What do you think?
Rate this book
عیسی : اسطوره یا تاریخ؟
یکی از مباحث متداول در میان مورخان ادیان در عصر جدید، تعیین تاریخی یا اسطورهای بودن پیامبران و شخصیتهای متون مقدس ادیان است. در خصوص حضرت عیسی (ع) همواره این بحث جدیتر بوده است. زیرا در عهد جدید اموری به آن حضرت نسبت داده شده است که با اساطیر ادیان ابتدایی بیشباهت نیست. کتاب حاضر مساله وجود تاریخی حضرت عیسی (ع) را مورد بررسی قرار داده و پس از نقل و بررسی ادله موافقان و مخالفان به این نتیجه رسیده که شخصیت این پیامبر بزرگ الهی آن گونه که در عهد جدید و سنت کلیسایی به تصویر کشیده شده است، هم جنبه تاریخی دارد و هم جنبه اسطورهای.
فصلهای کتاب: ۱. سنت مسیحی ۲. نقادی عصر قدیم ۳. نقادی عصر جدید ۴. نظریه اسطورگی (۱) – عیسی ما قبل مسیحیت ۵. نظریه اسطورگی (۲) – آفرینش مسیح ۶. نقد نظریه اسطورگی ۷. عیسی، اسطوره و تاریخ.
فصلهای کتاب: ۱. سنت مسیحی ۲. نقادی عصر قدیم ۳. نقادی عصر جدید ۴. نظریه اسطورگی (۱) – عیسی ما قبل مسیحیت ۵. نظریه اسطورگی (۲) – آفرینش مسیح ۶. نقد نظریه اسطورگی ۷. عیسی، اسطوره و تاریخ.
- GenresHistory
176 pages, Paperback
First published January 1, 1946
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
September 24, 2023
تا جایی که نظریات موجود در مورد اسطورهای بودن یا تاریخی بودن عیسی رو نقل میکنه، کتاب قابل استفادهایه. آدم رو از کتابهایی که طی یک قرن در این موضوع نوشته شدن باخبر میکنه. اما فصل آخر که خودش شروع میکنه به نظریهپردازی، کتاب بی ارزشی میشه. و آدم در نهایت همین خرابکاری آخر کار رو یادش میمونه (اثر بازی تاجوتخت). نه کتاب و نه مؤلف چندان شناخته شده نیستن و اگر مترجم فارسی به دلایل نامعلومی این کتاب رو به جای آثار ارزشمند یولیوس ولهاوزن و آلبرت شوایتزر برای ترجمه انتخاب نمیکرد، همچنان در گمنامی باقی میموند.
عیسای اسطورهای
این نظریات میگن عیسی واقعا یه شخصیتی در قرن اول میلادی نبوده. عیسی خدای یه آیین رازورانه (مثل آیینهای ایزیس یا دیونوسوس یا میترا) بوده. خدایی که میمیره و با مرگش حیات میبخشه. پیروان از جسد خدا میخورن تا در حیات الهی مشارکت کنن. و در نهایت خدا دوباره زنده میشه. این الگو کمابیش در خدایان جوامع کشاورزی وجود داشته. خدایی که میمیره تا دوباره زنده بشه، به چرخۀ زمستان و بهار ربط داره که برای جوامع کشاورزی مهم بود.
این نظریات میگن یشوع هم در اصل اسم چنین خدایی بوده. خدای کشاورزهای منطقۀ جلیل که با رواج یکتاپرستی به حاشیه رونده شده بود، اما در قرن اول میلادی دوباره احیا شد، مثل آیینهای محلی و گمنام دیگه که برای رومیها جذابیت غریبهپرستانهای داشتن.
بعد از تخریب معبد این خدای محلی با «مسیح» مورد انتظار یهودیها که قرار بود بیاد و یهودیها رو نجات بده ادغام شد و مسیحیت پیدا شد.
عیسای تاریخی
این نظریات سعی کردن شواهد مختلفی برای خودشون دستوپا کنن، اما در نهایت نتونستن پژوهشگرهای مسیحیت رو متقاعد کنن و کمابیش فراموش شدن. این کتاب گزارشی از این نظریات میده و بعد نقدهایی که دیگران به این نظریات وارد کردن رو نقل میکنه. از جمله این که خدایان آیینهای رازورانه معمولاً در گذشتهای دور و اساطیری زندگی میکردن،گرچه چرخۀ زندگی و مرگشون ضمن طبیعت هر سال تکرار میشد. چرا پیروان عیسی باید خدای اساطیری خودشون رو به زمان حاضر بیارن و داستانهای تاریخی براش بسازن؟ این با الگوی آیینهای رازورانه سازگار نیست.
به علاوه، یشوع جایی به عنوان اسم خدا نیومده، با این که عهد عتیق از خدایان مشرکانۀ فلسطین نام میبره و آثار باستانی دیگه هم این اسامی رو تأیید میکنن، مثل بعل، کموش، عشتار و غیره. اما جایی اسمی از خدایی به اسم یشوع نیست. یشوع شکل تغییر یافتۀ اسم یوشع، جانشین موساست. گرچه کتاب احتمال میده که یوشع در اصل همون یهوه بوده که قوم اسرائیل رو وارد کنعان کرده و براشون جنگیده، اما در هر حال در قرن اول میلادی چنین معنایی نداشته و یه اسم عادی برای یهودیها بوده.
در نهایت، نقادی تاریخی کتاب مقدس در این مدت رشتۀ علمی پیشرفتهای شده (البته کتاب قدیمیه و اون زمان هنوز به اندازه امروز پیشرفت نکرده بود) و نقد تاریخی کتاب مقدس نشون میده بخشهایی از روایت کتاب مقدس در مورد عیسی اصالت تاریخی داره.در نتیجه ناچار شخصی به نام عیسی ناصری واقعا وجود داشته و به صلیب کشیده شده.
عیسای اسطورهای
این نظریات میگن عیسی واقعا یه شخصیتی در قرن اول میلادی نبوده. عیسی خدای یه آیین رازورانه (مثل آیینهای ایزیس یا دیونوسوس یا میترا) بوده. خدایی که میمیره و با مرگش حیات میبخشه. پیروان از جسد خدا میخورن تا در حیات الهی مشارکت کنن. و در نهایت خدا دوباره زنده میشه. این الگو کمابیش در خدایان جوامع کشاورزی وجود داشته. خدایی که میمیره تا دوباره زنده بشه، به چرخۀ زمستان و بهار ربط داره که برای جوامع کشاورزی مهم بود.
این نظریات میگن یشوع هم در اصل اسم چنین خدایی بوده. خدای کشاورزهای منطقۀ جلیل که با رواج یکتاپرستی به حاشیه رونده شده بود، اما در قرن اول میلادی دوباره احیا شد، مثل آیینهای محلی و گمنام دیگه که برای رومیها جذابیت غریبهپرستانهای داشتن.
بعد از تخریب معبد این خدای محلی با «مسیح» مورد انتظار یهودیها که قرار بود بیاد و یهودیها رو نجات بده ادغام شد و مسیحیت پیدا شد.
عیسای تاریخی
این نظریات سعی کردن شواهد مختلفی برای خودشون دستوپا کنن، اما در نهایت نتونستن پژوهشگرهای مسیحیت رو متقاعد کنن و کمابیش فراموش شدن. این کتاب گزارشی از این نظریات میده و بعد نقدهایی که دیگران به این نظریات وارد کردن رو نقل میکنه. از جمله این که خدایان آیینهای رازورانه معمولاً در گذشتهای دور و اساطیری زندگی میکردن،گرچه چرخۀ زندگی و مرگشون ضمن طبیعت هر سال تکرار میشد. چرا پیروان عیسی باید خدای اساطیری خودشون رو به زمان حاضر بیارن و داستانهای تاریخی براش بسازن؟ این با الگوی آیینهای رازورانه سازگار نیست.
به علاوه، یشوع جایی به عنوان اسم خدا نیومده، با این که عهد عتیق از خدایان مشرکانۀ فلسطین نام میبره و آثار باستانی دیگه هم این اسامی رو تأیید میکنن، مثل بعل، کموش، عشتار و غیره. اما جایی اسمی از خدایی به اسم یشوع نیست. یشوع شکل تغییر یافتۀ اسم یوشع، جانشین موساست. گرچه کتاب احتمال میده که یوشع در اصل همون یهوه بوده که قوم اسرائیل رو وارد کنعان کرده و براشون جنگیده، اما در هر حال در قرن اول میلادی چنین معنایی نداشته و یه اسم عادی برای یهودیها بوده.
در نهایت، نقادی تاریخی کتاب مقدس در این مدت رشتۀ علمی پیشرفتهای شده (البته کتاب قدیمیه و اون زمان هنوز به اندازه امروز پیشرفت نکرده بود) و نقد تاریخی کتاب مقدس نشون میده بخشهایی از روایت کتاب مقدس در مورد عیسی اصالت تاریخی داره.در نتیجه ناچار شخصی به نام عیسی ناصری واقعا وجود داشته و به صلیب کشیده شده.
August 28, 2024
A RATIONALIST REACHES SOME (PERHAPS) SURPRISING CONCLUSIONS
Archibald Robertson (1886-1961) was a British atheist and Socialist; he was also the son of The Right Reverend Archibald Robertson (1853-1931), the Anglican Bishop of Exeter. He also wrote books such as 'Morals in world history,' 'The Bible and Its Background,' etc.
He wrote in the Foreword to this 1946 book, "Did Jesus ever live? Is he a man who somehow became deified, or a god who somehow became humanized?... If Jesus was not God, does it matter much whether he lived or not? This is a reasonable question. Certainly the Rationalist has no stake in the matter. For the Christian... the substantial accuracy of the Gospel records is a vital issue. But once we drop the profession of Christianity in any shape or form, the question of the existence of Jesus, like that of the existence of Homer, Buddha, [King] Arthur, William Tell, or Faustus, is an historical puzzle interesting to the curious, but fraught for us with no religious consequence of moment. As such I have tried to treat it in this book." (Pg. xi)
He observes, "Assuming ... that the Gospels were edited in the interest of Pauline theology, whence came that theology? And why did the New Testament writers select, as a peg on which to hang their myth, a man who on the showing of the critics had nothing in common with the subject of the myth except the manner of his death? The difficulty of explaining Pauline Christianity in terms of a human Jesus is aggravated by the total silence of the Epistles on his career and teaching. The historical theory can account for the tradition of a human Jesus; it cannot account for the tradition of a divine Jesus." (Pg. 40)
He admits, "An attempt was made in the last century to prove the whole Annals of Imperial Rome a forgery of the Renaissance... To-day, however, no classical expert denies that the 'Annals' are genuine... Whether the section, if genuine, establishes the historicity of Jesus is another question." (Pg. 22) He notes, "We have seen that the myth theory as stated by J.M. Robertson ['Pagan Christs'] does not exclude the possibility of an historical Jesus. 'A teacher or teachers named Jesus' may have uttered some of the Gospel sayings 'at various periods.'" (Pg. 99-100)
He admits, "it may reasonably be urged that if Jesus had been simply and solely a myth, sharp Jewish Rabbis and pagan critics of the caliber of Celsus would have drawn attention to that fact instead of adopting the tactics they did. These considerations render it probable that there was an historical Jesus and that he lived about the date usually assigned and not a hundred years earlier or later. But they leave the vital contention of the myth theory unaffected. The Jesus they establish is not... the Jesus of the Gospels. The admission of his existence does not accredit the Sermon on the Mount, the parables, or the miracles. Still less is he the Jesus of the Epistles, the Apocalypse, the Church, or the Creeds. The Jesus of Christian tradition is a fusion of myth and history." (Pg. 101)
He concludes, "Jesus, then, is a myth. The story of the God-man is a literary creation... The Gospels owe their vitality... to the men and women of the first and second centuries... But Jesus is also history. To explain the story in terms of myth, and only myth, raises more difficulties than it solves. A sound hypothesis must account for ALL the facts; and it is easier to account for them if we suppose that a real Jesus was crucified by Pilate than if we do not. We know next to nothing about this Jesus. He is not the founder of anything that we can recognize as Christianity." (Pg. 106-107)
Though brief, this short book is nevertheless more reasonable and nuanced than many other "Jesus Myth" books; and it will be of ongoing interest to skeptics, rationalists, and freethinkers, as well as anyone else examining the evidence for the historical Jesus.
Archibald Robertson (1886-1961) was a British atheist and Socialist; he was also the son of The Right Reverend Archibald Robertson (1853-1931), the Anglican Bishop of Exeter. He also wrote books such as 'Morals in world history,' 'The Bible and Its Background,' etc.
He wrote in the Foreword to this 1946 book, "Did Jesus ever live? Is he a man who somehow became deified, or a god who somehow became humanized?... If Jesus was not God, does it matter much whether he lived or not? This is a reasonable question. Certainly the Rationalist has no stake in the matter. For the Christian... the substantial accuracy of the Gospel records is a vital issue. But once we drop the profession of Christianity in any shape or form, the question of the existence of Jesus, like that of the existence of Homer, Buddha, [King] Arthur, William Tell, or Faustus, is an historical puzzle interesting to the curious, but fraught for us with no religious consequence of moment. As such I have tried to treat it in this book." (Pg. xi)
He observes, "Assuming ... that the Gospels were edited in the interest of Pauline theology, whence came that theology? And why did the New Testament writers select, as a peg on which to hang their myth, a man who on the showing of the critics had nothing in common with the subject of the myth except the manner of his death? The difficulty of explaining Pauline Christianity in terms of a human Jesus is aggravated by the total silence of the Epistles on his career and teaching. The historical theory can account for the tradition of a human Jesus; it cannot account for the tradition of a divine Jesus." (Pg. 40)
He admits, "An attempt was made in the last century to prove the whole Annals of Imperial Rome a forgery of the Renaissance... To-day, however, no classical expert denies that the 'Annals' are genuine... Whether the section, if genuine, establishes the historicity of Jesus is another question." (Pg. 22) He notes, "We have seen that the myth theory as stated by J.M. Robertson ['Pagan Christs'] does not exclude the possibility of an historical Jesus. 'A teacher or teachers named Jesus' may have uttered some of the Gospel sayings 'at various periods.'" (Pg. 99-100)
He admits, "it may reasonably be urged that if Jesus had been simply and solely a myth, sharp Jewish Rabbis and pagan critics of the caliber of Celsus would have drawn attention to that fact instead of adopting the tactics they did. These considerations render it probable that there was an historical Jesus and that he lived about the date usually assigned and not a hundred years earlier or later. But they leave the vital contention of the myth theory unaffected. The Jesus they establish is not... the Jesus of the Gospels. The admission of his existence does not accredit the Sermon on the Mount, the parables, or the miracles. Still less is he the Jesus of the Epistles, the Apocalypse, the Church, or the Creeds. The Jesus of Christian tradition is a fusion of myth and history." (Pg. 101)
He concludes, "Jesus, then, is a myth. The story of the God-man is a literary creation... The Gospels owe their vitality... to the men and women of the first and second centuries... But Jesus is also history. To explain the story in terms of myth, and only myth, raises more difficulties than it solves. A sound hypothesis must account for ALL the facts; and it is easier to account for them if we suppose that a real Jesus was crucified by Pilate than if we do not. We know next to nothing about this Jesus. He is not the founder of anything that we can recognize as Christianity." (Pg. 106-107)
Though brief, this short book is nevertheless more reasonable and nuanced than many other "Jesus Myth" books; and it will be of ongoing interest to skeptics, rationalists, and freethinkers, as well as anyone else examining the evidence for the historical Jesus.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews