Ο τίτλος του βιβλίου αυτού δεν είναι ένας απλός τίτλος. Είναι η θερμοκρασία μιας εποχής. Ίσως η θερμοκρασία μιας δεκαετίας. Όλα, σήμερα, γύρω μας μονομαχούν με το θερμόμετρο. Οι μισθοί παγώνουν. Η ΑΤΑ παγώνει. Τα καλοριφέρ παγώνουν. Οι συγκοινωνίες παγώνουν. Το χαμόγελο παγώνει. Οι συντάξεις παγώνουν. Η αγορά παγώνει. Οι ανθρώπινες σχέσεις παγώνουν. Μονό τα παγωτά δεν παγώνουν στην Ελλάδα. Αυτά λιώνουν, κάθε φορά που κόβεται το ρεύμα. Ρίχνω μια ιδέα, για τη σωτηρία της Εθνικής μας Οικονομίας: Μήπως πρέπει να παγώσουμε κι εμείς; Υπολογίζεται ότι, αν μπούμε στην κατάψυξη όλοι οι έλληνες για τα επόμενα δέκα χρόνια, θα λυθούν όλα τα εθνικά μας προβλήματα. Δεν θα καίμε ρεύμα, δεν θα απεργούμε, δεν θα τρώμε και δεν θα τρωγόμαστε. Θα παγώσουν όλες οι κακές μας συνήθειες. Έτσι θα εξοφληθεί το εθνικό μας χρέος. Επίσης, θα παγώσει και το νέφος. Έτσι θα πάρουμε την ολυμπιάδα του 2002.
Το έχω μελετήσει το ζήτημα. Τα κέρδη από μιαν Εθνική Κατάψυξη είναι τόσο μεγάλα ώστε πρέπει νότων πάρουμε όλοι σοβαρά. Κι αν, ακόμα, δεν βγει τίποτε, θα βγει ο τίτλος του επόμενου βιβλίου: «Έλληνες - υπό το μηδέν» Έτσι θα παγώσουν και τα βιβλιοπωλεία…
Ένα παράξενο πράγμα με την Ελλάδα. Τι διαβάζεις κάτι που έχει γραφτεί το 1821, τι κάτι που έχει γραφτεί σήμερα, δεν έχει αλλάξει κανείς και τίποτα. Τραγικό. Καλογραμμένο και με χιούμορ που προσωπικά αγαπώ.