What do you think?
Rate this book
Geçmis Zaman Ambarı
Hatırlayamadığı çocukluğunun izini süren bir genç kız, çevrelerinde olup bitenleri anlamlandırmaya çalışan çocuklar, ikizinin ardından otobiyografi yazmaya çalışan bir kardeş, mezar taşı arayan bir öğretim üyesi. Çatışan anne oğul, gelin kaynana, kendiyle yüzleşemeyen bir avukat. Yaşanmamış ya da her şeye rağmen yaşanan aşklar.
Kırsalın basit gibi görünen karakteristiğinin altındaki çetrefilli yapı, ilişkilerin ve rollerin karmaşık boyutları üzerinden anlatılıyor. Geçmiş gündeliğin telaşında karakterlerin hayatına sızıyor.
Geçmiş Zaman Ambarı bir yandan köyün ve taşranın gerçekliğini karakterlerin düşünme biçimleri ve ruh durumları üstünden anlatırken bir yandan da şimdiki zamana gölgesini düşüren geçmişin izini sürüyor.
Oyun yazarlığından yetişen Cihan Çakan’ın güzel bir Türkçesi var. Karakterlerinin kişilik özelliklerini ayrıntıları kullanarak canlandırmayı iyi biliyor. İlk bakışta fark edilmeyenleri görüp gösterebilen bu öyküler iyi bir öykü yazarının geleceğinin habercisi.
Kırsalın basit gibi görünen karakteristiğinin altındaki çetrefilli yapı, ilişkilerin ve rollerin karmaşık boyutları üzerinden anlatılıyor. Geçmiş gündeliğin telaşında karakterlerin hayatına sızıyor.
Geçmiş Zaman Ambarı bir yandan köyün ve taşranın gerçekliğini karakterlerin düşünme biçimleri ve ruh durumları üstünden anlatırken bir yandan da şimdiki zamana gölgesini düşüren geçmişin izini sürüyor.
Oyun yazarlığından yetişen Cihan Çakan’ın güzel bir Türkçesi var. Karakterlerinin kişilik özelliklerini ayrıntıları kullanarak canlandırmayı iyi biliyor. İlk bakışta fark edilmeyenleri görüp gösterebilen bu öyküler iyi bir öykü yazarının geleceğinin habercisi.
156 pages, Paperback
Published November 1, 2021
48 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 1, 2022
uzun zamandır taşraya ve kürt illerine dair okuduğum en iyi öyküler diyebilirim.
özellikle “uçurum başlı kederler” bölümündeki ilk beş öykü insanı öyle bir çarpıyor ki… cihan çakan’ın oyun yazarlığından gelen diyalog ustalığı özellikle bu öykülerde kendini gösteriyor.
sınıfsal farkın ayırdığı aşıklardan tutun da kızılbaş sünni ayrımının vardığı nefrete kadar anadolu’da anlatılacak neler var… anlatmayı bilene. ne genelde kürt yazarlarda çokça rastladığımız romantizm ne de son dönem birbirinin aynı gibi tornadan çıkmış kent ve varoluş öyküleri (bu lafım dolayısıyla epey eleştiri yiyebilirim ama evet aynen böyle düşünüyorum)…
cihan çakan ilk öykülerde tokat gibi çarpan realizmden sonra direksiyonu daha şiirsel öykülere kırsa da bu dediklerim yok. ve çok mesudum :)
eşcinsel aşkın anlatıldığı kitabın en şiirsel yazılmış öyküleri bile açıkçası bana ocean voung’un romanından daha iyi geldi.
ve trans bir gencin anlatıldığı gerilim dolu ama umutla biten öyküyü trans çocuk yoktur diyen herkese döve döve okutmak isterdim.
bu arada meslektaş olduğumuz çakan’ın cesaretine ayrı hayran kaldım, bunu da eklemem lazım.
kitabın tekniğiyle de şiire yakın öyküsü “bir yarayı büyütür gibi” belki de en politik öykülerden ve “öykü türünde bir ömür anlatmak istiyorsanız, nasıl anlatabilirsiniz”dersi bence.
son olarak son öyküdeki şuursuz ve içindeki boşluğu uyuşturmak isteyen avukat arif’in yaşadıkları bu ülkenin batısıyla doğusu arasındaki keskin çizgiyi ve onulmaz yarayı müthiş bir gözlemle aktarıyor. arif’e içten içe epey gerzek dedim, itiraf edeyim.
baba yokluğu neredeyse tüm öykülerin izleği… bunu da gözden kaçırmamak gerekiyor.
son dönem en sevdiklerimden oldu “geçmiş zaman ambarı”. kapağı da öyle. cihan çakan’ın ellerine sağlık.
özellikle “uçurum başlı kederler” bölümündeki ilk beş öykü insanı öyle bir çarpıyor ki… cihan çakan’ın oyun yazarlığından gelen diyalog ustalığı özellikle bu öykülerde kendini gösteriyor.
sınıfsal farkın ayırdığı aşıklardan tutun da kızılbaş sünni ayrımının vardığı nefrete kadar anadolu’da anlatılacak neler var… anlatmayı bilene. ne genelde kürt yazarlarda çokça rastladığımız romantizm ne de son dönem birbirinin aynı gibi tornadan çıkmış kent ve varoluş öyküleri (bu lafım dolayısıyla epey eleştiri yiyebilirim ama evet aynen böyle düşünüyorum)…
cihan çakan ilk öykülerde tokat gibi çarpan realizmden sonra direksiyonu daha şiirsel öykülere kırsa da bu dediklerim yok. ve çok mesudum :)
eşcinsel aşkın anlatıldığı kitabın en şiirsel yazılmış öyküleri bile açıkçası bana ocean voung’un romanından daha iyi geldi.
ve trans bir gencin anlatıldığı gerilim dolu ama umutla biten öyküyü trans çocuk yoktur diyen herkese döve döve okutmak isterdim.
bu arada meslektaş olduğumuz çakan’ın cesaretine ayrı hayran kaldım, bunu da eklemem lazım.
kitabın tekniğiyle de şiire yakın öyküsü “bir yarayı büyütür gibi” belki de en politik öykülerden ve “öykü türünde bir ömür anlatmak istiyorsanız, nasıl anlatabilirsiniz”dersi bence.
son olarak son öyküdeki şuursuz ve içindeki boşluğu uyuşturmak isteyen avukat arif’in yaşadıkları bu ülkenin batısıyla doğusu arasındaki keskin çizgiyi ve onulmaz yarayı müthiş bir gözlemle aktarıyor. arif’e içten içe epey gerzek dedim, itiraf edeyim.
baba yokluğu neredeyse tüm öykülerin izleği… bunu da gözden kaçırmamak gerekiyor.
son dönem en sevdiklerimden oldu “geçmiş zaman ambarı”. kapağı da öyle. cihan çakan’ın ellerine sağlık.
November 7, 2025
Çok beğendim. Öyküler hem başka bir dünyadan gibiler hem de her şeyleriyle buraya aitler. “Uçurum Başlı Kederler” başlığı altında toplanan öyküler, geçtikleri Doğu/Güneydoğu coğrafyasının her şeyini taşıyan ve okuyucuya tokat gibi çarpan türden. Tüm kitaptaki favorilerim de bu bölümden. Diğer bölümlerde yer alan öyküler de güzel ama baştaki öykülere nazaran dilin değiştiğini ve “sert” tonun yumuşadığını söylemekte yarar var.
August 13, 2022
gecmis zaman ambari'ndaki oykulerde andayken bi ayaginiz hep gecmiste oluyor. yazar oyle guzel harmanliyor ki simdiden gecmise uzanan bakislari kisa kisa, ishiguro tadi aldiriyor bolca. bir oykude iki oyku tamamlaniyor aslinda, biri su anda digeriyse arada kucuk animsamalarla isik tuttugu gecmiste yasanan. ozellikle ucurum basli kederler ve ahval basliklari altindaki oykulere hayran kaldim.
uslubu tazecik, sade ve yalinken o bazi basit cumlelerin altindan kalkmakta zorlaniyorsunuz, agirlar cunku. oykulerin sonunda tuylerim diken diken olmus bir halde kalakaldigim cok oldu. agladigim da. hayran kaldim sunusa kitapta, dil olarak da anlati bicimi olarak da.
yazar uzun sure van ve mardin'de koy ogretmenligi yapmis, sahane bi gozlem yeteneginin kaniti yazdigi bu kitaptaki oykuler. her oykusunde bir dert var ama dogudan gelen bu dertleri oyle klasiklesmemis bi halde sunuluyor ki, yepyeniymiscesine acitiyor caninizi.
kapak ve ayrac tasarimi cok guzel, oykuleri donup donup okuyacagima eminim, vasat bir iki oyku disinda hepsi sahane. notos'tan daha baska pek cok oykusunu okuyabilmek dilegiyle. oyku seven herkese cani gonulden tavsiye ediyorum.
uslubu tazecik, sade ve yalinken o bazi basit cumlelerin altindan kalkmakta zorlaniyorsunuz, agirlar cunku. oykulerin sonunda tuylerim diken diken olmus bir halde kalakaldigim cok oldu. agladigim da. hayran kaldim sunusa kitapta, dil olarak da anlati bicimi olarak da.
yazar uzun sure van ve mardin'de koy ogretmenligi yapmis, sahane bi gozlem yeteneginin kaniti yazdigi bu kitaptaki oykuler. her oykusunde bir dert var ama dogudan gelen bu dertleri oyle klasiklesmemis bi halde sunuluyor ki, yepyeniymiscesine acitiyor caninizi.
kapak ve ayrac tasarimi cok guzel, oykuleri donup donup okuyacagima eminim, vasat bir iki oyku disinda hepsi sahane. notos'tan daha baska pek cok oykusunu okuyabilmek dilegiyle. oyku seven herkese cani gonulden tavsiye ediyorum.
June 23, 2022
Geçmiş Zaman Ambarı benim için en sevdiğim öykü kitaplarından biri oldu.Öyle güzel öyküler var ki ;hepsi birbirinden özgün,hepsi samimi,hepsi benzer yerlerde geçmiş…
Altını çizdiğim o kadar cümle ,o kadar kelime var ki hepsini paylaşmak mümkün değil….kitabı sevmemdeki en büyük etken öykülerin sankı doğup büyüdüğüm yerlerde ,bildiğim kişilerin başından geçmesi .yani o karakterleri tanıyor gibiyim,öyküde gecen nehri gördüm ,o yolları yürüdüm,o soğuğu ben de yedim,etekleri beyazlamaya başlayan dağları ben de gördüm,sıcağı kavuran bozkırdan geçtim ,tozunu yuttum.
Altını çizdiğim o kadar cümle ,o kadar kelime var ki hepsini paylaşmak mümkün değil….kitabı sevmemdeki en büyük etken öykülerin sankı doğup büyüdüğüm yerlerde ,bildiğim kişilerin başından geçmesi .yani o karakterleri tanıyor gibiyim,öyküde gecen nehri gördüm ,o yolları yürüdüm,o soğuğu ben de yedim,etekleri beyazlamaya başlayan dağları ben de gördüm,sıcağı kavuran bozkırdan geçtim ,tozunu yuttum.
October 25, 2022
Cihan Çakan'ın öyküleri "Kuyu" hariç daha demini ne yazık ki alamamış öykülerden oluşuyor. "Kuyu" ile bir nabız yakalıyor öyküde yazar fakat diğer öykülere geçtikçe yerini sönen umutlara bırakıyor.
Anlatım tarzından da içerikten de yakalayamadım öyküleri, bir eksiklik var hep. Aceleye gelmiş de olabilir, büyük beklentilerle okuma zayiatına gitmiş de olabilir. Okur işte, sağı solu belli olmaz.
Yayınevlerinin abartılı övgülerle süslediği tanıtımlar ne yazık ki okurun beklentisinin hep yüksek olmasına sebep oluyor. Hâl böyle olunca da tat alacağımız birçok kitabı bize pompalanan beklentiden dolayı tadı kaçmış şekilde okuyoruz.
Yazar her şeye rağmen "Kuyu"nun yolundan devam ederse asıl öykülerinin tadına varacağımızdan eminim.
İyi okumalar...
Anlatım tarzından da içerikten de yakalayamadım öyküleri, bir eksiklik var hep. Aceleye gelmiş de olabilir, büyük beklentilerle okuma zayiatına gitmiş de olabilir. Okur işte, sağı solu belli olmaz.
Yayınevlerinin abartılı övgülerle süslediği tanıtımlar ne yazık ki okurun beklentisinin hep yüksek olmasına sebep oluyor. Hâl böyle olunca da tat alacağımız birçok kitabı bize pompalanan beklentiden dolayı tadı kaçmış şekilde okuyoruz.
Yazar her şeye rağmen "Kuyu"nun yolundan devam ederse asıl öykülerinin tadına varacağımızdan eminim.
İyi okumalar...
Displaying 1 - 5 of 5 reviews