โทษทีวันนี้ชีวิตฉันสำคัญที่สุด

by 이진이, อีจินอี, กนกรัตน์ อรุณรัตนรุจรวี (แปล)

'อย่าให้เสียงคนอื่นกลบเสียงหัวใจของเรา เป็นแบบที่เราต้องการนั่นแหละดีที่สุดแล้ว'

หนังสือความเรียงขนาดสั้นพร้อมภาพประกอบแสนอบอุ่น บอกเล่าความคิดความรู้สึกของผู้เขียนเมื่อเผชิญกับเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตประจำวัน ขณะที่ในใจก็สงสัยไปด้วยว่า “ฉันเป็นคนแบบไหนกันแน่นะ” แล้ว “ฉันควรใช้ชีวิตต่อไปยังไงดี”

หนังสือเล่มนี้อาจไม่ได้ให้คำตอบของคำถามข้างต้น แต่ผู้เขียนจะทำให้เราเห็นว่าไม่ว่าเรา เป็นคนแบบไหน สิ่งสำคัญคือเราต้องยอมรับและรักตัวเองให้ได้ ข้อเขียนของเธอจึงเป็นเหมือน เพื่อนที่คอยปลอบใจอยู่ข้างๆ ในวันที่เราเหนื่อยล้าหรือสับสนหลงทาง เมื่อเราเข้าใจความต้องการ ของตัวเองและใจดีกับจิตใจของเราเท่าที่ทำได้แล้ว เราจะมีความสุขกับชีวิตมากยิ่งขึ้น

320 pages, Paperback

Published December 1, 2021

About the author

Associated Names:
* 이진이 (Korean)
* อีจินอี (Thai)

Reviews

[Miyeonjeong]

남에게 좋은 사람이 되기 위해
나를 힘들게 하진 말아야지.

[too lazy to read]

[4.2/5] รูปประกอบน่ารักคูณล้านมาก อ่านไปดูรูปเพลินมาก เนื้อเรื่องอ่านง่ายเป็นความเรียง ตัวหนังสือไม่เยอะ เป็นหนังสือฮีลตัวเอง อ่านแล้วได้พลังบวก ได้ย้ำกับตัวเองว่า เลิกสนใจสายตาคนรอบข้างบ้างก็ได้ กลับมาสนตัวเองดีกว่า เพราะวันนี้ชีวิตฉันสำคัญสุด ถึงมันจะดูเห็นแก่ตัว แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นแนวคิดที่คนเรามีอยู่แล้วในตัวของทุกคน และการที่เราแคร์คนอื่นมากเท่าไหร่ ก็เหมือนการเอาปัญหาเข้าตัวเข้ามาเรื่อย ๆ ทั้งที่ตัวเองก็ยังมีปัญหาที่ยังค้างคาอยู่ แล้วชีวิตจะสุขสุด ๆ ได้ยังไง เป็นเล่มที่แนะนำให้เพื่อนอ่านต่อ ส่วนที่ไม่ค่อยชอบเกี่ยวกับหนังสือก็มีแค่เรื่องผู้เขียนพูดถึงเรื่องสามีมากอยู่ ซึ่งเราเข้าไม่ถึงแล้วก็คิดว่าไม่ต้องพูดถึงบ่อยขนาดนี้ก็ได้ค้าบ

[Sarah]

เป็นหนังสือที่น่ารัก ภาพประกอบน่ารัก และคิดว่าถ้าในอนาคตที่เรามีความรู้สึกขัดแย้งและสับสนในตัวเองกับสิ่งแวดล้อมรอบตัว ก็สามารถหยิบเล่มนี้มาอ่านเพื่อดึงสติของเราให้กลับมาเป็นตัวของตัวเองได้ ☺️
ตอนที่อ่านเล่มนี้เรารู้สึกเบื่อกับสิ่งรอบข้าง เบื่อเพื่อนร่วมงาน พอได้อ่านแล้วรู้สึกว่าเนื้อหามันช่วยปลอบใจเราได้บ้าง ก็ชีวิตมันเป็นของเราอ่ะเนอะ เราก็ต้องใช้ชีวิตในแบบของเราบ้าง 🥰

[Ordinary in the biggest world]

หนึ่งในหนังสือที่ได้มาอ่านสิ้นปี 2021 หนังสืออ่านง่ายๆ เรื่อยๆ ไม่ใช่ how to อะไรขนาดนั้น อ่านได้เรื่อยๆ แต่ก็มีบางตอนที่ตรงกับเราให้ฉุกคิดเหมือนกัน เป็นเรื่องที่เราอ่านรับรู้ได้ถึงการเติบโตขึ้นของนักเขียน ชอบที่สุดคงเป็นตอนจบที่นักเขียนเขียนมั้ง ตามชื่อเรื่อง ตอนนี้ชีวิตฉันสำคัญที่สุด

[Thanachit Yiengsakulpaisal]

หนังสือให้กำลังใจในวันที่ใครต่อใครคาดหวังในตัวเราเองมากเกินไป มากกว่าที่เราคาดหวังในตัวเอง มากกว่าที่ประสิทธิภาพเรา ณ ตอนนี้จะทำไหว ไม่เป็นไรนะ เราไม่ใช่คนพิเศษ
เราเป็นคนธรรมดา
อย่าพยายามโหยหาความสุข
เพราะนั่นอาจทำให้เรากลายเป็นทุกข์จนลืมปัจจุบันไป

[เด็กน้อยผู้ถูกลืมเลือน]

I loved it, it's cozy.