Aan de oevers van de Schelde fantaseren Suske en Wiske over Sus Antigoon die er lang geleden op weg naar de Grote Oceaan met de Antverpia passeerde. Wanneer het tijd wordt om naar huis te gaan, hebben ze motorpech. Ze krijgen een lift, maar belanden na een klapband in het water en ontsnappen op het nippertje aan de dood. De droombeelden die ze eerder die dag hadden, duiken weer op. Zullen we eindelijk te weten komen naar wat Sus Antigoon op zoek ging, waarom hij zoveel dronk en hoe het kwam dat hij en z'n mannen op een onbewoond eiland schipbreuk leden?
Een van de betere uit de Kronieken van Amoras. Ik blijf ze maar lezen, gevoed door nostalgie voor Suske en Wiske en de mooie tekeningen. Wat het "verhaal" betreft, blijf ik erbij: te ver gezocht en te hoog gegrepen voor een korte reeks van korte albums.
Een leuk idee maar tegelijk nog duidelijk teveel een concept. Benieuwd of het geheel met het verschijnen van het 2e (en laatste) deel door de uitleg iets meer diepgang kan krijgen.