سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند

by گروس عبدالملکیان (Poet), Garous Abdolmalekian (a.k.a.)

با چشم های زرد
پاییز در ایوان خانه نشسته بود
و من به پرندگانی پیر فکر می کردم
که دیگر هیچ کوچی
از مرگ دورشان نخواهد کرد
به این که
تنها چند پله ایم
در فاصله ی دو پا گرد
و نبض دست هایم
تیک تاک بمبی ست
که زمان انفجارش را پنهان کرده اند
...
پاییز در ایوان خانه نشسته است
و من به دست های خاک فکر می کنم
که حتی اگر تمام جنازه ها را بپوشاند
موهای تو چون گندم زاری
از لای انگشت هایش بیرون می زند

Genres: Poetry

85 pages, Paperback

First published January 1, 2008

Reviews

[Saman]

صدای قلب نیست
صدای پای توست
که شب‌ها در سینه‌ام می‌دوی

کافی‌ست کمی خسته شوی
کافی‌ست بایستی

[ZaRi]

از همين ديروز بود
كه هرچه آتش ديوانه شد
ديگر
آب، جوش نيامد.
پرتقال‌ها
خورشيدهاي بي‌شماري شدند
كه صبح بر شاخه رسيدند
و ماهياني كه در آسمان شنا مي‌كردند
از دهانه‌ي غاري كه ما به آن ماه مي‌گوييم
مي‌آمدند و مي‌رفتند
انگار
كسي قانون‌هاي جهان را عوض كرده بود.
من ترسيدم
و رازِ دوست داشتنت را
مثل جنازه‌اي كه هنوز گرم است
در خاك باغچه پنهان كردم
به دنبال تو
بر درها
دَر زدم
دريا باز كرد
اسب‌ها چنان مي‌دويدند
كه يالِ موج و موجِ يال
شعر را به هم مي‌زد
برگشتم
و نقطه‌اي بيشتر برابرم نبود
آنقدر دور شده‌ بودم
كه زمين
نقطه‌اي بيشتر نبود
فكر كن
در واگني باشي
كه از قطار جدا مي‌شود
و پايي را كه از ايستگاه برداشته‌اي
بر خاكِ رُسِ كوير بگذاري
چه كلماتي داشت
اگر با دهانِ كفش‌هايت شعر مي‌گفتي!
من اما
بيشتر نگران عمر بودم
تا نگران آب
و نمي‌دانستم عمر، بدون آب
از گلويم پايين نمي‌رود

***

مي‌ترسم
مي‌ترسم از اين خواب
كه هر لحظه مرا دورتر مي‌برد
و هرچه بيشتر شانه‌هايم را تكان مي‌دهي
بيشتر خواب ساعتي را مي‌بينم
كه در گورستان زنگ مي‌زند

[Pardis]

پرواز هم ديگر روياى آن پرنده نبود
دانه دانه پرهايش را چيد
تا بر اين بالِش
خواب ديگرى ببيند.

[Mahdi Meskin]

وافعا که نظر من در مورد نثر رو تغییر داد.
عالی بود.

ما کاشفان کوچه های بن بست ایم
این بار پیامبری بفرست
که تنها گوش کند

[نغمه.]

ندیده‌ای؟!
همان انگشت که ماه را نشان می‌داد
ماشه را کشید.

[Negar]

و گنجشكي كه سال ها
بر سيم برق نشسته
...از شاخه ي درخت مي ترسد

[میعاد]

صداى قلب نيست!
صداى پاى توست!!
كه شب ها در سينه ام ميدوى

كافى است كمى خسته شوى
كافيست بايستى!!!

......
گرگ،شنگول را خورده!
گرگ، منگول راتكه تكه تكه ميكند!
بلند شو پسرم!!!
اين قصه براى نخوابيدن است...

[Gypsy]

با این مجموعه نتونستم خیلی ارتباط برقرار کنم. حال و هوای رنگ‌های رفته‌ی دنیا رو بیشتر دوست داشتم و به نظرم قوی‌تر بود. هرچند از شعرهای بدون نام، بر سیم‌های برق، مه در اتاق، دود فقط نام‌های مختلفی دارد، مرخصی، آن‌سوی بادها، بیدار می‌شود، طرح 4 و طرح 5 رو دوست داشتم.

در من صدای تبر می‌آید
در من
فریادهای درختی‌ست
خسته از میوه‌های تکراری

و زندگی آن‌قدر کوچک شد
تا در چاله‌ای که بارها از آن پریده بودیم
افتادیم

من ترسیدم
و راز دوست داشتنت را
مثل جنازه‌ای که هنوز گرم است
در خاک باغچه پنهان کردم

و تو را چون میدانی از مین‌های خنثی‌نشده
بغل می‌کنم

و سوختن
در آتشی که تو برپا می‌کنی
لذتی‌ست
چون روشن‌ کردن سیگار با خورشید

جاده‌ها به جایی نمی‌روند
وگرنه مسافران
به خانه‌هایشان بازنمی‌گشتند

و نبض دست‌هایم
تیک تاک بمبی‌ست
که زمان انفجارش را پنهان کرده‌اند

تفنگی را
که بر سینه‌ی این کودک گذاشته‌ام
به دست‌هایش می‌دهم تا بازی کند

[Yasamin Seifaei]

موسیقی عجیبی ست مرگ
بلند می شوی
و چنان آرام و نرم می رقصی
که دیگر هیچ کس
تو را نمی بیند


:)

[Pouria]

سطرها در تاریکی جا عوض می کنند (مجموعه شعر)/ گروس عبدالمکلیان/ انتشارات مروارید/ چاپ نهم/ 85 صفحه/ تاریخ اتمام کتاب: سه شنبه 11 مهر 1396
مثل کتاب شعرهای قبلی اش که خواندم بود و توضیح بیشتری برای گفتن ندارم. سه چهار شعر از کتاب را خیلی بیشتر دوست داشتم و با نصف شعرها ارتباطی برقرار نکردم اما در کل ارزش خواندن یک بار را داشت.

پوریا روشنی

[Sara Alaee]

در من
فریادهاي درختی ست
.خسته از میوه هاي تکراري

!من، ماهیِ خسته از آبم
تن می دهم به تو
تورِ عروسیِ غمگین
تن می دهم
به علامت سوالِ بزرگی
.که در دهانم گیر کرده است

[rozhan]

صدای قلب نیست
صدای پای توست
که شب ها در سینه ام می‌دوی
کافیست کمی خسته شوی..
کافیست بایستی.

[Roozbeh]

طرح1

پرواز هم
دیگر رویای آن پرنده نبود
دانه دانه پرهایش را چید
تا بر این بالِش
خواب دیگری ببیند

[Rana Heshmati]

صدای قلب نیست
صدای پای توست
که شب ها در سینه ام می دوی
----
انگار
کسی قانون های جهان را عوض کرده بود
من ترسیدم
و راز دوست داشتنت را
مثل جنازه ای که هنوز گرم است
در خاک باغچه پنهان کردم.
----
این گونه است که تنها می شوم
و تو را چون میدانی از مین های خنثی نشده
بغل می کنم.
---
از تمام آب های جهان
قطره ای بر گونه ی تو
----
یک لحظه خواستم.
چون کودکی که ناشیانه دست در آتش فرو برد
خواستم تو را
----
دود، فقط نام های مختلفی دارد
وگرنه سیگار من و خانه های خرمشهر
هر دو به آسمان رفتند
----
و قاصدک ها
آنقدر در کنج دیوار ماندند
که خبر هایشان از خاطر رفت؟
----
آینده
در گذشته جا مانده است
----
و من به دست های خاک فکر می کنم
که حتی اگر تمام جنازه ها را بپوشاند
موهای تو چون گندم زاری
از لای انگشت هایش بیرون می زند
----
و دستی دیگر تفنگ های ما را پر کرده بود
دستی که تفنگ های آن ها را هم...
----
باید از درخت ها باشی
که این گونه پاییز را به موهایت آورده ای
و از رودها
که ماهیان آبی و قرمز
در صدایت شنا می کنند
----
پیراهنت در باد تکان می خورد
این
تنها پرچمی ست که دوستش دارم

[Roya Shakeri]

از تاريخ خجالت مي كشم
مرا در زيست شناسي بررسي كنيد.

[Parisa Soltani]

چگونه پیدایت کنم
وقتی به یاد نمی آورم چگونه گمت کرده ام؟



#گروس_عبدالملکیان

[Kimia]

مثل همیشه شاهکار
یه تیکه هایی از شعر های گروس عبد الملکیان هست که بشدت معروف شدن مثل "برف تکه های خودکشی یک ابر است" یا "مگر چند بار بدنیا آمده ایم که این همه میمیریم؟" و به نظرم بهتره بدونیم شاعرشون کیه🥲

[Gelareh]

پاییز در ایوان خانه نشسته است
و من به دست های خاک فکر می کنم
که حتی اگر تمام جنازه هارا بپوشاند
موهای تو چون گندم زاری
از لای انگشت هایش بیرون می زند

[عاطفه ابراهیمی]

و درد. ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺎر ﭘﯿﺶ از زﺧﻢ آﻣﺪه ﺑﻮد. آن ﻗﺪر در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪ. ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﺮم ﺷﺪ

[Mohammad Javad Dandesh]

بهترین شعرهای گروس رو در این کتاب خوندم

[Mohammad Hanifeh]

درخت را می‌فهمم
که بارها پاییز و زمستان و بهار را دویده است
و دیگر
میوه‌هایش را پنهان می‌کند

در زمستان
کلاغ می‌دهد

در بهار
گنجشک

[Pan]

پدرم می‌گفت:
من فکر می‌کنم،
پس
نخواهم بود :))

«من که با ماه
از پنجره‌ات می‌آمدم
روزهاست
پشت پیغام‌گیر
گیر کرده‌ام.»

«و دریای شهرمان
چنان خسته‌ست
که عنکبوت بر موج‌هایش تار می‌بندد»

«و گنجشکی که سال‌ها
بر سیم برق نشسته
از شاخه درخت می‌ترسد»

«و روزهایمان قایم‌باشکی‌ست در تاریکی:
من در اتاق پنهان می‌شوم
تو چشم می‌گذاری و
به خواب می‌روی»

[Fahime]

پروازهم
دیگر رویای آن پرنده نبود

دانه دانه پرهایش را چید
تا بر این بالش
خوواب دیگری ببیند

[Mehrnaz]

در باران میدوی و نمیدانی
خشم یک طپانچه ی خیس
دیگر به هیچ دردی نمی خورد

[Hadis]

درخت را ميفهمم
كه بارها پاييز و زمستان و بهار را دويده است
و ديگر
ميوه هايش را پنهان مى كند

در زمستان
كلاغ ميدهد
در بهار
گنجشك

~~~

در من
فريادهاى درختى ست
خسته از ميوه هاى تكرارى..

[Mahdi]

واقعا باهاش ارتباط برقرار نکردم. این همه هیاهو و چاپ دهم و فلان، برای یک مجموعه ی خیلی معمولی و حتی پایین تر از معمولی.

شاید در کل مجموعه، فقط سه تا تیکه ی کوتاه بود که دوست داشتم؛ همانهایی که در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود

[Afruz]

من که با ماه از پنجره ات می امدم
روزهاست
پشت پیغامگیری گیر کرده ام


مگر چندبار به دنیا امده ایم که این همه می میریم


قاصدکها انقدر در کنج دیوار ماندند
که خبرشان از خاطر رفت


کلید بر میز کافه جا مانده است
مرد مقابل خانه جیبهایش را میگردد
اینده در گذشته جامانده است


جاده ها به جایی نمی روند
وگرنه مسافرانه به خانه هایشان باز نمی گشتند

پایین بیا
نردبان این رویا دیگر از دیوارهای جهان هم گذشته


دیگر ازدرون تهی شده ام
میتوانید مرا از کاه پر کنید


چگونه پیدایت کنم
وقتی به یاد نمی اورم چگونه گمت کرده ام

پیراهنت درباد تکان میخورد
این تنها پرچمی است که دوستش دارم

از تاریخ خجالت میکشم
مرادر زیست شناسی بررسی کنید

....
....
....

[Saeed Habibi]

زبان ساده و گیراش خوبه. از جمله افرادی هست که میتونه باهات ارتباط برقرار کنه. اما اگر از نظر هنر برای مخاطب بخوایم در نظر بگیریم من امتیاز بالایی بهش نمیدم در حالی که طرفدار شعرهاشم. تعداد شعرهای خوبش خیلی خیلی زیاد نیست اما بسیار با ارزش‌اند.

[Forough]

ما
کاشفان کوچه های بن بستیم
حرف های خسته ای داریم.

شعر:
بر سیم های برق


مگر چند بار به دنیا آمده ایم
که این همه می میریم؟

شعر: بلیط یک طرفه


اشعاری که ظرف کمتر از دو ساعت روزنامه وار خواندم! کاری که ازش متنفرم !!

[amin]

به تعداد انگشتان دو دست شعر خوب داشت، شعرهای خوب‌ش هم آنقدر خوب بودند که یکی از کتاب‌های خوب‌م باشد .