What do you think?
Rate this book
ในวันที่ฝนพร่างพราย
“ไม่ใช่ทุกบ้านจะน่ากลับไปใช่ไหม”
เพราะบ้านไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับทุกคน
ปลายฝน นักสังคมสงเคราะห์ผู้ทุ่มเทให้แก่การช่วยเหลือเด็กและผู้หญิงที่ถูกทำร้าย
จึงได้รู้จักกับมาวิน เด็กหนุ่มที่พาแม่หนีร้อนมาพึ่งเย็นที่มูลนิธิที่เธอทำงานอยู่
เด็กหนุ่มหวังให้ตนและแม่หลุดพ้นจากพ่อที่ทำร้ายคนในครอบครัว
ทว่าเมื่อผู้เป็นแม่จากไปกะทันหัน โลกของเขาก็พลันพลิกคว่ำ
คงเหลือเพียงปลายฝนที่เป็นหลักยึดให้เขาลุกขึ้นก้าวต่อไป
สำหรับเขา...ปลายฝนเป็นมากกว่าเจ้าหน้าที่ที่ช่วยเหลือเหยื่อความรุนแรง
เธอเป็นเหมือนสายฝนฉ่ำเย็นที่รินรดต้นไม้แห้งแล้ง
ทว่าสายใยที่เด็กหนุ่มมีต่อเธอมากขึ้นทุกวันกลับทำให้หญิงสาวหวาดหวั่น
ปลายฝนรู้ดี ความผูกพันอาจเป็นสายน้ำอ่อนโยนที่ช่วยชโลมจิตใจ
หรืออาจเป็นสายน้ำเชี่ยวกรากที่ทำลายชีวิตได้ภายในเสี้ยวนาที
เธอไม่อาจปล่อยให้ความสัมพันธ์นี้ดำเนินต่อไป
เพราะเกรงว่าสุดท้ายคนที่เสียใจที่สุด...อาจจะเป็นตัวมาวินเอง
เพราะบ้านไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับทุกคน
ปลายฝน นักสังคมสงเคราะห์ผู้ทุ่มเทให้แก่การช่วยเหลือเด็กและผู้หญิงที่ถูกทำร้าย
จึงได้รู้จักกับมาวิน เด็กหนุ่มที่พาแม่หนีร้อนมาพึ่งเย็นที่มูลนิธิที่เธอทำงานอยู่
เด็กหนุ่มหวังให้ตนและแม่หลุดพ้นจากพ่อที่ทำร้ายคนในครอบครัว
ทว่าเมื่อผู้เป็นแม่จากไปกะทันหัน โลกของเขาก็พลันพลิกคว่ำ
คงเหลือเพียงปลายฝนที่เป็นหลักยึดให้เขาลุกขึ้นก้าวต่อไป
สำหรับเขา...ปลายฝนเป็นมากกว่าเจ้าหน้าที่ที่ช่วยเหลือเหยื่อความรุนแรง
เธอเป็นเหมือนสายฝนฉ่ำเย็นที่รินรดต้นไม้แห้งแล้ง
ทว่าสายใยที่เด็กหนุ่มมีต่อเธอมากขึ้นทุกวันกลับทำให้หญิงสาวหวาดหวั่น
ปลายฝนรู้ดี ความผูกพันอาจเป็นสายน้ำอ่อนโยนที่ช่วยชโลมจิตใจ
หรืออาจเป็นสายน้ำเชี่ยวกรากที่ทำลายชีวิตได้ภายในเสี้ยวนาที
เธอไม่อาจปล่อยให้ความสัมพันธ์นี้ดำเนินต่อไป
เพราะเกรงว่าสุดท้ายคนที่เสียใจที่สุด...อาจจะเป็นตัวมาวินเอง
416 pages, Paperback
Published December 1, 2021
2 people are currently reading
35 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
Read
December 6, 2021แนวโรแมนติกดรามา รักต่างวัยสาวอมตะอิ่มทิพย์😁
สอดแทรกปัญหาสังคม การใคร่เด็ก ความรุนแรงในครอบครัว ทำแท้งเถื่อน นร.ท้องกับครู การค้ามนุษย์
เรื่องระหว่างนักสังคมสงเคราะห์สาวไฟแรง ปลายฝน (ฝน) และเด็กหนุ่มเหยื่อความรุนแรงในครอบครัว มาวิน (ไม้) เหยื่อในละครแห่งชีวิตสองคนกลายเป็นความแหว่งเว้าที่ต่างก็เติมเต็มกัน
ยังคงชอบประเด็นดรามาที่นข.หยิบมาเขียน เรื่องนี้แตะตรงปัญหาสังคม อย่างที่เห็นตามข่าว ซึ่งในวันที่ฟ้าพร่างพรายปัญหาที่หยิบยกขึ้นมาไม่ได้ผิดไปจากความเป็นจริงเลย พ่อติดเหล้าทำร้ายทุบตีลูกเมีย แม่ขายลูก ค้าประเวณีเด็ก ครูล่อลวงเด็กนร.ให้มีเพศสัมพันธ์ด้วย มันยังคงเกิดขึ้นอยู่ทุกวี่ทุกวัน อ่านเรื่องนี้ก็ทำให้ยิ่งอิน รู้สึกทดท้อหดหู่กับสังคม เห็นแนวทางการทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ได้ชัดเจนขึ้น น่าสนใจ นข.ทำรีเสิร์ชมาดีเลยค่ะ
ความชื่นใจหนึ่งที่ไม่ได้ทำให้เรื่องหนักจนเกินไป ในส่วนเลิฟไลน์ ความสัมพันธ์ระหว่างพี่ฝนกับไม้ เริ่มต้นด้วยสถานะเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลและเหยื่อที่เป็นผู้เยาว์ ช่วยเหลือปลอบประโลมกันเกิดความรักความประทับใจจนยากจะลืมเลือนของเด็กหนุ่ม
น้องไม้รักพี่ฝน รักแรกฝักลึกในหัวใจ ตามเฝ้า เต๊าะพี่ไม่ย่อท้อ แต่เพราะทั้งเวลาทั้งสถานะดูอย่างไรก็ไม่เหมาะสมทั้งสิ้น รักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย 😭 เด็กหนุ่มหนีหายไปหลายปี พี่ฝนเฝ้าแต่ตามหาด้วยหลากหลายความรู้สึก จนเมื่อถึงเวลาที่เหมาะที่ควร น้องได้ทำตัวเองให้ทัดเทียมเหมาะสม ยืนหยัดขึ้นด้วยต้นทุนชีวิตที่ไม่อาจเทียมเท่าคนอื่นแต่ก็ไม่เคยย่อท้อ สุดท้ายก็กลายเป็นความภาคภูมิใจให้คนที่เป็นดั่งแรงบันดาลใจได้ การกลับมาพบกันอีกครั้ง ท่ามกลางความรู้สึกความผูกพันของหนุ่มสาว ท้ายที่สุดก็ได้เวลาแห่งการเก็บเกี่ยวความหอมหวาน❤️
และ เซอร์ไพรส์!!!!!!
“ครั้งแรกเหรอ”
“อืม จะให้ผมนอนกับใครได้” แอร๊ยยย น้องงงงงง🙈🙈🤣
nc ไม่ตัดเข้าโคมไฟแหละค่ะ!! คุณแพร้วววว ใส่ตัวหนาและขีดเส้นใต้😆
สรุป
ยังคงชอบงานสไตล์คุณภาพิมลค่ะ กล้าที่จะหยิบยกเอาเรื่องหนักๆ ที่พบได้ทั่วไปในสังคมมาเขียนเป็นนิยายรักได้อย่างลงตัวน่าติดตาม รู้สึกร่วมไปกับมัน เป็นเรื่องใกล้ตัว และไม่ได้โลกสวยจนเกินไปนัก ถึงจะเป็นนิยายดรามาแต่ก็ยังมีเลิฟไลน์ของพระนางและคู่รองให้ได้ชื่นใจอยู่บ้าง ชอบรักมั่นคงของน้องไม้เลยค่ะ เก็บตัวเก็บใจไว้ให้พส.คนเดียว😊
เพิ่มเติม
เพิ่งได้พิจารณาภาพปกดีๆ เด็กน้อยผูกโบว์สีขาวที่กำลังค่อยๆ ถูกสิ่งเร้าคลายออกจากกัน โบว์ขาว สัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์สดใสของวัยเยาว์ ภาพเล่าเรื่องได้ดีเลยค่ะ สวยงามและสื่อความหมาย
สอดแทรกปัญหาสังคม การใคร่เด็ก ความรุนแรงในครอบครัว ทำแท้งเถื่อน นร.ท้องกับครู การค้ามนุษย์
เรื่องระหว่างนักสังคมสงเคราะห์สาวไฟแรง ปลายฝน (ฝน) และเด็กหนุ่มเหยื่อความรุนแรงในครอบครัว มาวิน (ไม้) เหยื่อในละครแห่งชีวิตสองคนกลายเป็นความแหว่งเว้าที่ต่างก็เติมเต็มกัน
ยังคงชอบประเด็นดรามาที่นข.หยิบมาเขียน เรื่องนี้แตะตรงปัญหาสังคม อย่างที่เห็นตามข่าว ซึ่งในวันที่ฟ้าพร่างพรายปัญหาที่หยิบยกขึ้นมาไม่ได้ผิดไปจากความเป็นจริงเลย พ่อติดเหล้าทำร้ายทุบตีลูกเมีย แม่ขายลูก ค้าประเวณีเด็ก ครูล่อลวงเด็กนร.ให้มีเพศสัมพันธ์ด้วย มันยังคงเกิดขึ้นอยู่ทุกวี่ทุกวัน อ่านเรื่องนี้ก็ทำให้ยิ่งอิน รู้สึกทดท้อหดหู่กับสังคม เห็นแนวทางการทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ได้ชัดเจนขึ้น น่าสนใจ นข.ทำรีเสิร์ชมาดีเลยค่ะ
ความชื่นใจหนึ่งที่ไม่ได้ทำให้เรื่องหนักจนเกินไป ในส่วนเลิฟไลน์ ความสัมพันธ์ระหว่างพี่ฝนกับไม้ เริ่มต้นด้วยสถานะเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลและเหยื่อที่เป็นผู้เยาว์ ช่วยเหลือปลอบประโลมกันเกิดความรักความประทับใจจนยากจะลืมเลือนของเด็กหนุ่ม
น้องไม้รักพี่ฝน รักแรกฝักลึกในหัวใจ ตามเฝ้า เต๊าะพี่ไม่ย่อท้อ แต่เพราะทั้งเวลาทั้งสถานะดูอย่างไรก็ไม่เหมาะสมทั้งสิ้น รักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย 😭 เด็กหนุ่มหนีหายไปหลายปี พี่ฝนเฝ้าแต่ตามหาด้วยหลากหลายความรู้สึก จนเมื่อถึงเวลาที่เหมาะที่ควร น้องได้ทำตัวเองให้ทัดเทียมเหมาะสม ยืนหยัดขึ้นด้วยต้นทุนชีวิตที่ไม่อาจเทียมเท่าคนอื่นแต่ก็ไม่เคยย่อท้อ สุดท้ายก็กลายเป็นความภาคภูมิใจให้คนที่เป็นดั่งแรงบันดาลใจได้ การกลับมาพบกันอีกครั้ง ท่ามกลางความรู้สึกความผูกพันของหนุ่มสาว ท้ายที่สุดก็ได้เวลาแห่งการเก็บเกี่ยวความหอมหวาน❤️
และ เซอร์ไพรส์!!!!!!
“ครั้งแรกเหรอ”
“อืม จะให้ผมนอนกับใครได้” แอร๊ยยย น้องงงงงง🙈🙈🤣
nc ไม่ตัดเข้าโคมไฟแหละค่ะ!! คุณแพร้วววว ใส่ตัวหนาและขีดเส้นใต้😆
สรุป
ยังคงชอบงานสไตล์คุณภาพิมลค่ะ กล้าที่จะหยิบยกเอาเรื่องหนักๆ ที่พบได้ทั่วไปในสังคมมาเขียนเป็นนิยายรักได้อย่างลงตัวน่าติดตาม รู้สึกร่วมไปกับมัน เป็นเรื่องใกล้ตัว และไม่ได้โลกสวยจนเกินไปนัก ถึงจะเป็นนิยายดรามาแต่ก็ยังมีเลิฟไลน์ของพระนางและคู่รองให้ได้ชื่นใจอยู่บ้าง ชอบรักมั่นคงของน้องไม้เลยค่ะ เก็บตัวเก็บใจไว้ให้พส.คนเดียว😊
เพิ่มเติม
เพิ่งได้พิจารณาภาพปกดีๆ เด็กน้อยผูกโบว์สีขาวที่กำลังค่อยๆ ถูกสิ่งเร้าคลายออกจากกัน โบว์ขาว สัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์สดใสของวัยเยาว์ ภาพเล่าเรื่องได้ดีเลยค่ะ สวยงามและสื่อความหมาย
December 10, 2021
ความ #fc ความกด favourite ไว้ในเว็บเด็กดี และความที่แบบชอบความเรียล ความใฝ่ดี ความแบบทำมาหากิน ความเสียสละ ความเพื่อสังคม ความ บลาๆๆๆๆ ที่อยากให้โลกนี้สงบสุขของพระเอก นางเอกนั่นแหล่ะ ที่พอไรท์บอก e book มาละคร่า ก็กดซื้อทันใดแบบ ไม่ลังเลจะกี่บาทก็ช่างงี้😉
หลังจากอ่านๆ งงๆ เพราไม่ปะติดปะต่อจากในเว็บว่าคุณรุกข์ กะฮาเร็มเด็กๆของแกเกี่ยวไรกะนางเอก พระเอกหว่า ก็มาเฉลยในเล่มนี่แหล่ะ ถามว่าอารมณ์แบบเฟลไหมพอรู้แล้วอ่ะ ก็.....นิดๆ(ได้ข่าวไม่นิดนะตอนที่อ่าน😁)แต่แบบนะ นิยายบับเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ เราผู้อ่านที่(น่าจะ)ดี ควรมองข้ามจุดนี้ไปให้ได้ (แต่มันวนอยู่ในหัวตลอด😁😂)ไรท์เค้าบางเรื่องนางเอกก็ไม่ได้มีพระเอกเป็นคนแรกอยู่หลายเรื่องนะที่เคยอ่านมาและเคยชอบๆอยู่ เพราะไรท์เค้าละเมียดละมุน ละไม จนสามารถฮีลใจบางๆของรี้ด กะเรื่องความจิ้นนางเอกไปได้ทุกทีแหล่ะ เรื่องนี้เลยแบบแม้จะเฟลๆ ว่าจะให้ 4 ดาว แต่ความดี ความมุมานะพยายาม ความช่วยประเทศชาติ อยากยกระดับสังคม นั่นนี่ของนางเอก เลยแบบอ่ะ อย่าใจแคบเลยชั้น 5 ดาวก้อด้าย งี้😬😁😌
ที่รักมากกกกกถึงมากที่สุดในเรื่อง และเป็นอันดับ 1 ก็คงไม่พ้น น้องไม้ ของป้า น้องไม้ผู้แสนดี รักดี ใฝ่ดี น้องไม้ผู้เวอร์จิ้น มีพี่ฝนเป็นคนแรก โถ เอ็นดูว์น้อง😬😁☺️😍😘❤️❤️❤️❤️ทั้งเรื่องก็มีไม้นี่แหล่ะ ฮีลใจป้าผู้เรื่องมากไปได้จริงๆเลยเชียว รักไม้ พระเอกไรท์ ส่วนใหญ่สะบักสะบอมกว่าจะมีความสุข แต่รักดีทุกคน เลยแบบไม่เคยไม่รักพระเอกไรท์เลย มีแต่รัก รักมาก รักมากมาย รักมากที่สุด งี้😁😂แต่พี่ฟ้า พี่ฝนถ้ามองข้ามตอนนั้นไปได้ ก็ร้ากกกกกแหล่ะดูออก(เหมือนจะยังข้ามไปไม่ได้นะท่าทีหล่อนน่ะ)😁😂😍😘😝
มันเป็นอารมณ์แบบ เฮ้อ สังคมแบบนี้มีจริงหรอ ถ้ามีก็นะ คนที่เป็นแบบนี้ ควรจับตอนเลยไหมอ่ะ ทำยังไง๊ยังไง ฝน -ไม้ ก็คงไม่สามารถกำจัดไปได้หมดหรอก ถ้าแบบมีคนแบบนี้จริงๆอ่ะนะ เฮ้อ ควรได้รับการบำบัดนะคะ
และไรท์คะอีป้าขอนิดนึงนะคะ ไรท์จะเขียนให้พ่อไม้ของเค้า ผอมไป สูงไม่ถึง 180 ตามมาตรฐานชายไทย ไม่มี six pack รี้ดก็ไม่ว่าไรนะคะ เพราะไม้ก็ยังหล่อได้ใจรี้ดอยู่ แต่....แต่ไรท์อ่ะก็ไม่ควรเขียนคุณรุกข์ ให้หล่อ สูงสง่า ใครเห็นก็ชอบก็หลง แย่งกันตบตีขนาดนั้นไหมอ่ะ คืออารมณ์แบบฟินกะดาเมจ คุณรุกข์เวลานางปรากฏตัวทุกทีสินะชั้น ไรแว้😂🤣🤣🤣
สรุปอ่านจบ แบบเครแหล่ะ ถึงจะขัดใจสายหื่นไปนิด แต่ก็ยังคงเป็น fc writer เหมือนเดิมแหล่ะ อยากอ่านงานเขียนไรท์ที่นางเอกแบบเรื่อง เพลงรัก กะคีย์อีกอ่ะ อันนั้นพระเอกมีลูกติดแต่นางเอกเค้ายังบริสุทธิ์ผุดผ่องเพื่อพระเอกคนเดียวเท่านั้น (หืม....เนี่ยนะ คือความเท่าเทียมของหล่อนหรอ ทีพระเอกไม่จิ้นได้ ทีนางเอกไม่ได้งี้ ก็ด้ายยยหรอ?😏ชั้นตอบ=อืม...ใช่...ไม่มีความเท่าเทียมในวังวนนิยายของ Nony หรอกจิบอกให่ หยั่มมาหาเลย😁😂🤣🤣🤣แล้วจะเวิ่นเรื่องนี้อีกนานมิ เรื่อง!!😁😂😜😝)อ่ะ มูฟค่ะมูฟ😍❤️😘
หลังจากอ่านๆ งงๆ เพราไม่ปะติดปะต่อจากในเว็บว่าคุณรุกข์ กะฮาเร็มเด็กๆของแกเกี่ยวไรกะนางเอก พระเอกหว่า ก็มาเฉลยในเล่มนี่แหล่ะ ถามว่าอารมณ์แบบเฟลไหมพอรู้แล้วอ่ะ ก็.....นิดๆ(ได้ข่าวไม่นิดนะตอนที่อ่าน😁)แต่แบบนะ นิยายบับเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ เราผู้อ่านที่(น่าจะ)ดี ควรมองข้ามจุดนี้ไปให้ได้ (แต่มันวนอยู่ในหัวตลอด😁😂)ไรท์เค้าบางเรื่องนางเอกก็ไม่ได้มีพระเอกเป็นคนแรกอยู่หลายเรื่องนะที่เคยอ่านมาและเคยชอบๆอยู่ เพราะไรท์เค้าละเมียดละมุน ละไม จนสามารถฮีลใจบางๆของรี้ด กะเรื่องความจิ้นนางเอกไปได้ทุกทีแหล่ะ เรื่องนี้เลยแบบแม้จะเฟลๆ ว่าจะให้ 4 ดาว แต่ความดี ความมุมานะพยายาม ความช่วยประเทศชาติ อยากยกระดับสังคม นั่นนี่ของนางเอก เลยแบบอ่ะ อย่าใจแคบเลยชั้น 5 ดาวก้อด้าย งี้😬😁😌
ที่รักมากกกกกถึงมากที่สุดในเรื่อง และเป็นอันดับ 1 ก็คงไม่พ้น น้องไม้ ของป้า น้องไม้ผู้แสนดี รักดี ใฝ่ดี น้องไม้ผู้เวอร์จิ้น มีพี่ฝนเป็นคนแรก โถ เอ็นดูว์น้อง😬😁☺️😍😘❤️❤️❤️❤️ทั้งเรื่องก็มีไม้นี่แหล่ะ ฮีลใจป้าผู้เรื่องมากไปได้จริงๆเลยเชียว รักไม้ พระเอกไรท์ ส่วนใหญ่สะบักสะบอมกว่าจะมีความสุข แต่รักดีทุกคน เลยแบบไม่เคยไม่รักพระเอกไรท์เลย มีแต่รัก รักมาก รักมากมาย รักมากที่สุด งี้😁😂แต่พี่ฟ้า พี่ฝนถ้ามองข้ามตอนนั้นไปได้ ก็ร้ากกกกกแหล่ะดูออก(เหมือนจะยังข้ามไปไม่ได้นะท่าทีหล่อนน่ะ)😁😂😍😘😝
มันเป็นอารมณ์แบบ เฮ้อ สังคมแบบนี้มีจริงหรอ ถ้ามีก็นะ คนที่เป็นแบบนี้ ควรจับตอนเลยไหมอ่ะ ทำยังไง๊ยังไง ฝน -ไม้ ก็คงไม่สามารถกำจัดไปได้หมดหรอก ถ้าแบบมีคนแบบนี้จริงๆอ่ะนะ เฮ้อ ควรได้รับการบำบัดนะคะ
และไรท์คะอีป้าขอนิดนึงนะคะ ไรท์จะเขียนให้พ่อไม้ของเค้า ผอมไป สูงไม่ถึง 180 ตามมาตรฐานชายไทย ไม่มี six pack รี้ดก็ไม่ว่าไรนะคะ เพราะไม้ก็ยังหล่อได้ใจรี้ดอยู่ แต่....แต่ไรท์อ่ะก็ไม่ควรเขียนคุณรุกข์ ให้หล่อ สูงสง่า ใครเห็นก็ชอบก็หลง แย่งกันตบตีขนาดนั้นไหมอ่ะ คืออารมณ์แบบฟินกะดาเมจ คุณรุกข์เวลานางปรากฏตัวทุกทีสินะชั้น ไรแว้😂🤣🤣🤣
สรุปอ่านจบ แบบเครแหล่ะ ถึงจะขัดใจสายหื่นไปนิด แต่ก็ยังคงเป็น fc writer เหมือนเดิมแหล่ะ อยากอ่านงานเขียนไรท์ที่นางเอกแบบเรื่อง เพลงรัก กะคีย์อีกอ่ะ อันนั้นพระเอกมีลูกติดแต่นางเอกเค้ายังบริสุทธิ์ผุดผ่องเพื่อพระเอกคนเดียวเท่านั้น (หืม....เนี่ยนะ คือความเท่าเทียมของหล่อนหรอ ทีพระเอกไม่จิ้นได้ ทีนางเอกไม่ได้งี้ ก็ด้ายยยหรอ?😏ชั้นตอบ=อืม...ใช่...ไม่มีความเท่าเทียมในวังวนนิยายของ Nony หรอกจิบอกให่ หยั่มมาหาเลย😁😂🤣🤣🤣แล้วจะเวิ่นเรื่องนี้อีกนานมิ เรื่อง!!😁😂😜😝)อ่ะ มูฟค่ะมูฟ😍❤️😘
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
July 13, 2023#ในวันที่ฝนพร่างพราย / ภาพิมล
แนวดราม่าแทรกปัญหาสังคมอย่างเล่มนี้เป็นแนวถนัดของผู้เขียนจริง ๆ เพราะมันลงตัวไปหมด ชนิดที่หาอ่านจากที่อื่นก็ไม่เหมือนกัน ทั้งปัญหาใหญ่ที่หยิบยกมา และปัญหาเล็ก ๆ ที่กล่าวถึงเป็นระยะ ทั้งหมดเป็นปัญหาร่วมสมัย และควรค่าแก่การกล่าวถึงเป็นอย่างมาก
ที่พิเศษสำหรับเล่มนี้ก็คือผู้เขียนใส่ความฟีลกู๊ดมาให้ด้วย แม้พระนางจะมีช่วงขัดใจ ไม่คุยกัน คนอ่านก็ไม่อึดอัด ไม่รำคาญใจ เพราะสถานะและเหตุผลที่แต่ละฝ่ายมีนั้นหนักแน่น มั่นคงในมุมของตน ช่วงหวานก็มี เลิฟซีนก็มานะ มาแบบถูกจังหวะแบบไม่ยัดเยียด ไม่ฮาร์ดคอร์ จึงเป็นเลิฟซีนที่น่ารักน่าเอ็นดู อ่านแล้วอมยิ้ม
โดยรวมจึงเป็นอีกเล่มที่น่าอ่านมาก ๆ คิดว่าเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างแนวถนัดเดิมของผู้เขียนกับฉากการตลาดที่นิยายสมัยนี้ต���องมี
แม้จะหยิบเรื่องนี้มาอ่านช้าไปนิด แต่ก็อยากบอกต่อ เผื่อคนที่ยังไม่ได้อ่านค่ะ :)
แนวดราม่าแทรกปัญหาสังคมอย่างเล่มนี้เป็นแนวถนัดของผู้เขียนจริง ๆ เพราะมันลงตัวไปหมด ชนิดที่หาอ่านจากที่อื่นก็ไม่เหมือนกัน ทั้งปัญหาใหญ่ที่หยิบยกมา และปัญหาเล็ก ๆ ที่กล่าวถึงเป็นระยะ ทั้งหมดเป็นปัญหาร่วมสมัย และควรค่าแก่การกล่าวถึงเป็นอย่างมาก
ที่พิเศษสำหรับเล่มนี้ก็คือผู้เขียนใส่ความฟีลกู๊ดมาให้ด้วย แม้พระนางจะมีช่วงขัดใจ ไม่คุยกัน คนอ่านก็ไม่อึดอัด ไม่รำคาญใจ เพราะสถานะและเหตุผลที่แต่ละฝ่ายมีนั้นหนักแน่น มั่นคงในมุมของตน ช่วงหวานก็มี เลิฟซีนก็มานะ มาแบบถูกจังหวะแบบไม่ยัดเยียด ไม่ฮาร์ดคอร์ จึงเป็นเลิฟซีนที่น่ารักน่าเอ็นดู อ่านแล้วอมยิ้ม
โดยรวมจึงเป็นอีกเล่มที่น่าอ่านมาก ๆ คิดว่าเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างแนวถนัดเดิมของผู้เขียนกับฉากการตลาดที่นิยายสมัยนี้ต���องมี
แม้จะหยิบเรื่องนี้มาอ่านช้าไปนิด แต่ก็อยากบอกต่อ เผื่อคนที่ยังไม่ได้อ่านค่ะ :)
January 17, 2022
เป็นนิยายสะท้อนสังคมเรื่องแรกของภาพิมลที่เราอ่านจบ ไม่ใช่ว่างานเค้าไม่ดีแต่เพราะเขียนดีมาก จริงมาก จนรู้สึกหดหู่ใจที่ได้อ่าน เรื่องนี้มีความดราม่าพอประมาณ แต่ว่ามีความรักจากพระนางมาเบรคบ้างเลยไม่ได้รู้สึกอึดอัดใจมากเท่าไหร่ และเนื่องจากนางเอกทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์เลยได้ร่วมรับรู้การทำงานคร่าว ๆ จากมูลนิธิเกี่ยวกับด้านนี้ด้วย
ในเรื่องมีการกล่าวถึงการค้าประเวณีเด็กและมีฉากที่บรรยายคร่าว ๆ ถึงเหตุการณ์ทำร้ายทารุณเด็ก ส่วนตัวสะเทือนใจมาก ๆ จนอยากเตือนนักอ่านท่านอื่นให้ทำใจว่ามีอะไรแบบนี้ในเรื่องด้วยนะคะ
ในเรื่องมีการกล่าวถึงการค้าประเวณีเด็กและมีฉากที่บรรยายคร่าว ๆ ถึงเหตุการณ์ทำร้ายทารุณเด็ก ส่วนตัวสะเทือนใจมาก ๆ จนอยากเตือนนักอ่านท่านอื่นให้ทำใจว่ามีอะไรแบบนี้ในเรื่องด้วยนะคะ
January 23, 2022
อิ่มเอมใจค่ะ เรื่องนี้สะท้อนความเรียลของสังคมได้ดีมากๆ กล่าเล่นประเด็นเรื่องพ่อแม่ขายลูกให้คนใคร่เด็ก การทำร้ายร่างกายในครอบครัว ปัญหาความรักของครูและนักเรียน สภาพชีวิตของคนในมูลนิธิ กล้าเล่นกับความจริงที่ทุกคนรู้ว่ามีแต่ไกลตัว
ฝน สาวน้อยผู้มีอดีตความหลงผิด เป็นเหยื่อของผู้มีพระคุณที่ใคร่เด็ก โตมาทำงานที่มูลนิธิช่วยเหลือแม่และเด็ก โดยรับผิดชอบคดีของ ไม้ เด็กหนุ่มม.ปลายที่แม่และตนโดนพ่อติดเหล้าทำร้ายรุนแรง ไม้พอได้รับการช่วยเหลือจากฝนก็มองฝนเป็นแสงสว่างในชีวิต การช่วยเหลือจากฝนทำให้ไม้หลงรักและอยากพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิม เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ไม้และฝนต้องแยกกัน ฝนเองก็มีปัญหาในชีวิต อดีตที่คอยวนเวียนกลับมาทำร้าย ทำให้ในลาออกจากการทำงานที่มูลนิธิมาเปิดศูนย์ฝากเลี้ยงเด็กเอง เปิดมา 5 ปีได้มีโอกาสกลับมาเจอไม้ เด็กหนุ่มกำพร้าที่พ่อทำร้ายอย่างสาหัส ไม่มีเงินเรียนหนังสือต้องออกหางานทำจนเก็บเงินเรียนต่อกศน และเรียนกฏหมายที่ม.เปิด ไม้ยึดมั่นคำสอน คำแนะนำของฝนจนพัฒนา สร้างอนาคตของตัวเองมาเรื่อยๆ ไม้อาสาเข้ามาช่วยศูนย์เลี้ยงเด็กของฝน คอยช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ และเรียนรู้ฝน เติบโตไปด้วยกัน ทั้งฝนและไม้ต่างก็รักกันและยอมรับกันในที่สุด
เรื่องนี้มันคือความรัก ความมั่นคง เส้นความรักมันเข้มแข็งอยู่แล้ว ดำเนินไปท่ามกลางปัญหาสังคมของตัวละครรอบตัวและปัญหาอดีตของฝน แต่พูดจริงๆว่ามันไม่ค่อยมีจุดพีค ทำให้เรื่องไปเรื่อยๆ แต่สนุกนะ
ชอบการบรรยายเรื่องในสังคมของคนธรรมดา ตัวละครไม่ต้องรวยล้นฟ้า แค่คนธรรมดาที่นั่งรถเมล์เป็นหลัก กินข้างร้านข้างทาง สนิทกับคนในตลาด คนกวาดถนน คนติดคุก สัปเร่อ มันแปลกใหม่น่าสนใจดีค่ะ มันอิ่มเอมท่ามกลางความหดหู่ของสังคมในปัจจุบันดีค่ะ
ฝน สาวน้อยผู้มีอดีตความหลงผิด เป็นเหยื่อของผู้มีพระคุณที่ใคร่เด็ก โตมาทำงานที่มูลนิธิช่วยเหลือแม่และเด็ก โดยรับผิดชอบคดีของ ไม้ เด็กหนุ่มม.ปลายที่แม่และตนโดนพ่อติดเหล้าทำร้ายรุนแรง ไม้พอได้รับการช่วยเหลือจากฝนก็มองฝนเป็นแสงสว่างในชีวิต การช่วยเหลือจากฝนทำให้ไม้หลงรักและอยากพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิม เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ไม้และฝนต้องแยกกัน ฝนเองก็มีปัญหาในชีวิต อดีตที่คอยวนเวียนกลับมาทำร้าย ทำให้ในลาออกจากการทำงานที่มูลนิธิมาเปิดศูนย์ฝากเลี้ยงเด็กเอง เปิดมา 5 ปีได้มีโอกาสกลับมาเจอไม้ เด็กหนุ่มกำพร้าที่พ่อทำร้ายอย่างสาหัส ไม่มีเงินเรียนหนังสือต้องออกหางานทำจนเก็บเงินเรียนต่อกศน และเรียนกฏหมายที่ม.เปิด ไม้ยึดมั่นคำสอน คำแนะนำของฝนจนพัฒนา สร้างอนาคตของตัวเองมาเรื่อยๆ ไม้อาสาเข้ามาช่วยศูนย์เลี้ยงเด็กของฝน คอยช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ และเรียนรู้ฝน เติบโตไปด้วยกัน ทั้งฝนและไม้ต่างก็รักกันและยอมรับกันในที่สุด
เรื่องนี้มันคือความรัก ความมั่นคง เส้นความรักมันเข้มแข็งอยู่แล้ว ดำเนินไปท่ามกลางปัญหาสังคมของตัวละครรอบตัวและปัญหาอดีตของฝน แต่พูดจริงๆว่ามันไม่ค่อยมีจุดพีค ทำให้เรื่องไปเรื่อยๆ แต่สนุกนะ
ชอบการบรรยายเรื่องในสังคมของคนธรรมดา ตัวละครไม่ต้องรวยล้นฟ้า แค่คนธรรมดาที่นั่งรถเมล์เป็นหลัก กินข้างร้านข้างทาง สนิทกับคนในตลาด คนกวาดถนน คนติดคุก สัปเร่อ มันแปลกใหม่น่าสนใจดีค่ะ มันอิ่มเอมท่ามกลางความหดหู่ของสังคมในปัจจุบันดีค่ะ
June 6, 2022
เรื่องราวของ 'ปลายฝน' นักสงคมสงเคราะห์หญิง ที่ได้ให้ความช่วยเหลือ 'ไม้' หรือ 'มาวิน' เด็กชายคนหนึ่งจากปัญหาการใช้ความรุนแรงในครอบครัว แม้การให้ความช่วยเหลือครั้งนั้น จะเป็นหน้าที่ที่ปลายฝนต้องทำ แต่สำหรับคนได้รับความช่วยเหลืออย่างมาวิน มันมีความหมายมากกว่านั้น...
เห็นมีคนพูดถึงนักเขียนคนนี้กันเยอะใน goodreads เราก็เลยอดใจไม่ไหว ไปสอยผลงานของเค้ามาอ่านสักเล่มหนึ่งบ้าง และก็เลือกเล่มนี้มาค่ะ 555555
เล่มนี้ไม่ใช่แนวโรมานซ์เฉยๆ ค่ะ แต่เป็นโรมานซ์ดราม่า ที่มีพาร์ทดราม่าเข้มข้นสูงถึงสูงที่สุด ถามหาฉากหวานๆ ชวนฟินจิกหมอนจากเล่มนี้คือแทบไม่มี ความรักของพระนางเล่มนี้ออกไปทางขมถึงขมขื่นเสียมากกว่า เป็นความรักที่ต้องใช้ระยะเวลาและการพิสูจน์ตัวเองที่ยาวนานพอสมควรเลยกว่าจะลงเอยกันในตอนท้าย
นางเอกของเรามีอดีตที่ไม่ดีเท่าไหร่ เป็นแผลใจฝังลึกของเธอมายาวนาน และเมื่อเธอได้พบกับมาวิน(ไม้) เด็กชายที่อ่อนวัยกว่าเธอ ความกลัวที่ฝังลึกอยู่นั่นเหมือนจะผยองขึ้นมา ทำให้เธอหลีกหนีและผลักไสน้องไม้อยู่ร่ำไป ทำให้น้องไม้ต้องถอยออกมาจากความสัมพันธ์ เพื่อที่จะสะสมแต้มพิสูจน์ตัวเองว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่ดีพอที่จะดูแลพี่ฝนได้
เล่มนี้แตะประเด็น Children Grooming ด้วยค่ะ เหมือนจะเป็นประเด็นหลักของเรื่องด้วย แต่ประเด็นนี้กลับถูกซ่อนเร้นอยู่ตามเส้นเรื่อง ไม่เผยตัวออกมาให้ชัดเจน อาจมีการกล่าวถึงแบบตรงๆ อยู่บ้าง แต่ส่วนมากจะหลบอยู่เบื้องหลังพัฒนาการความรักของพระนางเสียมากกว่า ไม่ถึงกับถูกยกขึ้นมาถกอย่างจริงจัง
สนุกอยู่นะคะ แม้จะจังหวะการเล่าเรื่องจะยาวนานและเนิบนาบไปนิด บรรยากาศอึมครึมทั้งเรื่อง แต่เข้าใจได้ เพราะเล่มนี้ดราม่าหนักมากกก และเป็นดราม่าที่กลบโรมานซ์เสียสิ้น 55555
เห็นมีคนพูดถึงนักเขียนคนนี้กันเยอะใน goodreads เราก็เลยอดใจไม่ไหว ไปสอยผลงานของเค้ามาอ่านสักเล่มหนึ่งบ้าง และก็เลือกเล่มนี้มาค่ะ 555555
เล่มนี้ไม่ใช่แนวโรมานซ์เฉยๆ ค่ะ แต่เป็นโรมานซ์ดราม่า ที่มีพาร์ทดราม่าเข้มข้นสูงถึงสูงที่สุด ถามหาฉากหวานๆ ชวนฟินจิกหมอนจากเล่มนี้คือแทบไม่มี ความรักของพระนางเล่มนี้ออกไปทางขมถึงขมขื่นเสียมากกว่า เป็นความรักที่ต้องใช้ระยะเวลาและการพิสูจน์ตัวเองที่ยาวนานพอสมควรเลยกว่าจะลงเอยกันในตอนท้าย
นางเอกของเรามีอดีตที่ไม่ดีเท่าไหร่ เป็นแผลใจฝังลึกของเธอมายาวนาน และเมื่อเธอได้พบกับมาวิน(ไม้) เด็กชายที่อ่อนวัยกว่าเธอ ความกลัวที่ฝังลึกอยู่นั่นเหมือนจะผยองขึ้นมา ทำให้เธอหลีกหนีและผลักไสน้องไม้อยู่ร่ำไป ทำให้น้องไม้ต้องถอยออกมาจากความสัมพันธ์ เพื่อที่จะสะสมแต้มพิสูจน์ตัวเองว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่ดีพอที่จะดูแลพี่ฝนได้
เล่มนี้แตะประเด็น Children Grooming ด้วยค่ะ เหมือนจะเป็นประเด็นหลักของเรื่องด้วย แต่ประเด็นนี้กลับถูกซ่อนเร้นอยู่ตามเส้นเรื่อง ไม่เผยตัวออกมาให้ชัดเจน อาจมีการกล่าวถึงแบบตรงๆ อยู่บ้าง แต่ส่วนมากจะหลบอยู่เบื้องหลังพัฒนาการความรักของพระนางเสียมากกว่า ไม่ถึงกับถูกยกขึ้นมาถกอย่างจริงจัง
สนุกอยู่นะคะ แม้จะจังหวะการเล่าเรื่องจะยาวนานและเนิบนาบไปนิด บรรยากาศอึมครึมทั้งเรื่อง แต่เข้าใจได้ เพราะเล่มนี้ดราม่าหนักมากกก และเป็นดราม่าที่กลบโรมานซ์เสียสิ้น 55555
September 25, 2023
เฮ้อออออ ดีมาก เป็นหนังสือที่ให้ความรู้สึกว่าดีใจจัง ที่ไม่ได้มองข้ามไป (เพราะปกติไม่ค่อยอ่านนักเขียนไทยเลย)
เรื่องนี้เป็นเรื่องของนางเอก ‘ปลายฝน’ ผู้เป็นนักสังคมสงเคราะห์ กับ ‘มาวิน’ พระเอกเด็กหนุ่มที่เป็นเหยื่อของการใช้ความรุนแรงในครอบครัว นางเอกช่วยเหลือพระเอกไว้ตามหน้าที่และจิตใจที่มุ่งมั่นจะช่วยเหลือสังคม แต่พระเอกกลับรับความรู้สึกนั้นไว้และเปลี่ยนไปเป็นความรักแบบที่ผู้ชายจะมอบให้ผู้หญิงสักคนซะงั้น ด้วยความรักที่เกิดขึ้นแบบถูกคนแต่ผิดสถานะ ผิดเวลา การยึดความถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญกว่าสิ่งอื่น นางเอกเลยต้องผลักไส ทำให้ทั้งคู่ห่างเหินกันไปนาน จนวันหนึ่งพระเอกกลับมาด้วยความภาคภูมิใจ พร้อมที่จะยืนและสารภาพรักกับนางเอกอีกครั้ง แต่ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ไม่ได้สมหวังอย่างใจอีก… ท้อมาก 5555555555 อ่านไปก็เอ็นดูพระเอกของเราไป กว่าจะพิสูจน์ตัวเองได้ก็แสนยากเย็นจนอยากตบบ่าไอ้หนุ่ม ความรักในเรื่องนี้เลยไม่ได้ออกแนวหวือหวาเท่าไหร่ แต่ขอบอกว่ามันชวนเขินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกว่าเดิมอีก ;-; อ่านไปจังหวะนึง ถึงกับต้องหยุดอ่านเพื่อเขินก่อน ไม่เกินจริง 5555555 ชอบนิสัยและคาแรคเตอร์ของพระเอกมากๆ เดินออกมาจากคนในฝันของเราเลย ฮือๆ
ส่วนเนื้อเรื่อง เดินไปด้วยหน้าที่การงานของนางเอก ที่เป็นนักสังคมสงเคราะห์ สอดแทรกเรื่องปัญหาต่างๆ ของสังคมที่ตอนอ่านมันเห็นภาพในใจชัดมาก ส่วนประเด็นหลักที่สอดแทรกไว้คือเรื่อง child grooming ในแง่ต่างๆ ไม่ว่าจะเกิดจากพ่อแม่ การเลี้ยงดู ครูนักเรียน เนื้อเรื่องไม่ทิ้งประเด็นไหนไว้ข้างหลัง ตัวละครทุกตัวเติบโตขึ้นทุกครั้งที่พลิกหน้ากระดาษ สำคัญต่อเรื่องราวทั้งหมด เด็กๆ น่ารัก อ่านแล้วให้ความรู้สึกผูกพันจนไม่อยากให้จบ บรรยากาศในเรื่องเรียบง่าย นึกภาพตามได้ไม่ยากเลย โดยเฉพาะบ้านหลังเล็กของนางเอกทำให้เราผูกพันไปด้วยจริงๆ ถือว่าเป็นนิยายที่ดีมากๆ ดีใจที่ได้อ่านและได้รู้จักก��บนักเขียนคนนี้ เล็งเล่มอื่นๆ ไว้ด้วยแล้ว ไม่พลาดแน่นอน
ปล.ตอนอ่านภาพที่จินตนาการในหัวคือสีฟิล์ม ฉากหลัง แนวๆ ละครช่วงค่ำของช่อง 7 สมัยยี่สิบปีที่แล้วเลย 555555
เรื่องนี้เป็นเรื่องของนางเอก ‘ปลายฝน’ ผู้เป็นนักสังคมสงเคราะห์ กับ ‘มาวิน’ พระเอกเด็กหนุ่มที่เป็นเหยื่อของการใช้ความรุนแรงในครอบครัว นางเอกช่วยเหลือพระเอกไว้ตามหน้าที่และจิตใจที่มุ่งมั่นจะช่วยเหลือสังคม แต่พระเอกกลับรับความรู้สึกนั้นไว้และเปลี่ยนไปเป็นความรักแบบที่ผู้ชายจะมอบให้ผู้หญิงสักคนซะงั้น ด้วยความรักที่เกิดขึ้นแบบถูกคนแต่ผิดสถานะ ผิดเวลา การยึดความถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญกว่าสิ่งอื่น นางเอกเลยต้องผลักไส ทำให้ทั้งคู่ห่างเหินกันไปนาน จนวันหนึ่งพระเอกกลับมาด้วยความภาคภูมิใจ พร้อมที่จะยืนและสารภาพรักกับนางเอกอีกครั้ง แต่ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้ไม่ได้สมหวังอย่างใจอีก… ท้อมาก 5555555555 อ่านไปก็เอ็นดูพระเอกของเราไป กว่าจะพิสูจน์ตัวเองได้ก็แสนยากเย็นจนอยากตบบ่าไอ้หนุ่ม ความรักในเรื่องนี้เลยไม่ได้ออกแนวหวือหวาเท่าไหร่ แต่ขอบอกว่ามันชวนเขินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกว่าเดิมอีก ;-; อ่านไปจังหวะนึง ถึงกับต้องหยุดอ่านเพื่อเขินก่อน ไม่เกินจริง 5555555 ชอบนิสัยและคาแรคเตอร์ของพระเอกมากๆ เดินออกมาจากคนในฝันของเราเลย ฮือๆ
ส่วนเนื้อเรื่อง เดินไปด้วยหน้าที่การงานของนางเอก ที่เป็นนักสังคมสงเคราะห์ สอดแทรกเรื่องปัญหาต่างๆ ของสังคมที่ตอนอ่านมันเห็นภาพในใจชัดมาก ส่วนประเด็นหลักที่สอดแทรกไว้คือเรื่อง child grooming ในแง่ต่างๆ ไม่ว่าจะเกิดจากพ่อแม่ การเลี้ยงดู ครูนักเรียน เนื้อเรื่องไม่ทิ้งประเด็นไหนไว้ข้างหลัง ตัวละครทุกตัวเติบโตขึ้นทุกครั้งที่พลิกหน้ากระดาษ สำคัญต่อเรื่องราวทั้งหมด เด็กๆ น่ารัก อ่านแล้วให้ความรู้สึกผูกพันจนไม่อยากให้จบ บรรยากาศในเรื่องเรียบง่าย นึกภาพตามได้ไม่ยากเลย โดยเฉพาะบ้านหลังเล็กของนางเอกทำให้เราผูกพันไปด้วยจริงๆ ถือว่าเป็นนิยายที่ดีมากๆ ดีใจที่ได้อ่านและได้รู้จักก��บนักเขียนคนนี้ เล็งเล่มอื่นๆ ไว้ด้วยแล้ว ไม่พลาดแน่นอน
ปล.ตอนอ่านภาพที่จินตนาการในหัวคือสีฟิล์ม ฉากหลัง แนวๆ ละครช่วงค่ำของช่อง 7 สมัยยี่สิบปีที่แล้วเลย 555555
January 16, 2023
แนวรักต่างวัย แต่ไม่ได้แตกต่างกันมาก ��างเอกน่าจะอายุมากกว่าพระเอกสักห้าปีได้ แต่สิ่งที่ทั้งสองต่างผ่านเรื่องราวชีวิตของตัวเองมา คงโหดร้ายพอๆกัน พระนางต่างมาแผลในชีวิต และเมื่อมาเจอกัน ความเห็นใจ จริงใจ คือยาสมานแผล สมานใจคนทั้งสอง ‘ไม่ผิดที่รู้สึก ไม่ผิดที่เราต่างกัน ผิดก็แต่เวลาเท่านั้น ที่ความรู้สึกเกิดขึ้นผิดเวลา’ พระเอกจึงยืนหยัด สู้ชีวิต เพื่อวันนึงเขาจะกลับไปยืนอยู่ตรงหน้าเธออย่างภาคภูมิใจ ว่าผู้ชายอย่างเขาเหมาะสมกับเธอ สามารถยืนข้างเธอได้โดยที่ไม่อายใคร แต่พอถึงเวลานั้นจริงๆอาจจะเป็นเธอเองก็ได้ที่ต้องคิดว่าเธอเหมาะที่จะยืนข้างๆเขารึเปล่า
August 4, 2023
ทุกชีวิตล้วนมีบาดแผล ต่างแต่ว่ามากน้อยแค่ไหน และบางครั้งเราก็พลั้งพลาดสร้างบาดแผลให้ผู้อื่น
TW: Pedophilia, Child Grooming, Child abuse, domestic violence, suicide, abortion
ครั้งแรกกับการอ่านงานเขียนของคุณภาพิมล ได้ยินเรื่องนี้มานานแต่ไม่มีโอกาสอ่านสักที พอได้อ่านก็รู้สึกประทับใจที่นักเขียนกล้าหยิบประเด็นหลาย ๆ เรื่องที่เราพบเจออยู่บ่อยครั้งในสังคมสมัยนี้ ถ่ายทอดทัศนคติมุมมองออกมาได้อย่างไร้ที่ติ จนอ่านไปแล้วก็รู้สึกหดหู่ไปกับเรื่องราวอยู่บ้าง
ในวันที่ฝนพร่างพรายเป็นเรื่องราวของ ‘ปลายฝน’ ที่ทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์ในมูลนิธิแห่งหนึ่ง และได้ไปช่วยเหลือ ‘มาวิน’ ที่เป็นเหยื่อของความรุนแรงในครอบครัว นับวันก็ยิ่งสนิทสนมกัน ต่างฝ่ายต่างเป็นที่พึ่งพาให้แก่กันจนมาวินหรือไม้เกิดไปชอบสาวรุ่นพี่อย่างปลายฝนเข้า แต่ฝ่ายหญิงปฏิเสธและผลักไสเด็กหนุ่มออกไป จนทั้งคู่ห่างหายจากชีวิตกันไป 2 ปี—
อ่านช่วงแรกคือเอ๊ะอยู่บ่อย ๆ รู้สึกถึงความหมิ่นเหม่ที่เกิดขึ้นในใจด้วยความที่นายมาวินเนี่ยอายุเพียงแค่ 17 ยังเป็นเด็กมัธยมอยู่เลย ส่วนปลายฝนนั้นก็ 23 เรียนจบมหา’ลัยแล้ว แต่บอกเลยว่าความหมิ่นเหม่มันอยู่กับเราไม่นานและจุดนี้มันดีมาก ๆ มันจะสื่อถึงสิ่งที่นางเอกเคยพบเจอและชี้ให้เห็นในสิ่งที่ผู้ใหญ่ควรทำ ซึ่งประเด็นของมาวินกับปรายฝนเนี่ยคุณนักเขียนนำเสนอออกมาได้ดีมากจนไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจเลยค่ะ
เนื้อหาในเรื่องนี้ค่อนข้างหนัก อย่างที่ได้ติด TW ไว้ตั้งแต่ตอนต้น เพราะในเรื่องนี้จะพาเราไปพบเจอกับคดีหลายอย่างไม่ว่าจะกับทั้งตัวละครเอกและตัวละครรอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการใคร่เด็ก, การค้าประเวณีเด็ก, การทำแท้ง และการใช้ความรุนแรงในครอบครัว คิดว่านักเขียนคงทำการบ้านมาหนักประมาณหนึ่งเลยได้เห็นมุมมองหลากหลายมุมมอง ไม่ว่าจะจากเหยื่อที่โดนทำร้าย หรือตัวบุคคลที่เป็นคนทำร้ายเอง และมุมมองจากคนภายนอก บอกเลยว่าถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก อ่านแล้วก็ชวนสะท้อนใจเพราะยังพบเห็นข่าวแบบนี้อยู่ตามหน้าสื่อต่าง ๆ อยู่เสมอ
และถึงแม้ว่าเรื่องราวมันจะหนักหน่วงแต่นักเขียนก็ไม่ได้ขยี้บีบอารมณ์จนเกินไปนะคะ ซึ่งสำหรับเราคือดีแล้วด้วยที่ตัวเรื่องมันก็ค่อนข้างเครียด ดีหน่อยที่พอจะมีเรื่องความรักของคู่หลักและคู่รองแทรกมาเป็นระยะให้พอได้อมยิ้ม ผ่อนคลายจากเนื้อหาที่มันหนักหน่วง เรานับถือใจน้องไม้มาก ๆ ที่อดทนและสู้ชีวิต พยายามเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อที่จะสามารถอยู่เคียงข้างปลายฝนคนที่เปรียบเสมือนแสงสว่างที่ฉุดเด็กหนุ่มขึ้นมาจากขุมนรกในตอนนั้น เรื่องราวความรักของทั้งคู่คือซึ้งกินใจมาก ๆ เหมาะกับประโยคที่ว่า ‘ถึงโตแล้วทุกคนก็สมควรมีเพื่อนสักคนที่ห่วงใย’ สุด ๆ
เราประทับใจหลายเรื่องมาก ๆ ในหนังสือเล่มนี้ ขอพูดถึงเป็นหัวข้อแล้วกันนะคะ
📌การตีแผ่ในเรื่องของ child grooming หรือการใคร่เด็ก นักเขียนจะชี้ให้เห็นเลยว่าพวกใคร่เด็กมันจะชอบทำแบบไหน มันรู้ว่าต้องทำยังไงเด็กถึงจะยินยอมอย่างพร้อมใจ อ่านไปก็ ewwww อยู่ในใจ โกรธอยู่ในอก อึดอัดมาก ๆ
📌ฉากที่ ‘เด็ก’ ที่อยู่ในการดูแลของปลายฝนฟินกับนิยายที่เป็นแนว ‘โคแก่’ อันนี้นักเขียนก็ชี้ให้เห็นถึงข้อดีข้อเสียของสื่อ การเสพสื่อ ก็นั่นแหละค่ะถ้าเด็กที่ยังไม่มีวุฒิภาวะหรือมีวิจารณญาณเสพมันจะเป็นยังไง
📌เรื่องการทำแท้ง เด็กอายุ 17 ที่ท้องไม่พร้อมแล้วตัดสินใจทำแท้งมันผิดจริง ๆ หรอ ในเมื่อสิ่งที่เหลืออยู่มันคืออนาคตของเด็กคนหนึ่ง การทำแท้งไม่ใช่เรื่องผิดเลย ‘ศีลธรรมที่คนเค้าว่ากันมันตัดสินด้วยเหตุปัจจัยเดียวไม่ได้’ เราว่ามองได้เห็ภาพมากกับตอนที่นักเขียนใส่คำพูดนี้ลงไปค่ะ
อ่านจบแล้วจะเห็นได้ถึงที่มาที่ไปของอาชญากรรมที่มันไม่ได้เกิดขึ้นมาลอย ๆ ทุกอย่างมันมีเหตุมีผลของมัน อาจจะเพราะความบิดเบี้ยวของสังคมหรือคนรอบตัว อะไรก็ตามแต่ เหมือนที่คุณนักเขียนได้บอกว่าไว้ว่า ‘ทุกชีวิตล้วนมีบาดแผล ต่างแต่ว่ามากน้อยแค่ไหน และบางครั้งเราก็พลั้งพลาดสร้างบาดแผลให้ผู้อื่น’ มีเด็กหลายคนที่ถูกทำร้าย ผู้ใหญ่บางคนเองก็ไม่สามารถปกป้องเด็กได้ บางทีปกป้องตัวเองยังไม่ได้เลย
เราชอบการตั้งคำถามของไม้ต่อแม่ที่ทำไมต้องทนให้พ่อทำร้าย เราชอบที่เขียนให้เห็นจากมุมมองคนนอกว่าทำไมถึงไม่เดินออกมา บางครั้งฝุ่นมันก็เข้าตาถ้าไม่ถอยออกมาก็คงมองไม่เห็นจริง ๆ นั่นแหละ เหมือนที่ตัวปลายฝนได้มาเรียนรู้ทีหลังว่าสิ่งที่ตัวเองพบเจอมันคือการ grooming เราชอบมาก ๆ กับการสื่อในรูปแบบนี้ และได้แต่หวังและภาวนาว่าคนที่อยู่ในรูปแบบความสัมพันธ์ใดก็ตามที่มันไม่ดี จะกล้าหาญออกมาจากมันได้โดยเร็วและรู้จักที่จะให้โอกาสตัวเองได้ก้าวต่อไปข้างหน้า และสุดท้ายนี้ก็หวังว่าเด็กทุกคนจะได้เติบโตมาอย่างปลอดภัยนะคะ อ่านเรื่องนี้แล้วเราสะเทือนใจมากเลยค่ะ
TW: Pedophilia, Child Grooming, Child abuse, domestic violence, suicide, abortion
ครั้งแรกกับการอ่านงานเขียนของคุณภาพิมล ได้ยินเรื่องนี้มานานแต่ไม่มีโอกาสอ่านสักที พอได้อ่านก็รู้สึกประทับใจที่นักเขียนกล้าหยิบประเด็นหลาย ๆ เรื่องที่เราพบเจออยู่บ่อยครั้งในสังคมสมัยนี้ ถ่ายทอดทัศนคติมุมมองออกมาได้อย่างไร้ที่ติ จนอ่านไปแล้วก็รู้สึกหดหู่ไปกับเรื่องราวอยู่บ้าง
ในวันที่ฝนพร่างพรายเป็นเรื่องราวของ ‘ปลายฝน’ ที่ทำงานเป็นนักสังคมสงเคราะห์ในมูลนิธิแห่งหนึ่ง และได้ไปช่วยเหลือ ‘มาวิน’ ที่เป็นเหยื่อของความรุนแรงในครอบครัว นับวันก็ยิ่งสนิทสนมกัน ต่างฝ่ายต่างเป็นที่พึ่งพาให้แก่กันจนมาวินหรือไม้เกิดไปชอบสาวรุ่นพี่อย่างปลายฝนเข้า แต่ฝ่ายหญิงปฏิเสธและผลักไสเด็กหนุ่มออกไป จนทั้งคู่ห่างหายจากชีวิตกันไป 2 ปี—
อ่านช่วงแรกคือเอ๊ะอยู่บ่อย ๆ รู้สึกถึงความหมิ่นเหม่ที่เกิดขึ้นในใจด้วยความที่นายมาวินเนี่ยอายุเพียงแค่ 17 ยังเป็นเด็กมัธยมอยู่เลย ส่วนปลายฝนนั้นก็ 23 เรียนจบมหา’ลัยแล้ว แต่บอกเลยว่าความหมิ่นเหม่มันอยู่กับเราไม่นานและจุดนี้มันดีมาก ๆ มันจะสื่อถึงสิ่งที่นางเอกเคยพบเจอและชี้ให้เห็นในสิ่งที่ผู้ใหญ่ควรทำ ซึ่งประเด็นของมาวินกับปรายฝนเนี่ยคุณนักเขียนนำเสนอออกมาได้ดีมากจนไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจเลยค่ะ
เนื้อหาในเรื่องนี้ค่อนข้างหนัก อย่างที่ได้ติด TW ไว้ตั้งแต่ตอนต้น เพราะในเรื่องนี้จะพาเราไปพบเจอกับคดีหลายอย่างไม่ว่าจะกับทั้งตัวละครเอกและตัวละครรอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการใคร่เด็ก, การค้าประเวณีเด็ก, การทำแท้ง และการใช้ความรุนแรงในครอบครัว คิดว่านักเขียนคงทำการบ้านมาหนักประมาณหนึ่งเลยได้เห็นมุมมองหลากหลายมุมมอง ไม่ว่าจะจากเหยื่อที่โดนทำร้าย หรือตัวบุคคลที่เป็นคนทำร้ายเอง และมุมมองจากคนภายนอก บอกเลยว่าถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก อ่านแล้วก็ชวนสะท้อนใจเพราะยังพบเห็นข่าวแบบนี้อยู่ตามหน้าสื่อต่าง ๆ อยู่เสมอ
และถึงแม้ว่าเรื่องราวมันจะหนักหน่วงแต่นักเขียนก็ไม่ได้ขยี้บีบอารมณ์จนเกินไปนะคะ ซึ่งสำหรับเราคือดีแล้วด้วยที่ตัวเรื่องมันก็ค่อนข้างเครียด ดีหน่อยที่พอจะมีเรื่องความรักของคู่หลักและคู่รองแทรกมาเป็นระยะให้พอได้อมยิ้ม ผ่อนคลายจากเนื้อหาที่มันหนักหน่วง เรานับถือใจน้องไม้มาก ๆ ที่อดทนและสู้ชีวิต พยายามเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อที่จะสามารถอยู่เคียงข้างปลายฝนคนที่เปรียบเสมือนแสงสว่างที่ฉุดเด็กหนุ่มขึ้นมาจากขุมนรกในตอนนั้น เรื่องราวความรักของทั้งคู่คือซึ้งกินใจมาก ๆ เหมาะกับประโยคที่ว่า ‘ถึงโตแล้วทุกคนก็สมควรมีเพื่อนสักคนที่ห่วงใย’ สุด ๆ
เราประทับใจหลายเรื่องมาก ๆ ในหนังสือเล่มนี้ ขอพูดถึงเป็นหัวข้อแล้วกันนะคะ
📌การตีแผ่ในเรื่องของ child grooming หรือการใคร่เด็ก นักเขียนจะชี้ให้เห็นเลยว่าพวกใคร่เด็กมันจะชอบทำแบบไหน มันรู้ว่าต้องทำยังไงเด็กถึงจะยินยอมอย่างพร้อมใจ อ่านไปก็ ewwww อยู่ในใจ โกรธอยู่ในอก อึดอัดมาก ๆ
📌ฉากที่ ‘เด็ก’ ที่อยู่ในการดูแลของปลายฝนฟินกับนิยายที่เป็นแนว ‘โคแก่’ อันนี้นักเขียนก็ชี้ให้เห็นถึงข้อดีข้อเสียของสื่อ การเสพสื่อ ก็นั่นแหละค่ะถ้าเด็กที่ยังไม่มีวุฒิภาวะหรือมีวิจารณญาณเสพมันจะเป็นยังไง
📌เรื่องการทำแท้ง เด็กอายุ 17 ที่ท้องไม่พร้อมแล้วตัดสินใจทำแท้งมันผิดจริง ๆ หรอ ในเมื่อสิ่งที่เหลืออยู่มันคืออนาคตของเด็กคนหนึ่ง การทำแท้งไม่ใช่เรื่องผิดเลย ‘ศีลธรรมที่คนเค้าว่ากันมันตัดสินด้วยเหตุปัจจัยเดียวไม่ได้’ เราว่ามองได้เห็ภาพมากกับตอนที่นักเขียนใส่คำพูดนี้ลงไปค่ะ
อ่านจบแล้วจะเห็นได้ถึงที่มาที่ไปของอาชญากรรมที่มันไม่ได้เกิดขึ้นมาลอย ๆ ทุกอย่างมันมีเหตุมีผลของมัน อาจจะเพราะความบิดเบี้ยวของสังคมหรือคนรอบตัว อะไรก็ตามแต่ เหมือนที่คุณนักเขียนได้บอกว่าไว้ว่า ‘ทุกชีวิตล้วนมีบาดแผล ต่างแต่ว่ามากน้อยแค่ไหน และบางครั้งเราก็พลั้งพลาดสร้างบาดแผลให้ผู้อื่น’ มีเด็กหลายคนที่ถูกทำร้าย ผู้ใหญ่บางคนเองก็ไม่สามารถปกป้องเด็กได้ บางทีปกป้องตัวเองยังไม่ได้เลย
เราชอบการตั้งคำถามของไม้ต่อแม่ที่ทำไมต้องทนให้พ่อทำร้าย เราชอบที่เขียนให้เห็นจากมุมมองคนนอกว่าทำไมถึงไม่เดินออกมา บางครั้งฝุ่นมันก็เข้าตาถ้าไม่ถอยออกมาก็คงมองไม่เห็นจริง ๆ นั่นแหละ เหมือนที่ตัวปลายฝนได้มาเรียนรู้ทีหลังว่าสิ่งที่ตัวเองพบเจอมันคือการ grooming เราชอบมาก ๆ กับการสื่อในรูปแบบนี้ และได้แต่หวังและภาวนาว่าคนที่อยู่ในรูปแบบความสัมพันธ์ใดก็ตามที่มันไม่ดี จะกล้าหาญออกมาจากมันได้โดยเร็วและรู้จักที่จะให้โอกาสตัวเองได้ก้าวต่อไปข้างหน้า และสุดท้ายนี้ก็หวังว่าเด็กทุกคนจะได้เติบโตมาอย่างปลอดภัยนะคะ อ่านเรื่องนี้แล้วเราสะเทือนใจมากเลยค่ะ
January 13, 2024
⭐️ 3.75/5
December 11, 2021
สุดมาก อบอวลไปด้วยความรู้สึก สุข เศร้า บีบคั้น ทุกคนต่างเติมเต็มซึ่งกันและกัน นักเขียนถ่ายทอดมาได้ดีเยี่ยมที่สุด เป็นนิยายน้ำดีอีกเรื่องที่ประทับใจค่ะ🤍
May 20, 2023
📚 ในวันที่ฝนพร่างพราย โดย ภาพิมล
CW : Pedophilia, Child Grooming, Domestic Violence, Suicide, Abortion, Human Trafficking
เป็นครั้งแรกที่อ่านงานของภาพิมล อ่านจบแล้วประทับใจที่นักเขียนเลือกที่จะถ่ายทอดเรื่องราวแบบนี้ออกมา คนที่เขียนอะไรแบบนี้ออกมาได้ก็น่าคาดหวังเรื่องทัศนคติและมุมมองการใช้ชีวิต แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่ควรพูดตรงนี้มากไปกว่านี้ โฟกัสที่นิยาย!
เรื่องราวของนักสังคมสงเคราะห์สาว "ปลายฝน" กับ "มาวิน" เด็กที่เธอเคยให้ความช่วยเหลือจากปัญหาความรุนแรงในครอบครัว พูดแค่นี้���ระเด็นหมิ่นเหม่มาก แต่นักเขียนนำเสนอออกมาได้ดีมาก
ปลายฝนมีอดีต อดีตที่มาวินไม่เคยรู้ ในขณะที่เขาเป็นเหยื่อ Domestic violence ปลายฝนก็เคยเป็นเหยื่อของนักบุญในคราบเปโด ถูกกรูมมิ่งมาตั้งแต่เด็ก นักอ่านจะรู้เองว่านั่นแหละปลายฝน แต่จะค่อยๆ เปิดเปลือยทุกอย่าง ทีละนิด จนถึงตอนจบของเรื่อง
คหสต. พลอตค่อนข้างหนัก แต่มัน feel good เว้ย งงอะดิ นักเขียนเล่าโดยไม่ได้ขยี้ให้เรากระอักเลือก รับรู้ได้ว่าทุกตัวละครเข้มแข็งและข้ามผ่านมันมาได้ วิธีเฉลยก็ให้ความรู้สึกไม่บีบคั้นมาก
มาวินเป็นพระเอกที่เป็นเด็กดีมาก น่าจะเป็นความภูมิใจของใครหลายคน เจ้าเด็กใฝ่ดี เข้มแข็ง มุมานะ ส่วนปลายฝนก็เข้มแข็งไม่ต่างกัน
สิ่งที่ประทับใจมากๆ คงเป็นการที่ทั้งเรื่องพูดถึงปัญหาเกี่ยวกับเด็กและผู้หญิง ทั้งความรุนแรงในครอบครัว ที่สำคัญคือเรื่อง child grooming ทั้งเรื่องทำให้เห็นปัญหาแบบ show ให้เห็นเลยว่าอิพวกใคร่เด็กมันเป็นยังไง กรูมมิ่งเด็กยังไง อ่านไปก็หยึย "ไอ้พวกเปโดออกไปอิสัส" อารมณ์นี้เลย
วิธีที่ปลายฝนเลือกแสดงออกทันทีที่รู้ว่ามาวินตอนอายุ 17 รู้สึกยังไงกับตัวเองโคตรพาราเรลกับสิ่งที่เธอเคยเจอ นี่นะเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่ที่บรรลุนิติภาวะแล้วควรทำ! ชอบที่พูดถึงนิยายแนวโคแก่มากเลย บั่บ นั่นแหละ เด็กที่ยังไม่มีวิจารณญาณถ้าโดน media effects แบบนี้เข้าไปก็คงลำ
บากอยู่
ธีมหลักของเรื่องนี้ สำหรับเรา เรามองว่ามันคือ "การให้โอกาส" โอกาสที่จะโอบอุ้มบาดแผลของตัวเองและก้าวต่อไปอีกครั้ง โอกาสที่สังคมควรมอบให้ทุกคน หรือแม้กระทั่งโอกาสที่ควรมอบให้ตัวเอง โอกาสที่จะกล้ารักใคร (อุว่ะ) ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่าทั้งเรื่องคือการพาตัวละครทุกตัวก้าวข้ามบาดแผลในอดีตของตัวเอง ไม่มองว่ามันเป็นจุดด่างพร้อยหรือตำหนิ ไม่ใช่แค่เหยื่ออาชญากรรมทางเพศ แต่คือทุกคนในสังคม ยกตัวอย่างก็เคสพ่อน้องมินนี่ เด็กที่ปลายฝนดูแลที่ศูนย์คนแรก ใช่ เรามองว่าเป็นเรื่องของโอกาส อย่าปิดทางพวกเขาให้ตันเสียก่อน
เราชอบประโยคนึงตอนท้ายๆ ที่พูดว่าจะพาเด็กพวกนั้นไปให้ไกลเหมือนตัวเอง พูดโดยคนที่เติบโตมาแบบมีบาดแผล พยายามช่วยเหลือเด็กคนอื่นให้ไม่ต้องมาเจอแบบตัวเอง ทั้งแก้ปัญหา และเลือกที่จะเริ่มที่จุดเริ่มต้นของวัยเด็ก ซึ่งก็คือสภาพแวดล้อมที่เด็กจะต้องเติบโต การอบรมสั่งสอนที่สามารถมอบให้เขาได้
ในเรื่องเราจะเห็นได้ว่าปัญหาอาชญากรรมมันมีที่มา ไม่ได้เกิดขึ้นมาลอยๆ พวกเขาเหล่านั้นที่ทำผิดถูกสร้างขึ้นมาแบบบิดๆ เบี้ยวๆ บางทีไม่มีผู้ใหญ่ที่จะเข้มแข็งพอที่จะปกป้องเด็กๆ ได้ มองข้าม ปล่อยปละละเลย เรามองแบบนั้นแหละ แต่สุดท้ายแล้วจะโทษผู้ใหญ่อย่างเดียวก็ไม่ได้ บางคนไม่มีกำลังที่จะปกป้องใครได้เลยแม้แต่ตัวเอง
ดังนั้นการที่ปลายฝนเลือกทำแบบนั้นมันโคตรดี
สุดท้าย หวังว่าเด็กทุกคนเติบโตมาอย่างปลอดภัย ทั้งร่างกายและอารมณ์ มีความสุขสมวัย มีผู้ใหญ่ที่สามารถพึ่งพิงได้ และเมื่อก้าวพลาดขอให้พวกเธอลองให้โอกาสตัวเองสักครั้ง ขอให้ผ่านทุกสายฝนที่โหมกระหน่ำไปได้
CW : Pedophilia, Child Grooming, Domestic Violence, Suicide, Abortion, Human Trafficking
เป็นครั้งแรกที่อ่านงานของภาพิมล อ่านจบแล้วประทับใจที่นักเขียนเลือกที่จะถ่ายทอดเรื่องราวแบบนี้ออกมา คนที่เขียนอะไรแบบนี้ออกมาได้ก็น่าคาดหวังเรื่องทัศนคติและมุมมองการใช้ชีวิต แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญที่ควรพูดตรงนี้มากไปกว่านี้ โฟกัสที่นิยาย!
เรื่องราวของนักสังคมสงเคราะห์สาว "ปลายฝน" กับ "มาวิน" เด็กที่เธอเคยให้ความช่วยเหลือจากปัญหาความรุนแรงในครอบครัว พูดแค่นี้���ระเด็นหมิ่นเหม่มาก แต่นักเขียนนำเสนอออกมาได้ดีมาก
ปลายฝนมีอดีต อดีตที่มาวินไม่เคยรู้ ในขณะที่เขาเป็นเหยื่อ Domestic violence ปลายฝนก็เคยเป็นเหยื่อของนักบุญในคราบเปโด ถูกกรูมมิ่งมาตั้งแต่เด็ก นักอ่านจะรู้เองว่านั่นแหละปลายฝน แต่จะค่อยๆ เปิดเปลือยทุกอย่าง ทีละนิด จนถึงตอนจบของเรื่อง
คหสต. พลอตค่อนข้างหนัก แต่มัน feel good เว้ย งงอะดิ นักเขียนเล่าโดยไม่ได้ขยี้ให้เรากระอักเลือก รับรู้ได้ว่าทุกตัวละครเข้มแข็งและข้ามผ่านมันมาได้ วิธีเฉลยก็ให้ความรู้สึกไม่บีบคั้นมาก
มาวินเป็นพระเอกที่เป็นเด็กดีมาก น่าจะเป็นความภูมิใจของใครหลายคน เจ้าเด็กใฝ่ดี เข้มแข็ง มุมานะ ส่วนปลายฝนก็เข้มแข็งไม่ต่างกัน
สิ่งที่ประทับใจมากๆ คงเป็นการที่ทั้งเรื่องพูดถึงปัญหาเกี่ยวกับเด็กและผู้หญิง ทั้งความรุนแรงในครอบครัว ที่สำคัญคือเรื่อง child grooming ทั้งเรื่องทำให้เห็นปัญหาแบบ show ให้เห็นเลยว่าอิพวกใคร่เด็กมันเป็นยังไง กรูมมิ่งเด็กยังไง อ่านไปก็หยึย "ไอ้พวกเปโดออกไปอิสัส" อารมณ์นี้เลย
วิธีที่ปลายฝนเลือกแสดงออกทันทีที่รู้ว่ามาวินตอนอายุ 17 รู้สึกยังไงกับตัวเองโคตรพาราเรลกับสิ่งที่เธอเคยเจอ นี่นะเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่ที่บรรลุนิติภาวะแล้วควรทำ! ชอบที่พูดถึงนิยายแนวโคแก่มากเลย บั่บ นั่นแหละ เด็กที่ยังไม่มีวิจารณญาณถ้าโดน media effects แบบนี้เข้าไปก็คงลำ
บากอยู่
ธีมหลักของเรื่องนี้ สำหรับเรา เรามองว่ามันคือ "การให้โอกาส" โอกาสที่จะโอบอุ้มบาดแผลของตัวเองและก้าวต่อไปอีกครั้ง โอกาสที่สังคมควรมอบให้ทุกคน หรือแม้กระทั่งโอกาสที่ควรมอบให้ตัวเอง โอกาสที่จะกล้ารักใคร (อุว่ะ) ไม่รู้สิ แค่รู้สึกว่าทั้งเรื่องคือการพาตัวละครทุกตัวก้าวข้ามบาดแผลในอดีตของตัวเอง ไม่มองว่ามันเป็นจุดด่างพร้อยหรือตำหนิ ไม่ใช่แค่เหยื่ออาชญากรรมทางเพศ แต่คือทุกคนในสังคม ยกตัวอย่างก็เคสพ่อน้องมินนี่ เด็กที่ปลายฝนดูแลที่ศูนย์คนแรก ใช่ เรามองว่าเป็นเรื่องของโอกาส อย่าปิดทางพวกเขาให้ตันเสียก่อน
เราชอบประโยคนึงตอนท้ายๆ ที่พูดว่าจะพาเด็กพวกนั้นไปให้ไกลเหมือนตัวเอง พูดโดยคนที่เติบโตมาแบบมีบาดแผล พยายามช่วยเหลือเด็กคนอื่นให้ไม่ต้องมาเจอแบบตัวเอง ทั้งแก้ปัญหา และเลือกที่จะเริ่มที่จุดเริ่มต้นของวัยเด็ก ซึ่งก็คือสภาพแวดล้อมที่เด็กจะต้องเติบโต การอบรมสั่งสอนที่สามารถมอบให้เขาได้
ในเรื่องเราจะเห็นได้ว่าปัญหาอาชญากรรมมันมีที่มา ไม่ได้เกิดขึ้นมาลอยๆ พวกเขาเหล่านั้นที่ทำผิดถูกสร้างขึ้นมาแบบบิดๆ เบี้ยวๆ บางทีไม่มีผู้ใหญ่ที่จะเข้มแข็งพอที่จะปกป้องเด็กๆ ได้ มองข้าม ปล่อยปละละเลย เรามองแบบนั้นแหละ แต่สุดท้ายแล้วจะโทษผู้ใหญ่อย่างเดียวก็ไม่ได้ บางคนไม่มีกำลังที่จะปกป้องใครได้เลยแม้แต่ตัวเอง
ดังนั้นการที่ปลายฝนเลือกทำแบบนั้นมันโคตรดี
สุดท้าย หวังว่าเด็กทุกคนเติบโตมาอย่างปลอดภัย ทั้งร่างกายและอารมณ์ มีความสุขสมวัย มีผู้ใหญ่ที่สามารถพึ่งพิงได้ และเมื่อก้าวพลาดขอให้พวกเธอลองให้โอกาสตัวเองสักครั้ง ขอให้ผ่านทุกสายฝนที่โหมกระหน่ำไปได้
September 2, 2023
นางเอกเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ทำงานอยู่กับมูลนิธิที่ให้ความช่วยเหลือเหยื่อความรุนแรง แม้เธอจะเป็นน้องใหม่แต่ก็มีความมุ่งมั่นตั้งใจแรงกล้า มีเหยื่อหลายคนที่เธอรับผิดชอบให้ความช่วยเหลือ รวมถึงชายหนุ่มรุ่นน้องที่ตัวเขาและแม่เป็นเหยื่อความรุนแรงในครอบครัว ความทุ่มเทและตั้งใจของเธอประทับใจชายหนุ่มจนก่อให้เกิดความผูกพันและหวั่นไหวในหัวใจ แต่ในทันทีที่เธอรู้ถึงความรู้สึกของเขา เธอก็ปฏิเสธอย่างแรงกล้าด้วยวิธีการที่ทำให้เขาบอบช้ำไปทั้งใจ
เรื่องราวบอกเล่าถึงบทบาทของเจ้าหน้าที่ที่อุทิศตนให้กับการช่วยเหลือเหยื่อความรุนแรงในสังคมได้น่าประทับใจมาก ในขณะที่เนื้อเรื่องพูดถึงความโหดร้ายและรุนแรงของเหตุการณ์ต่าง ๆ (โดยเฉพาะเหยื่อ child grooming และพวกใคร่เด็กที่น่าสะอิดสะเอียน) แต่นักเขียนก็ไม่ได้โหดร้ายกับคนอ่านมากจนเกินไปนัก เพราะยังมีการปลอบประโลมคนอ่านด้วยแสงแห่งความหวัง มองเห็นคนดี ๆ ที่มุ่งมั่นตั้งใจทำให้สังคมดีขึ้นเต็มไปหมดในเนื้อเรื่อง ตัวละครส่วนใหญ่มีพัฒนาการที่เป็นไปในทางบวก ถึงแม้จะเริ่มต้นที่ความโหดร้าย รุนแรง หลงผิด หรือแตกแยก แต่พวกเขาล้วนผ่านการเรียนรู้ ลองผิดลองถูก และจิตใจใฝ่ดีรวมถึงกำลังสนับสนุนที่ดีก็จะพาพวกเขาฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ จนตัวละครเติบโตและแข็งแรงในที่สุด
แม้แต่ความรักของคู่พระนางเอง ก็ต้องฝ่าฟันและก้าวข้ามปมบางอย่างในจิตใจของพวกเขาไปให้ได้เช่นกัน บทหวาน ๆ มีไม่เยอะ แต่ก็เห็นความคลั่งรักของพระเอกได้ชัดมาก (มีบทเลิฟซีนแบบคิดไม่ถึงด้วยนะ แม้จะไม่ได้โฉ่งฉ่าง แต่ก็มีในจังหวะที่เหมาะสมดีแหละ) อารมณ์ตัวละครสมวัยและมองเห็นการเติบโต ส่วนความรักของคู่รองก็ดีงามไม่แพ้กัน เป็นความรักที่ซัพพอร์ตกันและกันได้ดีมาก
ตอนอ่านคือในหัวใจมันเหมือนอัดไปด้วยความรู้สึกมากมาย เห็นความโหดร้ายแต่ก็เห็นความหวัง เห็นความพังทลายแต่ก็เห็นความพยายามกอบกู้เศษซากขึ้นมา เห็นความท้อแท้แต่ก็เห็นความมุ่งมั่นตั้งใจ เห็นความมองโลกในแง่บวกท่ามกลางความฟอนเฟะของสังคม ขยี้อารมณ์ได้สะเทือนถึงในอก แต่ก็เยียวยาหัวใจได้ด้วยแรงสนับสนุนที่ส่งมาจากตัวละคร จริง ๆ แล้วเราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายนะ และก็คิดว่าเรื่องนี้ถูกถ่ายทอดออกมาแบบโลกสวยไปหน่อย แต่โลกแห่งความเป็นจริงมันโหดร้ายมากพออยู่แล้ว ดังนั้นเราจึงรู้สึกว่านิยายเรื่องนี้ช่วยเติมพลังบวกได้ดีมากเลย ก็เลยรู้สึกว่านี่เป็นนิยายดราม่าสะท้อนสังคมที่สร้างแรงบันดาลใจได้ดีมากเลยค่ะ
เรื่องราวบอกเล่าถึงบทบาทของเจ้าหน้าที่ที่อุทิศตนให้กับการช่วยเหลือเหยื่อความรุนแรงในสังคมได้น่าประทับใจมาก ในขณะที่เนื้อเรื่องพูดถึงความโหดร้ายและรุนแรงของเหตุการณ์ต่าง ๆ (โดยเฉพาะเหยื่อ child grooming และพวกใคร่เด็กที่น่าสะอิดสะเอียน) แต่นักเขียนก็ไม่ได้โหดร้ายกับคนอ่านมากจนเกินไปนัก เพราะยังมีการปลอบประโลมคนอ่านด้วยแสงแห่งความหวัง มองเห็นคนดี ๆ ที่มุ่งมั่นตั้งใจทำให้สังคมดีขึ้นเต็มไปหมดในเนื้อเรื่อง ตัวละครส่วนใหญ่มีพัฒนาการที่เป็นไปในทางบวก ถึงแม้จะเริ่มต้นที่ความโหดร้าย รุนแรง หลงผิด หรือแตกแยก แต่พวกเขาล้วนผ่านการเรียนรู้ ลองผิดลองถูก และจิตใจใฝ่ดีรวมถึงกำลังสนับสนุนที่ดีก็จะพาพวกเขาฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ จนตัวละครเติบโตและแข็งแรงในที่สุด
แม้แต่ความรักของคู่พระนางเอง ก็ต้องฝ่าฟันและก้าวข้ามปมบางอย่างในจิตใจของพวกเขาไปให้ได้เช่นกัน บทหวาน ๆ มีไม่เยอะ แต่ก็เห็นความคลั่งรักของพระเอกได้ชัดมาก (มีบทเลิฟซีนแบบคิดไม่ถึงด้วยนะ แม้จะไม่ได้โฉ่งฉ่าง แต่ก็มีในจังหวะที่เหมาะสมดีแหละ) อารมณ์ตัวละครสมวัยและมองเห็นการเติบโต ส่วนความรักของคู่รองก็ดีงามไม่แพ้กัน เป็นความรักที่ซัพพอร์ตกันและกันได้ดีมาก
ตอนอ่านคือในหัวใจมันเหมือนอัดไปด้วยความรู้สึกมากมาย เห็นความโหดร้ายแต่ก็เห็นความหวัง เห็นความพังทลายแต่ก็เห็นความพยายามกอบกู้เศษซากขึ้นมา เห็นความท้อแท้แต่ก็เห็นความมุ่งมั่นตั้งใจ เห็นความมองโลกในแง่บวกท่ามกลางความฟอนเฟะของสังคม ขยี้อารมณ์ได้สะเทือนถึงในอก แต่ก็เยียวยาหัวใจได้ด้วยแรงสนับสนุนที่ส่งมาจากตัวละคร จริง ๆ แล้วเราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายนะ และก็คิดว่าเรื่องนี้ถูกถ่ายทอดออกมาแบบโลกสวยไปหน่อย แต่โลกแห่งความเป็นจริงมันโหดร้ายมากพออยู่แล้ว ดังนั้นเราจึงรู้สึกว่านิยายเรื่องนี้ช่วยเติมพลังบวกได้ดีมากเลย ก็เลยรู้สึกว่านี่เป็นนิยายดราม่าสะท้อนสังคมที่สร้างแรงบันดาลใจได้ดีมากเลยค่ะ
January 22, 2025
เป็นนิยายที่ไม่ได้เน้นเนื้อหาความโรแมนติกมากนัก จะบอกว่าฟีลกู๊ดก็ไม่เชิง เพราะทุกตัวละครผ่านบทเรียน ผ่านจังหวะชีวิตที่หนักหนาสาหัสมา ออกแนวสะท้อนสังคมในด้านที่ค่อนข้างcreepy ไม่ว่าจะเป็นพวกใคร่เด็ก ค้ามนุษย์ อาชีพที่ควรมีจรรยาบรรณ หรือความรุนแรงในครอบครัว คนเขียนเล่าในด้านโสมมที่ไม่ค่อยมีใครอยากขุดคุ้ย ให้คนอ่านได้รู้สึกเหมือนเผชิญไปพร้อมกับตัวละคร อ่านไปก็รู้สึกสะทกสะท้อนใจ เพราะสังคมแบบนี้มันมีจริงๆนะ นิยายไม่มีความสวยหรูเลย เหมือนใส่โลกความเป็นจริงเข้ามา ประโยคที่พระเอกเราพูดว่า ’ไม่ใช่ทุกบ้านจะน่ากลับไป‘ อ่านแล้วจุกอก สถาบันครอบครัวสำคัญต่ออนาคตของเด็กมาก ไม่ควรมีใครถูกพรากความสดใส ความไร้เดียงสาในวัยเยาว์ไปอะ แต่ยังดีที่ไม้ได้เจอพี่ฝน ได้พึ่งพากันและกัน เนื้อหามีขมมีหวานปะปนกันไป แต่บทส่งท้ายถ้ายาวๆ เติมความหวานกว่านี้น่าจะดี สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนถูกรักและมีโอกาสได���รับความรักจากใครสักคนเสมอ 9/10
October 21, 2025
อบอุ่น ลึกซึ้ง ดีงาม ถึงจะเล่าเรื่องปัญหาสังคมที่หนักหน่วง แต่ไม่ได้เครียดหรือหดหู่มากอย่างที่กลัวค่ะ ดีใจที่ได้อ่าน
July 28, 2025
เป็นนิยายที่ให้แง่คิดในการต่อสู้ชีวิตและการไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาได้ดีมากค่ะ
อีกทั้งยังสะท้อนปัญหาการค้ามนุษย์ การใคร่เด็ก ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว
ภาษาสนทนาที่ใช้ก็อ่านง่าย เป็นบทสนทนาทั่วไป
อีกทั้งยังสะท้อนปัญหาการค้ามนุษย์ การใคร่เด็ก ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว
ภาษาสนทนาที่ใช้ก็อ่านง่าย เป็นบทสนทนาทั่วไป
Displaying 1 - 16 of 16 reviews