“Bakın, artık Şövalye Pardaillan’dan eser kalmadı. Şimdi şu adam, zayıf ve korkak bir çocuktan başka nedir ki?.. Geçirdiği birçok sarsıntıdan ve benim o meşhur ilacımı içtikten sonra kendisinde korkudan başka hiçbir duygu kalmamış bulunuyor. O muhteşem gücü ve zekası tamamen mahvoldu. O korkunç kuvveti uçtu gitti. Baksanıza, ayakta duracak gücü kalmamış... Hâlâ yaşaması bile bir mucize...”
Fransa tahtına kimin geçeceği hâlâ meçhuldür. 2. Felipe, arkasına engizisyonun kanlı gücünü alarak her türlü zorbalığı denerken, Pardaillan’ın dışında ona dur diyecek biri daha çıkar ortaya. Bu kişi Prenses Fausta’dır.
Fausta, çıkarlarını 2. Felipe’ye kabul ettiremeyeceğini anlayınca hemen taraf değiştirir ve 2. Felipe’nin gizemli veliahdı, ünlü boğa güreşçisi Don César’a gözlerini diker. Kral “emekliye” ayrıldıktan sonra Don César’a İtalya’yı ve Fransa’yı istila etme gücünü bahşedeceğini, hatta Almanya’yı da topraklarına katmasının ardından, genç kralın Charlemagne’dan daha yüce bir imparatorluğa hükmedeceğini vadeder Fausta. Pek tabii prenses olarak bu şanı paylaşmak da ister. Bütün bunlar için gereken tek şey, Don César’ın ağzından çıkacak basit bir kelimedir.
Ne var ki Don César’ın yakın dostu Pardaillan burada da 2. Felipe ile Fausta’nın karşısına dikilir. Pardaillan’ı ortadan kaldırmanın tek yolunun onu delirtmek olduğunu düşünen ortak düşmanlar ise, şövalyeyi engizisyon zindanlarında açlık, susuzluk, ilaçlar ve türlü işkencelerle insanlıktan çıkarmaya çalışırlar.
Michel Zevaco (also written as Zévaco) was a French journalist, novelist, publisher, film director, and anti-clerical as well as anarchist activist.
Michel Zevaco founded the anarchist weekly magazine Gueux (French, Beggars) on March 27, 1892. A month later he was jailed for 6 months and fined for praising Pini and Ravachol. Afterwards he wrote for Sébastien Faure's journal, Libertaire, as well as for the anarchist newspaper La Renaissance. In 1898, he edited l'Anticlérical, for the Anticlerical League of France and was involved in supporting Alfred Dreyfus during the eponymous Dreyfus Affair.
Zevaco's famous cloak and dagger novels Les Pardaillan, began to be serialized in the daily newspapers in 1900 to great popular success. Yet he is today quite unknown, in spite of the new interest aroused by popular literature.
A former school teacher, then an officer, he became a militant journalist, who wrote for various revolutionary newspapers, of anarchist tendency. He became famous mainly for the part he played in the anti-clerical struggles at the end of the 19th century. Then, as a writer of serial novels, he published works which had a great success in Jean Jaurès' daily La Petite République, and he became appointed serial writer for Le Matin from 1906 to his death.
His already well-established popularity was made even greater by his promising beginnings as a film-director in 1917. His novels first published by Fayard and Tallandier were republished several times and adapted for the screen; the latest paperback edition only gives a mutilated version, and is impaired by many cuts.
He is remembered as the author of Les Pardaillan, Le Capitan, Borgia, Buridan, L'Héroïne, l'Hôtel Saint Pol and Nostradamus, his most famous historical novels, but also published novels related to his times. Some of his serials have not yet been published
Pardaillan, elçilik göreviyle gittiği İspanya'da Chico, Juana, Giralda ve Don Cesar ile kesişen yolunda ilerlemeye çalışırken Fausta her zamanki gibi ondan nefret ediyor.
Bu kitabı diğerlerinden farklı kılan Cervantes'e çakılan selamdı.
Pardayan serisinden okuduğum en güzel kitaplardandı. Bu sefer kahraman şövalyemiz İspanya’da Kral ve Engizisyon’a ve tabii ki ezeli düşmanı Fausta’ya karşı savaşıyor. Cervantes’in de bir kahraman olarak yer aldığı bu kitap, 5.Kitap olan Fausta’nın Entrikalarının devamı aslında.
Heureux soyez vous d'être arrivé(e)s jusque là. Ce livre 6 est extraordinaire d'intelligence, d'action avec un suspense qui n'a rien à envier aux meilleurs des auteurs du thème. La partie que voilà est différente dans un rythme différent des 5 précédents ; de quoi nous ébouriffer pour continuer vers le livre 7. Petite mise en garde, quand même : si j'estime que Les Pardaillan ont un psychologie que l'on devrait voir déployer dans les cours de français de 4ème et des classes qui suivent, ce livre-là connaît une partie que je ne ferais pas lire aux moins de 16 ans. Alors, lisez ces livres-ci, mais accompagné(e)spour les plus jeunes. Extraordinaire, je disais. Ce cycle mérite d'être connu : il fait du bien à notre esprit. J'ai bien écrit "esprit", oui. De toutes les manières, foi de lectrice.