ada adegan-adegan atau humor yang menurutku ga cocok sama situasinya. Terus karakterisasinya.. meski penyampaiannya bagus tapi terasa kurang berkesan di mataku. Yah ini masih buku pertama sih. Eh, buku pertama seharusnya memberikan kesan bagus ya..
Oke, masuk ke cerita. World buildingnya digambarkan dengan baik, dan cukup ribet. Saya sempet puyeng dan sempat beberapa kali maju mundur untuk melanjutkan membaca. Istilah-istilahnya banyak banget, untungnya ada catatan kaki yang sangat membantu.
Untuk gambarnya, kalo pada masanya (terbit pertama kali tahun 96) termasuk bagus dan cukup proporsional. Cuma karena saya terbiasa melihat gaya gambar moderen, saya sempet mendapat kesulitan saat membacanya ^^;
Adegan bertarungnya terasa hambar dan kurang serius karena ada adegan-adegan atau humor yang menurutku ga cocok sama situasinya. Terus karakterisasinya.. meski penyampaiannya bagus tapi terasa kurang berkesan di mataku. Yah ini masih buku pertama sih. Eh, buku pertama seharusnya memberikan kesan bagus ya..
January 27, 2022
Mimo początkowych zgrzytów, nawet się polubiłam z Taikobo.
Kiedy zaczynałam czytać, byłam strasznie zirytowana zachowaniem głównego bohatera. No, bo w końcu jak można być takim idiotą.
Okazało się jednak, ze pod maską nadwornego błazna skrywa się naprawdę inteligentny i sprytny facet.
Gdzieś w okolicach połowy mangi historia wciągnęła mnie już na tyle, że nie mogłam się od niej oderwać, przez co teraz nie mogę doczekać się premiery kolejnego tomu.
Myśle, że przez ostatnie przeżycia i porażki (z pierwszego tomu) w życiu Taikobo mógł nastąpić pewien przełom, w skutek którego w następnych tomach polubię go jeszcze bardziej.
Kiedy zaczynałam czytać, byłam strasznie zirytowana zachowaniem głównego bohatera. No, bo w końcu jak można być takim idiotą.
Okazało się jednak, ze pod maską nadwornego błazna skrywa się naprawdę inteligentny i sprytny facet.
Gdzieś w okolicach połowy mangi historia wciągnęła mnie już na tyle, że nie mogłam się od niej oderwać, przez co teraz nie mogę doczekać się premiery kolejnego tomu.
Myśle, że przez ostatnie przeżycia i porażki (z pierwszego tomu) w życiu Taikobo mógł nastąpić pewien przełom, w skutek którego w następnych tomach polubię go jeszcze bardziej.
March 1, 2009
I'm in the process of re-reading up to volume 9, since I have volumes 10-13 on order. If you've never read the original tale "The Creation of the Gods", one of China's most famous adventure novels, this would be a good simplified place to start. It has all the story of the Chinese novel, but told with a science-fantasy makeover!
September 25, 2025
Sentyment? Jak najbardziej. Choć po obejrzeniu anime (2003) autentycznie jeszcze bardziej wkręciłam się w ten świat. Z jednej strony bardzo klasyczny - z demonami, magiczną bronią i prostym podziałem na dobro i zło. A z drugiej im bardziej się go poznaje, tym bardziej dziwaczny się wydaje.
Ale po kolei.
Taikōbō to bohater, za którym bez dwóch zdań chcę podążać. Generuje sporo gagów, czasem może i męczących, ale jednocześnie co chwilę udowadnia, że zwykle kryje się za tym coś jeszcze i jego frywolna natura to raz że sposób na radzenie sobie z otaczającym światem, a dwa - fasada skrywająca prawdziwe intencje i plan. Co świetnie się sprawdziło nie raz, nie dwa, gdzie Taikōbō był w stanie pokonać zdawałoby się o wiele silniejszych przeciwników samym tylko sprytem. No i serducho też ma po odpowiedniej stronie. Nawet jeśli nie zawsze jest miły czy chętny do pomocy, tak nigdy nie zostawi nikogo w potrzebie i w obronie ludzi jest gotów zaryzykować własnym życiem.
Zbierając to wszystko razem jego zderzenie z Dakki było dosłowne jak zderzenie ze ścianą.
Taikōbō dał się poznać jako ktoś, kto może i pajacuje, ale sroce spod ogona nie wypadł, a i tak z Dakki nawet przez moment nie miał najmniejszych szans… Od początku rozgrywka szła według jej reguł i to ona tu rozstawiała pionki. Może i nie jest to najlepsza antagonistka, jaką znam - ale z pewnością jedna z najgroźniejszych. I moment, gdy zwykła przygoda ,,w obalenie złej królowej" w jednej chwili zmieniła się w rzeź zwyczajnie mnie zmroził.
A to dopiero początek przygody, która doprowadzi jeszcze do niejednej wojny...
Ale i tak na ten moment moją ulubioną postacią jest Shinkohyo (do momentu, aż pojawi się pewna inna). Nie nazwałabym go neutralnym - bo pomaga i jednej i drugiej stronie tylko dlatego, aby jeszcze bardziej wszystko komplikować... dla zabawy. Troll jak się patrzy, do tego może na to sobie pozwolić, bo siłą mało kto mu dorównuje. Spokojnie samodzielnie mógłby pokonać obie strony konfliktu, ale woli trzymać się na uboczu i wszystko dokładnie obserwować. I mącić od czasu do czasu, co by nudno nie było.
Ale po kolei.
Taikōbō to bohater, za którym bez dwóch zdań chcę podążać. Generuje sporo gagów, czasem może i męczących, ale jednocześnie co chwilę udowadnia, że zwykle kryje się za tym coś jeszcze i jego frywolna natura to raz że sposób na radzenie sobie z otaczającym światem, a dwa - fasada skrywająca prawdziwe intencje i plan. Co świetnie się sprawdziło nie raz, nie dwa, gdzie Taikōbō był w stanie pokonać zdawałoby się o wiele silniejszych przeciwników samym tylko sprytem. No i serducho też ma po odpowiedniej stronie. Nawet jeśli nie zawsze jest miły czy chętny do pomocy, tak nigdy nie zostawi nikogo w potrzebie i w obronie ludzi jest gotów zaryzykować własnym życiem.
Zbierając to wszystko razem jego zderzenie z Dakki było dosłowne jak zderzenie ze ścianą.
Taikōbō dał się poznać jako ktoś, kto może i pajacuje, ale sroce spod ogona nie wypadł, a i tak z Dakki nawet przez moment nie miał najmniejszych szans… Od początku rozgrywka szła według jej reguł i to ona tu rozstawiała pionki. Może i nie jest to najlepsza antagonistka, jaką znam - ale z pewnością jedna z najgroźniejszych. I moment, gdy zwykła przygoda ,,w obalenie złej królowej" w jednej chwili zmieniła się w rzeź zwyczajnie mnie zmroził.
A to dopiero początek przygody, która doprowadzi jeszcze do niejednej wojny...
Ale i tak na ten moment moją ulubioną postacią jest Shinkohyo (do momentu, aż pojawi się pewna inna). Nie nazwałabym go neutralnym - bo pomaga i jednej i drugiej stronie tylko dlatego, aby jeszcze bardziej wszystko komplikować... dla zabawy. Troll jak się patrzy, do tego może na to sobie pozwolić, bo siłą mało kto mu dorównuje. Spokojnie samodzielnie mógłby pokonać obie strony konfliktu, ale woli trzymać się na uboczu i wszystko dokładnie obserwować. I mącić od czasu do czasu, co by nudno nie było.
November 15, 2019
I first read this when I was about 11 or 12 and am currently rereading...uhhhh...20 years later and I still love it.
Important note: The summary up there is deceptive, but so is most of the series.
Taikobo, a sort of deity in training, is tasked with a list of various spirits to nix down on Earth. However, Taikobo's personal aim is to dispatch Dakki, the fox demon who has wormed her way into place as the powerful wife of the King and who has a habit of committing horrible atrocities for the fun of it. That's the plot on the surface, but it rapidly becomes obvious that things are not as they seem. The whole thing is a turducken of lies and mystery. If you can get past the first few chapters, which play the shonen format pretty straight (probably in order to trick us), then you'll find an interesting story with a surprising humanity to it.
Otherwise, it's a pretty funny series. Taikobo is a lazy 75 year old who wins his battles, if he wins at all, through trickery and occasionally straight up taking hostages. He's a dirty cheater and even his comrades are embarrassed by his lack of decency. There are approx 6000 characters and they all have loooong names, but you get used to it. The art can be a little hard to follow sometimes, particularly if you're reading on a smaller screen. Lastly, unlike a lot of shonen series, Hoshin Engi ends within 30 books and actually has a satisfying conclusion.
Content notes: Aside from Dakki's skimpy outfits, there is no sex or even romance in the series. There is violence and the villain commits some pretty horrible acts, although it's over the top enough that, as a kid, none of it bothered me at all. Mostly I thought it was cool, so if you're a parent, it's probably fine for 11+.
Important note: The summary up there is deceptive, but so is most of the series.
Taikobo, a sort of deity in training, is tasked with a list of various spirits to nix down on Earth. However, Taikobo's personal aim is to dispatch Dakki, the fox demon who has wormed her way into place as the powerful wife of the King and who has a habit of committing horrible atrocities for the fun of it. That's the plot on the surface, but it rapidly becomes obvious that things are not as they seem. The whole thing is a turducken of lies and mystery. If you can get past the first few chapters, which play the shonen format pretty straight (probably in order to trick us), then you'll find an interesting story with a surprising humanity to it.
Otherwise, it's a pretty funny series. Taikobo is a lazy 75 year old who wins his battles, if he wins at all, through trickery and occasionally straight up taking hostages. He's a dirty cheater and even his comrades are embarrassed by his lack of decency. There are approx 6000 characters and they all have loooong names, but you get used to it. The art can be a little hard to follow sometimes, particularly if you're reading on a smaller screen. Lastly, unlike a lot of shonen series, Hoshin Engi ends within 30 books and actually has a satisfying conclusion.
Content notes: Aside from Dakki's skimpy outfits, there is no sex or even romance in the series. There is violence and the villain commits some pretty horrible acts, although it's over the top enough that, as a kid, none of it bothered me at all. Mostly I thought it was cool, so if you're a parent, it's probably fine for 11+.
November 5, 2017
Rereading Houshin Engi for the first time in over fifteen (?) years, as I'm excited for the anime reboot coming next year! Alas, nostalgia! Rose-tinted glasses! This was not quite as good as I'd remembered back in high school.
2.75 stars.
While Taikoubou is easily one of the smartest protagonists in all of Weekly Shounen Jump (not a difficult task, really, being a magazine that tends to more tightly embrace the "stupid, but earnest" protagonist model), he's also one of the laziest. Unfortunately, this leads him to decide to jump from his starting town all the way to the last boss without leveling up and collecting comrades along the way (you're still in volume 1!), a particularly unwise choice, as our sexy villainess Dakki tells Taikoubou point-blank that she is a better tactician than he.
FujiRyu's designs are odd, true; they always are. However, in the beginning of the series his art is still quite clunky, backgrounds are drab (often blank, or just half-toned skies with clouds), and his action scenes don't convey much excitement. The particular brutality of Dakki's punishments don't mesh that well with the meta-type humor, possibly because the humorous aspects aren't really that funny. If the comedy was even more outrageous, it'd be a better match to the dark elements.
The story and art gets better down the line, at least that's what my memory is telling me, but sometimes nostalgia can be a back-stabber. Hopefully not.
2.75 stars.
While Taikoubou is easily one of the smartest protagonists in all of Weekly Shounen Jump (not a difficult task, really, being a magazine that tends to more tightly embrace the "stupid, but earnest" protagonist model), he's also one of the laziest. Unfortunately, this leads him to decide to jump from his starting town all the way to the last boss without leveling up and collecting comrades along the way (you're still in volume 1!), a particularly unwise choice, as our sexy villainess Dakki tells Taikoubou point-blank that she is a better tactician than he.
FujiRyu's designs are odd, true; they always are. However, in the beginning of the series his art is still quite clunky, backgrounds are drab (often blank, or just half-toned skies with clouds), and his action scenes don't convey much excitement. The particular brutality of Dakki's punishments don't mesh that well with the meta-type humor, possibly because the humorous aspects aren't really that funny. If the comedy was even more outrageous, it'd be a better match to the dark elements.
The story and art gets better down the line, at least that's what my memory is telling me, but sometimes nostalgia can be a back-stabber. Hopefully not.
December 31, 2020
A story worth exploring further but low on action and world description. First manga read ever in physical form so take that with a huge grain of salt!!
October 18, 2022
有一位朋友非常喜欢，我草草翻完全部单行本以后觉得一般般，也许是因为没有带上童年情怀吧。
January 4, 2026
Loved it
February 28, 2013
Fengshen Yanyi als Manga
Das Fengshen Yanyi ist ein chinesischer Roman aus dem 16. Jahrhundert, in dem es um den Untergang der Shang-Dynastie geht. Verführt durch den Fuchsgeist Daji wandelt sich König Zhou zu einem mordenden Tyrannen, der nur durch eine Koalition von Taoistenzauberern, Helden, Halbgöttern und anderen Wesen unter der Führung König Wus besiegt werden kann.
Im Manga wurde die Geschichte auf Basis der japanischen Form dieses alten Romans nacherzählt; so wird aus König Zhou der König Chu, aus Daji die großäugige Dakki und so weiter. Neben den Personen und der allergröbsten Rahmenhandlung hat der Manga mit dem Roman allerdings wenig gemein; einige Details, wie die Verbrennungssäulen, bieten sich für Mangas natürlich an.
Der Manga selbst hat mich wenig beeindruckt: Die Vermischung von Clownkostümen, dummem Slapstick-Humor und riesenäugigen silikongefüllten Frauen mit Klumpfüßen mit altchinesischer Fantasy wirkt sehr unrund, sowohl im Erzählerischen als auch im Zeichnerischen. Die Geschichte ist irgendwie kindisch nacherzählt und für Erwachsene wenig reizvoll. Die Übersetzung tut ihr übriges dazu - neben offensichtlichen Fehlern (dauernde Verwendung von "Ära" statt "Dynastie", Schreibfehler in den Namen der chinesischen Werke und viele weitere störende Punkte), ist auch die Wortwahl sehr unglücklich: Ich kann mich nicht in ein Werk versenken, in dem die "blöde" Dakki den "Volltrottel" König Chu mit Herzchen in den Sprechblasen verführt. Das ist mir gelinde gesagt einfach zu infantil.
Die deutsche Ausgabe des Ehapa-Verlags ist mangatypisch auf billigem Papier (mit japanischer Lesrichtung) randlos gedruckt. Das Vorwort des Autors gibt den Stil der eher kindlichen Erzählweise bereits vor und ist durchaus zum Fremdschämen geeignet.
Wer sich aber nach der Lektüre dieses sehr unbefriedigen Mangas für das dashinterliegende Werk interessiert, sollte sich nicht abschrecken lassen, denn das ist ein Meisterwerk der altchinesischen Literatur. Leider liegt keine deutsche Übersetzung des Fengshen Yanyi vor; wer genug englisch kann und sich tiefer für die Thematik interessiert, sollte sich daher diese englische Übersetzung ansehen: Creation Of The Gods.
Das Fengshen Yanyi ist ein chinesischer Roman aus dem 16. Jahrhundert, in dem es um den Untergang der Shang-Dynastie geht. Verführt durch den Fuchsgeist Daji wandelt sich König Zhou zu einem mordenden Tyrannen, der nur durch eine Koalition von Taoistenzauberern, Helden, Halbgöttern und anderen Wesen unter der Führung König Wus besiegt werden kann.
Im Manga wurde die Geschichte auf Basis der japanischen Form dieses alten Romans nacherzählt; so wird aus König Zhou der König Chu, aus Daji die großäugige Dakki und so weiter. Neben den Personen und der allergröbsten Rahmenhandlung hat der Manga mit dem Roman allerdings wenig gemein; einige Details, wie die Verbrennungssäulen, bieten sich für Mangas natürlich an.
Der Manga selbst hat mich wenig beeindruckt: Die Vermischung von Clownkostümen, dummem Slapstick-Humor und riesenäugigen silikongefüllten Frauen mit Klumpfüßen mit altchinesischer Fantasy wirkt sehr unrund, sowohl im Erzählerischen als auch im Zeichnerischen. Die Geschichte ist irgendwie kindisch nacherzählt und für Erwachsene wenig reizvoll. Die Übersetzung tut ihr übriges dazu - neben offensichtlichen Fehlern (dauernde Verwendung von "Ära" statt "Dynastie", Schreibfehler in den Namen der chinesischen Werke und viele weitere störende Punkte), ist auch die Wortwahl sehr unglücklich: Ich kann mich nicht in ein Werk versenken, in dem die "blöde" Dakki den "Volltrottel" König Chu mit Herzchen in den Sprechblasen verführt. Das ist mir gelinde gesagt einfach zu infantil.
Die deutsche Ausgabe des Ehapa-Verlags ist mangatypisch auf billigem Papier (mit japanischer Lesrichtung) randlos gedruckt. Das Vorwort des Autors gibt den Stil der eher kindlichen Erzählweise bereits vor und ist durchaus zum Fremdschämen geeignet.
Wer sich aber nach der Lektüre dieses sehr unbefriedigen Mangas für das dashinterliegende Werk interessiert, sollte sich nicht abschrecken lassen, denn das ist ein Meisterwerk der altchinesischen Literatur. Leider liegt keine deutsche Übersetzung des Fengshen Yanyi vor; wer genug englisch kann und sich tiefer für die Thematik interessiert, sollte sich daher diese englische Übersetzung ansehen: Creation Of The Gods.
June 29, 2018
(這篇感想針對整部作品)
關鍵詞: "封神演義"成功改編, 經典少年漫畫, 友情, 歷史
藤崎龍的"封神演義"是利用原著的人物及故事架構, 注入科幻元素, 以日本王道少年漫的形式改編而成的故事. 這部作品的劇情架構完整, 人物刻畫生動有趣, 雖然故事以jump系少年漫老掉牙的找夥伴打王開頭, 但不失為一部佳作.
"封神演義"的劇情基本上沿用原著故事的框架, 即妲己起禍引致武王伐紂, 中間穿插著闡教(崑崙山)和截教(金鰲島)的爭鬥. 作者在原作基礎上進行改編, 把原作許多漏洞合理化, 化腐朽為神奇. 比如說, 原作中闡截二教介入殷周大戰的原因, 歸根究柢就是雙方門人因敵不過對方, 回自己的根據地搬救兵. 藤崎龍則將之合理化為聞太師"擒賊先擒王"的策略. 而另一個神來之筆, 則是封神計畫的目的為打敗企圖操縱歷史的外星人女媧. 原作中事件的發生或人物的死亡都被歸咎為"天命難違", 藤崎龍能將這個隨意的理由, 改得極具創意又能自圓其說, 實屬難得.
在人物的刻畫上, 藤崎龍也能在保留人物性格特點, 並豐富人物內涵. 原著因為出場人物眾多, 除了幾個要角以外, 絕大部分腳色都淪為免洗腳色. 而且, 為了凸顯周取代音的正當性, 有些腳色形象出現片面化的問題. 藤崎龍在漫畫中保留了大部分人物的特色, 如聞太師忠心耿耿卻無力回天的悲劇形象, 被刻畫得入木三分，文王姬昌的寬厚仁愛，也表現得很出色。作者亦在原作的基礎上，挖掘出人物的另一面，另人物性格更具特色。比如說，原作的太公望被塑造成一個有人望的老賢人，而漫畫為他加上了身為理想主義者及足智多謀（甚至有些為達目的不擇手段）的一面，不僅讓其他角色對太公望的追隨更具說服力，也讓這個角色更具魅力。至於大反派妲己，在原作中是女媧的棋子，充當著禍水紅顏的角色，漫畫中雖然依舊殘忍，但卻是具有謀略的野心家，而不是依附著其他人而存在。值得大家提的是，原作中殘忍無道的昏君紂王，在漫畫中變成原本勵精圖治，卻慘遭妲己（以及她背後的女媧）利用的悲情人物。這個設定其實和原作及史實相去甚遠，但卻令這個角色深刻許多。就我而言，這是一個蠻不錯的改編。其他的角色如楊戬、哪吒，甚至是原作中的二線角色如武吉、趙公明、十天君等都有不錯的發揮（特別是在原作中只是個npc的十天君之一的王天君，居然可以躍升為主要角色）。就算是次要一點的角色，也都有特別令人印象深刻的造型。美中不足的是有些原作佔很大篇幅的段落，比如哪吒與李靖的恩怨，漫畫中反而一筆帶過（李靖在漫畫中其實淪為搞笑角色），實屬可惜。
除此之外，作者為原作加入科幻元素，用科學來解釋法寶的運作原理，並將中國神話中的人類始祖設定成外星人，都是對中國神話富有創意的解讀，令人耳目一新。近年來，中國的影視作品多為小說或經典改編，但多半是換湯不換藥，或者將原作改得面目全非。實際上，好的改編應該是以新的形式或詮釋角度來演繹原作的精髓。近年來的所謂改編，大都在形式上千遍一律，為了要符合所謂的中國風而畏於創新；卻在不了解原作的精神下，為了迎合市場，做出自以爲有新意，實則糟蹋原作的魔改。實際上，中國文化之所以叫人神往，是源於其豐富的精神內涵，只等待後人去挖掘，並重新演繹。中國影視其實不是缺乏題材，而是缺乏創新的勇氣，及想做出好作品的工匠之心。藤崎龍作為一個日本漫畫家，尚可滿懷熱情地畫出這般出色的改編，中國人卻連對經典的基本尊重也做不到，實在悲哀。
關鍵詞: "封神演義"成功改編, 經典少年漫畫, 友情, 歷史
藤崎龍的"封神演義"是利用原著的人物及故事架構, 注入科幻元素, 以日本王道少年漫的形式改編而成的故事. 這部作品的劇情架構完整, 人物刻畫生動有趣, 雖然故事以jump系少年漫老掉牙的找夥伴打王開頭, 但不失為一部佳作.
"封神演義"的劇情基本上沿用原著故事的框架, 即妲己起禍引致武王伐紂, 中間穿插著闡教(崑崙山)和截教(金鰲島)的爭鬥. 作者在原作基礎上進行改編, 把原作許多漏洞合理化, 化腐朽為神奇. 比如說, 原作中闡截二教介入殷周大戰的原因, 歸根究柢就是雙方門人因敵不過對方, 回自己的根據地搬救兵. 藤崎龍則將之合理化為聞太師"擒賊先擒王"的策略. 而另一個神來之筆, 則是封神計畫的目的為打敗企圖操縱歷史的外星人女媧. 原作中事件的發生或人物的死亡都被歸咎為"天命難違", 藤崎龍能將這個隨意的理由, 改得極具創意又能自圓其說, 實屬難得.
在人物的刻畫上, 藤崎龍也能在保留人物性格特點, 並豐富人物內涵. 原著因為出場人物眾多, 除了幾個要角以外, 絕大部分腳色都淪為免洗腳色. 而且, 為了凸顯周取代音的正當性, 有些腳色形象出現片面化的問題. 藤崎龍在漫畫中保留了大部分人物的特色, 如聞太師忠心耿耿卻無力回天的悲劇形象, 被刻畫得入木三分，文王姬昌的寬厚仁愛，也表現得很出色。作者亦在原作的基礎上，挖掘出人物的另一面，另人物性格更具特色。比如說，原作的太公望被塑造成一個有人望的老賢人，而漫畫為他加上了身為理想主義者及足智多謀（甚至有些為達目的不擇手段）的一面，不僅讓其他角色對太公望的追隨更具說服力，也讓這個角色更具魅力。至於大反派妲己，在原作中是女媧的棋子，充當著禍水紅顏的角色，漫畫中雖然依舊殘忍，但卻是具有謀略的野心家，而不是依附著其他人而存在。值得大家提的是，原作中殘忍無道的昏君紂王，在漫畫中變成原本勵精圖治，卻慘遭妲己（以及她背後的女媧）利用的悲情人物。這個設定其實和原作及史實相去甚遠，但卻令這個角色深刻許多。就我而言，這是一個蠻不錯的改編。其他的角色如楊戬、哪吒，甚至是原作中的二線角色如武吉、趙公明、十天君等都有不錯的發揮（特別是在原作中只是個npc的十天君之一的王天君，居然可以躍升為主要角色）。就算是次要一點的角色，也都有特別令人印象深刻的造型。美中不足的是有些原作佔很大篇幅的段落，比如哪吒與李靖的恩怨，漫畫中反而一筆帶過（李靖在漫畫中其實淪為搞笑角色），實屬可惜。
除此之外，作者為原作加入科幻元素，用科學來解釋法寶的運作原理，並將中國神話中的人類始祖設定成外星人，都是對中國神話富有創意的解讀，令人耳目一新。近年來，中國的影視作品多為小說或經典改編，但多半是換湯不換藥，或者將原作改得面目全非。實際上，好的改編應該是以新的形式或詮釋角度來演繹原作的精髓。近年來的所謂改編，大都在形式上千遍一律，為了要符合所謂的中國風而畏於創新；卻在不了解原作的精神下，為了迎合市場，做出自以爲有新意，實則糟蹋原作的魔改。實際上，中國文化之所以叫人神往，是源於其豐富的精神內涵，只等待後人去挖掘，並重新演繹。中國影視其實不是缺乏題材，而是缺乏創新的勇氣，及想做出好作品的工匠之心。藤崎龍作為一個日本漫畫家，尚可滿懷熱情地畫出這般出色的改編，中國人卻連對經典的基本尊重也做不到，實在悲哀。
February 11, 2015
This is a manga I have always seen on store shelves but passed to read other more popular shonen titles growing up (Bleach, Naruto, etc...). The story is based on the ancient Chinese epic Fengshen Yanyi, which falls in the same sphere of ancient Chinese epics as the popular Journey to the West (see Dragon Ball and Saiyuki). The world mixes a sort of science-fiction Chinese tinted steampunk in a fantasy world of youkai demons and Dao gods. I really enjoyed the character design. It's typical shonen designs - kind of reminds me of Kingdom Hearts a bit, but with it's own unique style. I could really see myself enjoying this series, especially with a relatively short 23 volume commitment. This is usually the type of series that I would eat up.
My only problem with this series is that it didn't do the best job explaining who all the many characters are. With so many similar sounding Chinese names it got confusing trying to figure out who is who. Maybe character profiles in subsequent volumes will fix that.
Overall as much as I wanted to get into Houshin Engi I found myself slogging through it. Usually I would tough it out and read another volume or two like I did with Reborn!, but with so much else on my reading list at the moment I will probably just move on. Maybe I'll give this another shot down the line.
My only problem with this series is that it didn't do the best job explaining who all the many characters are. With so many similar sounding Chinese names it got confusing trying to figure out who is who. Maybe character profiles in subsequent volumes will fix that.
Overall as much as I wanted to get into Houshin Engi I found myself slogging through it. Usually I would tough it out and read another volume or two like I did with Reborn!, but with so much else on my reading list at the moment I will probably just move on. Maybe I'll give this another shot down the line.
December 16, 2021
Ignoring the art (I'm not much of a fan of it), I'm going to get right to the point of why I rated this book so low. I usually don't dnf books, but I just couldn't continue reading this. I was so bored, it took me a while to just read 50 pages, which usually takes me only a few minutes to read with manga. I've only read 65 pages and I'm like, that's it. Maybe this picks up in the next few volumes or later on in this volume, but I don't want to waste my time reading a novel or a manga that I'm not enjoying, especially if the manga is taking over a week for me to finish (that's not a good sign).I read 32% of this, so I think that's fair enough to dnf and rate it, plus the fact that I just couldn't get into it. Which is really odd since I love stories about demons and demon slaying, but they're just not interesting enough for me to continue reading. I already returned it to the library.
I tried to say all this in a nice way, because I know how I would feel if I was an author or a mangaka and someone was mean about my work. Constructive criticism is one thing, but being mean is entirely another thing.
So this is my first dnf of the year, and the year is almost over, not bad.
I tried to say all this in a nice way, because I know how I would feel if I was an author or a mangaka and someone was mean about my work. Constructive criticism is one thing, but being mean is entirely another thing.
So this is my first dnf of the year, and the year is almost over, not bad.
August 1, 2007
Here's a nice surprise: a manga adaptation of a classic Chinese fantasy epic. There's a lot to enjoy here for casual and hardcore manga fans. Kids looking to graduate beyond Dragon Ball Z will love this!
September 4, 2007
Ancient Chinese story translated loosely into robotic deities
and high-tech war between good and evil.
and high-tech war between good and evil.
July 26, 2009
Read: Volumes 1-23 of 23
September 25, 2009
I'm reading this volume too
July 7, 2010
Kind of a slow start. Lots of terminology to learn. Interested to see if series picks up since premise sounds good.
April 17, 2022
couldn't put the book down
Displaying 1 - 21 of 21 reviews