Het leven is zo eenzaam niet

by Lévi Weemoedt

‘De meest opzienbarende verrijzenis sinds Lazarus’, zo noemde Piet Piryns de wederopstanding van Lévi Weemoedt dankzij de bloemlezing die Özcan Akyol samenstelde ter ere van Weemoedts zeventigste verjaardag. Van Pessimisme kun je leren! (2018) werden meer dan 100.000 exemplaren verkocht. De geschrokken dichter, van kinds af aan weinig aandacht gewend, reageerde met een kort versje:

Kleine correctie
Door menigeen vergeten
werd ik voor dood versleten.
Versleten ben ik wel.
Maar dood is iets te snel.

En zó begint de bundel Het leven is zo eenzaam niet. Samen met Vic van de Reijt heeft Weemoedt een keuze gemaakt uit de mooiste gedichtjes die niet meer in druk zijn. Het is een treffende greep geworden uit Weemoedts droevigste hoogtepunten, waaronder zijn ‘Tips voor alleenstaanden’. Weemoedt zou Weemoedt niet zijn als hij niet ook de nodige nieuwe versjes aan deze verzameling toevoegde.

Genres: Poetry

168 pages, Hardcover

Published October 1, 2021

About the author

Lévi Weemoedt, pseudoniem van Isaäck Jacobus van Wijk (1948), is schrijver van tragikomische korte verhalen en gedichten. Met Hans Dorrestijn trad hij jarenlang op met literair-muzikale programma’s. Weemoedts werk werd verzameld in Vanaf de dag dat ik mensen zag (2007) en Met enige vertraging (2014).

Reviews

[Fien]

Ik kan de pessimistische humor voor het grootste deel waarderen, maar vind het soms wel erg cynisch. Word wat naar van de manier waarop vrouwen beschreven worden en hoe er een soort seksuele frustratie blijkt uit sommige gedichtjes

[Jan Douwe]

Sinds het succes van de bloemlezing Pessimisme kun je leren! staat Weemoedt weer in de schijnwerpers. Deze 'nieuwe' bundel is daar het resultaat van. Maar Het leven is zo eenzaam niet bevat eigenlijk vooral gedichten uit eerdere werken, die alleen nog tweedehands te verkrijgen zijn, aangevuld met enkele nieuwe gedichten. Niet erg verrassend dus, maar Weemoedt blijft bitterkomisch goed.

[Laura Nijhoff]

Werkloos

Hoe lang sta ik vandaag alweer
voor ‘t raam, van droefheid ziek?
O, was ik maar een passpiegel
in een leuke meisjesboetiek!

[Rene Ijzermans]

Vooral sommige van Weemoedt's kwatrijnen zijn voor mij klassiekers, zoals:

Als kind in zee, o, rilde ik al
bij de gedáchte aan een kwal!
Maar de grootste kwallen, zo leerde ik later,
die zwemmen bóven, niet ónder water.

[Rutgervdp]

Wat minder sterk dan de vorige bundel (Pessimisme kun je leren), maar desalniettemin een vermakelijk boekje vol zwartgallige humor.