What do you think?
Rate this book
Kroniki Dwuświata (Mitrys) #3
Sploty Przeznaczenia
Powieść fantasy "Sploty Przeznaczenia", III tom trylogii Mitrys, Kroniki Dwuświata.
Na piaszczystej ziemi Słonecznych Równin stają naprzeciw siebie dwie potężne armie. Zakuci w stal ogromni Orogonowie, wspierani przez hordy Arrakinów, Srebrne Kolce, a nawet mityczne Wyrny, runą z furią na wojska sprzymierzonych ras ludzi, Ghallów i Myriadów. Syn Nocy stoczy śmiertelny bój ze Słoneczną Panią. Co wyznaczy przyszłość Amadal: demoniczna moc Burghalla czy legendarna magia Światła?
Bezlitosna wojna pochłania również Kontynent Elise. Miasta, warownie i twierdze padną, gdy spuszczone ze smyczy komanda Cienistych wzmocnią siły Drenara. Czy ufortyfikowana wyspa Orin oprze się mściwej potędze Semaela? Do czego zdolny okaże się Najstarszy, gdy stanie oko w oko z magiem Mroku?
Niewielu wie o wpływach bogów i prawdziwych planach sprzeniewierzonego błogosławionego. Zaskakująco to jednak Bruneira, pani Śnieżnego Azylu, może zyskać najwięcej na wszechobecnej pożodze.
MOŻESZ PRÓBOWAĆ OSZUKIWAĆ PRZEZNACZENIE, ALE CZY OSTATECZNIE NIE SPOTKASZ GO NA KOŃCU SWOJEJ ŚCIEŻKI? CZEGO JESTEŚ PEWIEN, A CO CI SIĘ WYDAJE? ZASTANÓW SIĘ, PÓKI MASZ OKAZJĘ.
Na piaszczystej ziemi Słonecznych Równin stają naprzeciw siebie dwie potężne armie. Zakuci w stal ogromni Orogonowie, wspierani przez hordy Arrakinów, Srebrne Kolce, a nawet mityczne Wyrny, runą z furią na wojska sprzymierzonych ras ludzi, Ghallów i Myriadów. Syn Nocy stoczy śmiertelny bój ze Słoneczną Panią. Co wyznaczy przyszłość Amadal: demoniczna moc Burghalla czy legendarna magia Światła?
Bezlitosna wojna pochłania również Kontynent Elise. Miasta, warownie i twierdze padną, gdy spuszczone ze smyczy komanda Cienistych wzmocnią siły Drenara. Czy ufortyfikowana wyspa Orin oprze się mściwej potędze Semaela? Do czego zdolny okaże się Najstarszy, gdy stanie oko w oko z magiem Mroku?
Niewielu wie o wpływach bogów i prawdziwych planach sprzeniewierzonego błogosławionego. Zaskakująco to jednak Bruneira, pani Śnieżnego Azylu, może zyskać najwięcej na wszechobecnej pożodze.
MOŻESZ PRÓBOWAĆ OSZUKIWAĆ PRZEZNACZENIE, ALE CZY OSTATECZNIE NIE SPOTKASZ GO NA KOŃCU SWOJEJ ŚCIEŻKI? CZEGO JESTEŚ PEWIEN, A CO CI SIĘ WYDAJE? ZASTANÓW SIĘ, PÓKI MASZ OKAZJĘ.
- GenresFantasy
ebook
Published November 27, 2021
1 person is currently reading
35 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
October 16, 2022
Jakiś czas temu gdyby ktokolwiek spytał mnie jaka najsłabsza serię/ książkę przeczytałem w życiu po krótkim zastanawianiu się wybrał bym serię Ziemiańskiego - Pomnik Cesarzowej Achai. Była to seria której miałem dużo do zarzucenia. Teraz kończąc trylogię Kopijera stwierdziłem, że Pomnik przy tej pozycji to naprawdę arcydzieło.
W tej trylogii jest tyle słabych i beznadziejnych momentów, że żeby opisać całość chyba zabrakło by znaków dostępnych na serwisie albo napisał bym coś dłuższego niż owa trylogia.
W tej książce nie gra prawie nic. Język, którym posługuje się autor jest przestarzały i wyniosły. W tej książce nawet prosty wieśniak wysławia się jakby na śniadanie wpierdo*il słownik wyrazów bliskoznacznych ale w jego pierwszym wydaniu z poczatkowych lat nie wiem XIX wieku jak nie wcześniej. Strasznie męczy czytanie w kółko podobnych konwersacji. Przykład:
-Kto używa magii musi używać i mózgu, tym mocniej i rozważniej im na większą moc się poważa.
- ale tam zginie mrowie naszych żołnierzy
-ja nie dworna jeno odporna...
Kolejna sprawa budowanie relacji z bohaterami czy ukazywanie emocji bohaterów leży i kwiczy na całej linii. Nie polubiłem żadnej postaci, wszystkie są płaskie, miałkie. Autor nie potrafi budować napięcia, nie potrafi ukazywać emocji bohaterów. Popełnia zasadniczy błąd sam opisuje emocje a nie daje czytelnikowi sobie tego wyobrazić. Nie potrafi napisać zwykłego dialogu w sposób aby czytelnik sam poczuł te emocje. Serio więcej emocji dostarczyła mi poranna owsianka niż 3 tomy tej serii.
Gdzieś słyszałem, że autor nie czyta fantastyki nie ogląda filmów ogólnie nie interesuje się tym światem. Dziwne. Może i bym w to uwierzył gdyby nie bijące po oczach motywy żywcem wyrwane z innych książek. Widać tu schematy mówiąc brzydko bezczelnie zajeba*ne z innych filmów czy książek. Nie będę wymieniał wszystkich bo szkoda wogole pisać o tym dziele.
Bransoleta na ręku jednego z głównych bohaterów - jak nic Mumia
Obroża blokująca moc czarodziejki - Miecz prawdy bądź scena z władcy pierścieni gdzie Gollum ma na sobie łańcuch elfów.
Nazwy Amidal - Amon din,
Nemenor - Numenor
I takich motywów w tej książce jest pełno. Brak tu oryginalności, i pomysłów. Czytając to miałem wrażenie jakby autor pozbierał wszystkie schematy z filmów książek które były dobre i z każdego coś wziął do swojej książki.
Ostatni problem i dla mnie najważniejszy autor nie potrafi nie odrobił lekcji z działań wojennych, posługiwania się bronią czy czegokolwiek związanego z militaria. Walki trwają po jednym akapicie z czego są to dosłownie 2-4 zdania.
Finalna walka z Samaelem, do której dążymy przez 3 tomy trwa dosłownie może minutę, jest wyprana z opisów wszystko jest kończone dla mnie na kolanie żeby jak najszybciej wydać to do druku.
Podsumowując.
Kolejny samowydawca i mój już napewno ostatni, którego przeczytałem i już wiem dlaczego jest samowydawca - żadne szanujące się wydawnictwo nie wydało by takiej szmiry u siebie.
Chyba wolałbym mieć drzazgę pod paznokciem albo zaciac się kartka między palcami niż musieć coś jeszcze przeczytać od tego autora.
Gdyby była możliwość dania ujemnej oceny myślę że nie zastanawiał bym się ani chwili.
Dla ludzi, którzy lubią Sado maso, podduszanie i wiszenie na hakach oraz wyrywanie zębów bez znieczulenia gorąco polecam krwawienie z oczu murowane.
Dla ludzi, którzy mają trochę doświadczenia z fantastyka radzę omijać szerokim łukiem, najlepiej po orbicie Plutona.
W tej trylogii jest tyle słabych i beznadziejnych momentów, że żeby opisać całość chyba zabrakło by znaków dostępnych na serwisie albo napisał bym coś dłuższego niż owa trylogia.
W tej książce nie gra prawie nic. Język, którym posługuje się autor jest przestarzały i wyniosły. W tej książce nawet prosty wieśniak wysławia się jakby na śniadanie wpierdo*il słownik wyrazów bliskoznacznych ale w jego pierwszym wydaniu z poczatkowych lat nie wiem XIX wieku jak nie wcześniej. Strasznie męczy czytanie w kółko podobnych konwersacji. Przykład:
-Kto używa magii musi używać i mózgu, tym mocniej i rozważniej im na większą moc się poważa.
- ale tam zginie mrowie naszych żołnierzy
-ja nie dworna jeno odporna...
Kolejna sprawa budowanie relacji z bohaterami czy ukazywanie emocji bohaterów leży i kwiczy na całej linii. Nie polubiłem żadnej postaci, wszystkie są płaskie, miałkie. Autor nie potrafi budować napięcia, nie potrafi ukazywać emocji bohaterów. Popełnia zasadniczy błąd sam opisuje emocje a nie daje czytelnikowi sobie tego wyobrazić. Nie potrafi napisać zwykłego dialogu w sposób aby czytelnik sam poczuł te emocje. Serio więcej emocji dostarczyła mi poranna owsianka niż 3 tomy tej serii.
Gdzieś słyszałem, że autor nie czyta fantastyki nie ogląda filmów ogólnie nie interesuje się tym światem. Dziwne. Może i bym w to uwierzył gdyby nie bijące po oczach motywy żywcem wyrwane z innych książek. Widać tu schematy mówiąc brzydko bezczelnie zajeba*ne z innych filmów czy książek. Nie będę wymieniał wszystkich bo szkoda wogole pisać o tym dziele.
Bransoleta na ręku jednego z głównych bohaterów - jak nic Mumia
Obroża blokująca moc czarodziejki - Miecz prawdy bądź scena z władcy pierścieni gdzie Gollum ma na sobie łańcuch elfów.
Nazwy Amidal - Amon din,
Nemenor - Numenor
I takich motywów w tej książce jest pełno. Brak tu oryginalności, i pomysłów. Czytając to miałem wrażenie jakby autor pozbierał wszystkie schematy z filmów książek które były dobre i z każdego coś wziął do swojej książki.
Ostatni problem i dla mnie najważniejszy autor nie potrafi nie odrobił lekcji z działań wojennych, posługiwania się bronią czy czegokolwiek związanego z militaria. Walki trwają po jednym akapicie z czego są to dosłownie 2-4 zdania.
Finalna walka z Samaelem, do której dążymy przez 3 tomy trwa dosłownie może minutę, jest wyprana z opisów wszystko jest kończone dla mnie na kolanie żeby jak najszybciej wydać to do druku.
Podsumowując.
Kolejny samowydawca i mój już napewno ostatni, którego przeczytałem i już wiem dlaczego jest samowydawca - żadne szanujące się wydawnictwo nie wydało by takiej szmiry u siebie.
Chyba wolałbym mieć drzazgę pod paznokciem albo zaciac się kartka między palcami niż musieć coś jeszcze przeczytać od tego autora.
Gdyby była możliwość dania ujemnej oceny myślę że nie zastanawiał bym się ani chwili.
Dla ludzi, którzy lubią Sado maso, podduszanie i wiszenie na hakach oraz wyrywanie zębów bez znieczulenia gorąco polecam krwawienie z oczu murowane.
Dla ludzi, którzy mają trochę doświadczenia z fantastyka radzę omijać szerokim łukiem, najlepiej po orbicie Plutona.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 9, 2024
Tom trzeci trylogii to bitwy i potyczki przeplatane poszczególnymi scenami z Leśniadem. Czuć zwiększenie zasięgu historii ale historia trochę za szybko leci do przodu. Nie ukrywam , kilka momentów było ciekawych, z dialogów można się dowiedzieć więcej o świecie. Czuję jednak niedosyt...
August 8, 2025
Unfortunately, this is by far the weakest part of the trilogy.
Although the story had potential, it ends up feeling rushed and unfinished. Key plotlines are cut short, major events happen far too quickly, and scenes that could have built real tension are glossed over. Battles take up a single page, an unconquerable fortress falls almost effortlessly, and everything just feels too easy, too fast, and lacking in weight.
The biggest disappointment, however, is the ending – surprising, but not in a good way. Some of the plot choices are absurd and difficult to take seriously.
It’s a shame, because the characters – especially Noran – had real potential. He’s dynamic, internally conflicted, and psychologically interesting. The shaman, too, started out as a promising character: wise, strong, and compassionate. But her role in the final book is minimal, which leaves a strong sense of disappointment.
What remains is the feeling of wasted potential. This could have been a truly good story – it just needed more time, more depth, and more development.
Although the story had potential, it ends up feeling rushed and unfinished. Key plotlines are cut short, major events happen far too quickly, and scenes that could have built real tension are glossed over. Battles take up a single page, an unconquerable fortress falls almost effortlessly, and everything just feels too easy, too fast, and lacking in weight.
The biggest disappointment, however, is the ending – surprising, but not in a good way. Some of the plot choices are absurd and difficult to take seriously.
It’s a shame, because the characters – especially Noran – had real potential. He’s dynamic, internally conflicted, and psychologically interesting. The shaman, too, started out as a promising character: wise, strong, and compassionate. But her role in the final book is minimal, which leaves a strong sense of disappointment.
What remains is the feeling of wasted potential. This could have been a truly good story – it just needed more time, more depth, and more development.
June 23, 2023
„Sploty przeznaczenia” stanowi finał Trylogii Mitrys” i, chciałoby się powiedzieć, że jest zamknięciem historii Skry i Norana, ale tak nie jest. Mroczny mag prowadzi na Elise swoją wojenną rozgrywkę przeciw królowi południa oraz Darzanom. Tymczasem na Amadal Winea, jako ostatnia z błogosławionych, staje na czele rebeli w walce przeciw armiom Semaela pod wodzą Norana.
Spodziewałam się porządnego, satysfakcjonującego zakończenia, a zamiast tego dostałam wstęp do kolejnej historii. „Trylogia Mitrys” wydaje sie być tylko pierwszym krokiem do czegoś większego – stąd pewnie też „Kroniki Dwuświata”. Autor prowadzi nas przez wydarzenia skacząc od jednego do drugiego punktu, przez co całość sprawia wrażenie, że jest zarysem, streszczeniem większej powieści. Brakuje mi części gdzie postacie mają czas się dostosować do wydarzeń, których byli świadkami lub uczestnikami – zmiast tego, hop, kolejne wydarzenie. Bohaterowie są zbyt wyidealizowani i zamrożeni – nie rozwijają się stawiani przed nowymi wyzwaniami. Zbiór ich cech jaki poznajemy na samym początku pozostaje niezmienny. Z jednej strony fajnie, że trzymają się swoich przekonań, ale tu moim zdaniem wyczuwalna jest wręcz sztywność tych postaci.
Historia tematycznie bardzo fajna, ale strasznie okrojona. Całe szczęście da się przy niej dobrze bawić jak przymkniemy oko na pewne (liczne) niedociągnięcia.
Moja ocena 7/10
Po więcej recenzji zapraszam na mojego bloga napolcerenaty.pl
Spodziewałam się porządnego, satysfakcjonującego zakończenia, a zamiast tego dostałam wstęp do kolejnej historii. „Trylogia Mitrys” wydaje sie być tylko pierwszym krokiem do czegoś większego – stąd pewnie też „Kroniki Dwuświata”. Autor prowadzi nas przez wydarzenia skacząc od jednego do drugiego punktu, przez co całość sprawia wrażenie, że jest zarysem, streszczeniem większej powieści. Brakuje mi części gdzie postacie mają czas się dostosować do wydarzeń, których byli świadkami lub uczestnikami – zmiast tego, hop, kolejne wydarzenie. Bohaterowie są zbyt wyidealizowani i zamrożeni – nie rozwijają się stawiani przed nowymi wyzwaniami. Zbiór ich cech jaki poznajemy na samym początku pozostaje niezmienny. Z jednej strony fajnie, że trzymają się swoich przekonań, ale tu moim zdaniem wyczuwalna jest wręcz sztywność tych postaci.
Historia tematycznie bardzo fajna, ale strasznie okrojona. Całe szczęście da się przy niej dobrze bawić jak przymkniemy oko na pewne (liczne) niedociągnięcia.
Moja ocena 7/10
Po więcej recenzji zapraszam na mojego bloga napolcerenaty.pl
November 30, 2021
Nie zawiodłem się po raz kolejny, świetne zakończenie trylogii. Naprawdę fantastyka na wysokim poziomie.
Zastanawia mnie tylko co się stało z Amirą w Nemedor po wkroczeniu tam oddziałów światła i zabiciu jej ojca.
Za pominięcie później tego dość ważnego wątku musiałem odjąć jedną gwiazdkę :p
Zastanawia mnie tylko co się stało z Amirą w Nemedor po wkroczeniu tam oddziałów światła i zabiciu jej ojca.
Za pominięcie później tego dość ważnego wątku musiałem odjąć jedną gwiazdkę :p
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 23, 2023
Autor zostawił sobie wiele wątków do kontynuacji...
June 16, 2024
Trzecia część serii Kroniki Dwuświata. Piękne zwieńczenie trylogii. Magia, sojusze, zdrady, bitwy, romanse, mrok. Fabuła wciągająca, zwroty akcji, świetnie zarysowani bohaterowie.
May 18, 2024
The trilogy in general was a fast read, relatively intriguing at the start. As it progressed, I found it more and more predictable; shallower in its treatment of events. It might be a good basis for yet another Netflix series
Displaying 1 - 9 of 9 reviews