In de eerste hoofdstukken gaat het dan ook vooral over de manier waarop Isa langzaam naar de desbetreffende dag toeleeft. Hoe ze gevaren en andere dingen uit de weg probeert te gaan zodat ze niet om zal komen zoals in dat bericht staat. De angst van Isa is enorm voelbaar, maar niet alle gebeurtenissen er rondom heen voelen altijd even realistisch. Zo duurt het eerst een tijdje voordat Isa beseft dat de datum op het prentje niet al geweest is, maar pas volgende week zal zijn. Dat is toch het eerste waar je naar kijkt als je zo’n prentje van jezelf vindt?
Al snel ben je in de greep van hoe Isa er voor probeert te zorgen om te blijven leven en als de datum dan voorbij gaat loopt de spanning op. Waar komt het prentje vandaan en wat zijn al die andere vreemde dingen die er gebeuren, hebben die met elkaar te maken? Wie heeft het op Isa voorzien? Op den duur wordt bijna elk personage in het boek enigszins verdacht, dit vooral om Isa en de lezer steeds opnieuw op het verkeerde been te zetten.
Uiteindelijk duurde het dan niet heel lang voordat ik doorhad wie er achter de bedreigingen zit. Hoewel dat een deel van de spanning weg nam, bleef de verhaallijn me interesseren om verder te willen lezen. Er gebeuren een aantal best verontrustende dingen die de spanning nog intenser maken. Maar als Isa op het spoor is wie haar dit allemaal aan doet verliest het verhaal weer realisme en overtuigingskracht.
Doodverklaard is spannend en intens, op sommige gebieden voorspelbaar en helaas bevatte het boek ook enkele typ- en/of grammatica foutjes waardoor ik ook regelmatig uit het verhaal werd gehaald.