De steen der wijzen

by J.M.A. Biesheuvel

Verhalenbundel

200 pages, Paperback

First published January 1, 1983

About the author

J.M.A. Biesheuvel (Schiedam, 1939) debuteerde in 1972 met de verhalenbundel In de bovenkooi. Daarna volgden talloze bundels, altijd bestaande uit korte verhalen en novellen, waaronder De weg naar het licht, De angstkunstenaar, De verpletterende werkelijkheid, Reis door mijn kamer en kleinere uitgaven als Motje tegen gloeiend lampepeertje en Oude geschiedenis van Pa. In 2008 verscheen zijn Verzameld werk, bestaande uit al het gebundelde werk.

Biesheuvels verhalen zijn veelal autobiografisch van inslag. Hij schrijft over zijn ervaringen als matroos op koopvaardijschepen, over zijn depressies en zijn verblijf in wat hij 'het gekkenhuis' noemt, over zijn vrouw Eva, over zijn huis en werkkamer, over zijn jeugd. Daarnaast schrijft hij verhalen waarin fantasie de vrije loop krijgt.

‘Veel van wat Maarten Biesheuvel schrijft is waar gebeurd. Maar sommige dingen die hij schrijft zijn gelogen. Mijn moeilijkheid is dat ik nooit helemaal zeker weet of wat hij schrijft nu waar gebeurd is of niet.’
– Karel van het Reve

Op 15 december 2006 is aan Biesheuvel de P.C. Hooftprijs voor zijn verhalend proza toegekend. ‘Biesheuvels associatieve verteltechniek geeft zijn proza een weldadig effect en irrationaliteit en onlogica, waardoor het fantastisch element te meer een kans krijgt’, aldus de jury onder leiding van Maarten Asscher. De jury prijst verder Biesheuvels ‘verbeeldingskracht, absurdistische humor en stilistische rijkdom’.

In januari 2007 verscheen een herziene en uitgebreide herdruk van Zeeverhalen, waaraan een cd werd toegevoegd waarop Biesheuvel zijn meest recente verhalen voorleest.

Reviews

[Jesper Kamp · Rating 3 out of 5]

Gewoon lekker tussendoor

[Isabella · Rating 3 out of 5]

Ik vond dit een zeer vermakelijke verhalenbundel en zou hem 3,5/5 sterren geven als dat kon, want sommige verhalen zijn beter dan andere. Mijn persoonlijke favorieten zijn De steen der wijzen (dat je laat nadenken over de wereld en onsterfelijkheid), De grijze cel (vanuit het perspectief van een gek geworden schrijver), Een gemene streek (waarin soldaten voor een metalen tor moeten zorgen, dit willekeurige element vind ik echt top, maar dat heeft weinig met het plot te maken) en In Venetie . Het taalgebruik van is prachtig en de verhalen lezen fijn. Biesheuvel is erg goed in het laten versmelten van werkelijkheid en fictie, waarin hij als persoon ook een rol speelt (sommige verhalen zijn vanuit zijn perspectief geschreven). Ik ga zeker nog iets anders van hem lezen.