"Ik heb geprobeerd me te herinneren, een paar maal, uit alle macht, ik dacht aan al mijn vrienden, en zag alleen maar lijken."
Nu al mijn lievelingsbundel van dit jaar. Er is geen enkel woord, geen enkele zin die ik liever anders zou verwoorden. Deze bundel voelt heel toegankelijk, is kritisch en blijft tegelijkertijd altijd persoonlijk en even prachtig.
(En eeuwig huilen om 'Geen lied' en 'het hemelse leven' (Mahler 4)(Opgedragen aan de weggezuiverde joodse musici van het Koninklijk Concertgebouworkest))