What do you think?
Rate this book
Τα φεγγάρια του θερισμού
Θεσσαλονίκη, Οκτώβριος 2010.
Μια διαθήκη, μια αναπάντεχη κληρονομιά, ένα χαμένο παιδί και η ατέρμονη αναζήτησή του.
Ερμιόνη, Ευγενία, Δάφνη.
Μητέρα, κόρη, εγγονή. Τρεις γυναίκες που δεν μπόρεσαν να αλλάξουν τη μοίρα τους.
Σε δρόμους παράλληλους, ένας μοναχικός συγγραφέας που μετουσίωσε τις απώλειες της ζωής του σε έμπνευση και έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο.
Μια τραγική ιστορία που αρχίζει το 1950, σ' ένα χωριό στο Δέλτα του Αλιάκμονα, με τον θάνατο μιας νέας γυναίκας πάνω στα γινωμένα στάχυα των απέραντων χωραφιών του άντρα της, ενός απ' τους τελευταίους εναπομείναντες τσιφλικάδες. Μια πορεία που τελειώνει στο ίδιο μέρος, εβδομήντα χρόνια αργότερα, οδηγώντας στη δικαίωση και τη λύτρωση.
Στο προσκήνιο η Ειρήνη, η κληρονόμος, θα συνθέσει τα κομμάτια της ζωής των τριών γυναικών και όσων βρέθηκαν δίπλα τους, αποκαλύπτοντας, μέσα απ' αυτές, την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας, όπου η φτώχεια, η υπερπόντια μετανάστευση, η βία πάνω στον αδύναμο και η ατιμωρησία του ισχυρού δείχνουν να είναι κυρίαρχες στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας.
Οι ηρωίδες πονούν, αγωνιούν, παλεύουν, ερωτεύονται, μα κυρίως ελπίζουν πως μέσα από τις στάχτες της ζωής τους θ' ανακαλύψουν το δικό τους παράθυρο στο φως, ακριβώς όπως η Ελλάδα, μέσα απ' τον όλεθρο του πολέμου και τα συντρίμμια του Εμφυλίου, βρήκε τον δρόμο προς το μέλλον, ένα μέλλον που επιφυλάσσει ποιος ξέρει τι άραγε... Ίσως έναν νέο όλεθρο... Ίσως ένα παράθυρο προς την ελπίδα..
Μια διαθήκη, μια αναπάντεχη κληρονομιά, ένα χαμένο παιδί και η ατέρμονη αναζήτησή του.
Ερμιόνη, Ευγενία, Δάφνη.
Μητέρα, κόρη, εγγονή. Τρεις γυναίκες που δεν μπόρεσαν να αλλάξουν τη μοίρα τους.
Σε δρόμους παράλληλους, ένας μοναχικός συγγραφέας που μετουσίωσε τις απώλειες της ζωής του σε έμπνευση και έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο.
Μια τραγική ιστορία που αρχίζει το 1950, σ' ένα χωριό στο Δέλτα του Αλιάκμονα, με τον θάνατο μιας νέας γυναίκας πάνω στα γινωμένα στάχυα των απέραντων χωραφιών του άντρα της, ενός απ' τους τελευταίους εναπομείναντες τσιφλικάδες. Μια πορεία που τελειώνει στο ίδιο μέρος, εβδομήντα χρόνια αργότερα, οδηγώντας στη δικαίωση και τη λύτρωση.
Στο προσκήνιο η Ειρήνη, η κληρονόμος, θα συνθέσει τα κομμάτια της ζωής των τριών γυναικών και όσων βρέθηκαν δίπλα τους, αποκαλύπτοντας, μέσα απ' αυτές, την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας, όπου η φτώχεια, η υπερπόντια μετανάστευση, η βία πάνω στον αδύναμο και η ατιμωρησία του ισχυρού δείχνουν να είναι κυρίαρχες στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας.
Οι ηρωίδες πονούν, αγωνιούν, παλεύουν, ερωτεύονται, μα κυρίως ελπίζουν πως μέσα από τις στάχτες της ζωής τους θ' ανακαλύψουν το δικό τους παράθυρο στο φως, ακριβώς όπως η Ελλάδα, μέσα απ' τον όλεθρο του πολέμου και τα συντρίμμια του Εμφυλίου, βρήκε τον δρόμο προς το μέλλον, ένα μέλλον που επιφυλάσσει ποιος ξέρει τι άραγε... Ίσως έναν νέο όλεθρο... Ίσως ένα παράθυρο προς την ελπίδα..
464 pages, Paperback
Published January 1, 2021
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
December 2, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Βαθμολογία 3.5/5
Η πολυγραφότατη συγγραφέας Κατερίνα Γκούνα επανέρχεται δυναμικά στα λογοτεχνικά δρώμενα της χώρας μας με το νέο της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Τα φεγγάρια του θερισμού'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κάκτος. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που μέσα στις σελίδες του αποτυπώνονται ήθη,έθιμα,προκαταλήψεις καί πεποιθήσεις μίας αλλοτινής για εμάς εποχής,που όμως συχνά-πυκνά οι επιπτώσεις τους είναι φανερές καί στο σήμερα. Άραγε,ποιο μυστικό,ή,νόημα κρύβεται πίσω από τον αλληγορικό του τίτλο; Μήπως η συγγραφέας υπονοεί πως ό,τι θερίσει στην ζωή του ένας άνθρωπος,αυτό καί θα λάβει; Καί τα φεγγάρια; Πώς σχετίζονται με όλο αυτό; Ξέρω πως σας ακούγονται παράξενα όλα αυτά που σας λέω,μα κι εγώ ένιωσα έτσι όταν έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου να το διαβάσω. Έβαλα,λοιπόν,στην άκρη του όποιους ενδοιασμούς καί ξεκίνησα να διαβαίνω το νοερό μονοπάτι που θα με οδηγούσε στον κόσμο των ηρώων καί των ηρωϊδων του κειμένου.
"Θεσσαλονίκη,Οκτώβριος 2010. Μια διαθήκη,μια αναπάντεχη κληρονομιά,ένα χαμένο παιδί και η ατέρμονη αναζήτησή του. Ερμιόνη,Ευγενία,Δάφνη. Μητέρα,κόρη,εγγονή. Τρεις γυναίκες που δεν μπόρεσαν να αλλάξουν τη μοίρα τους. Σε δρόμους παράλληλους,ένας μοναχικός συγγραφέας που μετουσίωσε τις απώλειες της ζωής του σε έμπνευση και έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο. Μια τραγική ιστορία που αρχίζει το 1950, σ’ένα χωριό στο Δέλτα του Αλιάκμονα,με τον θάνατο μιας νέας γυναίκας πάνω στα γινωμένα στάχυα των απέραντων χωραφιών του άντρα της,ενός απ’τους τελευταίους εναπομείναντες τσιφλικάδες. Μια πορεία που τελειώνει στο ίδιο μέρος,εβδομήντα χρόνια αργότερα,οδηγώντας στη δικαίωση και τη λύτρωση. Στο προσκήνιο η Ειρήνη,η κληρονόμος,θα συνθέσει τα κομμάτια της ζωής των τριών γυναικών και όσων βρέθηκαν δίπλα τους..." διαβάζουμε στην περίληψη του οπισθοφύλλου καί αυτομάτως μπροστά στα μάτια μας βλέπουμε να αρχίζει σταδιακά να εμφανίζεται η εικόνα των γεγονότων. Όχι,δεν μας δίνεται ολοκληρωμένη,μα πρέπει να χαθούμε μέσα στις σελίδες του βιβλίου καί να ανακαλύψουμε καί τα υπολοιπόμενα κομμάτια.
Η συγγραφέας μας πιάνει σφιχτά από το χέρι καί έχοντας ως συντροφιά τον ήρεμο καί ευνόητο τρόπο γραφής της μας φανερώνει τραγικές καταστάσεις,αλήθειες,ψέματα,πάθη,λάθη,επιθυμίες,χαμένα όνειρα μα καί την άσβεστη ελπίδα των ηρώων καί των ηρωϊδων για λύτρωση. Εσκεμμένα κρατά τις όποιες αποστάσεις γίνεται απέναντι στα πρόσωπα του βιβλίου καί τα αφήνει να σκέφτονται καί να πράττουν ελεύθερα. Δεν ασκεί κανενός είδους κριτική,μα αφήνει αυτήν τη δυνατότητα σε εμάς το αναγνωστικό κοινό. Μέσα από αυτού του είδους την αφήγηση των γεγονότων,η συγγραφέας υφαίνει ένα κεντητό όπου θα μιλήσει για τα δεδομένα της ζωής των ανθρώπων της τότε εποχής. Καθένας καί καθεμία αντιπροσωπεύει καί κάτι διαφορετικό μέσα στα πλαίσια τόσο των κλειστών κοινωνιών της επαρχίας,όσο καί των κοινωνιών των μεγάλων πόλεων. Οξύνονται οι όποιες αντιθέσεις καί μοιάζει σαν να παρατηρούμε δύο κόσμους παράλληλους. Στο προσκήνιο η φτώχεια,η αναγκαστική μετανάστευση,η τυφλή υποταγή των γυναικών στους οικείους τους,η παντελής έλλειψη δικαιωμάτων καί έκφρασης,η παραγκωνισμένη θέση τους στην κοινωνία,η αδικία,η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου,η επιβολή της εξουσίας από τον δυνατό στον αδύναμο,η ατιμωρισία καί ο έρωτας που φαντάζει καταδικασμένος εν τη γενέσει του...
Άραγε,πώς να αισθάνθηκε η Ειρήνη με το βάρος της ευθύνης που της κληροδοτήθηκε; Προσπάθησα να μπω στην θέση της καί εξέφρασα την επιθυμία να σταθώ στο πλάι της καί να την βοηθήσω να διεκπεραιώσει αυτήν την δύσκολη αποστολή που της ανέθεσαν. Αλλά,δεν ήταν η Ειρήνη το μόνο πρόσωπο της ιστορίας που ένιωσα κοντά του. Η πλειοψηφία των ηρώων καί των ηρωϊδων με άγγιξαν καί μου γέννησαν θετικά συναισθήματα. Από την άλλη μεριά,υπήρξαν κι εκείνοι/ες που όσο κι αν προσπάθησα,δεν σας το κρύβω πως δεν μπόρεσα σε καμία περίπτωση να τους δικαιολογήσω. Οι πράξεις τους -για μένα- είναι άκρως καταδικαστέες. Καί για να είμαι ειλικρινής,δεν περίμενα να αναπτύξω τόσο έντονα συναισθήματα για λογοτεχνικούς ήρωες,αλλά η πένα της συγγραφέως πρόσθεσε μία αληθοφάνεια τόσο στην σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους,όσο καί στις καταστάσεις τις οποίες βίωσαν που το κατέστησε εφικτό όλο αυτό.
Τελειώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου,είναι αλήθεια πως χρειάστηκε να περάσουν λίγες ώρες ώστε να καταλαγιάσει μέσα μου αυτή η θύελλα συναισθημάτων που μαινόταν. Τότε μόνο θα μπορούσα να προβώ σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Ναι,είναι ένα βιβλίο που κατάφερε κι έκαμψε τους όποιους φόβους που ένιωσα στην αρχή καί με έκανε να το τοποθετήσω σε μία ψηλή θέση στην σκέψη μου. Ένα βιβλίο για την διαρκή πάλη για την κατάκτηση της ευτυχίας,παρά τις όποιες αντιξοότητες που υψώνονται μπροστά μας. Ναι,η λύτρωση μπορεί να έρθει,ακόμη κι αν περάσουν πολλά χρόνια. Αργά,ή,γρήγορα όλοι οι κύκλοι κλείνουν. Αναζητήστε το!
Καλή ανάγνωση!
Βαθμολογία 3.5/5
Η πολυγραφότατη συγγραφέας Κατερίνα Γκούνα επανέρχεται δυναμικά στα λογοτεχνικά δρώμενα της χώρας μας με το νέο της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Τα φεγγάρια του θερισμού'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κάκτος. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που μέσα στις σελίδες του αποτυπώνονται ήθη,έθιμα,προκαταλήψεις καί πεποιθήσεις μίας αλλοτινής για εμάς εποχής,που όμως συχνά-πυκνά οι επιπτώσεις τους είναι φανερές καί στο σήμερα. Άραγε,ποιο μυστικό,ή,νόημα κρύβεται πίσω από τον αλληγορικό του τίτλο; Μήπως η συγγραφέας υπονοεί πως ό,τι θερίσει στην ζωή του ένας άνθρωπος,αυτό καί θα λάβει; Καί τα φεγγάρια; Πώς σχετίζονται με όλο αυτό; Ξέρω πως σας ακούγονται παράξενα όλα αυτά που σας λέω,μα κι εγώ ένιωσα έτσι όταν έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου να το διαβάσω. Έβαλα,λοιπόν,στην άκρη του όποιους ενδοιασμούς καί ξεκίνησα να διαβαίνω το νοερό μονοπάτι που θα με οδηγούσε στον κόσμο των ηρώων καί των ηρωϊδων του κειμένου.
"Θεσσαλονίκη,Οκτώβριος 2010. Μια διαθήκη,μια αναπάντεχη κληρονομιά,ένα χαμένο παιδί και η ατέρμονη αναζήτησή του. Ερμιόνη,Ευγενία,Δάφνη. Μητέρα,κόρη,εγγονή. Τρεις γυναίκες που δεν μπόρεσαν να αλλάξουν τη μοίρα τους. Σε δρόμους παράλληλους,ένας μοναχικός συγγραφέας που μετουσίωσε τις απώλειες της ζωής του σε έμπνευση και έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο. Μια τραγική ιστορία που αρχίζει το 1950, σ’ένα χωριό στο Δέλτα του Αλιάκμονα,με τον θάνατο μιας νέας γυναίκας πάνω στα γινωμένα στάχυα των απέραντων χωραφιών του άντρα της,ενός απ’τους τελευταίους εναπομείναντες τσιφλικάδες. Μια πορεία που τελειώνει στο ίδιο μέρος,εβδομήντα χρόνια αργότερα,οδηγώντας στη δικαίωση και τη λύτρωση. Στο προσκήνιο η Ειρήνη,η κληρονόμος,θα συνθέσει τα κομμάτια της ζωής των τριών γυναικών και όσων βρέθηκαν δίπλα τους..." διαβάζουμε στην περίληψη του οπισθοφύλλου καί αυτομάτως μπροστά στα μάτια μας βλέπουμε να αρχίζει σταδιακά να εμφανίζεται η εικόνα των γεγονότων. Όχι,δεν μας δίνεται ολοκληρωμένη,μα πρέπει να χαθούμε μέσα στις σελίδες του βιβλίου καί να ανακαλύψουμε καί τα υπολοιπόμενα κομμάτια.
Η συγγραφέας μας πιάνει σφιχτά από το χέρι καί έχοντας ως συντροφιά τον ήρεμο καί ευνόητο τρόπο γραφής της μας φανερώνει τραγικές καταστάσεις,αλήθειες,ψέματα,πάθη,λάθη,επιθυμίες,χαμένα όνειρα μα καί την άσβεστη ελπίδα των ηρώων καί των ηρωϊδων για λύτρωση. Εσκεμμένα κρατά τις όποιες αποστάσεις γίνεται απέναντι στα πρόσωπα του βιβλίου καί τα αφήνει να σκέφτονται καί να πράττουν ελεύθερα. Δεν ασκεί κανενός είδους κριτική,μα αφήνει αυτήν τη δυνατότητα σε εμάς το αναγνωστικό κοινό. Μέσα από αυτού του είδους την αφήγηση των γεγονότων,η συγγραφέας υφαίνει ένα κεντητό όπου θα μιλήσει για τα δεδομένα της ζωής των ανθρώπων της τότε εποχής. Καθένας καί καθεμία αντιπροσωπεύει καί κάτι διαφορετικό μέσα στα πλαίσια τόσο των κλειστών κοινωνιών της επαρχίας,όσο καί των κοινωνιών των μεγάλων πόλεων. Οξύνονται οι όποιες αντιθέσεις καί μοιάζει σαν να παρατηρούμε δύο κόσμους παράλληλους. Στο προσκήνιο η φτώχεια,η αναγκαστική μετανάστευση,η τυφλή υποταγή των γυναικών στους οικείους τους,η παντελής έλλειψη δικαιωμάτων καί έκφρασης,η παραγκωνισμένη θέση τους στην κοινωνία,η αδικία,η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου,η επιβολή της εξουσίας από τον δυνατό στον αδύναμο,η ατιμωρισία καί ο έρωτας που φαντάζει καταδικασμένος εν τη γενέσει του...
Άραγε,πώς να αισθάνθηκε η Ειρήνη με το βάρος της ευθύνης που της κληροδοτήθηκε; Προσπάθησα να μπω στην θέση της καί εξέφρασα την επιθυμία να σταθώ στο πλάι της καί να την βοηθήσω να διεκπεραιώσει αυτήν την δύσκολη αποστολή που της ανέθεσαν. Αλλά,δεν ήταν η Ειρήνη το μόνο πρόσωπο της ιστορίας που ένιωσα κοντά του. Η πλειοψηφία των ηρώων καί των ηρωϊδων με άγγιξαν καί μου γέννησαν θετικά συναισθήματα. Από την άλλη μεριά,υπήρξαν κι εκείνοι/ες που όσο κι αν προσπάθησα,δεν σας το κρύβω πως δεν μπόρεσα σε καμία περίπτωση να τους δικαιολογήσω. Οι πράξεις τους -για μένα- είναι άκρως καταδικαστέες. Καί για να είμαι ειλικρινής,δεν περίμενα να αναπτύξω τόσο έντονα συναισθήματα για λογοτεχνικούς ήρωες,αλλά η πένα της συγγραφέως πρόσθεσε μία αληθοφάνεια τόσο στην σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους,όσο καί στις καταστάσεις τις οποίες βίωσαν που το κατέστησε εφικτό όλο αυτό.
Τελειώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου,είναι αλήθεια πως χρειάστηκε να περάσουν λίγες ώρες ώστε να καταλαγιάσει μέσα μου αυτή η θύελλα συναισθημάτων που μαινόταν. Τότε μόνο θα μπορούσα να προβώ σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Ναι,είναι ένα βιβλίο που κατάφερε κι έκαμψε τους όποιους φόβους που ένιωσα στην αρχή καί με έκανε να το τοποθετήσω σε μία ψηλή θέση στην σκέψη μου. Ένα βιβλίο για την διαρκή πάλη για την κατάκτηση της ευτυχίας,παρά τις όποιες αντιξοότητες που υψώνονται μπροστά μας. Ναι,η λύτρωση μπορεί να έρθει,ακόμη κι αν περάσουν πολλά χρόνια. Αργά,ή,γρήγορα όλοι οι κύκλοι κλείνουν. Αναζητήστε το!
Καλή ανάγνωση!
January 30, 2022
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2022/...
Η Κατερίνα Γκούνα, έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια αποχής από τα συγγραφικά δρώμενα, επανήλθε με ένα νέο κοινωνικό μυθιστόρημα, λίγο πριν το 2021 μάς αποχαιρετήσει. Ένα μυθιστόρημα που έχει σκοπό να μας ταξιδέψει πίσω στον χώρο και στον χρόνο, στην Ελλάδα μιας άλλης εποχής, που στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο μακρινή όσο νομίζουμε, που τη γνωρίζουμε καλύτερα απ' όσο πιστεύουμε -ακόμα και όσοι δεν την έχουμε γνωρίσει ζώντας τα χρόνια εκείνα, αλλά βιώνοντάς την μέσα από εικόνες, αφηγήσεις, συναισθήματα άλλων ανθρώπων που πέρασαν σε εμάς με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- και που έχει αφήσει κατάλοιπα τα οποία αναβιώνουν μέχρι και σήμερα.
Τρεις γυναίκες που έζησαν σε διαφορετικούς χρόνους, δέσμιες των ηθικών και κοινωνικών κανόνων της εποχής του, που κλήθηκαν ν' ακολουθήσουν τα μονοπάτια μιας μοίρας που δεν ήταν σε θέση να αλλάξουν. Ερμιόνη, Ευγενία και Δάφνη. Μητέρα, κόρη κι εγγονή. Εγκλωβισμένες μέσα σε έναν φαύλο κύκλο, να πρέπει να υπηρετήσουν τους ρόλους που τους κληροδοτήθηκαν, υποταγμένες σε αυτούς, πνίγοντας τις όποιες προσωπικές τους επιθυμίες, φέροντας μαζί τους το βάρος των ευθυνών εκείνων που ποτέ δεν επέλεξαν να φορτωθούν, αλλά που δεν μπόρεσαν να διώξουν από πάνω τους. Ευθύνες που κληροδοτήθηκαν στην Ειρήνη, μαζί με το βάρος αυτών.
Η συγγραφέας καταφέρνει ν' αποτυπώσει όλη την πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας σε όλες τις διαστάσεις αυτής. Το πως αυτή εξελίχθηκε με τα χρόνια, επηρέασε ανθρώπινες ζωές, καθόρισε συνειδήσεις, δημιούργησε κόσμους παράλληλους που, όμως, οδηγούνταν με μαθηματική ακρίβεια στον ίδιο τελικό προορισμό. Οι καταστάσεις δεν ωραιοποιούνται, αλλά αντίθετα προβάλλονται με ρεαλισμό και αληθοφάνεια, στοιχεία που αντικατοπτρίζονται και στους χαρακτήρες που εμπλέκονται στην ιστορία αυτή, είτε έχουν πρωταγωνιστικό είτε δευτερεύοντα ρόλο. Και φυσικά όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή, δεν μπορείς να ταυτιστείς με όλους ούτε να τους αγαπήσεις ισάξια, αλλά σίγουρα έχεις την ευκαιρία να διεισδύσεις στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό τους προσπαθώντας να τους κατανοήσεις.
Φτώχεια, μετανάστευση, κοινωνικός περιορισμός και βία απέναντι στις γυναίκες που δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να σκύβουν το κεφάλι σε εκείνους που ασκούσαν πάνω τους την εξουσία και είχαν τα ηνία της ζωής τους στα χέρια τους, η επιβολή του δυνατού πάνω στον ισχυρό ακόμα κι αυτό σήμαινε κατάφωρη αδικία για τον δεύτερο, στην οποία όμως δεν μπορούσε ν' αντισταθεί, είναι μόνο ορισμένα από τα θέματα που θίγονται στο βιβλίο αυτό. Και κάπου ανάμεσά τους, ο έρωτας, δυνατός, σαρωτικός, μα καταδικασμένος, μέχρι τη στιγμή τουλάχιστον που θα βρεθεί αυτός ο ένας που χρειάζεται προκειμένου να γίνει η αρχή προς την ελευθερία, που μαζί της φέρει την ελπίδα εκείνη που μόνο στις καρδιές όσων ρισκάρουν μπορεί να γεννηθεί. Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο πεπρωμένο. Πάνω απ' όλα, είναι επιλογές, κι αυτές δεν μπορεί να μας τις στερήσει κανείς.
https://www.culture21century.gr/2022/...
Η Κατερίνα Γκούνα, έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια αποχής από τα συγγραφικά δρώμενα, επανήλθε με ένα νέο κοινωνικό μυθιστόρημα, λίγο πριν το 2021 μάς αποχαιρετήσει. Ένα μυθιστόρημα που έχει σκοπό να μας ταξιδέψει πίσω στον χώρο και στον χρόνο, στην Ελλάδα μιας άλλης εποχής, που στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο μακρινή όσο νομίζουμε, που τη γνωρίζουμε καλύτερα απ' όσο πιστεύουμε -ακόμα και όσοι δεν την έχουμε γνωρίσει ζώντας τα χρόνια εκείνα, αλλά βιώνοντάς την μέσα από εικόνες, αφηγήσεις, συναισθήματα άλλων ανθρώπων που πέρασαν σε εμάς με τον έναν ή τον άλλον τρόπο- και που έχει αφήσει κατάλοιπα τα οποία αναβιώνουν μέχρι και σήμερα.
Τρεις γυναίκες που έζησαν σε διαφορετικούς χρόνους, δέσμιες των ηθικών και κοινωνικών κανόνων της εποχής του, που κλήθηκαν ν' ακολουθήσουν τα μονοπάτια μιας μοίρας που δεν ήταν σε θέση να αλλάξουν. Ερμιόνη, Ευγενία και Δάφνη. Μητέρα, κόρη κι εγγονή. Εγκλωβισμένες μέσα σε έναν φαύλο κύκλο, να πρέπει να υπηρετήσουν τους ρόλους που τους κληροδοτήθηκαν, υποταγμένες σε αυτούς, πνίγοντας τις όποιες προσωπικές τους επιθυμίες, φέροντας μαζί τους το βάρος των ευθυνών εκείνων που ποτέ δεν επέλεξαν να φορτωθούν, αλλά που δεν μπόρεσαν να διώξουν από πάνω τους. Ευθύνες που κληροδοτήθηκαν στην Ειρήνη, μαζί με το βάρος αυτών.
Η συγγραφέας καταφέρνει ν' αποτυπώσει όλη την πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας σε όλες τις διαστάσεις αυτής. Το πως αυτή εξελίχθηκε με τα χρόνια, επηρέασε ανθρώπινες ζωές, καθόρισε συνειδήσεις, δημιούργησε κόσμους παράλληλους που, όμως, οδηγούνταν με μαθηματική ακρίβεια στον ίδιο τελικό προορισμό. Οι καταστάσεις δεν ωραιοποιούνται, αλλά αντίθετα προβάλλονται με ρεαλισμό και αληθοφάνεια, στοιχεία που αντικατοπτρίζονται και στους χαρακτήρες που εμπλέκονται στην ιστορία αυτή, είτε έχουν πρωταγωνιστικό είτε δευτερεύοντα ρόλο. Και φυσικά όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή, δεν μπορείς να ταυτιστείς με όλους ούτε να τους αγαπήσεις ισάξια, αλλά σίγουρα έχεις την ευκαιρία να διεισδύσεις στην καρδιά, στην ψυχή και στο μυαλό τους προσπαθώντας να τους κατανοήσεις.
Φτώχεια, μετανάστευση, κοινωνικός περιορισμός και βία απέναντι στις γυναίκες που δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να σκύβουν το κεφάλι σε εκείνους που ασκούσαν πάνω τους την εξουσία και είχαν τα ηνία της ζωής τους στα χέρια τους, η επιβολή του δυνατού πάνω στον ισχυρό ακόμα κι αυτό σήμαινε κατάφωρη αδικία για τον δεύτερο, στην οποία όμως δεν μπορούσε ν' αντισταθεί, είναι μόνο ορισμένα από τα θέματα που θίγονται στο βιβλίο αυτό. Και κάπου ανάμεσά τους, ο έρωτας, δυνατός, σαρωτικός, μα καταδικασμένος, μέχρι τη στιγμή τουλάχιστον που θα βρεθεί αυτός ο ένας που χρειάζεται προκειμένου να γίνει η αρχή προς την ελευθερία, που μαζί της φέρει την ελπίδα εκείνη που μόνο στις καρδιές όσων ρισκάρουν μπορεί να γεννηθεί. Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο πεπρωμένο. Πάνω απ' όλα, είναι επιλογές, κι αυτές δεν μπορεί να μας τις στερήσει κανείς.
July 6, 2023
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει από την ελληνική ύπαιθρο της δεκαετίας του ’50, στη σημερινή εποχή.
Η συγγραφέας φέρνει στο προσκήνιο το θλιβερό πρόβλημα της αρπαγής βρεφών και της παράνομής υιοθεσίας. Τη δεκαετία του ’60 όταν χανόταν ένα παιδί κατ’ αυτόν τον τρόπο, καθιστούσε την αναζήτησή του ατέρμονη, ατελείωτη και αυτό γιατί τότε δεν υπήρχαν στοιχεία κ�� έκανε την εύρεση του παιδιού σχεδόν αδύνατη.
Η ιστορία τριών γυναικών, που ανήκουν στη ίδια γενιά, της οποίας η αφήγηση ξεκινά λίγο ανάποδα, δηλαδή από την τέταρτη ηρωίδα της. Αυτή «ανοίγει» την αφήγηση, και αυτή είναι που την ολοκληρώνει, μέσα σε μια ατμόσφαιρα λήθης, όπου όλα, έστω και αργά, μπαίνουν στο τέλος του βιβλίου, στη θέση τους.
Μια εξαιρετική και ολοζώντανη γραφή και μέσα από τις περιγραφές της η συγγραφέας καταφέρνει να αναπαραστήσει ολόκληρη την μεταπολεμική εποχή της χώρας μας, που προσπαθεί να ξεπεράσει τις πληγές της από έναν ξεδιάντροπο εμφύλιο, απόλυτα εξαθλιωμένη οικονομικά και όλα αυτά να αναγκάζουν τα παιδιά της να ακολουθήσουν τον δρόμο της μετανάστευσης.
Καταφέρνει να μας δώσει τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων, χωρίς ωραιοποιήσεις, με όλα τα σοβαρά κοινωνικά θέματα που υπήρχαν τότε, όπως τον κοινωνικό ρατσισμό που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες, πολλές φορές εκφρασμένη με βία από τον νόμο του ισχυρότερου, που είχε ακόμα και το δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω τους, σαν να μην πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για κάτι που δεν είχε μεγαλύτερη αξία από το απόλυτο τίποτα.
Η ιστορία αυτή στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην μυθοπλασία, αλλά παράλληλα και σε πραγματικά στοιχεία της εποχής, που δίνουν μια εξ ολοκλήρου ρεαλιστική εικόνα των τότε χρόνων, με πρωταγωνιστές απόλυτα αληθοφανείς χαρακτήρες, που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι πρόγονοί μας.
Σας συμβουλεύουμε να το διαβάσετε! Χαλαρώστε στη πολυθρόνα σας και αφήστε την ιστορία αυτή να σας ταξιδεύσει!
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει από την ελληνική ύπαιθρο της δεκαετίας του ’50, στη σημερινή εποχή.
Η συγγραφέας φέρνει στο προσκήνιο το θλιβερό πρόβλημα της αρπαγής βρεφών και της παράνομής υιοθεσίας. Τη δεκαετία του ’60 όταν χανόταν ένα παιδί κατ’ αυτόν τον τρόπο, καθιστούσε την αναζήτησή του ατέρμονη, ατελείωτη και αυτό γιατί τότε δεν υπήρχαν στοιχεία κ�� έκανε την εύρεση του παιδιού σχεδόν αδύνατη.
Η ιστορία τριών γυναικών, που ανήκουν στη ίδια γενιά, της οποίας η αφήγηση ξεκινά λίγο ανάποδα, δηλαδή από την τέταρτη ηρωίδα της. Αυτή «ανοίγει» την αφήγηση, και αυτή είναι που την ολοκληρώνει, μέσα σε μια ατμόσφαιρα λήθης, όπου όλα, έστω και αργά, μπαίνουν στο τέλος του βιβλίου, στη θέση τους.
Μια εξαιρετική και ολοζώντανη γραφή και μέσα από τις περιγραφές της η συγγραφέας καταφέρνει να αναπαραστήσει ολόκληρη την μεταπολεμική εποχή της χώρας μας, που προσπαθεί να ξεπεράσει τις πληγές της από έναν ξεδιάντροπο εμφύλιο, απόλυτα εξαθλιωμένη οικονομικά και όλα αυτά να αναγκάζουν τα παιδιά της να ακολουθήσουν τον δρόμο της μετανάστευσης.
Καταφέρνει να μας δώσει τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων, χωρίς ωραιοποιήσεις, με όλα τα σοβαρά κοινωνικά θέματα που υπήρχαν τότε, όπως τον κοινωνικό ρατσισμό που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες, πολλές φορές εκφρασμένη με βία από τον νόμο του ισχυρότερου, που είχε ακόμα και το δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω τους, σαν να μην πρόκειται για ανθρώπους, αλλά για κάτι που δεν είχε μεγαλύτερη αξία από το απόλυτο τίποτα.
Η ιστορία αυτή στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην μυθοπλασία, αλλά παράλληλα και σε πραγματικά στοιχεία της εποχής, που δίνουν μια εξ ολοκλήρου ρεαλιστική εικόνα των τότε χρόνων, με πρωταγωνιστές απόλυτα αληθοφανείς χαρακτήρες, που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι πρόγονοί μας.
Σας συμβουλεύουμε να το διαβάσετε! Χαλαρώστε στη πολυθρόνα σας και αφήστε την ιστορία αυτή να σας ταξιδεύσει!
May 4, 2022
https://georgette60.blogspot.com/2022...
Την συγγραφέα την γνώρισα μέσα από δύο προηγούμενα έργα της και με εντυπωσίασε ο ευκατάληπτος και κατανοητός λόγος της και με το χιούμορ που την διακατέχει.
Προσεγμένο βιβλίο με χαρακτήρες που σκιαγραφούνται άψογα και που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και που θα ήταν άμεσα αντιληπτό εάν τους βλέπαμε σε ταινεία.
Η αφήγηση είναι ρεαλιστική και γεμάτη από γεγονότα που ξεκινούν από το 1950 και φθάνουν μέχρι το 2010.Μια σειρά από διάφορες καταστάσεις μέσα σ’έναν κλειστό κοινωνικό περίγυρο όπου κυριαρχούν ήθη,έθιμα,μεροληψίες,ψεύδη,πάθη,σφάλματα και πολλά άλλα εκείνης της εποχής και οι επιπτώσεις που δημιουργούνται εξ’αιτίας χειρισμών.
Βασικοί ήρωες οι γυναίκες αναλόγως γενιάς που κινούνται σε αντίθετους κόσμους και που έχουν υποστεί αδικίες,εκμετάλλευση,υποταγή αντιστοίχως με τις ζωές τους που ακολουθούν είτε ηθελημένα είτε από ανάγκη.Άραγε θα επέλθει η λύτρωση για ορισμένους?
Θα το χαρακτήριζα κοινωνικό-αισθηματικό βιβλίο αν και περίμενα,ειλικρινά,να αισθανθώ το χιούμορ της,όμως δεν συνάδει με την πλοκή της ιστορίας που είναι διαφορετικού βεληνεκούς από άλλα έργα της.Μια αλλαγή ρότας λοιπόν από την συγγραφέα.Αξίζει να το διαβάσετε και να συμπορευθείτε μαζί με την συγγραφέα αλλά και τους χαρακτήρες μέσα στον κλοιό της πλοκής και των συναισθημάτων που αποκομίζει ο καθένας μας.
Την συγγραφέα την γνώρισα μέσα από δύο προηγούμενα έργα της και με εντυπωσίασε ο ευκατάληπτος και κατανοητός λόγος της και με το χιούμορ που την διακατέχει.
Προσεγμένο βιβλίο με χαρακτήρες που σκιαγραφούνται άψογα και που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και που θα ήταν άμεσα αντιληπτό εάν τους βλέπαμε σε ταινεία.
Η αφήγηση είναι ρεαλιστική και γεμάτη από γεγονότα που ξεκινούν από το 1950 και φθάνουν μέχρι το 2010.Μια σειρά από διάφορες καταστάσεις μέσα σ’έναν κλειστό κοινωνικό περίγυρο όπου κυριαρχούν ήθη,έθιμα,μεροληψίες,ψεύδη,πάθη,σφάλματα και πολλά άλλα εκείνης της εποχής και οι επιπτώσεις που δημιουργούνται εξ’αιτίας χειρισμών.
Βασικοί ήρωες οι γυναίκες αναλόγως γενιάς που κινούνται σε αντίθετους κόσμους και που έχουν υποστεί αδικίες,εκμετάλλευση,υποταγή αντιστοίχως με τις ζωές τους που ακολουθούν είτε ηθελημένα είτε από ανάγκη.Άραγε θα επέλθει η λύτρωση για ορισμένους?
Θα το χαρακτήριζα κοινωνικό-αισθηματικό βιβλίο αν και περίμενα,ειλικρινά,να αισθανθώ το χιούμορ της,όμως δεν συνάδει με την πλοκή της ιστορίας που είναι διαφορετικού βεληνεκούς από άλλα έργα της.Μια αλλαγή ρότας λοιπόν από την συγγραφέα.Αξίζει να το διαβάσετε και να συμπορευθείτε μαζί με την συγγραφέα αλλά και τους χαρακτήρες μέσα στον κλοιό της πλοκής και των συναισθημάτων που αποκομίζει ο καθένας μας.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews