What do you think?
Rate this book
Elveda Aşk
“Sen…” dedi kekeleyerek, “sen… deli misin?”
Süreyya buruk bir şekilde gülümsemiş, birden gamzeleri ortaya çıkıvermişti.
“Değilim,” dedi düşünceli bir sesle, “inan bana deli değilim! Ama şükürler olsun ki sana âşığım. İçimde fokurdayıp duran bir sen varsın. Sadece içimdeki senin bu telaşına engel olamıyorum. Karşında durmuş böyle saçmalıyorum.”
Güzide kalakalmıştı. İlk defa hazırcevaplığı bir işe yaramıyordu. Titrek bir sesle, “Bu yaptığın,” dedi, “iş mi senin? Böyle bir zamanda birine âşık mı olunur?”
Süreyya bu sefer tatlı tatlı gülümsedi.
“Ne yapayım? Savaş çıktı diye bu hikâyem yarım mı kalsın?”
Güzide birden öyle savruldu ki… O savrulmanın etkisiyle arkasını dönüp oradan hızla uzaklaşırken, “Nerden biliyorsun?” diye söylendi. “Belki de yarım kalan hikâyeler güzeldir…”
Daha Balkan Harbi’nin yaralarını saramadan yeni bir savaşın ortasında kalan Osmanlı’da, halkı yine fedakârlıklar beklemekteydi. İstanbul Sultanîsi talebelerinden Yusuf, Süreyya ve Feyzi ilk aşklarını henüz yaşarken vuslatın sancısı gelip yerleşti yüreklerine. Onlar için artık vuslat demek savaşın bitmesi ve vatanın kurtulması demekti.
İçlerinde kopan fırtınalara rağmen umutla gittiler cepheye… Aşklarına kavuşmak, yarım kalan hikâyelerden olmamak için…
İncir Kuşları ve Meyra’nın yazarı Sinan Akyüz’den Çanakkale Savaşı’nı ve gerçek kahramanlarını anlatan heyecan dolu yeni bir roman…
Süreyya buruk bir şekilde gülümsemiş, birden gamzeleri ortaya çıkıvermişti.
“Değilim,” dedi düşünceli bir sesle, “inan bana deli değilim! Ama şükürler olsun ki sana âşığım. İçimde fokurdayıp duran bir sen varsın. Sadece içimdeki senin bu telaşına engel olamıyorum. Karşında durmuş böyle saçmalıyorum.”
Güzide kalakalmıştı. İlk defa hazırcevaplığı bir işe yaramıyordu. Titrek bir sesle, “Bu yaptığın,” dedi, “iş mi senin? Böyle bir zamanda birine âşık mı olunur?”
Süreyya bu sefer tatlı tatlı gülümsedi.
“Ne yapayım? Savaş çıktı diye bu hikâyem yarım mı kalsın?”
Güzide birden öyle savruldu ki… O savrulmanın etkisiyle arkasını dönüp oradan hızla uzaklaşırken, “Nerden biliyorsun?” diye söylendi. “Belki de yarım kalan hikâyeler güzeldir…”
Daha Balkan Harbi’nin yaralarını saramadan yeni bir savaşın ortasında kalan Osmanlı’da, halkı yine fedakârlıklar beklemekteydi. İstanbul Sultanîsi talebelerinden Yusuf, Süreyya ve Feyzi ilk aşklarını henüz yaşarken vuslatın sancısı gelip yerleşti yüreklerine. Onlar için artık vuslat demek savaşın bitmesi ve vatanın kurtulması demekti.
İçlerinde kopan fırtınalara rağmen umutla gittiler cepheye… Aşklarına kavuşmak, yarım kalan hikâyelerden olmamak için…
İncir Kuşları ve Meyra’nın yazarı Sinan Akyüz’den Çanakkale Savaşı’nı ve gerçek kahramanlarını anlatan heyecan dolu yeni bir roman…
464 pages, Paperback
First published December 2, 2021
2 people are currently reading
26 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 29, 2023
Konuya değil yazıma 2 ⭐️ veriyorum. Diyaloglar çok kötü, aşırı uzatılmış, tekrarlardan ibaret, insan yılıyor. Okuduğum edebiyattan en uzak kitap, 2 ⭐️ ı sadece konusu için verdim, hassas noktamız Çanakkale Savaşı ve Zaferi, ama anca bu kadar fena anlatılırdı. Bir daha Sinan Akyüz okumayı da düşünmüyorum zaten. Kesinlikle tavsiye etmem!
February 13, 2024
ELVEDA AŞK / SİNAN AKYÜZ
Çok okunan yazarımız Sinan Akyüz'ün Elveda Aşk adlı kitabını okudum. Aslında okuyalı birkaç zaman oldu ama yorumu yazamadım. Takvimler Şubat'ı gösterince ben de "14 Şubat" bahanesi ile bu hüzünlü aşk hikayesini paylaşayım dedim.
Daha Balkan Harbi’nin yaralarını saramadan yeni bir savaşın ortasında kalan Osmanlı’da, halkı yine fedakârlıklar beklemekteydi. İstanbul Sultanîsi talebelerinden Yusuf, Süreyya ve Feyzi ilk aşklarını henüz yaşarken vuslatın sancısı gelip yerleşti yüreklerine. Onlar için artık vuslat demek savaşın bitmesi ve vatanın kurtulması demekti.
İçlerinde kopan fırtınalara rağmen umutla gittiler cepheye… Aşklarına kavuşmak, yarım kalan hikâyelerden olmamak için… Diyor arka kapak tanıtım yazısında.
İç kapakta ise "Bu romanda anlatılanlar hayal ürünü değildir. Mekan hayal ürünü değildir, zaman hayal ürünü değildir ve o yeniyetme vatan evlatları hayal ürünü değildir. Bu hikaye sadece savaşın yıkıp geçtiği bir nesli anlatır..." diye yazmakta.
İstanbul Sultanisi; bugünkü adıyla İstanbul Erkek Lisesi (İEL), İstanbul’un Cağaloğlu semtinde, Osmanlı döneminde kurulmuş Numune-i Terakki Mektebinin devamı niteliğinde olan, günümüzde Anadolu Lisesi statüsünde hizmet veren eğitim kuruluşu. İstanbul eğitim tarihi için önemli bir yenilik olan Keşşaf adlı izci örgütü beden eğitimi öğretmeni Ahmet Robenson tarafından 1912'de kuruldu. Bu bilgileri, okulun tarihini ve yaşananları daha detaylı olarak internette bulabilirsiniz.
Bu kitabı benim için özel yapan sebeplerden biri İstanbul Erkek Lisesi'nde geçmiş olması; çünkü büyükbabam (babamın babası) da o okuldan mezun. O kahraman evlatlardan bir nesil sonra okumuş. Diğer sebebi ise aynı okul olmasa bile dedemin (annemin babası) de mezun olmadan Çanakkale Cephesine gitmesi. Dedem Kuleli Askeri Lisesinde okuyormuş. Asker ihtiyacı olunca daha mezun olmadan okuldan cepheye gönderilmişler; cephede mezun olup, kılıç takarak teğmen rütbesiyle göreve başlamışlar. Savaşta ayağından yaralanarak, sakat kaldı. O yüzden bu kitabı okurken yaşananlar dedelerimin anılarıyla harmanlandı.
Kitaba dönersek; Yusuf ve Süreyya İstanbul Sultanisi'nde okuyan onlarca gençten sadece ikisiydi. Sıkı dost olan ikili aynı zamanda okulda keşşaf olan ilk öğrencilerdendi. 1912 yılında beden eğitimi öğretmeni Ahmet Robenson, İstanbul eğitim tarihinde önemli bir yer tutan, o dönemde büyük yenilik olarak görülen, keşşaf adı verilen izci örgütünü öğrencilerinden seçerek kurmuştu. Güzide ve Mehpare ise Beyoğlu'ndaki Kız Mektebi'ne giden iki arkadaştı. Hepsi ilk aşk heyecanını tadan masum genç fidanlardı.
Onlar söz vermiş keşşaflardı, vatan bu durumdayken rahat rahat evde oturup, okula gidemezlerdi, üstlerine düşeni yapmaları gerekiyordu. Fevzi'yi gönüllülükten vazgeçirmeye çalışırken, diğerleri de ona katılmış; Fevzi ile birlikte, Süreyya, Yusuf, Hüsrev de orduya gönüllü olarak yazılmış ve Çanakkale Savaşı'na gitmişlerdi. Vatan uğruna cepheye giden bu gençler geride sadece aileleri ve eğitimlerini yarım bırakmamış, yüreklerinde filizlenen sevdalarından da ayrılmak zorunda kalmışlardı. Fevzi Refika'yı, Süreyya Güzide'yi, Hüsrev Cavida'nı, Yusuf Mehpare'yi gözü yaşlı ardında bırakmıştı. Ya geride kalanlar? Sevdikleri savaşa giderken onlar çaresiz, sessizce bekleyecekler miydi, bu vatan onların da değil miydi? Güzide ve Refika da ellerinden geleni yapmak, orduya destek olmak için ne yapabileceklerini araştırdılar. Ve bir çözüm buldular; onlarda gönüllü hemşire olarak memleketleri için cepheye giderek vatan savunmasına katkıda bulunacaklardı.
Sinan Akyüz; Solgun Karanfil, İncir Kuşları, Meyra kitaplarında olduğu gibi savaşın acı yönlerini okura aktarırken; vatan, aile, arkadaş sevgisi, aşk ve insan ilişkileri, fedakarlıklar üzerine okuru düşündürtüp, sorgulatıyor. Kitabın sonu hakkında ipucu vermiş gibi olmayayım ama bazı karakterlerin sonu yazılmamış. Bu da bana acaba devam kitabı gelebilir mi diye düşündürdü. Diğer romanlarında olduğu gibi okurken hüzünleneceğiniz ama keyifle, merakla bir an önce bitirmek isteyeceğiniz bir kitap.
Çok okunan yazarımız Sinan Akyüz'ün Elveda Aşk adlı kitabını okudum. Aslında okuyalı birkaç zaman oldu ama yorumu yazamadım. Takvimler Şubat'ı gösterince ben de "14 Şubat" bahanesi ile bu hüzünlü aşk hikayesini paylaşayım dedim.
Daha Balkan Harbi’nin yaralarını saramadan yeni bir savaşın ortasında kalan Osmanlı’da, halkı yine fedakârlıklar beklemekteydi. İstanbul Sultanîsi talebelerinden Yusuf, Süreyya ve Feyzi ilk aşklarını henüz yaşarken vuslatın sancısı gelip yerleşti yüreklerine. Onlar için artık vuslat demek savaşın bitmesi ve vatanın kurtulması demekti.
İçlerinde kopan fırtınalara rağmen umutla gittiler cepheye… Aşklarına kavuşmak, yarım kalan hikâyelerden olmamak için… Diyor arka kapak tanıtım yazısında.
İç kapakta ise "Bu romanda anlatılanlar hayal ürünü değildir. Mekan hayal ürünü değildir, zaman hayal ürünü değildir ve o yeniyetme vatan evlatları hayal ürünü değildir. Bu hikaye sadece savaşın yıkıp geçtiği bir nesli anlatır..." diye yazmakta.
İstanbul Sultanisi; bugünkü adıyla İstanbul Erkek Lisesi (İEL), İstanbul’un Cağaloğlu semtinde, Osmanlı döneminde kurulmuş Numune-i Terakki Mektebinin devamı niteliğinde olan, günümüzde Anadolu Lisesi statüsünde hizmet veren eğitim kuruluşu. İstanbul eğitim tarihi için önemli bir yenilik olan Keşşaf adlı izci örgütü beden eğitimi öğretmeni Ahmet Robenson tarafından 1912'de kuruldu. Bu bilgileri, okulun tarihini ve yaşananları daha detaylı olarak internette bulabilirsiniz.
Bu kitabı benim için özel yapan sebeplerden biri İstanbul Erkek Lisesi'nde geçmiş olması; çünkü büyükbabam (babamın babası) da o okuldan mezun. O kahraman evlatlardan bir nesil sonra okumuş. Diğer sebebi ise aynı okul olmasa bile dedemin (annemin babası) de mezun olmadan Çanakkale Cephesine gitmesi. Dedem Kuleli Askeri Lisesinde okuyormuş. Asker ihtiyacı olunca daha mezun olmadan okuldan cepheye gönderilmişler; cephede mezun olup, kılıç takarak teğmen rütbesiyle göreve başlamışlar. Savaşta ayağından yaralanarak, sakat kaldı. O yüzden bu kitabı okurken yaşananlar dedelerimin anılarıyla harmanlandı.
Kitaba dönersek; Yusuf ve Süreyya İstanbul Sultanisi'nde okuyan onlarca gençten sadece ikisiydi. Sıkı dost olan ikili aynı zamanda okulda keşşaf olan ilk öğrencilerdendi. 1912 yılında beden eğitimi öğretmeni Ahmet Robenson, İstanbul eğitim tarihinde önemli bir yer tutan, o dönemde büyük yenilik olarak görülen, keşşaf adı verilen izci örgütünü öğrencilerinden seçerek kurmuştu. Güzide ve Mehpare ise Beyoğlu'ndaki Kız Mektebi'ne giden iki arkadaştı. Hepsi ilk aşk heyecanını tadan masum genç fidanlardı.
Onlar söz vermiş keşşaflardı, vatan bu durumdayken rahat rahat evde oturup, okula gidemezlerdi, üstlerine düşeni yapmaları gerekiyordu. Fevzi'yi gönüllülükten vazgeçirmeye çalışırken, diğerleri de ona katılmış; Fevzi ile birlikte, Süreyya, Yusuf, Hüsrev de orduya gönüllü olarak yazılmış ve Çanakkale Savaşı'na gitmişlerdi. Vatan uğruna cepheye giden bu gençler geride sadece aileleri ve eğitimlerini yarım bırakmamış, yüreklerinde filizlenen sevdalarından da ayrılmak zorunda kalmışlardı. Fevzi Refika'yı, Süreyya Güzide'yi, Hüsrev Cavida'nı, Yusuf Mehpare'yi gözü yaşlı ardında bırakmıştı. Ya geride kalanlar? Sevdikleri savaşa giderken onlar çaresiz, sessizce bekleyecekler miydi, bu vatan onların da değil miydi? Güzide ve Refika da ellerinden geleni yapmak, orduya destek olmak için ne yapabileceklerini araştırdılar. Ve bir çözüm buldular; onlarda gönüllü hemşire olarak memleketleri için cepheye giderek vatan savunmasına katkıda bulunacaklardı.
Sinan Akyüz; Solgun Karanfil, İncir Kuşları, Meyra kitaplarında olduğu gibi savaşın acı yönlerini okura aktarırken; vatan, aile, arkadaş sevgisi, aşk ve insan ilişkileri, fedakarlıklar üzerine okuru düşündürtüp, sorgulatıyor. Kitabın sonu hakkında ipucu vermiş gibi olmayayım ama bazı karakterlerin sonu yazılmamış. Bu da bana acaba devam kitabı gelebilir mi diye düşündürdü. Diğer romanlarında olduğu gibi okurken hüzünleneceğiniz ama keyifle, merakla bir an önce bitirmek isteyeceğiniz bir kitap.
March 5, 2023
Çanakkale savaşının acıklı öykülerinden birisi. Okurken insan çok hüzünleniyor. İstanbul’daki lise öğrencilerinin savaşa katıldığını hep biliyoruz. Ama kitabı okurken sanki onların yanındaymışcasına yaşıyor insan tarihi.
November 5, 2025
Canakkale savasini ve o zaman yasayan insanlarin cektigi acilari korkulari gercekten cok iyi yansitmis okurken sanki karakterleri uzaktan izliyormus gibi bir hissekapildim sonundan bahsetmiyorum zaten kucuk detaylarada takilan biriyim cok guzeldi okumanizi tavsiye ederim
July 17, 2022
Uzayıp giden diyaloglar, abartılı duygu geçişleri ve “kopyala yapıştır” şeklinde okuyucuya tekrar sunulan metinler…
September 6, 2022
Ah kalbimi bıraktım resmen bu hikayeye...
August 26, 2025
nerden biliyorsun? belki de yarım kalan hikayeler güzeldir
Displaying 1 - 7 of 7 reviews