Einde 21e eeuw. Jack Newman wordt gezien als vijand van de staat. Het mede door hem ontwikkelde a-sterfelijkheidsprogramma is alleen betaalbaar voor de elite en heeft ervoor gezorgd dat de wereld wordt geteisterd door revoluties en burgeroorlogen.
De verscheurde samenleving kan geen weerstand bieden als de Aarde wordt getroffen door een invasie van de door Jack gevreesde Feind, een agressieve buitenaardse legermacht.
Kan Jack op de Alfabeschaving rekenen nu er al miljarden mensen zijn omgekomen? Hoewel alles verloren lijkt, probeert Jack zijn broer Redmond terug te vinden en hij stuit daarbij op de ware intenties achter het duizend eilanden experiment, en op de vraag of de mensheid nog een toekomst heeft.
Als evolutiebioloog is Frank van Dongen gefascineerd door de oorsprong en toekomst van de mens. In zijn romans wordt de mensheid op de proef gesteld door haar eigen creaties en door buitenaardse beschavingen. Hij debuteerde in 2009 met de toekomstroman Het Bouwplan en schrijft nu vol overgave aan zijn science fiction serie Ontdekking van de mens.
8,5 Het voelt bijna oneerlijk een boek dat zo spannend is, zo vol staat met goede ideeën en onverwachte wendingen, en dat ook nog eens van Nederlandse bodem is, niet de volle vijf sterren te geven. Per slot van rekening kende ik die wel toe aan de eerste twee delen van deze reeks. Maar daarvoor had ik toch iets te veel op het boek aan te merken. En mijn opmerkingen zullen toch niemand ervan weerhouden dit boek te lezen, want als het goed is hebben mensen die dit boek oppakken de eerste twee delen al achter de kiezen en in mijn ervaring kun je na het tweede deel niet anders dan snel verdergaan in dit boek. En daarmee hebben ze gelijk, want in het landschap van de Nederlandstalige genrefictie zijn er voor zover ik het kan overzien weinig SF-boeken waar deze niet met kop en schouder bovenuit steekt. De achtergrond van de auteur als evolutiebioloog geeft de trilogie een basis in wetenschap en filosofie die ik in andere Nederlandstalige SF nogal eens mis. Zijspoor misschien, maar het is me vaker opgevallen dat ook SF-schrijvers in Nederland vaak uit de literaire hoek komen, en dat er cursussen SF-schrijven worden gegeven aan literaire auteurs, maar dat er weinig wetenschappers zijn die SF schrijven. Jammer, want het gaat in SF toch om de speculatie op grond van wetenschappelijke kennis en inzichten. De wetenschappelijke basis is hier in elk geval dus prima in orde. Van Dongen gebruikt zijn verhaal om zijn visie over de toekomst van de mens te verbeelden. Dit heeft (zoals ook het geval is in Engelstalige SF geschreven door wetenschappers) als keerzijde dat zijn karakters nogal eens spreekbuis worden voor verschillende visies. In dit boek was dat weer vaak het geval. Dat hoofdpersoon Jack zo heen en weer wordt geslingerd tussen verschillende standpunten maakte het moeilijk hem te zien als consistent karakters. Bovendien doet hij in dit verhaal gruwelijke dingen, zelfs helemaal aan het einde. Ik denk niet dat Van Dongen hem ziet als absolute held, maar wat hij doet en wat Redmond eerder deed op een andere planeet, maakt hem moreel op zijn best donkergrijs. Ik noemde al het einde van het boek - daar komen we als lezer opeens in een stroomversnelling terecht. Buitengewoon interessant en boeiend, maar onderbroken door pagina's lange uitleg en met een erg plotseling einde. Gelukkig weet ik dat er een boek 4 aankomt, want het einde riep bij mij wel veel vragen op. Aan de andere kant, als er toch nog meer volgt, hadden de ontdekkingen uit de infodump van Redmond daar misschien op organische wijze in gedeeld kunnen worden. Verder vond ik nogal wat schoonheidsfoutjes in dit boek. Zinnen direct na elkaar met dezelfde opbouw. Woorden die in een paar regels meerdere keren herhaald werden (b.v. 'Ze ademde zwaar, zweet stond op haar lippen. Hij kuste haar mond, likte het zweet van haar lippen.'). En een aantal woorden klopten niet. Zo voelt de hoofdpersoon zich ergens 'onuitputtelijk'. Moest dat niet 'onvermoeibaar' zijn geweest? Het haalde me niet uit het verhaal, maar het viel me wel op. Dat zijn mijn argumenten om niet de volledige vijf sterren aan dit boek toe te kennen. Maar de positieve kanten hadden voor mij zeker de overhand. Van Dongen laat in dit boek gebeuren wat voorspeld was in de eerdere boeken. Als lezer zit je op het puntje van je stoel. Ontsnappingspogingen mislukken, beloftes worden gebroken, wie het eerder overleefde, komt later toch aan zijn of haar einde. De invasie van de Feind waar al zo lang naartoe werd gewerkt, is grimmig en bijna onweerstaanbaar. Heel goed beschreven. Maar ook wat daarna gebeurt, hoe mensen proberen te overleven en hoe een profeet een nieuwe religie begint, is meeslepend weergegeven. Ook geloofwaardig, want zo wordt religie ook misbruikt. De hoofdpersonen geven af op godsdienst en religie, maar ironisch genoeg zoeken ze wel naar manieren om de mensheid te redden, hun leven zin te geven en wellicht zelfs uit de gevangenis van de tijdruimte te breken - kortom, ze hebben religieuze motieven. Heel fascinerend vond ik de buitenaardse invasiemacht en andere volken (waarvan een volk niet met taal communiceert, maar via radiogolven en daarom geen leugen of andere vormen van onwaarheid kent - dit deed me weer denken aan de boeken van Liu Cixin, waar de trisolarianen ook niet kunnen liegen). Het duizend eilanden experiment wordt ook verkend in dit boek en dat levert fascinerende scenes op. Waar ik nog steeds mijn vraagtekens bij heb is bij de rol van de vrouwen in deze trilogie. Van de auteur heb ik begrepen dat hij juist commentaar wilde geven op de manier waarop mannen vrouwen door de geschiedenis hebben onderdrukt en dat naar zijn mening een samenleving beter door vrouwen geleid kan worden. Maar zijn punt zou beter tot zijn recht komen als er meer vrouwen een actieve rol hadden gespeeld in dit verhaal. Naar mijn mening zijn ze in dit verhaal teveel slachtoffers, of manipuleren ze mannen via seksuele aantrekking. Wie trouwens getriggerd wordt door seksueel geweld kan dit boek misschien beter niet lezen, want het is een ruwe wereld, wat dat betreft. De auteur stelt expliciet de vraag of de mens niet ten diepste een vernietigend monster is, dat ertoe neigt de wereld om zich heen en zichzelf leeg te roven. De vraag wat de natuur van de mens is, is met dit boek nog niet beantwoord en ik kijk net als de andere lezers van deze trilogie met spanning uit naar deel vier!
Weer eens zo’n heerlijk verslavend boek dat je binnen een paar dagen uit moet lezen. Wat fijne antwoorden op vragen die al 2 boeken lang blijven rondzwerven en een nice einde. Kijk uit naar andere van Dongen boeken!
In De Feind invasie wordt eindelijk veel meer duidelijk over de gevreesde Feind. Daarnaast wordt De Feind invasie ook vanuit andere perspectieven dan Jack en Redmond verteld, maar helaas werd hierdoor het verhaal van Jack en Redmond meer naar de achtergrond “gedrukt”. Tevens werden de aanvallen van de Feind wel verteld, maar ik miste eigenlijk wel de onderzoek van personages naar wat de Feind nou precies is. Want het ging voornamelijk alleen over het overleven. Het einde van De Feind invasie daarentegen vond ik soms wel erg snel worden verteld, waardoor het heel afgeraffeld over kwam bij mij. Desondanks heb ik enorm genoten van de Ontdekking van de mens serie! --> Vanaf 2 april is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
Geweldig 3e deel, superspannend en overweldigend vervolg met een aantal antwoorden op langdurende vragen en natuurlijk ook een aantal nieuwe. Prachtig hoe van Dongen de wereld schept en de ontwikkelingen vormgeeft. Had eigenlijk geen 4e deel verwacht maar we gaan snel door! Lijkt een spannend post apocalyptische epos te worden maar ik laat me graag verrassen!
Enige smet blijft een beetje die wat overdreven alfaman houding van alle mannen in het boek, en die drijf naar seks. Aan de ene kant misschien wel expres zo bedoeld, maar ook een beetje teveel van het goede.
Intriguing end to Human Discovery is also new beginning Sometimes the last part of a trilogy is a disappointment. But in the Discovery of Man series, I think this is the best part yet. The author goes all out. All the built-up tension explodes in the beginning of a completely new life adventure for the main character Jack, in a world where everything has yet to be discovered, where unknown danger and death lurks everywhere. In this 'second life' Jack realizes why he has made it this far: he fundamentally deviates from the human being formed by society on a number of points. Jack can judge the human species the same as he would judge any other life form. He had no ethical guideline or cultural framework in which he placed man above any other form of life. Jack is a human himself, yet is able to look at himself and other people completely objectively. And his conclusion is: "Man was not made as the crown of creation by some higher power, as no life form was. Man was an aggressively intelligent organism that seized, manufactured and justified all available means for itself in order to survive at the expense of other life forms, to multiply and to continue to exist in maximum prosperity and well-being. That was the natural and true nature of man. Perhaps this was the right of man, but then it was also the right of any other form of life to pursue the same. And that's where it went wrong. Man was not willing to measure himself fairly against other life forms. A person would beep if life was made difficult or impossible for him during the competition. And that while man had risen above other life on Earth and had declared war on all his competitors.”
From the first to the last line, you can feel that the author, an evolutionary biologist, has put all his heart and soul, and all his knowledge and imagination, into this three-part, 1,100-page future novel. It is a passionate search for the core of what being human is that takes you as a reader through the most exciting and darkest sides of existence. What is the true nature of the human species, and how does that nature relate to other intelligent life forms, here on Earth and on other worlds? It is a very successful attempt to answer these questions, what man is on Earth for, what man has to do in order to survive. An original and very well thought-out exploration of the near future of man, in many areas: of the derailment and end of the current world society, of the development of the experience world and meaning of life of the individual, of the first contacts with extraterrestrial life and what that does to the vulnerable human soul, of a showdown of the human form of life with that of strange forms of life in terms of resilience, ingenuity and adaptability. The Discovery of Humans trilogy is an innovative philosophical novel and an ever-surprising SF thriller that has taken me to places I never knew existed, and made me think deeply about what the future of humans should be.
Voor de groep Boeken toer lezen en recenseren van boeken van onbekende auteurs, mocht ik dit boek lezen. Hiervoor mijn dank. Net als in de eerste twee delen van deze Ontdekking van de mens-serie heeft auteur Frank van Dongen ook in dit boek een leuke boodschap geschreven voor de lezers van de boekentoer. De Feind invasie gaat verder waar deel twee ophield. Dit derde deel kan dan ook niet los gelezen worden. Let op: heb je de eerste twee delen nog niet gelezen? Lees dan niet verder, want deze recensie bevat, net als het derde deel, spoilers over de eerdere delen.
Wat hoofdpersoon Jack vreesde, gebeurt dan eindelijk. De aarde wordt aangevallen door de beruchte Feind. Jack heeft door zijn contact met zijn tweelingbroer Redmond het een en ander geleerd over deze buitenaardse beschaving. Hij probeert die kennis in te zetten om zichzelf en anderen te redden. Door de invasie wordt alles wat op elektriciteit werkt onbruikbaar. De wereldbevolking, die grotendeels verslaafd is aan zaken als virtual reality en automatische medicatietoediening, wordt ruw wakker geschud. Het deed me ook denken aan onze huidige wereld. Hoe verslaafd aan en afhankelijk van zijn wij wat betreft internet en elektriciteit? In dit boek volg je meerdere personages, die elkaar soms erg snel opvolgen. Op deze manier kun je wel de invasie van de Feind en de gevolgen ervan van alle kanten bekijken. Deze invasie wordt gedetailleerd beschreven, met gruwelijke details. Als gevolg van de invasie breekt de pleuris uit op aarde. Het recht van de sterkste geldt weer. Economieën en regeringen storten in. De natuur krijgt weer vrij spel en claimt de steden en wegen terug. Mensen die de afslachting hebben overleefd, proberen vanaf nul weer een bestaan op te bouwen. Eén van de dingen die ik zo sterk vind aan dit boek is hoe wordt beschreven hoe een gewoon mens zo veel macht kan krijgen en hoe steeds meer volgelingen blindelings achter hem aan lopen. Dit was beangstigend om te lezen. Ik dacht daarbij meteen aan hoe ene Adolf H. in de jaren 1930 in Duitsland aan de macht kwam. In dit boek, en ook in de andere delen, geeft de auteur een negatief beeld van de grote wereldreligies. Deze worden neergezet als de oorzaak van veel kwaad en dat mensen zich beroepen op hun heilige boek zonder zelf kritisch na te denken. Helaas moet ik de auteur hierin gelijk geven, hoewel religie ook veel mooie dingen kan brengen. Wat duidelijk wordt uit dit boek, is dat de mens zelf vaak zijn eigen grootste vijand is. Persoonlijk had ik graag meer over de Alpha beschaving willen weten, nog wat langer willen rondkijken op hun wereld. Hoewel veel losse draadjes netjes worden afgewerkt, blijven er aan het eind nog wel een aantal vragen. Ik hoop van harte dat er nog een vierde deel gaat komen.
Ik las De Feind invasie van Frank van Dongen. Dit is het derde en afsluitende deel in de reeks “De ontdekking van de mens”. Net als de vorige boeken is dit boek geschreven in de onvoltooid verleden tijd en het personaal perspectief. Deze serie wordt uitgegeven door Iceberg Books.
De titel verklapt het al: dit boek draait rond de invasie van de Feind en de gevolgen hiervan voor de mens. Van de plot ga ik in deze recensie niet veel uit de doeken doen, omdat ik zo weinig mogelijk spoilers wil verklappen. Na drie boeken is het wel duidelijk dat van Dongen een fenomenaal auteur is. Doordat het verhaal doorheen de trilogie grote sprongen in de tijd maakt (vele tientallen jaren) worden de hypotheses die eerder werden uitgeschreven soms de werkelijkheid. Als lezer smul je ervan om op deze manier het verhaal te kunnen beleven.
Van Dongen speelt met een beproefd, maar geniaal concept. Net als hitseries zoals The Walking Dead komt de grootste slechtheid niet van de monsterlijke antagonist, maar van de mensheid zelf. Onze soort die bezield wordt door zijn zelfzuchtige karakter, de honger naar macht, gedreven door lust, het oog gericht op rijkdom en het streven naar de positie van totale dominantie. Niet alleen de mens zelf, maar ook concept religie krijgt van van Dongen een veeg uit de pan. Het zielloos volgen van en geloven in hapklare fabels die worden verkondigd, om de medemens te degraderen tot volgzame, goedgelovige kuddedieren. Het geheel van dit alles maakt dat De Feind invasie een heel andere verhaalbenadering kent dan het gros van de sciencefictionboeken op de markt. En dat heeft de auteur goed gezien.
Van Dongen heeft met De Feind invasie een mooi slot geschreven voor zijn trilogie. De tekst leest ontzettend vlot en ook opnieuw word je als lezer helemaal ondergedompeld in de gedachten en emoties van de gevolgde personages. De ontdekking van de mens is heerlijke sciencefiction van eigen bodem. Fans van het speculatieve genre moeten deze trilogie lezen. Punt.
Waar Jack altijd al bang voor is geweest, gebeurt dan ook in het jaar 2102: de Feind valt de planeet Aarde aan, de invasie vindt daadwerkelijk plaats. In eerste instantie wordt tijdens de aanval alle elektronische technologie platgelegd en de mensheid komt tot het besef hoe afhankelijk ze tot op dat moment op het vlak van eerste levensbehoeften waren geweest van de online technologie. Mede hierdoor is de mensheid niet sterk genoeg om zich tegen de brute, niets ontziende aanval te verweren.
De niets ontziende buitenaardse invasie is boeiend en spannend beschreven, met af en toe gruwelijke details zoals deze in elke oorlog voorkomen. Frank van Dongen heeft met deze buitenaardse vijand de Feind een indrukwekkende en beangstigende buitenaardse vijand neergezet. Je krijgt bijna respect voor de doelgerichte manier van vernietigen van beschavingen. Na de aanval van de Feind op de mensheid geldt weer de wet van de sterkste, in de meeste gevallen in al zijn slechtheid. Frank van Dongen zet dit gegeven op een zeer krachtige, rake, soms zelfs schokkende manier neer. De reden hiervoor is erg intrigerend en maakt dat de drie boeken één bijzonder geheel vormen.
De Feind invasie, het derde deel van de serie Ontdekking van de mens, is net als de voorgaande delen, Het duizend eilanden experiment en De machineplaag wederom een ijzersterk verhaal.
The Feind invasion, everything comes together to a new beginning Not a predictable ending to this trilogy. The storylines speed up, get even more intense and collide with each other. Nothing works out and everything collapses. And yet there is hope for those who survive the drama of the book's title. A grand and compelling second life may still await them. Jack ends up in the forgotten or abandoned Thousand Islands experiment, once started by an alien civilization, and roams isolated islands in search of his lost identical twin brother. And what happens next gives the whole story a completely different turn, is at the same time a dramatic ending where all the lines come together and an ingenious opening to a completely new story, which takes everything to a next level of possible existence. I hope there will be a sequel to this unforgettable trilogy soon.
This is truly one of he best explorations into mankind I have read in SF for a long time. Social and Beta science combined in why we destroy our selves. But also looking for answer to avoid that. Action packed. And asking questions that matter. It should be translated and given to the whole world just like Cixin Liu. Who did a completely different story with much of the same questions.
The Feind invasion (de Feind invasie in Dutch) is part 3 in the Discovery of Man tetralogy (Ontdekking van de Mens in Dutch)
The Discovery of Man novel has been chosen by Dutch and Flemish SF enthusiasts as the only Dutch-language novel in the top 30 best Science Fiction novels of all time, and not without reason. I hope this work will be published in English soon, like the first novel of this author, the Blueprint (Het Bouwplan in Dutch).
Discovery of Man is a dramatized thought experiment about collectively letting a grand and compelling future slip through our fingers, because we cannot (and do not want to) reverse the unbridled growth of online technology and AI. Instead, we become completely addicted to the convenience, entertainment and care of our own virtual creations. How small, egocentric and stupid have we become as a society?
In the dark future adventure of the novel, major philosophical and science (fiction) questions are interwoven. What is the role of language in natural and artificial intelligence? What do we do with our lives when all the professional thinking has been taken over by AI? What happens when the economic machine of eternal growth gets stuck and the capitalist pyramid scheme collapses? What political and social system comes after democracy? What happens to our self-made world when man is discovered by extraterrestrial civilizations? How do these creatures compare to humans? What can these aliens teach us about the true nature, cause and purpose of self-aware life in general and that of humans in particular?
Through the eyes of Jack Newman and Redmond Fogel, a-mortal intelligent genetic design twins born in 2048, Discovery of Man takes you on a journey into what the coming centuries will bring.
At the end of the novel, Jack Newman reflects on his childhood, spent in a group home for ex-drug addicts in a deprived area of London. Morbid obesity and automatic medication administration. Day in, day out busy with social media, reality shows, VR games and porn sites. Lost and forgotten contact with nature. No purpose or function in life, other than consuming physical and mental products of care and entertainment. How on earth did we ever let it get to this point?
The world that is evoked in this novel, if we continue as we are now, is horrific and terrifying. But it is also liberating and hopeful. Because what will today's society lead to, other than even more spoiled, addicted, needy people locked up in a virtual inner world, struggling and fighting on an ever-growing garbage dump?
The title Discovery of Man is telling. The story holds up a multifaceted mirror to the reader. It makes us recognize what kind of beings we are, how we behave towards each other and other beings. It shows how good we are at justifying our thoughts, actions and omissions. It 'discovers' our collective self-deception, exposes the justifications for our (mis)deeds. Not to turn the tide, we have long since passed 'the point of no return', but to perish with an honest and open consciousness, in the full realization that the end of the world is our own fault.
Frank van Dongen schreef met de Feind invasie zijn derde deel van De Ontdekking Van De Mens reeks. Met deze reeks zet hij de Nederlandstalige sci-fi fantasie stevig op de kaart blijft staan. Verhaal Jack Newman wordt, nadat hij het AMOR-experiment hielp ontwikkelen, gezien als vijand nr1 van de mensheid. De gewone mens kan de kostprijs onmogelijk betalen, enkel de elite slaagt hierin. Revoluties en burgeroorlogen breken uit. Als de Feind de aarde aanvallen kan er geen weerstand geboden worden omdat de wereld in fracties verdeeld is. Jack ontsnapt uit de gevangenis, waar hij al jaren in vast zat, en na vele moeilijke momenten komt hij aan in de bossen van Afrika. Daar vind hij de sleutel tot hereniging met zijn tweelingbroer Redmond. Maar vindt hij ook de ware bedoeling van het duizend eilanden experiment. De vraag weerklinkt in Jack zijn hoofd of de mensheid wel nog te redden is. Conclusie Van Dongen ontleedt in dit deel de mensheid tot in zijn pure kern. Hij stelt ons een wereld voor met strijd tussen rijk en arm. Elite die denkt alles te kunnen totdat het gewone volk terugslaat. Doet dit ons soms niet denken aan gebeurtenissen op onze eigen bol? Het verhaal staat stevig in zijn schoenen. Het bevat zovele verschillende lagen. Ondanks de vele technische en psychologische info blijft het verhaal redelijk verstaanbaar. Het laat ons toe om nu en dan aan zelfreflectie te doen met de vraag “Hoe zou ik reageren?” Het hele idee om de mens als proefobject van buitenaards leven te maken komt in dit deel zeer goed naar voren. De personages zijn gegroeid ten opzichte van de vorige delen. Hun onderlinge relaties zijn volledig omgegooid. Bij Jack is dit vooral de nood om met zijn kennis iets te kunnen doen die sterk naar voren komt. Bij hem voelde ik dan ook de meeste connectie. Het einde Het einde zit goed in elkaar. Het laat in de eerste plaats genoeg ruimte voor een volgend deel, en we komen een stap dichter bij de Alpha beschaving. Grote twists zaten er niet echt meer in maar dit stoort niet. Het enige wat misschien kan storen is de vlotheid waarmee je leest en daardoor in recordtijd aan het einde bent. Conclusie Een sci-fi verhaal dat de gedachtengang van de mens ontleed tot in de kern. Een verhaal dat de lezer tot zelfreflectie dwingt. Dezelfde lezer die niet wil dat het verhaal eindigt. Hopelijk kan de auteur het niveau van de reeks volhouden in het vierde deel.
Eindelijk en net op tijd vindt Jack zijn broer op 1 van de eilanden.Sommige stukken vond ik wat langdradig/wetenschappelijk maar toch weer de moeite waard. Binnenkort het 4e en laatste deel lezen.