Splendeurs et misères du Paris bohème des Années folles.
" Il y a les femmes qui espèrent sur les bancs, et les éphèbes dont le mégot s'allume au bec comme un ardent appel. " P'tit Pierre fuit Saint-Germain-en-Laye et son enfance pour se jeter dans la grande fête du Paname des Années folles. Avec sa gueule d'ange, il n'a aucun mal à se faire adopter par la faune de Pigalle, qui s'empresse de le rebaptiser Chouchou. Sous les néons des boulevards, aux côtés de ces jeunes voyous, gouapes, poisses et autres gavroches, il découvre son corps et sa sexualité. Mais la première ivresse passée, il se heurte à une réalité bien plus âpre : installé dans l'une des chambres du Poiss' d'or – un petit hôtel meublé au pied de Montmartre – Chouchou est emporté dans un tourbillon de passes et d'amours clandestines. Avec en embuscade, les ombres de la police, de la misère et de la mort... Les promesses d'hédonisme de la capitale ne seraient-elles en fin de compte que les mirages de l'Enfer ? Paru en 1929, Au Poiss' d'or capture toute la gouaille, la truculence – et la violence – d'un Paris bohème aujourd'hui disparu. Alec Scouffi explore les marges, raconte les bas-fonds et dresse la chronique d'une époque où l'homosexualité se vivait sous la menace permanente de la répression. Il fut d'ailleurs lui-même une personnalité de ce monde souterrain, au point que plusieurs romans de Patrick Modiano se font l'écho de l'aura mystérieuse entourant son existence sulfureuse (Livret de famille, 1977 ; Rue des boutiques obscures, 1978 ; Paris Tendresse, 1990). Les circonstances de la vie d'Alec Scouffi demeurent troubles. Chanteur lyrique, poète et romancier, né à Alexandrie vers 1886, il s'installe à Paris au début des années 1920. En 1932, il est retrouvé mort dans son appartement de la rue de Rome, probablement assassiné par l'un de ses amants.
Γόνος αστικής οικογένειας, ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του σε σχολή Ιησουιτών στο Παρίσι, ενώ σπούδαζε φωνητική μουσική ήδη από 14 ετών. Γρήγορα καθιερώθηκε ως βαρύτονος. Τραγούδησε μαζί με τον Καρούζο, εμφανίστηκε στις μεγαλύτερες σκηνές της Ευρώπης, δίδαξε επί σειρά ετών στο Παρίσι, αλλά και στο Ελληνικό Ωδείο στην Αθήνα για σχετικά σύντομο διάστημα. Συμμετείχε δραστήρια στην πνευματική ζωή της γαλλικής πρωτεύουσας, ενώ, κατά τα διαστήματα της παραμονής του στην Αλεξάνδρεια άνοιγε το δικό του λογοτεχνικό σαλόνι, στο σπίτι της οδού Σταμπούλ.
Εξέδωσε στα γαλλικά τέσσερις ποιητικές συλλογές και δύο μυθιστορήματα, από τα οποία το «Χρυσόψαρο» γνώρισε μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Διατηρούσε γνωριμία με τον Κ. Π. Καβάφη, ο οποίος του είχε αφιερώσει ιδιοχείρως τα «Κεριά». Δολοφονήθηκε τη νύχτα της 24ης Μαρτίου 1932 στο διαμέρισμά του, στο Παρίσι. Ο δράστης δεν βρέθηκε ποτέ· θεωρείται πως ήταν κάποιος από τους εφήμερους εραστές του.
Ύστερα από πολλά χρόνια λησμονιάς, ο Alec Scouffi «αναστήθηκε» ως μυθιστορηματικό πρόσωπο σε τρία βιβλία του Πατρίκ Μοντιανό.
Στο Χρυσόψαρο ανακαλύπτουμε την άλλη πλευρά του Παρισιού την περίοδο του Μεσοπολέμου. Ο Σουσού το πρωταγωνιστικό πρόσωπο της ιστορίας μας εξερευνά με τις αναζητήσεις που κάνει τις κρυφές επιθυμίες του και βρίσκει τον τρόπο να περνάει καλά.
Ο αγοραίος έρωτας, οι επαφές στα δημόσια ουρητήρια, τα κρυφά ραντεβού στα ξενοδοχεία και η νυχτερινή διασκέδαση είναι η βάση αυτού του πολύχρωμου μυθιστορήματος.
Γραμμένο το 1929 σε μία περίοδο που η δημόσια έκφραση των ομοφυλοφιλικών προτιμήσεων ήταν απαγορευτική. Η Γαλλία υπήρξε μία χώρα πιο φιλελεύθερη τυπικά σε αυτό το θέμα όμως έβρισκε τον τρόπο να ασκεί διώξεις και να επιτηρεί τους ανθρώπους.
Ένα επαναστατικό ανάγνωσμα για την τότε εποχή καθώς ξέφυγε από τις καθιερωμένες νόρμες και έδωσε φωνή σε πρόσωπα που ζητούσαν την Αγάπη, την Αποδοχή και την ίση μεταχείριση.
Ένα μεγάλο μπράβο στις εκδόσεις Κίχλη που χαρίζει στο αναγνωστικό κοινό ένα μυθιστόρημα- σταθμό στην Queer πεζογραφία.
Αυτό το βιβλίο αποτελεί σημαντική αφετηρία για την μελέτη του "περιθωρίου" της Μεσοπολεμικής Γαλλίας. Εξαιρετική έκδοση με επίμετρο απο την Δήμητρα Τζανάκη και το Νίκο Σκοπλάκη, πλούσιο σε βιβλιογραφικές αναφορές και εύστοχες παρατηρήσεις.
"Κι ο Σουσού άρχισε να καταλαβαίνει- άρχισε να καταλαβαίνει πολύ αργά ίσως- πως το ταξίδι της Σάρκας είναι το μόνο απ'το οποίο δεν επιστρέφουμε ποτέ."
Εξαιρετική μετάφραση του Νίκου Σκοπλάκη που μεταφέρει τον πολύπλοκο λόγιο αλλά και του δρόμου λόγο του Scouffi με γνώση της ελληνικής καλιαρντής και αιχμηρό χιούμορ. Διαφωτιστικό και σημαντικό όχι μόνο οι υποσημειώσεις του μεταφραστή που σε οδηγούν κατευθείαν στα στενά της Μονμάρτρης αλλά και το επίμετρο επίσης του Νίκου Σκοπλάκη και της Δήμητρας Τζανάκη. «Το ταξίδι της σάρκας είναι το μόνο που δεν έχει επιστροφή».
Il faut apprécier la littérature d'une autre époque pour apprécier ce roman qui n'est pas exceptionnel, mais l'histoire est assez touchante et c'est un document intéressant sur le milieu de la prostitution homosexuelle à Paris entre les deux guerres.
Le livre d'Alec Scouffi nous donne une image sans pareil du Paris apres la 1ere Guerre mondiale, et du monde merveilleux et sordide des homosexuels avant garde Tel l'ecrivain Grec A Tahtsis, A Scouffi a eu un sort malheureux, payant tres cher ses frequentations masculines nocturnes...