De dag van de ommekeer was donderdag 23 mei, nu 2,5 jaar geleden. De dag dat ik stopte met drinken. Terwijl ik dacht vette zelfreflectie te hebben, sloeg ie me nu toch even keihard op mijn bek. Omdat ik niet de wijn dronk, maar de wijn mij. En dus stopte ik. Abrupt.
Jeanneke Scholtens, toekomstonderzoeker met een fikse verslavingsgevoeligheid, besluit zichzelf als studieobject te gebruiken in haar onderzoek naar genot. Wat volgt is Roes: een eerlijke, grappige en confronterende zoektocht. Want waar komt die hang naar wijn vandaan? Waarom is die roes zo aantrekkelijk? Hoe werkt genot en waarom zijn we er allemaal naar op zoek? En waar moet ze nú haar shotje genot vandaan halen?
Het boek was goed geschreven. Daarvoor zag ik een interview van Jeanneke en die 10 minuten maakte mij nieuwsgierig. Vervolgens op Youtube twee uren interview met Eindbazen gekeken, met fascinatie. En toch het boek besteld.
Ik vind de mix gaaf van de trendwatcher, de wetenschapper, de bevoorrechte middenklasser en kwetsbaarheid. Voor iedereen die nieuwsgierig is om de driften van jezelf of anderen beter te leren begrijpen, kan ik dit boek aanbevelen.
Sterk geschreven boek over de zoektocht van de auteur naar roes nadat ze gestopt is met alcohol. Heel open, persoonlijk en herkenbaar neemt ze je mee in haar speurtocht van 2,5 jaar. Vol met wetenschappelijke onderbouwing en interviews met experts die niet ten koste gaan van de leesbaarheid maar deze juist versterken. Heel knap gedaan, een Aanrader (inderdaad met een hoofdletter A).
In tomeloze vaart neemt Jeanneke Scholtens je mee in haar zoektocht naar de bronnen van haar zucht naar genot. Dat geeft leuke, wetenschappelijk gefundeerde, inzichten en leidt ook nog naar een happy end. Het is goed geschreven - ik heb het in een ruk uitgelezen - en smaakt naar meer!