Kaina is een getekende. Ze woont afgezonderd met haar familie in de oude hoeve bij het bos, omdat niemand mag weten dat ze mysterieuze symbolen op haar huid draagt. Tijdens een bezoek aan de markt wordt Kaina gesnapt door de orde van getekenden en bij haar ouders weggehaald. Met de hulp van de norse zwaardvechter Vuya en de bijdehante Riala zoekt ze haar weg terug naar huis. In het avontuur dat volgt leert Kaina meer over de symbolen op haar lichaam en wat die vertellen over haar plaats in de wereld. Zal ze haar ouders weer in haar armen kunnen sluiten? Of heeft het lot een andere bestemming voor haar in petto?
Veel mensen hebben geen idee hoe lang er aan een boek gewerkt wordt voor het in de winkel ligt. Het is ondertussen al vijf jaar geleden dat ik van Leiden naar Venray verhuisd ben, en de schrijfclub daar dus moest verlaten, en toen ik wegging was Likaiar bezig met het herschrijven van de eerste versie van dit boek. Ik vond het dan ook supertof dat ik van uitgeverij Quasis een berichtje kreeg met de vraag of ik een exemplaar van het eindproduct wilde ontvangen. Uiteraard wilde ik dat!
Likaiar heeft in dit boek een ongelooflijk levendige wereld geschapen. Ik ben helemaal geen beeldlezer en toch kon ik de karakters, de wereld en de situaties helemaal voor me zien. Dat komt ook omdat de kaft van het boek de sfeer van het verhaal zo ongelooflijk goed neerzet. De wereld is wat grauw, rijke mensen reizen met luchtschepen tussen de steden en onze hoofdpersoon is aan het begin van het verhaal nog nooit buiten haar eigen veilige bos geweest.
Uiteraard verandert dat gedurende het verhaal en samen met Kaina ontdekken we stukken van de wereld. Ik moet heel eerlijk zeggen dat er momenten waren dat ik eigenlijk zou willen dat Kaina wat minder goed in haar opzet slaagde, omdat ik ongelooflijk benieuwd was naar de wereld waarin ze dan terecht zou komen, maar ik heb wel ongelooflijk genoten van de reis en van de karakters die we onderweg zijn tegengekomen.
Op een bepaald moment begon ik wel te vermoeden hoe alles in elkaar zat. Niet omdat het boek zo voorspelbaar was, maar omdat Likaiar het boek heel goed heeft opgebouwd. Al heel vroeg in het verhaal krijgen we de eerste aanwijzingen naar wat ons aan het einde van het verhaal te wachten staat. Van mij had het einde nog wel net iets langer mogen duren, maar het is duidelijk dat deze wereld nog meer te bieden heeft, dus wie weet keert Likaiar er nog naar terug! Ik hoop het!
goed boek. erg meeslepend. hoop dat er snel een vervolg komt. wil graag meer van de wereld lezen. en ben ook benieuwt naar de verhalen/ legendes van het land/ getekenden
Het verhaal heeft mij enorm verrast! Vanaf het midden kon ik echt niet meer stoppen met lezen en ik verslond de hoofdstukken stuk voor stuk. Het einde was verrassend en het was om te zien hoe de karakters aan het groeien waren. Ik raad dit boek zeker aan en geef het daarom ook 5 sterren!
“Wat we je gaan vertellen, zal misschien niet makkelijk zijn, dus we willen dat je weet dat we van je houden en alles wat we tot nu toe gedaan hebben, is omdat we je niet willen verliezen.”
Likaiar is een Nederlandse schrijfster van fantasy voor (jong) volwassenen. Van haar schrijfproces houdt zij een blog bij. Als ze niet schrijft is ze bezig met een combinatie van wiskunde en onderwijs. De cover van Leren vliegen past goed bij de grauwe wereld waarin Kaina leeft en geeft een voorproefje hiervan. Voor Kaina is het een wereld waarin ze haar vrijheid mist. Haar leefwereld is beperkt tot de omgeving van de boerderij. Ze woont met haar ouders en broers aan een bosrand, waarin zij vaak in bomen klimt.
Wanneer Kaina samen met haar broer stiekem naar de stad gaat, gaat er een nieuwe wereld voor haar open. Maar in haar achterhoofd zijn er de woorden van haar ouders. “Niemand mag de tekens zien.” Waarom dit zo is, komt Kaina achter als ze daar aangehouden wordt door wachters en meegenomen wordt naar de getekenden. Kaina wordt meegenomen op een lange reis naar de hoofdstad om een nieuw leven als getekende te gaan leiden. Maar dit is niet wat zij wil! Ze wil antwoorden, maar die krijgt ze niet. Haar vrijheid is in het gedrang en na meerdere pogingen weet Kaina met behulp van vrienden te ontsnappen. En dan begint haar ontdekkingsreis naar wie ze is en wat ze kan. Likaiar heeft een vlotte schrijfstijl en neemt de lezer mee op reis in een ogenschijnlijk normale wereld waarin mensen met tekens de dienst uitmaken. Vanaf het begin wordt de lezer in het boeiende verhaal gezogen en wil meer weten van de tekens en de getekenden. Want waarom of waardoor hebben zij deze? Dit is iets wat niet helemaal duidelijk wordt, maar voor het verhaal niet heel belangrijk is.
Het verhaal draait echt om Kaina, haar ontsnapping en de betekenis van haar tekens en dromen. De personages komen realistisch over in de neergezette wereld en er is ruimte voor persoonlijke groei. Het verhaal is goed opgebouwd en heeft een voortdurende spanningsboog die naar het einde toe neemt. De losse eindjes die tijdens het lezen vragen oproepen worden richting het einde van het verhaal duidelijk. Zou er een vervolg komen waarin meer valt te lezen over de verdere avonturen van Kaina en haar vrienden?
Voor Perfecte buren mocht ik Leren vliegen lezen. Ik geef Leren vliegen 3 ½ ster. Met dank aan Quasis Uitgeverij voor mijn recensie exemplaar.