Παιάνες από ατσάλι

Στα όνειρα της φαντασίας #3

by Κωστής Ανετάκης, Χριστόφορος Γεωργίου, Μιχάλης Γεωργοστάθης

Παιάνας… Θριαμβευτικό τραγούδι που συνόδευε κάποιον επιτυχή αγώνα ή μάχη. Τον τραγουδούσαν πριν από μάχες ως καλό οιωνό επιτυχίας ή ακόμη και σαν πένθιμα εμβατήρια που συνόδευαν πολεμιστές που έπεσαν στη μάχη ή που είχαν κάνει ηρωικές πράξεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Στη μυθολογία, την ιστορία, μα κυρίως, στην λογοτεχνία τα σπαθιά που τραγουδάνε είναι πολλά. Αυτά που ψέλνουν Παιάνες από Ατσάλι, μόλις δέκα. Και όλα τους είναι έτοιμα να εμψυχώσουν τους πολεμιστές, να γιορτάσουν τον θρίαμβό τους ή να τους αποχαιρετίσουν στην τελευταία τους κατοικία όπως τους αξίζει. Με τιμές.

Ανετάκης Κωστής - Μαύρος Καβαλάρης
Γεωργίου Χριστόφορος - Ο Στρογγυλός Θεός
Γεωργοστάθης Μιχάλης – Στη Θηλιά
Δρουκόπουλος Μπάμπης - Στην Άρντιον τη Λευκή
Κεκές Χρήστος – Απόκληρος
Κικίδου Λένα – Gunnr
Κούτσιανος Χρήστος – Σιδεροκέφαλος
Οικονόμου Σταμάτης - Η Δοκιμασία του Νάνου
Παγώνης Αντώνιος Παναγιώτης – Είμαι Φωτιά
Παλαβούζης Μανώλης - Νεκροί στους Τύμβους

234 pages, Paperback

First published November 26, 2021

About the author

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967 κι ελάχιστα έχει ξεκουνηθεί από τα πάτρια εδάφη, τουλάχιστον σωματικώς. Σπούδασε Βιολογία και Νανοτεχνολογία και δούλεψε σ’ ένα σωρό άθλια επαγγέλματα, βοηθός λογιστή, περιπτεράς, δάσκαλος σε φροντιστήρια, ΙΕΚ και ΤΕΙ, ερευνητής στο πανεπιστήμιο, εργαστηριακός σε φασονατζίδικο, έμπορος, βαρκάρης, εργάτης σε φάμπρικα κι ακροβάτης του τρόμου.
Όπως είναι φυσικό κι αναμενόμενο για έναν τέτοιο πολυτεχνίτη, κατέληξε ερημοσπίτης άνεργος και βέβαια συγγραφέας, όπως κάθε ρεμάλι που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του. Πεζογραφεί από το 2014, κι έχει βραβευτεί σε κάποιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς του φανταστικού και του ρεαλιστικού χώρου. Έργα του έχουν εκδοθεί σε συλλογικούς τόμους.
Το 2007 χρίστηκε Δούκας του Μεγάλου Χάους και του απονεμήθηκε το μυητικό παρανόμι Όττο, χάρη στη μοναδική ικανότητα του νου του να παράγει τάξη μέσα από αλλοπρόσαλλες χαοτικές ατραπούς, που κανονικά οδηγούν στην τρέλα και στην καταστροφή. Πρόσφατα ανακάλυψε πως τελικά δεν απέφυγε ούτε τη μια ούτε την άλλη…

Reviews

[Γιώργος Δάμτσιος · Rating 5 out of 5]

Το επικό ταξίδι που οραματίστηκε ο Χρήστος Κεσκίνης και υλοποιείται με τη βοήθεια του εκδοτικού Allbooks συνεχίζεται. Raise your swords!

[Λάζαρος Λυρώνης · Rating 5 out of 5]

Υποκλίνομαι στους παιάνες από ατσάλι. Θέλω να βάλω 6ο αστέρι! Την συγκεκριμένη ανθολογία την απόλαυσα περισσότερο από όλες. Μέσα στις σελίδες της βρήκα ιστορίες που λάτρεψα και σίγουρα θα αναζητήσω τους συγγραφείς και στα προσωπικά τους έργα! Ένα επικότατο ταξιδι στην φαντασία τελείωσε με τον πιο όμορφο τρόπο. Περιμένω με ανυπομονησία την 4η να ακολουθήσει!

[Gallant Duke · Rating 5 out of 5]

Τα 5* είναι δεδομένα για τόσο για την πρωτοβουλία της All books όσο και για το περιεχόμενο!

Ξεχώρισα ως κορυφαία ιστορία το Σιδεροκέφαλο του Χρήστου Κουτσιανου

[Βιβή Κανάρη · Rating 4 out of 5]

Λιγότερο καλό από τις πολεμικές ιαχές και γι αυτό και του αφαίρεσα ένα αστέρι. Η θεματολογία είναι περισσότερα ηρωική φαντασία, οπότε απευθύνεται στους λάτρεις του είδους. Ειχε βέβαια κάποια πολύ καλά διηγήματα, όπως τα τρία πρώτα και το προτελευταίο με τη φωτιά. Αυτό μάλιστα ξεχώριζε και στη θεματική.

[Μάριος Μητσόπουλος · Rating 5 out of 5]

Άλλη μία εξαιρετική προσθήκη στα Όνειρα της Φαντασίας. Όλες οι ιστορίες κινούνται σε καλά επίπεδα και είναι ποιοτικές, αλλά ξεχώρισα λίγο παραπάνω αυτές του Κωστή Ανετάκη και του Μπάμπη Δρουκόπουλου. Ίσως να φταίει ο Έλρικ. Επίσης μου άρεσε που υπήρχε μέσα ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας και ένα post-apocalyptic. Η ανθολογία τείνει να γίνει θεσμός και μακάρι να δώσει πολλούς τόμους ακόμη.

[George Giotsas · Rating 4 out of 5]

Μια ανθολογία 10 διηγημάτων από Έλληνες συγγραφείς στον χώρο του φανταστικού. Πρόκειται για τον τρίτο τόμο της σειράς «Στα Όνειρα της Φαντασίας» Η κάθε ιστορία έχει τον δικό της ξεχωριστό χαρακτήρα. Οι περισσότερες λαμβάνουν χώρα σε φανταστικούς κόσμους ενώ άλλες χρησιμοποιούν τον κόσμο μας ως βάση και απλώς εισάγουν στοιχεία φαντασίας εντός τους.

Υπέροχο πόνημα από νέους και έμπειρους Έλληνες συγγραφείς. Ομολογώ πως με τον ελληνικό χώρο του φανταστικού η σχέση μου δεν είναι τόσο καλή όσο θα ήθελα αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για να γνωρίσω κάποιους από αυτούς και τον τρόπο γραφής τους.

Οι θεματικές των ιστοριών ήταν όλες αντάξιες του τίτλου της ανθολογίας. Η κύρια θεματική που εξερευνάται είναι η ηρωική φαντασία. Όμως, οι διαφορές στα μοτίβα, την θεματολογία και το ύφος του κάθε συγγραφέα προσδίδουν μια εξαιρετική ατμόσφαιρα στην ανάγνωση. Καμία από τις ιστορίες δεν ήταν ανιαρή, αντιθέτως σε κάποιες από αυτές βρήκα τον εαυτό μου να θέλει να διαβάσει παραπάνω για να μάθει τι συμβαίνει στον πρωταγωνιστή μετά τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην ιστορία.

Αγαπημένες ιστορίες οι «Στην Άρντιον τη Λευκή» του Μπάμπη Δρουκόπουλου, «Η Δοκιμασία του Νάνου» του Σταμάτη Οικονόμου, και «Στη Θηλιά» του Μιχάλη Γεωργοστάθη.

Θα μπορούσε να γίνει πολύ ωραία επική σειρά ανεξάρτητων επεισοδίων μιας ώρας με το κατάλληλο μπάτζετ.

[Kiriakos · Rating 4 out of 5]

Να ξεκινήσω από το μόνο διήγημα που δεν μου άρεσε (λόγω sci-fi), ήταν ο Απόκληρος του Χρήστου Κεκέ.
Δύο που βρήκα μέτρια: Gunnr της Λένας Κικίδου και Είμαι Φωτιά από Παγώνη Αντώνιο Παναγιώτη.

Μια χαρά πέρασα διαβάζοντας τα:
Μαύρος Καβαλάρης - Ανετάκης Κωστής
Ο Στρογγυλός Θεός - Γεωργίου Χριστόφορος
Στην Άρντιον τη Λευκή - Δρουκόπουλος Μπάμπης
Νεκροί στους Τύμβους - Νεκροί στους Τύμβους

Ενώ μου άρεσαν πολύ: Η Δοκιμασία του Νάνου από τον Οικονόμου Σταμάτη και Σιδεροκέφαλος από Κούτσιανο Χρήστο. Περιμένω την συνέχεια από τον Μιχάλη Γεωργοστάθη και την Θηλιά!

[Κωστής Ανετάκης · Rating 4 out of 5]

Μια αρκετά αξιόλογη συλλογή διηγημάτων ηρωικής φαντασίας, που θα αρέσει πολύ στους φίλους και φίλες του είδους...

[Γιώργος Μπελαούρης · Rating 5 out of 5]

Κάτι, κάπως ταιριαστό, για την μέρα… (κάποιες σκέψεις για το Παιάνες από ατσάλι)

Αυτή η ανθολογία με έκανε να αναρωτηθώ τι συνέβη στην δεύτερη. Αυτή η ανθολογία ήταν στο ίδιο λέβελ με την πρώτη. Όχι ότι η δεύτερη ήταν μεγάλο στεπ ντάουν, αλλά εδώ ναι, την απόλαυσα. Λέτε να μην ήταν στεπ ντάουν, αλλά απλά να γουστάρουμε πιο πολύ φάντασι απ’ ότι τρόμο;

Ο θρύλος του μαύρου καβαλάρη, Κωστή Ανετάκη: πολύ όμορφη γλώσσα, πολύ ιδιαίτερο σέττινγκ, πολύ κουλ ήρωας. Μου άρεσαν οι τοποθεσίες, οι περιγραφές, οι μάχες, όλα! Πολύ καλό ξεκίνημα!

Ο στρογγυλος θεός, Χριστόφορος Γεωργίου: το δίδυμο των ηρώων μου θύμισε το δίδυμο του Λάιμπερ… στο μελαγχολικό! Αυτό όμως γρήγορα αλλάζει και από ντούο, συνεχίζουμε σόλο και πρωτοπρόσωπη! Ακολουθούν έντονα συναισθήματα, γλυκόπικρα σα να ξαναγράφει ο Τζακ Βανς, και απλά το ρούφηξα. Όπως είχα κάνει και με τον Πίτζεον. Πωωω, τώρα πρέπει να διαβάσω και την Κροένια, ρε γαμώτο! Χαχαχα.

Στη θηλιά, Μιχάλη Γεωργοστάθη: πάντα ξεχνάω πόσο όμορφα γράφει αυτός ο άνθρωπος και πάντα εντυπωσιάζομαι λες και τον διαβάζω πρώτη φορά! Το πώς ξεκινάει και το πώς εξελίσσεται είναι απλά πανέξυπνο. Πώς η οπτική είναι από έναν κακομοίρη που ‘’βλέπει’’ τον ήρωα, μου άρεσε πολύ. Η γλώσσα, υπέροχη επίσης, με όση καλτίλα έπρεπε στο σέτινγκ! Μιχάλη, ξεκόλλα, πρέπει να κυκλοφορήσεις κάτι σόλο επιτέλους!

Στην Άρντιον την λευκή, Μπάμπη Δρουκόπουλου: λίγο Ζαν Ντ’ Αρκ, λίγο Αρθουριανός μύθος, λίγο πρόζα Χάουρντ και έτοιμη η Άρντιον. Έπειτα από το φρενήρες σεξ της Φαίδρας, αυτό μου θύμισε τον Μπάμπη που γνώρισα και αγάπησα. Στα ίδια επίπεδα με το κείμενο που είχε στις όλες τους τις δυνάμεις και με μία ανατροπή μούρλια! Εύγε Μπάμπη!

Απόκληρος, Χρήστου Κεκέ: ήταν οκέι. Η δράση και η γλώσσα μου άρεσαν αλλά έγερνε πάρα πολύ προς την επιστημονική φαντασία για τα γούστα μου. Τι να κάνεις; Οι φίλοι του είδους, σίγουρα θα το εκτιμήσουν.

Gunnr, Λένας Κικίδου: σας έχω πει πόσο λατρεύω την γλώσσα της Κικίδου; Ελπίζω να μην ακουστεί πρόστυχο αυτό... Αλλά ναι, λατρεύω τον τρόπο που χρησιμοποιεί τον λόγο (ορίστε, το έσωσα) η Κικίδου. Και όταν καταπιάνεται με Βαλχάλλα και Βόρειους, απλά μένουμε ενεοί με το αποτέλεσμα.

Σιδεροκέφαλος, Χρήστου Κουτσιανού: τίποτα το ιδιαίτερο αλλά και τίποτα το αδιάφορο. Θα μπορούσε να είναι κείμενο από αμερικάνικο, ευπώλητο φάντασι. Οπότε ίσως να σας αρέσει. Δεν μου έκανε όμως κούκου, λυπάμαι γιατί φαίνεται ότι το παιδί έχει ρίξει δουλειά στον κόσμο του (αλλά οι ξένες επιρροές κάνουν ακόμα μπαμ ρε γαμώτο, ίσως στο μέλλον να δούμε πολύ όμορφα πράγματα).

Η δοκιμασία του νάνου, Σταμάτη Οικονόμου: χμ χμ, δυστυχώς το ίδιο με άνωθεν.

Είμαι φωτιά, Αντώνιου Παγώνη: αυτό μάλιστα. Αυτό το απόλαυσα τρομερά και είχα την αίσθηση επιστροφής στο σπίτι έπειτα από μεγάλο ταξίδι. Είναι εμφανής η επιρροή από βιντεοπαιχνίδια, αλλα η επιλογή του τρόπου αφήγησης και ο ρυθμός ήτανε πένα. Μπομπα!

Νεκροί στους τύμβους, Μανώλη Παλαβούζη: ο τίτλος μου έφερε στο νου Χάουαρντ και Σόλομον Κέην, μα το κείμενο ήταν Αμπερκρόμπι και Παλαβούζης. Ε, ξέρουμε πώς γράφει ο Παλαβούζης, έχει σημασία τι θα πω εγώ; Δίνε πόνο μάστορα!

Άντε, ανυπομονούμε για την τέταρτη τώρα!