Kitap, yazarin 30 yillik hizmetcisi Fanny'nin anlatimlariyla ve Vaccaro'nun editorlugu ile bize Borges'in hayatindan cesitli kesitler sunuyor. Ben daha farkli bir anlatim beklemistim (daha dramatik ve ayrintili, belgeselimsi bir anlatim) ama Borgesseverler icin guzel bir kaynak yine de. Yazar hakkinda pek cok seyi onemli bir kaynaktan ogrenmis oluyoruz. Ve bu gorunmez olmak isteyen ilginc adami (eger mumkunse boyle bir sey) daha da cok seviyoruz.
Virulento ensayo contra Kodama. Alguna anécdota divertida parece salvar la fealdad de la gesta, pero no aporta mucha novedad. Quizás el deseo contradictorio del Nobel, no tanto el crush en María Esther Vázquez. Algún episodio de sonambulismo aterrado o escenas ultaporteñas de taxis. No es tanto un libro sobre Borges, es más bien un libro sobre miserias institucionales del infinito post-borgeano. Mejor pasar rápido a otra lectura.
El señor Vaccaro ha puesto miles de palabras en boca de Fanny. El odio de este hombre hacia Kodama es indisimulable: un libro de poco valor biográfico, sólo un gemido de envidia hacia la viuda de Borges.