Is je kind ‘een moeilijke eter’? Weigert het van fruit of groenten te proeven? Draait de familiemaaltijd vaak uit op een echte tafelstrijd, met tranen en tirades? Of wil je vooral vermijden dat het zo ver komt? Dan is dit boek er om jou te helpen.
Voeden is een essentieel deel van opvoeden. Je kind leren eten is een leerproces dat tijd, vertrouwen en positieve aanmoediging vraagt. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Diëtiste Vicky De Beule licht in dit boek toe welke voedingsstrategieën werken om je kind op een ongedwongen, positieve manier te leren proeven. Aan de hand van vele concrete voorbeelden, handige tips en duidelijke tafelregels toont ze hoe je een positief eetklimaat creëert en je kind een gezonde relatie met eten kan ontwikkelen. En voor je het weet, wordt elke maaltijd opnieuw een feest!
Toegankelijk geschreven met een boodschap waar ik achter kan staan. Veel ervan passen we al toe maar we gaan proberen wat het ons nog verder oplevert als we het nog meer loslaten. Een interessante methode! Het leest wat repetitief en had van mij wat korter gemogen, maar het leest alsnog snel weg.
Soms vond ik wel dat de adviezen over een verscheidenheid aan eten op tafel aanbieden, erg gericht waren op de rijkere burgers onder ons. Gelukkig kunnen wij ons dat ook veroorloven, maar er zijn denk ik ook veel gezinnen die geen geld hebben om meerdere groenten of fruit per maaltijd op tafel te zetten.
Is je kind een moeilijke eter? Weigert het fruit of groenten te proeven? Draait de familiemaaltijd vaak uit op een echte tafelstrijd met tranen en tirades? Of wil je vooral vermijden dat het zo ver komt? Dan is er dit boek om jou te helpen.
Ik zag dit boek in de bibliotheek liggen en aangezien ons zoontje ook een ‘Moeilijke eter’ is, dacht ik laat ik het meenemen. Sinds ik dit boek gelezen heb, ga ik met veel minder spanning aan tafel. Ik heb het als ware losgelaten. Wij gaven Noah altijd een boterham als hij niet at, omdat we bang waren dat hij honger zou krijgen. Dit doen wij nu niet meer, we zetten gewoon op tafel wat wij eten. Ook gebruikte wij het toetje als beloning, dit doen we niet meer. Noah krijgt nu standaard na het avondeten een toetje. Met proeven dacht ik altijd dat hij het moest doorslikken, maar proeven kun je op verschillende manieren toepassen. Proeven is ook het op zijn bordje verdragen of in de mond stoppen en weer uitspugen. Door de tips in dit boek, ga ik relaxter aan tafel en zorg ik dat het een positieve maaltijd word in plaats van een strijd.
Leest vlot weg. Ik neem een paar tips mee. Bij sommige tips frons ik m’n wenkbrauwen toch (bv. Aanbieden van een buffetje - wie heeft daar tijd/ruimte voor). Er wordt zoveel eten verspild ook en ik vind het - allicht uit eigen opvoeding/generatie - ook belangrijk dat een kind leert eten wat de pot schaft zonder zn bord te moeten leegeten. Teveel alternatieven aanbieden lijkt me iets te gemakkelijk. Maar het is een goed boek dat verder kijkt dan de ‘eettips’ alleen.
Veel herhaling, maar misschien wel nodig om het er in te drammen. Het deel over borst-en flesvoeding kon ik volledig skippen omdat ik niet (meer) in die leefwereld zit. In ieder geval kan ik echt wel veel tips halen uit dit boek en zou hem ook aanraden aan iemand anders! Thx
Mooi boek. Erg toepasbaar. Soms iets te langdradig en valt in herhaling. Veel op moeders gericht, maar er zijn degelijk vaders die voor kinderen koken!