What do you think?
Rate this book
Op zoek naar Ramona
Pieter Rademaker is een succesvolle Amsterdamse schilder die zijn dochter Ramona in liefde en vrijheid heeft opgevoed. Dat weerhoudt Ramona er echter niet van om ervandoor te gaan met een Marokkaanse man van dubieuze komaf. Als zij op een dag van de aardbodem verdwenen lijkt, weet Pieter dat hij maar één ding kan doen: op zoek gaan naar Ramona.
Zijn zoektocht brengt hem in contact met een ander Amsterdam, een ander Nederland dan dat hij kende. Hij raakt verzeild in soennitische moskeeën, op de Wallen en komt in contact met drugshandelaren. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij een Afrikaanse illegaal die hem de andere kanten van het leven laat zien en een jonge Turkse vrouw die andere deuren van de liefde voor hem opent.
Pieter Rademaker zit nog half in de wereld van Van Gogh en Rembrandt als hij erachter komt dat de huidige realiteit van zijn stad zijn verbeelding overstijgt. Door zijn zoektocht naar Ramona wordt Pieter geconfronteerd met zichzelf en tot zijn eigen schrik realiseert hij zich dat hij eigenlijk niet naar Ramona zoekt, maar naar nieuwe ideeën voor zijn schilderijen. Hij wil de schilder van zijn tijd zijn. Hij wil de nieuwe realiteit die hij heeft ontdekt op zijn doeken krijgen.
Op zoek naar Ramona is een zoektocht naar onszelf; een authentieke, urgente en hoogstpersoonlijke roman van een schrijver die zijn literaire sporen heeft verdiend met zijn unieke beschrijvingen van verschillende werelden.
Deze nieuwe roman van Kader Abdolah is een pleidooi voor de kracht en de schoonheid van een veranderend Nederland.
Zijn zoektocht brengt hem in contact met een ander Amsterdam, een ander Nederland dan dat hij kende. Hij raakt verzeild in soennitische moskeeën, op de Wallen en komt in contact met drugshandelaren. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij een Afrikaanse illegaal die hem de andere kanten van het leven laat zien en een jonge Turkse vrouw die andere deuren van de liefde voor hem opent.
Pieter Rademaker zit nog half in de wereld van Van Gogh en Rembrandt als hij erachter komt dat de huidige realiteit van zijn stad zijn verbeelding overstijgt. Door zijn zoektocht naar Ramona wordt Pieter geconfronteerd met zichzelf en tot zijn eigen schrik realiseert hij zich dat hij eigenlijk niet naar Ramona zoekt, maar naar nieuwe ideeën voor zijn schilderijen. Hij wil de schilder van zijn tijd zijn. Hij wil de nieuwe realiteit die hij heeft ontdekt op zijn doeken krijgen.
Op zoek naar Ramona is een zoektocht naar onszelf; een authentieke, urgente en hoogstpersoonlijke roman van een schrijver die zijn literaire sporen heeft verdiend met zijn unieke beschrijvingen van verschillende werelden.
Deze nieuwe roman van Kader Abdolah is een pleidooi voor de kracht en de schoonheid van een veranderend Nederland.
336 pages, Hardcover
First published November 1, 2021
5 people are currently reading
138 people want to read
About the author
Kader Abdolah
54 books592 followersKader Abdolah is the penname of Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani, an Iranian writer who also writes in Dutch. Abdolah has lived in the Netherlands since 1988.
He studied physics at the Arak College of Science and fled the country as a political refugee in 1988. Today he lives in Delft (The Netherlands), writing under a pseudonym made up of the names of two murdered friends. Het huis van de moskee (The House of the Mosque), catapulted Abdolah into the Dutch bestseller lists.
He studied physics at the Arak College of Science and fled the country as a political refugee in 1988. Today he lives in Delft (The Netherlands), writing under a pseudonym made up of the names of two murdered friends. Het huis van de moskee (The House of the Mosque), catapulted Abdolah into the Dutch bestseller lists.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 31 reviews
May 7, 2022
Mooi! Het duurde even voordat ik het vertrouwde gevoel kreeg bij het verhaal, maar voor mij is het weer een 5 sterrenboek.
De schilder Pieter Rademaker krijgt een dochter, Ramona, waar hij eigenlijk niet op zat te wachten, maar mede door haar komt hij in contact met andere werelden en wordt hij daardoor een completer en begripvoller mens.
Great! It took a while before I got the familiar feeling with the story, but for me it's a 5 star book again.
The painter Pieter Rademaker has a daughter, Ramona, whom he was not really waiting for, but partly because of her he comes into contact with other worlds and as a result he becomes a more complete and understanding person.
De schilder Pieter Rademaker krijgt een dochter, Ramona, waar hij eigenlijk niet op zat te wachten, maar mede door haar komt hij in contact met andere werelden en wordt hij daardoor een completer en begripvoller mens.
Great! It took a while before I got the familiar feeling with the story, but for me it's a 5 star book again.
The painter Pieter Rademaker has a daughter, Ramona, whom he was not really waiting for, but partly because of her he comes into contact with other worlds and as a result he becomes a more complete and understanding person.
April 21, 2022
Teleurstellend. Van de normaliter zo poëtische schrijfstijl van Abdolah is nu niks te lezen, de stijl is zelfs wat infantiel met veel herhaling en korte zinnen. De thematiek ligt er zó dik bovenop dat het me op een gegeven moment begon te irriteren.
November 5, 2022
De schrijver van o.a. “Het huis van de moskee”, “Papegaai vloog over de IJsel”, “Spijkerschrift” en “De reis van de lege flessen”, heeft met zijn roman “Op zoek naar Ramona” een thema aangeraakt dat heel veel mensen bezig houdt. Hoe ga je om met het veranderende maatschappijbeeld? Waar vinden we ons eigen plekje, onze eigen thuis? Een antwoord daarop probeert Kader Abdolah te vinden via het verhaal van Pieter Rademaker.
Pieter is een zeer succesvol schilder. Geliefd bij de culturele elite, troetelkind van musea wereldwijd en een gevestigde naam in de artistieke scène van Amsterdam-Noord. Hij is gescheiden van Jannie en vader van een dochter Ramona. Pieter wil vooral niet zijn als zijn eigen vader die het huis terroriseerde en iedereen angst aanjoeg. Als reactie voedt hij zijn puberdochter op met veel liefde en (te) veel vrijheid. Met vooral ook heel veel bezorgdheid; “Pieter wist dat Ramona anders was, en juist daardoor kwam ze eerder in de gevarenzone dan andere meisjes. Vooral in deze tijd, waarin alles leek te veranderen; alles in het land, in de stad en vooral in Amsterdam-Noord.”
Ramona is inderdaad anders dan Pieter. Zij komt op school in contact met Turkse en Marokkaanse leerlingen. Aangetrokken als ze wordt door het vreemde en exotische, gaat ze er op een dag vandoor met een loverboy en ze verdwijnt van de ouderlijke radar. En het is hier dat het verhaal echt begint. Pieter hoopt nog steeds dat Ramona in zijn creatieve voetsporen zal treden en gaat op zoek. Hij gaat op zoek in een Amsterdam dat hij totaal niet kent en de daarbij horende angst en vooroordelen. “Ik zoek eigenlijk naar een oud hoog flatgebouw ergens in de omgeving van die supermarkt. ‘Ja hoor, daar,’ zei de vrouw wijzend. ‘Maar pas op hoor, daar zijn allemaal Turken. Honderden wonen daar allemaal samen in dat complex, het is haast een deelstaat van Turkije.” Hij krijgt af en toe de hulp bij zijn zoektocht van Ayşe, de Turkse vriendin van Ramona. Alleen blijkt dat geen schoolvriendin te zijn maar een hoertje van de Wallen die meisjes ronselt voor het Marokkaanse drugsmilieu. Wat ik van Ayşe moet vinden weet ik eigenlijk niet. Ze komt ongevraagd Pieters leven binnen en nestelt zich daar. Dat doet ze zo subtiel dat het bijna niet merkbaar is dat ze op die manier uit haar oude leven wil geraken. Tijdens zijn speurtocht leert hij ook de Ethiopische Isayas kennen. Een kunstenaar die enorme metalen sculpturen maakt maar al jarenlang illegaal in Amsterdam-West leeft. Door hun kunst voelen ze een binding met elkaar en worden ze vrienden.
Pieter is conservatief. Niet alleen in zijn manier van leven maar ook in zijn kunst. Hij blijft wat hangen in de tijdsgeest van Rembrandt en Van Gogh. Kunstenaars die hun tijd in doeken konden vangen. Hoe langer de zoektocht duurt en hoe dieper hij in de hem vreemde wijken van Amsterdam doordringt, hoe meer Pieter tot het besef komt dat de samenleving heel wat is veranderd terwijl hij in zijn atelier en eigen kleine cirkel bleef. Dat roept vragen op naar waar hij naartoe wil met zijn werk. Hij merkt ook wel dat hij zichzelf begint te herhalen. “Het was dus mogelijk dat hij op zoek naar een nieuwe wending voor zijn schilderkunst naar de Teerstraat liep.” Hij leert ook op een andere manier kijken naar de Marokkaanse vrouwen. Niet op de manier waarop schilders in de negentiende eeuw geromantiseerde schilderijen van Turkse vrouwen in een hamam maakten, maar zoals ze werkelijk zijn. “Iets verderop zaten gesluierde vrouwen in het donker in een park te kletsen terwijl hun kinderen op de schommels en de glijbaan speelden. De schilderijen van De Franse schilder Paul Gauguin waren natuurlijk erg mooi……maar niemand had nog de zonnebloemenpitten etende Marokkaanse vrouwen in dat park geschilderd.” Men kan zich de vraag stellen of de beeldende kunsten, in tegenstelling tot de literatuur, al wel voldoende aandacht hebben voor de huidige werkelijkheid.
Die werkelijkheid is voorlopig nog wel problematisch en Kader Abdolah windt er dan ook geen doekjes om. Hij schetst een beeld van Marokkanen in prostitutie en drugskartels die via een weg van geweld hun plaats zoeken. Van Nederlandse meisjes die radicaliseren en op een paar weken tijd zichzelf veranderen in een volledig gesluierde IS-bruid. Maar evengoed laat hij de witte Nederlander leren van een jonge Turkse vrouw dat er meer zit achter een sluier. Dat ze een eigen cultuur meedraagt, in het geval van Ayşe dat ze verwant is aan de grote Turkse dichter Maulana Jalaluddin Rumi.
Zowel Pieter als Ramona, Isayas en Ayşe zoeken allemaal op hun manier naar een plek om zich thuis te voelen, om gelukkig te kunnen zijn. Soms is dat weggaan maar soms is dat ook terug gaan. Het is immers immens moeilijk om je eigen plekje te vinden in een veranderende maatschappij, met veranderende bevolkingsgroepen en gewoonten en dan ook nog eens je eigen zelf te blijven. Kader Abdolah, zelf een Iraakse vluchteling die dertig jaar geleden in het Nederlandse Zwolle terecht kwam, is bij uitstek een schrijver die uit eigen ervaring de vergelijking kan maken. Werd hij dertig jaar geleden als eerste, zwaar besnorde, immigrant in zijn wijk nog hartelijk welkom geheten is dat ondertussen wel heel erg veranderd en wordt vaak hemel en aarde bewogen om de anders gekleurde medemens uit veelal witte wijken te weren.
In een interview met Marnix Verplancke voor Bazarow meent Kader Abdolah dat de toekomst zal worden geschreven door de duizenden vluchtelingen die hun eigen dynamiek meebrengen naar Europa. Over een eeuw zullen er nog weinig witte mensen zijn maar is iedereen een mix van allerlei culturen. Deze roman lijkt te impliceren dat er voor de oude witte Europeaan geen andere keuze zal zijn dan te integreren in andere maatschappelijke vormen wil hij blijven voortbestaan. Gezien de hardheid van de huidige samenleving waarin velen nog niet eens de bed-bad-broodregeling voor vluchtelingen kunnen aanvaarden schetst Kader Abdolah een toch wel rooskleurig toekomstbeeld van een maatschappij waarin diverse culturen en religies kunnen samenleven. Misschien is het door dat beeld op te hangen dat het boek toch wel de nodige kracht mist om daarvan te kunnen overtuigen.
Het verhaal op zich is nogal dunnetjes maar de thema’s er rond zijn dat niet. De multiculturele maatschappij is nog lang niet klaar en ze zal dat ook morgen nog niet zijn. Er zal nog veel wederzijds begrip nodig zijn vóór die rooskleurige toekomst kan beginnen.
Alle info over dit boek vind je op
https://uitgeverijprometheus.nl/boeke...
#recensentenplatformboekensitegent
Pieter is een zeer succesvol schilder. Geliefd bij de culturele elite, troetelkind van musea wereldwijd en een gevestigde naam in de artistieke scène van Amsterdam-Noord. Hij is gescheiden van Jannie en vader van een dochter Ramona. Pieter wil vooral niet zijn als zijn eigen vader die het huis terroriseerde en iedereen angst aanjoeg. Als reactie voedt hij zijn puberdochter op met veel liefde en (te) veel vrijheid. Met vooral ook heel veel bezorgdheid; “Pieter wist dat Ramona anders was, en juist daardoor kwam ze eerder in de gevarenzone dan andere meisjes. Vooral in deze tijd, waarin alles leek te veranderen; alles in het land, in de stad en vooral in Amsterdam-Noord.”
Ramona is inderdaad anders dan Pieter. Zij komt op school in contact met Turkse en Marokkaanse leerlingen. Aangetrokken als ze wordt door het vreemde en exotische, gaat ze er op een dag vandoor met een loverboy en ze verdwijnt van de ouderlijke radar. En het is hier dat het verhaal echt begint. Pieter hoopt nog steeds dat Ramona in zijn creatieve voetsporen zal treden en gaat op zoek. Hij gaat op zoek in een Amsterdam dat hij totaal niet kent en de daarbij horende angst en vooroordelen. “Ik zoek eigenlijk naar een oud hoog flatgebouw ergens in de omgeving van die supermarkt. ‘Ja hoor, daar,’ zei de vrouw wijzend. ‘Maar pas op hoor, daar zijn allemaal Turken. Honderden wonen daar allemaal samen in dat complex, het is haast een deelstaat van Turkije.” Hij krijgt af en toe de hulp bij zijn zoektocht van Ayşe, de Turkse vriendin van Ramona. Alleen blijkt dat geen schoolvriendin te zijn maar een hoertje van de Wallen die meisjes ronselt voor het Marokkaanse drugsmilieu. Wat ik van Ayşe moet vinden weet ik eigenlijk niet. Ze komt ongevraagd Pieters leven binnen en nestelt zich daar. Dat doet ze zo subtiel dat het bijna niet merkbaar is dat ze op die manier uit haar oude leven wil geraken. Tijdens zijn speurtocht leert hij ook de Ethiopische Isayas kennen. Een kunstenaar die enorme metalen sculpturen maakt maar al jarenlang illegaal in Amsterdam-West leeft. Door hun kunst voelen ze een binding met elkaar en worden ze vrienden.
Pieter is conservatief. Niet alleen in zijn manier van leven maar ook in zijn kunst. Hij blijft wat hangen in de tijdsgeest van Rembrandt en Van Gogh. Kunstenaars die hun tijd in doeken konden vangen. Hoe langer de zoektocht duurt en hoe dieper hij in de hem vreemde wijken van Amsterdam doordringt, hoe meer Pieter tot het besef komt dat de samenleving heel wat is veranderd terwijl hij in zijn atelier en eigen kleine cirkel bleef. Dat roept vragen op naar waar hij naartoe wil met zijn werk. Hij merkt ook wel dat hij zichzelf begint te herhalen. “Het was dus mogelijk dat hij op zoek naar een nieuwe wending voor zijn schilderkunst naar de Teerstraat liep.” Hij leert ook op een andere manier kijken naar de Marokkaanse vrouwen. Niet op de manier waarop schilders in de negentiende eeuw geromantiseerde schilderijen van Turkse vrouwen in een hamam maakten, maar zoals ze werkelijk zijn. “Iets verderop zaten gesluierde vrouwen in het donker in een park te kletsen terwijl hun kinderen op de schommels en de glijbaan speelden. De schilderijen van De Franse schilder Paul Gauguin waren natuurlijk erg mooi……maar niemand had nog de zonnebloemenpitten etende Marokkaanse vrouwen in dat park geschilderd.” Men kan zich de vraag stellen of de beeldende kunsten, in tegenstelling tot de literatuur, al wel voldoende aandacht hebben voor de huidige werkelijkheid.
Die werkelijkheid is voorlopig nog wel problematisch en Kader Abdolah windt er dan ook geen doekjes om. Hij schetst een beeld van Marokkanen in prostitutie en drugskartels die via een weg van geweld hun plaats zoeken. Van Nederlandse meisjes die radicaliseren en op een paar weken tijd zichzelf veranderen in een volledig gesluierde IS-bruid. Maar evengoed laat hij de witte Nederlander leren van een jonge Turkse vrouw dat er meer zit achter een sluier. Dat ze een eigen cultuur meedraagt, in het geval van Ayşe dat ze verwant is aan de grote Turkse dichter Maulana Jalaluddin Rumi.
Zowel Pieter als Ramona, Isayas en Ayşe zoeken allemaal op hun manier naar een plek om zich thuis te voelen, om gelukkig te kunnen zijn. Soms is dat weggaan maar soms is dat ook terug gaan. Het is immers immens moeilijk om je eigen plekje te vinden in een veranderende maatschappij, met veranderende bevolkingsgroepen en gewoonten en dan ook nog eens je eigen zelf te blijven. Kader Abdolah, zelf een Iraakse vluchteling die dertig jaar geleden in het Nederlandse Zwolle terecht kwam, is bij uitstek een schrijver die uit eigen ervaring de vergelijking kan maken. Werd hij dertig jaar geleden als eerste, zwaar besnorde, immigrant in zijn wijk nog hartelijk welkom geheten is dat ondertussen wel heel erg veranderd en wordt vaak hemel en aarde bewogen om de anders gekleurde medemens uit veelal witte wijken te weren.
In een interview met Marnix Verplancke voor Bazarow meent Kader Abdolah dat de toekomst zal worden geschreven door de duizenden vluchtelingen die hun eigen dynamiek meebrengen naar Europa. Over een eeuw zullen er nog weinig witte mensen zijn maar is iedereen een mix van allerlei culturen. Deze roman lijkt te impliceren dat er voor de oude witte Europeaan geen andere keuze zal zijn dan te integreren in andere maatschappelijke vormen wil hij blijven voortbestaan. Gezien de hardheid van de huidige samenleving waarin velen nog niet eens de bed-bad-broodregeling voor vluchtelingen kunnen aanvaarden schetst Kader Abdolah een toch wel rooskleurig toekomstbeeld van een maatschappij waarin diverse culturen en religies kunnen samenleven. Misschien is het door dat beeld op te hangen dat het boek toch wel de nodige kracht mist om daarvan te kunnen overtuigen.
Het verhaal op zich is nogal dunnetjes maar de thema’s er rond zijn dat niet. De multiculturele maatschappij is nog lang niet klaar en ze zal dat ook morgen nog niet zijn. Er zal nog veel wederzijds begrip nodig zijn vóór die rooskleurige toekomst kan beginnen.
Alle info over dit boek vind je op
https://uitgeverijprometheus.nl/boeke...
#recensentenplatformboekensitegent
May 5, 2023
Wauw, dit was een erg mooi boek. Ik heb het met erg veel plezier gelezen. Na 1001 nacht van Kader Abdolah was ik nieuwsgierig naar meer van deze auteur. Abdolah is een echte verteller, een meesterverteller wat mij betreft. Hij schrijft buitengewoon plezierig, besteed veel aandacht aan zijn karakters en schroomt niet om ze markant te maken zonder dat het ongeloofwaardig wordt. Dat is erg knap.
Het boek vertelt een episode uit het leven van de vader van Ramona, schilder Pieter Rademaker. Hij is nogal eens op zoek naar zijn dochter, die als een soort vrije geest haar eigen keuzes maakt in haar leven. En in het zoeken naar Ramona vindt Pieter veel meer dan alleen zijn dochter.
Ik zou het boek een lief boek noemen. Het is met zoveel toewijding geschreven, Abdolah heeft duidelijk zijn huiswerk goed gedaan. Referenties naar popmuziek, Perzische dichters en historische schilders tonen dat wel aan zonder dat het pretentieus wordt. En dwars door het boek klinken beschouwingen op de multiculturele samenleving van Nederland, maar steeds zonder duidelijke meningen; de uitdagingen die de multiculturele samenleving met zich meebrengen zijn te complex voor simpele antwoorden of oordelen. Abdolah laat alle kleurrijke scharkeringen zien: van de geweldige en waardevolle gevolgen van de multiculturele samenleving tot de schurende of zelfs schokkende. Maar hij doet dat nooit eendimensionaal, het heeft mij veel meer inzicht gegeven.
Nu lijkt het alsof dit vooral dat dit boek een soort maatschappelijke beschouwing is, maar dat is 'slechts' een diepere laag in het boek. Het is vooral een ontzettend levendig verhaal met boeiende ontwikkelingen, prachtige karakters en een verhaallijn die mij uitermate heeft geboeid. Aanrader!
Het boek vertelt een episode uit het leven van de vader van Ramona, schilder Pieter Rademaker. Hij is nogal eens op zoek naar zijn dochter, die als een soort vrije geest haar eigen keuzes maakt in haar leven. En in het zoeken naar Ramona vindt Pieter veel meer dan alleen zijn dochter.
Ik zou het boek een lief boek noemen. Het is met zoveel toewijding geschreven, Abdolah heeft duidelijk zijn huiswerk goed gedaan. Referenties naar popmuziek, Perzische dichters en historische schilders tonen dat wel aan zonder dat het pretentieus wordt. En dwars door het boek klinken beschouwingen op de multiculturele samenleving van Nederland, maar steeds zonder duidelijke meningen; de uitdagingen die de multiculturele samenleving met zich meebrengen zijn te complex voor simpele antwoorden of oordelen. Abdolah laat alle kleurrijke scharkeringen zien: van de geweldige en waardevolle gevolgen van de multiculturele samenleving tot de schurende of zelfs schokkende. Maar hij doet dat nooit eendimensionaal, het heeft mij veel meer inzicht gegeven.
Nu lijkt het alsof dit vooral dat dit boek een soort maatschappelijke beschouwing is, maar dat is 'slechts' een diepere laag in het boek. Het is vooral een ontzettend levendig verhaal met boeiende ontwikkelingen, prachtige karakters en een verhaallijn die mij uitermate heeft geboeid. Aanrader!
January 4, 2023
(** net niet)
Deze roman leest als een filmscenario, met personages die vlak en eendimensionaal aanvoelen en een verhaal dat de -nochtans boeiende- complexe thema’s (authenticiteit / de multiculturele samenleving / ouderschap) oppervlakkig behandelt en dus onrecht aandoet. De schrijfstijl zorgt ook al niet voor toegevoegde waarde, wat ervoor zorgt dat het geheel onder de middenmaat blijft. Jammer.
Deze roman leest als een filmscenario, met personages die vlak en eendimensionaal aanvoelen en een verhaal dat de -nochtans boeiende- complexe thema’s (authenticiteit / de multiculturele samenleving / ouderschap) oppervlakkig behandelt en dus onrecht aandoet. De schrijfstijl zorgt ook al niet voor toegevoegde waarde, wat ervoor zorgt dat het geheel onder de middenmaat blijft. Jammer.
January 25, 2022
Als je een roman van Kader Abdolah leest, verwacht je altijd ietsje meer. Zijn laatste romans lossen die verwachtingen zeker niet meer in.
August 20, 2024
Gemixte gevoelens over deze. Eerdere boeken van hem pakten me altijd compleet, sprookjesachtig mooi, maar deze was totaal niet zo betoverend behalve richting het eind. Het las ongemakkelijk soms maar ik weet nog even niet of dat op de goede schurende manier was (want wél boeiende thema's) of gewoon omdat ik het matig vond. Toch ook weer wel van genoten? Gefascineerd? 2,5 ster.
September 12, 2023
Rauw, teder, onvergetelijk, ongrijpbaar en onbegrijpelijk omarmt het boek je. Ik heb er van genoten!
May 11, 2025
Het begon nergens, het ging nergens heen en het eindigde nergens. De schrijfstijl was lang niet genoeg om het boek te dragen.
August 8, 2025
het lijkt simpel geschreven maar toch heeft het diepgang, i love it
January 5, 2022
Mooie schrijfstijl, van begin tot eind geboeid. Kader Abdollah beschrijft de problemen van de huidige maatschappij op mooie maar ook ongemakkelijke en soms pijnlijke wijze.
March 3, 2022
Prachtig, meeslepend geschreven zoals al zijn boeken. Voor mij de beste schrijver uit onze Nederlanden. Al zijn boeken gelezen tot nu en nooit teleurgesteld..
July 9, 2023
Kader Abdolah kleurt Amsterdam multicultureel in als een kunstenaar uitgedaagd wordt om zijn horizonten te verbreden vanwege de stappen die zijn dochter zet en de verwikkelingen die deze stappen met zich meebrengen. Hij ziet zich gedwongen om zich opnieuw te verhouden tot medeburgers die als derde generatie immigranten of als illegalen een plaats binnen onze samenleving zoeken. Waarbij deze ontwikkelingen hem helpen om zich als mens, als vader, als burger, als minnaar, als vriend en ten slotte ook als kunstenaar opnieuw te definiëren.
Kader Abdolah hanteert een eenvoudige stijl met korte zinnen. De korte hoofdstukken lezen vlot weg. Het plot bevalt veel wendingen en een paar bovennatuurlijke elementen. Het boek beviel me beter dan ik vooraf had verwacht.
Kader Abdolah hanteert een eenvoudige stijl met korte zinnen. De korte hoofdstukken lezen vlot weg. Het plot bevalt veel wendingen en een paar bovennatuurlijke elementen. Het boek beviel me beter dan ik vooraf had verwacht.
November 22, 2024
Dit stelt teleur.Ik verslond 'Het huis van de moskee' en hield van 'Het pad van de gele slippers' en 'Papegaai vloog over de Ijssel'.
In 'Ramona' holt een vader van middelbare leeftijd zijn 18-jarige dochter achterna, die hem als zand tussen de vingers ontglipt.
Waar Abdolah in die andere romans uitblinkt in fijngevoeligheid, soms magische vertellingen en kleurrijke schetsen van verschillende culturen en personages mis ik die aspecten in dit boek.
De hoofdfiguur slurpt hele sloten koffie, rookt hele sloffen sigaretten en fietst van hot naar her. De karakters blijven nogal aan de oppervlakte en zelfs stereotyp.
Het komt allemaal wat mager en weinig uitgewerkt over, er is iets dat wringt aan het geheel.
In 'Ramona' holt een vader van middelbare leeftijd zijn 18-jarige dochter achterna, die hem als zand tussen de vingers ontglipt.
Waar Abdolah in die andere romans uitblinkt in fijngevoeligheid, soms magische vertellingen en kleurrijke schetsen van verschillende culturen en personages mis ik die aspecten in dit boek.
De hoofdfiguur slurpt hele sloten koffie, rookt hele sloffen sigaretten en fietst van hot naar her. De karakters blijven nogal aan de oppervlakte en zelfs stereotyp.
Het komt allemaal wat mager en weinig uitgewerkt over, er is iets dat wringt aan het geheel.
September 7, 2025
Kader Abdolah neemt ons naar Amsterdam, naar het huis en atelier van Pieter Rademaker, gerenommeerd schilder en diens dochter. Ramona is vrijgevochten en durft school wel eens te skippen. Ze gaan steeds verder op "het verkeerde pad" en belandt in de wereld van Wallen en drugs. Pieter gaat telkens weer op zoek naar zijn dochter en wordt daardoor uit zijn saaie sleur getrokken. Hij herontdekt zijn eigen stad, de Iraakse kruidenier om de hoek, Marokkanen en asielzoekers. Hij ontmoet Ayse, een vriendin van Ramona. Zij duwt hem en zijn kunst in een heel andere richting. Het is een tragisch verhaal van familie en de rauwe realiteit.
February 6, 2022
De strujd tussen jezelf en de veranderende maatschappij. Wanneer geef je voor jezelf toe dat je niet meer helemaal ‚bij’ bent? Kader Abdolah beschrijft dit dilemma aan de hand van schilder Pieter Rademaker die zijn dochter kwijtraakt. In de zoektocht naar haar ontmoet hij Isayas, een Ethiopische beeldhouwer en Ayse, een Jonge Turkse vrouw. Zij geven aan hoe Pieter zijn wereldbeeld zelf kan en moet veranderen.
March 4, 2024
Ik had dit "gedrocht" gekocht omdat daar zo veel publiciteit voor gemaakt was. De korte inhoud sprak mij wel aan omdat ik dacht dat er een interessant verhaal in zat. Helaas, pindakaas: de schrijver begint maar te leuteren en te emmeren zonder einde! Een goede raad: laat dit schrijfsel maar in de boekhandel liggen: daar ligt het goed. Wat een afgang: halverwege ben ik gestopt daar ik er geen enkele interesse meer voor opbrengen...
February 14, 2023
Begonnen en verbaasd over de schrijfstijl van Kader. Waar het huis van de moskee bijna poëtisch is en een verhaal is waar je in wordt gezogen, komt op zoek naar Ramona simpel over. De boodschap van het boek ligt er veel te dik bovenop. Het einde voelt onaf en tegelijkertijd plotseling. Hoe heet het boek “op zoek naar Ramona” als zij pas van de aardbodem is verdwenen in de laatste paar pagina’s?
August 9, 2025
Met plezier gelezen. Abdolah beschrijft mooi hoe de hoofdpersoon een ontwikkeling maakt in zijn denken naar aanleiding van de zowel noodgedwongen als vrijwillige aanraking met andere culturen. Tijdloze thema’s in een hedendaags jasje met op zo’n manier geschreven dat iedereen zich er wel in kan herkennen. Dat maakt het een verbindend en actueel boek.
September 1, 2022
Ik ben gestopt met lezen van dit boek. Ik ben een fan van Kader Abdolah maar zijn nieuwste roman is niet wat ik gewend ben van zijn andere boeken. Het voelt als een heel simpel, voor de hand liggend plot met heel simpel taalgebruik (totaal anders dan in zijn andere boeken)! Heel jammer..
September 19, 2022
i love kader abdollah’s account of amsterdam as an ever changing city and i also really appreciated how a dutch painter’s quest through that city in search of his daughter turns him into an all-around better person
May 21, 2022
Mooi geschreven in de gekende stijl van Kader Abdolah. Enkel voelde de inhoud van het verhaal een beetje geforceerd aan. Mijn minst favoriete boek tot hiertoe van Kader Abdolah.
June 24, 2022
Makkelijk te lezen, simple en mooie verhaallijn. Ik had eerlijk meer cab Kader Abdolah verwacht vandaar 3 sterren
March 8, 2023
Ik verheug me altijd erg op nieuwe boeken van deze schrijver maar hoewel het onderwerp wel boeiend was pakte het verhaal me toch niet echt. Het schrijven was wel weer de moeite waard.
May 5, 2023
De keuze tussen 3 en 4 sterren was moeilijk.
Het boek is een echte “page turner” en de thema’s zijn actueel. Het is net niet geloofwaardig genoeg om helemaal te overtuigen.
Het boek is een echte “page turner” en de thema’s zijn actueel. Het is net niet geloofwaardig genoeg om helemaal te overtuigen.
September 28, 2024
ongelofelijk hoe iemand van Iraanse afkomst zo kan schrijven vanuit een nederlandse kunstenaar die de greep op zijn dochter verliest (tot IS) en verliefd wordt op haar arabische vriendin
December 24, 2024
Kader Abdolah, dat zegt al genoeg.
March 31, 2025
Verschillende botsingen tussen mensen in 1 roman: ouders-kinderen, westerse en arabische culturen, gescheiden ouders-kinderen, oudere en jongere generatieen andere. Een mooi verhaal.
June 17, 2025
Is dit door Kader Abdolah geschreven? Ik kan het haast niet geloven. Een ongeloofwaardig boek.
Displaying 1 - 30 of 31 reviews