What do you think?
Rate this book
Ψίθυροι
Η Ζωή αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της μαζί με την εννιάχρονη κόρη της Μελίνα, για να ξεφύγει από τον βάναυσο σύζυγό της. Για να τα βγάλει πέρα, αναλαμβάνει την φροντίδα μια παράξενης γυναίκας αλλά από την πρώτη στιγμή αντιλαμβάνεται πως κάτι κακό παραμονεύει στις σκιές του παλιού αρχοντικού. Μια ιστορία αγάπης, προδοσίας και εγκατάλειψης. Μια ιστορία για όλες εκείνες τις κακοποιημένες γυναίκες, που οι απεγνωσμένες τους κραυγές για βοήθεια κρύβονται πίσω από ψίθυρους και τρομαγμένα βλέμματα. Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.
256 pages, Paperback
First published November 25, 2021
1 person is currently reading
11 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 6, 2022
Ψιθυροι του Ηλία Στεργιου!Ένα βιβλίο που ξεκινάει με μια σκηνή βίας που όσο γυρνάς τις σελίδες του τόσο πολύ θέλεις να δεις την εξελιξη,να χαθείς μέσα του και να μείνεις εκείΜεστη γραφη με κινηματογραφικη πλοκη γεμάτο μυστηριο,φοβο ερωτα και αγωνία!Με ταξιδεψε από την Αθήνα στην πανέμορφη Καστοριά με την λίμνη της και ένα επιβλητικο αρχοντικό γεμάτο θλιψη και μυστήριο!Το βιβλιο Θέτει το θέμα της κακοποίησης της γυναίκα (δυστυχως πολύ επικαιρο στην εποχή που ζούμε)με τετοιο σωστα δοσμένο τροπο εναντια στις αλήθειες της ζωης που ειλικρινα δινει μαθήματα στον αναγνωστη!Ο συγγραφέας παντρεύει με υπεροχο τρόπο το παρόν με το παρελθόν,την λογική με την φαντασια με μια υπέροχη ιστορία αγάπης που κρύβει μέσα του το αρχοντικο και αυτό με μαγεψε!Κλείνοντας την τελευταία του σελίδα είχα έντονα συναισθηματα!Θυμός,θλιψη,πονος,κλάμα, χαρά,λύτρωση!!!Με εξέπληξε πολύ ευχαριστα ενώ περίμενα ότι θα είναι ένα βιβλιο τρόμου εκτος από τα spooky σημεία του , περιείχε αληθινή φιλιά και
αγαπη!Ποτέ πια!Όχι άλλη κακοποίηση και bulling!Ας σταματήσει αυτο!Ένα συγκλονιστικο βιβλιο που δίνει μάθημα ζωής και αξίζει να διαβαστεί από όλους!Θερμά συγχαρητήρια Ηλία μου!
αγαπη!Ποτέ πια!Όχι άλλη κακοποίηση και bulling!Ας σταματήσει αυτο!Ένα συγκλονιστικο βιβλιο που δίνει μάθημα ζωής και αξίζει να διαβαστεί από όλους!Θερμά συγχαρητήρια Ηλία μου!
Read
December 27, 2021Ωραίος συνδυασμός, ουσιαστικά μεταξύ τρόμου και κοινωνικού, καθώς θίγονται σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Οι φίλοι του είδους θα το απολαύσουν.
Προσωπικά είχα την τιμή να το διαβάσω σε πρώιμη μορφή και ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα! Ραντεβού στο επόμενό του!
Προσωπικά είχα την τιμή να το διαβάσω σε πρώιμη μορφή και ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα! Ραντεβού στο επόμενό του!
February 1, 2022
Τι θα λέγατε να διαβάσετε ένα μυθιστόρημα που ναι μεν έχει την ενδοοικογενειακή βία ως την πρωταρχική ιδέα αλλά περιλαμβάνει και το ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ; Ναι ένας τέλειος συνδυασμός μεταξυ του σημερα, του αυριο και του χθες σε μια εκρηκτική μορφή.
Οι Ψίθυροι του συγγραφέα Ηλία Στεργίου είναι ένα πολυ γροθιά στο στομάχι βιβλιο. Και αυτό γιατί επικεντρώνεται σε ένα θλιβερό κομμάτι της ανθρωπότητας. Στην βία. Αυτή που συμβαίνει σε πολλες μορφές. Η ηρωίδα του βιβλίου είναι μια γυναίκα που ταπεινώνετε καθημερινά. Στο κορμί της υπάρχουν ζωντανά τα τραυματα από το χέρι του δυνάστη συζύγου. Θα την δουμε να σιωπά. Να υπομένει. Να ελπίζει ίσως πως η κατάσταση θα φτιάξει. Δε τολμά να κάνει όνειρα. Δε τολμά να χαρεί. Δε τολμά ουτε να αναπνέει.
Και καθώς το βιβλίο πηγαίνει όλο και πιο μέσα στο έρεβος της απελπισίας η ηρωίδα, ξεσπά. Και στο προσκήνιο έρχονται και αλλά προσωπα. Ξεχασμένα. Που ζητάνε την δικαίωση. Και εκεί η εξαιρετική δουλειά του συγγραφέα μας απλωνει μια άλλη ιστορία μέσα στην ιστορία που διαβάζουμε. Και οι ψίθυροι γίνονται κραυγές.
Γιατί το δίκιο ζητά τον ένοχο. Και η αλήθεια περιμενει υπομονετικά να βγει στο φως.
Οι Ψίθυροι του συγγραφέα Ηλία Στεργίου είναι ένα πολυ γροθιά στο στομάχι βιβλιο. Και αυτό γιατί επικεντρώνεται σε ένα θλιβερό κομμάτι της ανθρωπότητας. Στην βία. Αυτή που συμβαίνει σε πολλες μορφές. Η ηρωίδα του βιβλίου είναι μια γυναίκα που ταπεινώνετε καθημερινά. Στο κορμί της υπάρχουν ζωντανά τα τραυματα από το χέρι του δυνάστη συζύγου. Θα την δουμε να σιωπά. Να υπομένει. Να ελπίζει ίσως πως η κατάσταση θα φτιάξει. Δε τολμά να κάνει όνειρα. Δε τολμά να χαρεί. Δε τολμά ουτε να αναπνέει.
Και καθώς το βιβλίο πηγαίνει όλο και πιο μέσα στο έρεβος της απελπισίας η ηρωίδα, ξεσπά. Και στο προσκήνιο έρχονται και αλλά προσωπα. Ξεχασμένα. Που ζητάνε την δικαίωση. Και εκεί η εξαιρετική δουλειά του συγγραφέα μας απλωνει μια άλλη ιστορία μέσα στην ιστορία που διαβάζουμε. Και οι ψίθυροι γίνονται κραυγές.
Γιατί το δίκιο ζητά τον ένοχο. Και η αλήθεια περιμενει υπομονετικά να βγει στο φως.
Read
February 19, 2022Ο συγγραφέας, σε αυτό το βιβλίο, πιάνει ένα ευαίσθητο και τόσο επίκαιρο θέμα.
Ένα θέμα που στο μικροσκόπιο μπαίνει το θύμα και όχι ο θύτης.
Την βία.
Συγκεκριμένα την ενδοοικογενειακή βία.
Η προσοχή που το έχει προσεγγίσει και η ευαισθησία είναι αξιοσημείωτες.
Η γραφή απλή και άμεση, τα κεφάλαια μικρά και μεγάλα page turner.
Ρέει σαν χείμαρρος και φεύγει παρά πολύ γρήγορα, μέσα σε λίγες ώρες.
Το μεταφυσικό στοιχείο και το ξεκίνημα της ιστορίας, μου θύμισαν ελαφρώς το Ρόουζ Μάντερ του Στίβεν Κινγκ.
Στα μείον, η εμφανώς μεγάλη ανάγκη για επιμέλεια, η οποία δεν του δίνει στο έπακρο τις δυνατότητές του, με αποτέλεσμα με τα λάθη σε φύλα ή ημερομηνίες να αποσυντονίζει σε δύο τρία σημεία τον αναγνώστη.
Ένα θέμα που στο μικροσκόπιο μπαίνει το θύμα και όχι ο θύτης.
Την βία.
Συγκεκριμένα την ενδοοικογενειακή βία.
Η προσοχή που το έχει προσεγγίσει και η ευαισθησία είναι αξιοσημείωτες.
Η γραφή απλή και άμεση, τα κεφάλαια μικρά και μεγάλα page turner.
Ρέει σαν χείμαρρος και φεύγει παρά πολύ γρήγορα, μέσα σε λίγες ώρες.
Το μεταφυσικό στοιχείο και το ξεκίνημα της ιστορίας, μου θύμισαν ελαφρώς το Ρόουζ Μάντερ του Στίβεν Κινγκ.
Στα μείον, η εμφανώς μεγάλη ανάγκη για επιμέλεια, η οποία δεν του δίνει στο έπακρο τις δυνατότητές του, με αποτέλεσμα με τα λάθη σε φύλα ή ημερομηνίες να αποσυντονίζει σε δύο τρία σημεία τον αναγνώστη.
December 28, 2021
…«Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι το κλάμα. Από κει και πέρα, οι άνθρωποι ή παραμένουν άνθρωποι και κλαίνε ή γίνονται τέρατα και κάνουν τους άλλους να κλαίνε.»…
«Ψίθυροι» , το νέο βιβλίο του Ηλία Στεργίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
Ο συγγραφέας μέσα στο βιβλίο του αγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία το θέμα της γυναικείας κακοποίησης που φτάνει ακόμα και στο έγκλημα.
Η βία κατά των γυναικών συμβαίνει σε όλο τον κόσμο και δυστυχώς στις μέρες μας όλο και πιο συχνά. Η ενδοοικογενειακή βία παραμένει ένα φαινόμενο με ολέθριες επιπτώσεις ακόμη και σήμερα. Η βία σε αυτή της την μορφή έχει βαθιές ρίζες στην κοινωνία μας. Όσο δεν δίνουμε τη σημασία που πρέπει, αυτή ανθίζει περισσότερο... Ένα φαινόμενο που παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις.
Στα στενά όρια της οικογένειας της, η Ζωή γίνεται το εύκολο θύμα του βάναυσου συζύγου της. Ο Στράτος μέσω της βίας και του φόβου, καταφέρνει να ελέγχει κυριολεκτικά την ζωή της γυναίκας του. Η απειλητική του συμπεριφορά ασκεί πάνω της σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική και ψυχολογική βία. Αυτόπτης μάρτυρας της κακοποίησης της Ζωής από τον άντρα της , η εννιάχρονη κόρη της Μελίνα. Πολλές φορές βρίσκεται στην καρδιά των γεγονότων, όταν δεν προλαβαίνει η μαμά να την κρύψει. Μία κατάσταση τραυματική και επιζήμια για την ψυχολογία ενός μικρού παιδιού.
Η ίδια δεν θέλει και δεν παραδέχεται αυτό που της συμβαίνει. Ως αντίκτυπο στην συμπεριφορά της λειτουργούν ο φόβος και η ανασφάλεια. Ζει εξαρτημένη από τον θύτη και αδυνατεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις. Δεν εμπιστεύεται τον εαυτό της και επιρρίπτει τις ευθύνες στο πρόσωπο της.
Η Ζωή αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της μαζί με την κόρη της, για να ξεφύγει από τα δεσμά του βίαιου άντρα της. Η ζωή της έχει μετατραπεί σε εφιάλτη…
Η ηρωίδα αισθάνεται απομονωμένη από τον κοινωνικό της περίγυρο, με μόνη παρηγοριά, την φίλη της που προσπαθεί να την νουθετήσει για να απαγκιστρωθεί από την κόλαση που ζει. Αναλαμβάνοντας την φροντίδα μιας γυναίκας που κατοικεί σε ένα παλιό αρχοντικό μόνη, καταφέρνει να δραπετεύσει από το προσωπικό της κολαστήριο.
Ένα μυθιστόρημα που μπερδεύει την πραγματικότητα με το μεταφυσικό, που σαν από μηχανής θεός… έρχεται την κατάλληλη στιγμή να λυτρώσει αυτήν και το παιδί της από το μαρτύριο που βιώνουν. Ένα αρχοντικό που κρύβει στα «σπλάχνα» του, καλά κρυμμένα μυστικά… Μια ιστορία αγάπης, προδοσίας και εγκατάλειψης που ψάχνει τον δρόμο προς το φως. Η κεντρική ηρωίδα κάπου ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια, που κρύβεται πίσω από ψιθύρους, πίσω από τοίχους…
Μια παράλληλη αναζήτηση ανάμεσα στο χθες και το αύριο. Σε ένα παρελθόν που ζητά να βγει στην επιφάνεια και σε ένα αύριο που χρωστά την ελευθερία στην Μελίνα και στην Ζωή.
Δυο ιστορίες που μπλέκονται αγκαλιά και ξεδιπλώνουν ζωές γυναικών που βίωσαν τη βία μέσα στην οικογένεια. Ένα πρόβλημα που μαστίζει την κοινωνία μας, με προεκτάσεις τόσο σε διαπροσωπικό, όσο σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Η βία κατά των γυναικών τρέφεται με την ανοχή και την σιωπή.
«Ποτέ πια»!
Ο Ηλίας Στεργίου με γοργή και σφιχτοδεμένη γραφή, ξετυλίγει μια καθηλωτική ιστορία που συνδυάζει και το μεταφυσικό στοιχείο. Με ζωντανές περιγραφές και καταιγιστική πλοκή, ο συγγραφέας μας μεταφέρει σε μονοπάτια ψυχολογικά και συναισθηματικά. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ με κοινωνικές προεκτάσεις που αγγίζει τα όρια του μυστηρίου αλλά ταυτόχρονα προσγειώνεται στην πραγματικότητα.
Μέσα από έναν άρτιο και πλούσιο λογοτεχνικά λόγο, ο συγγραφέας μας παρουσιάζει την κακοποιημένη γυναίκα του χθες και του σήμερα. Τη βία που πρέπει να καταπολεμηθεί μέσα από τα έμφυλα στερεότυπα που συνεχίζουν να υπάρχουν ανάμεσα μας και το αίσθημα ασφάλειας που έχει ανάγκη η κοινωνία μας για να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους περιστατικά.
Ένα βιβλίο καθηλωτικό, που αξίζει να διαβαστεί!
«Ψίθυροι» , το νέο βιβλίο του Ηλία Στεργίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
Ο συγγραφέας μέσα στο βιβλίο του αγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία το θέμα της γυναικείας κακοποίησης που φτάνει ακόμα και στο έγκλημα.
Η βία κατά των γυναικών συμβαίνει σε όλο τον κόσμο και δυστυχώς στις μέρες μας όλο και πιο συχνά. Η ενδοοικογενειακή βία παραμένει ένα φαινόμενο με ολέθριες επιπτώσεις ακόμη και σήμερα. Η βία σε αυτή της την μορφή έχει βαθιές ρίζες στην κοινωνία μας. Όσο δεν δίνουμε τη σημασία που πρέπει, αυτή ανθίζει περισσότερο... Ένα φαινόμενο που παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις.
Στα στενά όρια της οικογένειας της, η Ζωή γίνεται το εύκολο θύμα του βάναυσου συζύγου της. Ο Στράτος μέσω της βίας και του φόβου, καταφέρνει να ελέγχει κυριολεκτικά την ζωή της γυναίκας του. Η απειλητική του συμπεριφορά ασκεί πάνω της σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική και ψυχολογική βία. Αυτόπτης μάρτυρας της κακοποίησης της Ζωής από τον άντρα της , η εννιάχρονη κόρη της Μελίνα. Πολλές φορές βρίσκεται στην καρδιά των γεγονότων, όταν δεν προλαβαίνει η μαμά να την κρύψει. Μία κατάσταση τραυματική και επιζήμια για την ψυχολογία ενός μικρού παιδιού.
Η ίδια δεν θέλει και δεν παραδέχεται αυτό που της συμβαίνει. Ως αντίκτυπο στην συμπεριφορά της λειτουργούν ο φόβος και η ανασφάλεια. Ζει εξαρτημένη από τον θύτη και αδυνατεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις. Δεν εμπιστεύεται τον εαυτό της και επιρρίπτει τις ευθύνες στο πρόσωπο της.
Η Ζωή αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της μαζί με την κόρη της, για να ξεφύγει από τα δεσμά του βίαιου άντρα της. Η ζωή της έχει μετατραπεί σε εφιάλτη…
Η ηρωίδα αισθάνεται απομονωμένη από τον κοινωνικό της περίγυρο, με μόνη παρηγοριά, την φίλη της που προσπαθεί να την νουθετήσει για να απαγκιστρωθεί από την κόλαση που ζει. Αναλαμβάνοντας την φροντίδα μιας γυναίκας που κατοικεί σε ένα παλιό αρχοντικό μόνη, καταφέρνει να δραπετεύσει από το προσωπικό της κολαστήριο.
Ένα μυθιστόρημα που μπερδεύει την πραγματικότητα με το μεταφυσικό, που σαν από μηχανής θεός… έρχεται την κατάλληλη στιγμή να λυτρώσει αυτήν και το παιδί της από το μαρτύριο που βιώνουν. Ένα αρχοντικό που κρύβει στα «σπλάχνα» του, καλά κρυμμένα μυστικά… Μια ιστορία αγάπης, προδοσίας και εγκατάλειψης που ψάχνει τον δρόμο προς το φως. Η κεντρική ηρωίδα κάπου ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια, που κρύβεται πίσω από ψιθύρους, πίσω από τοίχους…
Μια παράλληλη αναζήτηση ανάμεσα στο χθες και το αύριο. Σε ένα παρελθόν που ζητά να βγει στην επιφάνεια και σε ένα αύριο που χρωστά την ελευθερία στην Μελίνα και στην Ζωή.
Δυο ιστορίες που μπλέκονται αγκαλιά και ξεδιπλώνουν ζωές γυναικών που βίωσαν τη βία μέσα στην οικογένεια. Ένα πρόβλημα που μαστίζει την κοινωνία μας, με προεκτάσεις τόσο σε διαπροσωπικό, όσο σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Η βία κατά των γυναικών τρέφεται με την ανοχή και την σιωπή.
«Ποτέ πια»!
Ο Ηλίας Στεργίου με γοργή και σφιχτοδεμένη γραφή, ξετυλίγει μια καθηλωτική ιστορία που συνδυάζει και το μεταφυσικό στοιχείο. Με ζωντανές περιγραφές και καταιγιστική πλοκή, ο συγγραφέας μας μεταφέρει σε μονοπάτια ψυχολογικά και συναισθηματικά. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ με κοινωνικές προεκτάσεις που αγγίζει τα όρια του μυστηρίου αλλά ταυτόχρονα προσγειώνεται στην πραγματικότητα.
Μέσα από έναν άρτιο και πλούσιο λογοτεχνικά λόγο, ο συγγραφέας μας παρουσιάζει την κακοποιημένη γυναίκα του χθες και του σήμερα. Τη βία που πρέπει να καταπολεμηθεί μέσα από τα έμφυλα στερεότυπα που συνεχίζουν να υπάρχουν ανάμεσα μας και το αίσθημα ασφάλειας που έχει ανάγκη η κοινωνία μας για να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους περιστατικά.
Ένα βιβλίο καθηλωτικό, που αξίζει να διαβαστεί!
January 30, 2022
Ένα βιβλίο γροθιά για ένα θέμα που πονάει πολύ. Αυτό της βίας κατά των γυναικών και ειδικότερα η βία στους κόλπους της οικογένειας. Εκεί που κανονικά όλες οι γυναίκες, σύζυγοι και παιδιά, πρέπει να νιώθουν ασφάλεια και αγάπη και όχι τρόμο. Μία ιστορία βαθιά κοινωνική που ο συγγραφέας με μεγάλη επιτυχία παντρεύει με το μεταφυσικό στοιχείο και το αποτέλεσμα τον δικαιώνει.
Πολλά συγχαρητήρια.
Πολλά συγχαρητήρια.
January 26, 2024
«Ως πότε θα τα υπομένεις όλα αυτά; Πότε αυτή η αναθεματισμένη σιωπή σου θα γίνει κραυγή;»
Η Ζωή βιώνει καθημερινά τραγικές καταστάσεις. Το σπίτι της αντί για να είναι το απάγκιο λιμάνι της, είναι ο τόπος των μαρτυρίων της. Ο βίαιος σύζυγός της ξεσπά καθημερινά και δίχως λόγο την οργή και τον αδικαιολόγητο θυμό του επάνω της. Βιάζει το σώμα και την ψυχή της, την ταπεινώνει, την εξευτελίζει.
Ούτε ο ψυχολογικός πόλεμος λείπει φυσικά, για να μπορεί να την χειραγωγεί. Την αποκαλεί άσχημη, άχρηστη, ηλίθια, ανεπιθύμητη τσαλαπατώντας την αξιοπρέπεια και την αυτοπεποίθησή της. Για εκείνον η Ζωή είναι ένα τίποτα. Και το χειρότερο απ’όλα είναι πως μάρτυρας όλης αυτής της βιαιότητας και βαναυσότητας είναι η 9χρονη κόρη τους Μελίνα.
«Δεν φταίει αυτός, τον δικαιολογεί. Θα αλλάξει. Εγώ φταίω πολλές φορές και προκαλώ τον θυμό και την βία του. Με αγαπάει.»
Έτσι είναι η αγάπη; Η αγάπη είναι ένα όμορφο συναίσθημα που κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους, που φέρνει χαμόγελα και όχι δάκρυα, χαρά και όχι πόνο, τρόμο και θλίψη. Όταν αγαπάς κάποιον δεν τον χτυπάς, δεν τον πονάς, δεν τον ταπεινώνεις, δεν τον εξευτελίζεις. Αγάπη είναι να σκιρτάει η καρδιά σου από λαχτάρα και προσμονή για κάποιον και όχι να τρέμει από φόβο. Όχι να φοβάσαι ακόμη και να ανασάνεις για να μην ενοχληθεί ο άλλος και ξυπνήσεις την οργή, τον θυμό και την βία του.
Ώσπου έρχεται η μέρα που επιτέλους η Ζωή ξυπνάει από τον λήθαργο! Πρέπει να αντιδράσει, να φανεί δυνατή, να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, να φύγει, να ξεφύγει, να σωθεί και να σώσει το παιδί της. Πετώντας βιαστικά σ’έναν σάκο λίγα πράγματα και με κάτι λιγοστές οικονομίες που είχε στην άκρη, παίρνει την Μελίνα και φεύγουν, καταλήγοντας στην Καστοριά, σ’ένα παλιό αρχοντικό.
Από την πρώτη στιγμή όμως νιώθει πως κάτι κακό παραμονεύει στις σκιές, έχει μια παράξενη αίσθηση πως κάποιος βρίσκεται στον ίδιο χώρο με εκείνη, κοντά της, δίπλα της. Νιώθει λες και ένα ζευγάρι μάτια είναι καρφωμένο διαρκώς επάνω της. Ανατριχιαστικοί ήχοι σπάνε την σιωπή και προκαλούν ένταση, φόβο, τρόμο, ταχυπαλμία. Λογική και παραφροσύνη ακροβατούν σ’ένα ετοιμόρροπο σκοινί.
❓Πού ξεκινά το ένα και πού τελειώνει το άλλο;
❓Τι συμβαίνει στη Ζωή; Έχει παραισθήσεις; Αρχίζει να τρελαίνεται; Να ακούει φωνές και να βλέπει ανύπαρκτους ανθρώπους; Είναι αληθινοί ή αποκυήματα της φαντασίας της; Και αν είναι αληθινοί τι ζητάνε από αυτήν; Εκδίκηση, δικαίωση, λύτρωση, απονομή δικαιοσύνης;
«Ψίθυροι» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα συνδυασμένο άψογα με μεταφυσικά στοιχεία και φαντασίας, που θα εκπλήξει ευχάριστα τον αναγνώστη. Το παλιό αρχοντικό σε συνδυασμό με τους ανατριχιαστικούς και συριστικούς ήχους, δημιουργούν μια creepy ατμόσφαιρα. Γραφή απλή μεν, καθηλωτική δε, καθώς ο συγγραφέας έχει πλέξει μια ιστορία, όπου συνδυάζει με άκρως επιτυχημένο τρόπο το παρόν με το παρελθόν, την πραγματικότητα με την μυθοπλασία.
Το κύριο θέμα ,που θίγει με απόλυτο σεβασμό και ευαισθησία, είναι αυτό της βίας. Βία οποιασδήποτε μορφής, ψυχολογικής, σωματικής, ενδοοικογενειακή βία. Η μάστιγα της σημερινής εποχής που εξαπλώνεται σαν μεταδοτική ασθένεια με ταχύτατους ρυθμούς. Πληγές στο σώμα, πληγές στην ψυχή. Κάποιες θέλουν τον χρόνο τους για να επουλωθούν, ενώ κάποιες παραμένουν για πάντα ανοιχτές και αιμορραγούν.
Ένα βιβλίο σκληρό, κάθε σελίδα του στάζει πόνο. Σφίγγεται η καρδιά σου, μουδιάζει το σώμα σου, παραλύει. Όμως, περνάει πολλά μηνύματα και θέλει να αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις. «Ποτέ πια!» Όχι άλλη βία. Όχι άλλη ανοχή. Όχι άλλη σιωπή. Δεν είσαι μόνη σου. Μην διστάσεις λεπτό να φύγεις μακριά, μην φοβηθείς να ζητήσεις βοήθεια. Παντού υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μπορούν να σε βοηθήσουν και να σε λυτρώσουν από το μαρτύριο αυτό.
Εξαιρετικό βιβλίο, θερμά συγχαρητήρια στον συγγραφέα. 👏👏👏Εννοείται πως συστήνεται ανεπιφύλακτα. 10 /10 💯💯💯
Η Ζωή βιώνει καθημερινά τραγικές καταστάσεις. Το σπίτι της αντί για να είναι το απάγκιο λιμάνι της, είναι ο τόπος των μαρτυρίων της. Ο βίαιος σύζυγός της ξεσπά καθημερινά και δίχως λόγο την οργή και τον αδικαιολόγητο θυμό του επάνω της. Βιάζει το σώμα και την ψυχή της, την ταπεινώνει, την εξευτελίζει.
Ούτε ο ψυχολογικός πόλεμος λείπει φυσικά, για να μπορεί να την χειραγωγεί. Την αποκαλεί άσχημη, άχρηστη, ηλίθια, ανεπιθύμητη τσαλαπατώντας την αξιοπρέπεια και την αυτοπεποίθησή της. Για εκείνον η Ζωή είναι ένα τίποτα. Και το χειρότερο απ’όλα είναι πως μάρτυρας όλης αυτής της βιαιότητας και βαναυσότητας είναι η 9χρονη κόρη τους Μελίνα.
«Δεν φταίει αυτός, τον δικαιολογεί. Θα αλλάξει. Εγώ φταίω πολλές φορές και προκαλώ τον θυμό και την βία του. Με αγαπάει.»
Έτσι είναι η αγάπη; Η αγάπη είναι ένα όμορφο συναίσθημα που κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους, που φέρνει χαμόγελα και όχι δάκρυα, χαρά και όχι πόνο, τρόμο και θλίψη. Όταν αγαπάς κάποιον δεν τον χτυπάς, δεν τον πονάς, δεν τον ταπεινώνεις, δεν τον εξευτελίζεις. Αγάπη είναι να σκιρτάει η καρδιά σου από λαχτάρα και προσμονή για κάποιον και όχι να τρέμει από φόβο. Όχι να φοβάσαι ακόμη και να ανασάνεις για να μην ενοχληθεί ο άλλος και ξυπνήσεις την οργή, τον θυμό και την βία του.
Ώσπου έρχεται η μέρα που επιτέλους η Ζωή ξυπνάει από τον λήθαργο! Πρέπει να αντιδράσει, να φανεί δυνατή, να πάρει την κατάσταση στα χέρια της, να φύγει, να ξεφύγει, να σωθεί και να σώσει το παιδί της. Πετώντας βιαστικά σ’έναν σάκο λίγα πράγματα και με κάτι λιγοστές οικονομίες που είχε στην άκρη, παίρνει την Μελίνα και φεύγουν, καταλήγοντας στην Καστοριά, σ’ένα παλιό αρχοντικό.
Από την πρώτη στιγμή όμως νιώθει πως κάτι κακό παραμονεύει στις σκιές, έχει μια παράξενη αίσθηση πως κάποιος βρίσκεται στον ίδιο χώρο με εκείνη, κοντά της, δίπλα της. Νιώθει λες και ένα ζευγάρι μάτια είναι καρφωμένο διαρκώς επάνω της. Ανατριχιαστικοί ήχοι σπάνε την σιωπή και προκαλούν ένταση, φόβο, τρόμο, ταχυπαλμία. Λογική και παραφροσύνη ακροβατούν σ’ένα ετοιμόρροπο σκοινί.
❓Πού ξεκινά το ένα και πού τελειώνει το άλλο;
❓Τι συμβαίνει στη Ζωή; Έχει παραισθήσεις; Αρχίζει να τρελαίνεται; Να ακούει φωνές και να βλέπει ανύπαρκτους ανθρώπους; Είναι αληθινοί ή αποκυήματα της φαντασίας της; Και αν είναι αληθινοί τι ζητάνε από αυτήν; Εκδίκηση, δικαίωση, λύτρωση, απονομή δικαιοσύνης;
«Ψίθυροι» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα συνδυασμένο άψογα με μεταφυσικά στοιχεία και φαντασίας, που θα εκπλήξει ευχάριστα τον αναγνώστη. Το παλιό αρχοντικό σε συνδυασμό με τους ανατριχιαστικούς και συριστικούς ήχους, δημιουργούν μια creepy ατμόσφαιρα. Γραφή απλή μεν, καθηλωτική δε, καθώς ο συγγραφέας έχει πλέξει μια ιστορία, όπου συνδυάζει με άκρως επιτυχημένο τρόπο το παρόν με το παρελθόν, την πραγματικότητα με την μυθοπλασία.
Το κύριο θέμα ,που θίγει με απόλυτο σεβασμό και ευαισθησία, είναι αυτό της βίας. Βία οποιασδήποτε μορφής, ψυχολογικής, σωματικής, ενδοοικογενειακή βία. Η μάστιγα της σημερινής εποχής που εξαπλώνεται σαν μεταδοτική ασθένεια με ταχύτατους ρυθμούς. Πληγές στο σώμα, πληγές στην ψυχή. Κάποιες θέλουν τον χρόνο τους για να επουλωθούν, ενώ κάποιες παραμένουν για πάντα ανοιχτές και αιμορραγούν.
Ένα βιβλίο σκληρό, κάθε σελίδα του στάζει πόνο. Σφίγγεται η καρδιά σου, μουδιάζει το σώμα σου, παραλύει. Όμως, περνάει πολλά μηνύματα και θέλει να αφυπνίσει κοιμισμένες συνειδήσεις. «Ποτέ πια!» Όχι άλλη βία. Όχι άλλη ανοχή. Όχι άλλη σιωπή. Δεν είσαι μόνη σου. Μην διστάσεις λεπτό να φύγεις μακριά, μην φοβηθείς να ζητήσεις βοήθεια. Παντού υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μπορούν να σε βοηθήσουν και να σε λυτρώσουν από το μαρτύριο αυτό.
Εξαιρετικό βιβλίο, θερμά συγχαρητήρια στον συγγραφέα. 👏👏👏Εννοείται πως συστήνεται ανεπιφύλακτα. 10 /10 💯💯💯
June 10, 2022
Ο Ηλίας Στεργίου παρουσιάζει μια παράξενη, σκοτεινή μα και ιδιαίτερη ιστορία, η οποία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Καταφέρνει και συνδυάζει την μυθοπλασία με την πραγματικότητα αφού καταπιάνεται με θέματα της επικαιρότητας που έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις ενώ παράλληλα σχολιάζει μέσα από τους χαρακτήρες του, τα κακώς κείμενα της εποχής μας. Οι «Ψίθυροι» λοιπόν είναι μια μεταφυσική ιστορία μυστηρίου με κοινωνικές προεκτάσεις. Ένα μικρό σε σελίδες βιβλίο, που θα σε κάνει να συνειδητοποιήσεις για το τι είναι ικανός να κάνει ένας άνθρωπος. Ένα βιβλίο για την ενδοοικογενειακή βία και τη γυναικεία κακοποίηση.
Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα εύθραυστη και άπιαστη. Αν είχες την ευκαιρία να την ακουμπήσεις κάποια στιγμή, τότε θα είσαι από τους τυχερούς αυτού του κόσμου.
Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα εύθραυστη και άπιαστη. Αν είχες την ευκαιρία να την ακουμπήσεις κάποια στιγμή, τότε θα είσαι από τους τυχερούς αυτού του κόσμου.
May 15, 2022
Οι Ψίθυροι ξεκινούν με μια έντονη σκηνή βίας, παρόμοια με αυτές που ακούμε όλο κι συχνότερα τον τελευταίο καιρό. Η Ζωή υφίσταται για ακόμα μια φορά τα βίαια ξεσπάσματα του συζύγου της, του Στράτου, ο οποίος της την κακοποιεί σωματικά και ψυχικά κατ’ επανάληψη. Η κόρη της, Μελίνα, συχνά μάρτυρας σκηνών βίας, όταν η Ζωή δεν προλαβαίνει να την κρύψει. Ο συγγραφέας χειρίζεται το συγκεκριμένο θέμα με τον σεβασμό και τη λεπτότητα που, θεωρώ, πως απαιτείται και για αυτό και μόνο αξίζει συγχαρητήρια. Είναι πολύ σημαντικό η λογοτεχνία να περνάει σημαντικά μηνύματα και καλά πρότυπα και ο Ηλίας Στεργίου σίγουρα το καταφέρνει αυτό.
Η πλοκή πρακτικά ξεκινάει τη μέρα που η Ζωή ξυπνά, που ρίχνει δύο ρούχα σε μια βαλίτσα και φεύγει μακριά από το σπίτι και τον Στράτο, για να προστατεύσει τον εαυτό της και κυρίως το παιδί της. Με σύμμαχο τη μοναδική της φίλη, φεύγει από την Αθήνα και πιάνει δουλειά φροντίζοντας μια γυναίκα σε ένα παλιό αρχοντικό, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, απομονωμένη και πληγωμένη. Όσα συμβαίνουν στο αρχοντικό, θα ξυπνήσουν τραύματα δικά της αλλά και αλήθειες κρυμμένες και θαμμένες. Το παρελθόν παλεύει να βγει στην επιφάνεια. Τα μυστικά θέλουν να αποκαλυφτούν. Και τα εγκλήματα του παρελθόντος ζητούν δικαιοσύνη.
Τι να πρωτοπώ για το συγκεκριμένο βιβλίο.
Αρχικά, λάτρεψα το αρμονικό και ιδιαίτερο πάντρεμα των ειδών, αφού οι Ψίθυροι συνδυάζουν το κοινωνικό μυθιστόρημα με τον τρόμο. Η πραγματικότητα μπερδεύεται με το μεταφυσικό με τρόπο τέτοιο που σε καθηλώνει. Όλες οι αισθήσεις αξιοποιούνται· ακούς, μυρίζεις, νιώθεις το άγγιγμα, βλέπεις τριγύρω. Με λίγα λόγια βιώνεις κάθε σκηνή στο έπακρο. Στιγμές παράλληλες, που το παρελθόν μπλέκεται με το παρόν και το πέπλο που χωρίζει του κόσμους γίνεται τόσο λεπτό που σχεδόν χάνεται, υπόσχονται μυστήριο και αγωνία. Η κοινωνική πλευρά των Ψιθύρων υπόσχεται θλίψη, μοναξιά και άλλα έντονα συναισθήματα. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει συναίσθημα που δε βίωσα ως αναγνώστης.
Ένα άλλο στοιχείο που ξεχώρισα ήταν οι περιγραφές, που ήταν, όπως πάντα, όμορφες, δίνοντας στον αναγνώστη μια τρισδιάστατη εικόνα της Καστοριάς.
Ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο, με άξονα την οικογενειακή και την έμφυλη βία, με κέντρο γυναίκες ευάλωτες αλλά και δυνατές, με σωστά κοινωνικά μηνύματα, έντονα συναισθήματα και αρμονικό πάντρεμα ειδών. Χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω εκτός από το ότι το συνιστώ ανεπιφύλακτα;
Η πλοκή πρακτικά ξεκινάει τη μέρα που η Ζωή ξυπνά, που ρίχνει δύο ρούχα σε μια βαλίτσα και φεύγει μακριά από το σπίτι και τον Στράτο, για να προστατεύσει τον εαυτό της και κυρίως το παιδί της. Με σύμμαχο τη μοναδική της φίλη, φεύγει από την Αθήνα και πιάνει δουλειά φροντίζοντας μια γυναίκα σε ένα παλιό αρχοντικό, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, απομονωμένη και πληγωμένη. Όσα συμβαίνουν στο αρχοντικό, θα ξυπνήσουν τραύματα δικά της αλλά και αλήθειες κρυμμένες και θαμμένες. Το παρελθόν παλεύει να βγει στην επιφάνεια. Τα μυστικά θέλουν να αποκαλυφτούν. Και τα εγκλήματα του παρελθόντος ζητούν δικαιοσύνη.
Τι να πρωτοπώ για το συγκεκριμένο βιβλίο.
Αρχικά, λάτρεψα το αρμονικό και ιδιαίτερο πάντρεμα των ειδών, αφού οι Ψίθυροι συνδυάζουν το κοινωνικό μυθιστόρημα με τον τρόμο. Η πραγματικότητα μπερδεύεται με το μεταφυσικό με τρόπο τέτοιο που σε καθηλώνει. Όλες οι αισθήσεις αξιοποιούνται· ακούς, μυρίζεις, νιώθεις το άγγιγμα, βλέπεις τριγύρω. Με λίγα λόγια βιώνεις κάθε σκηνή στο έπακρο. Στιγμές παράλληλες, που το παρελθόν μπλέκεται με το παρόν και το πέπλο που χωρίζει του κόσμους γίνεται τόσο λεπτό που σχεδόν χάνεται, υπόσχονται μυστήριο και αγωνία. Η κοινωνική πλευρά των Ψιθύρων υπόσχεται θλίψη, μοναξιά και άλλα έντονα συναισθήματα. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει συναίσθημα που δε βίωσα ως αναγνώστης.
Ένα άλλο στοιχείο που ξεχώρισα ήταν οι περιγραφές, που ήταν, όπως πάντα, όμορφες, δίνοντας στον αναγνώστη μια τρισδιάστατη εικόνα της Καστοριάς.
Ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο, με άξονα την οικογενειακή και την έμφυλη βία, με κέντρο γυναίκες ευάλωτες αλλά και δυνατές, με σωστά κοινωνικά μηνύματα, έντονα συναισθήματα και αρμονικό πάντρεμα ειδών. Χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω εκτός από το ότι το συνιστώ ανεπιφύλακτα;
Displaying 1 - 9 of 9 reviews