Kayıp Aranıyor

by Sait Faik Abasıyanık

“Sait Faik Adalı Abasıyanık’ı tanımakla yeni bir ada keşfetmiş kadar sevinebilirsiniz, Adalı’nın adası bir dünyadan büyüktür, içinde her şey var. Gorki’nin Rus edebiyatına yaptığı hizmeti, Adalı Türk edebiyatına yapacak. Fakir fukaralar anafordan futbol maçına girer gibi Sait Faik’le beraber kitaplarımıza girdiler, yuria! (...) Sait Faik için hikâyeci demek onu hapsetmek demektir. Sait Faik romancıdır, piyes muharriridir, her şeydir. Sırasıyla usta bir hokkabaz gibi piyesi ve romanı en ummadığınız yerinden çıkaracaktır. Sait Faik Adalı’ya abayı yaktık vesselam.”Abidin Dino (S.E.S. Dergisi, 7 Haziran 1939, Sayı 1 )

Genres: Turkish Literature, Turkish, Fiction, Roman, Literature, Novella, Novels

120 pages, Paperback

First published October 1, 1953

About the author

Sait Faik Abasıyanık (18 November 1906 - 11 May 1954) was one of the greatest Turkish writers of short stories and poetry. Born in Adapazarı, he was educated at the Istanbul Erkek Lisesi. He enrolled in the Turcology Department of Istanbul University in 1928, but under pressure from his father went to Switzerland to study economics in 1930. He left school and lived for three years in Grenoble, France - an experience which made a deep impact on his art and character. After returning to Turkey he taught Turkish in Halıcıoğlu Armenian School for Orphans, and tried to follow his father's wishes and go into business but was unsuccessful. He devoted his life to writing after 1934. He created a brand new language and brought new life to Turkish short story writing with his harsh but humanistic portrayals of labourers, fishermen, children, the unemployed, the poor. A major theme was always the sea and he spent most of his time in Burgaz Ada (one of the Princes' Islands in the Marmara Sea). He was an honorary member of the International Mark Twain Society of St. Louis, Missouri.

Sait Faik mostly published under the name Sait Faik, other pen names being Adalı ("Island dweller"), Sait Faik Adalı, and S. F..

There is an award for his name which is given every year on his death anniversary: Sait Faik Hikâye Armağanı

Reviews

[Aykut Kısa · Rating 5 out of 5]

Hikayeci Sait Faik'in keyifle okunan bir romanı 'Kayıp Aranıyor'. Yazarın sanki ben romanda yazarım herkes rahatına baksın dediği güzel bir eser. Roman dedim ama karakterimiz Nevin'in parça parça hikayelerini okuyoruz gibi geldi bana. :) Geçmiş-Gelecek-Bugün sürekli gidip gidip geldi ve bundan çok keyif aldım. Hele Sait Faik'in özelde pazartesi günü ile kavgasını anlattığı bir kısım vardı ki çok çok hoşuma gitti. Becerebilirsem çektiğim resimleri eklerim. Bitirirken dilek ve temenni kısmını da söyleyeyim. :) Sait Faik her Türk okurunun kitaplığında olması gereken bir yazar. İyi ki Türkçe biliyorum da ilk yazıldığı dilden okuyabiliyorum bu eserlerini. Okuduğum edisyonun -Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları- sonunda Sait Faik hakkında yer alan bir yazı oluyor her zaman. Bu sefer ki yazıyı Abidin Dino kaleme almış. Ve Dino'nun dediği gibi: '' ... Sait Faik Adalı'ya abayı yaktık vesselam.''

Sevgiler.

[Sinem A. · Rating 4 out of 5]

ilk defa bir romanını okudum ve bu konuda da çok iyiymiş, çok kendine özgüymüş yine

[Orhan Gülek · Rating 4 out of 5]

her ne kadar sait faik abasıyanık için öykücü denilse de bu kitabını okuyunca aslında onun hikayelerinde olduğu kadar başka alanlarda da başarılı olduğunu fark edebilirsiniz. Tek romanı olan kayıp aranıyor bu açıdan muhakkak keşfedilmeli.

[Josefina Wagner · Rating 4 out of 5]

https://edebiyatdanostalji.blogspot.c...

Harika bir roman. kısa olmasına rağmen dolu dolu anlamlı bir içerikle büyüleyici bir anlatım.

[raShit · Rating 3 out of 5]

"Uçurtma dermiş ki: 'Ah! İpim olmasaydı!' Kant'ın güvercini daha ileri gitmiş: 'Bir de şu hava olmasaydı!..' demiş. Her ikisi de kendilerini gökyüzüne yükselten şeyin bu iple, hava olduğunu unutmuşlar..."

[Zeyynep · Rating 5 out of 5]

Uzun zamandır cümleleri bu kadar edebi keyif veren bir eser okumamıştım.

[Fearless · Rating 5 out of 5]

Her zamanki gibi buyuleyici bir dili var.

Bu hikaye disinda kumpanya, kriz ve Gauther Cambazhanesi hikayelerinide okudum. Insani alip surukleyen o ana hapseden bir dille sikilmak mumkun olabilir mi?

[claire zachanassian · Rating 3 out of 5]

kitap elimdeyken hissiyatım romandan çok bir oyun yahut senaryoyu okumaya daha yakındı. zaman geçip giderken nevin’in sahnelerini izledik.

[Elif Yıldız · Rating 2 out of 5]

Kitap için değerlendirmem; 2/5

Ne özgün bir yazar Sait Faik. Size balıkları sevdirir, denizi, güneşi...

Daha önce Sair Faik'ten 'Seçme Öyküler' okumuştum ve o kadar beğenmiştim ki doğal olarak çıtayı baya yükseltmiştim. O sebeple sanırsam ben bu kitabı pek sevemedim. Her şeyden önce dili beni gerçekten çok zorladı. Kitapta hem dil zordu hem de bir geçmişten bir şimdiki zamandan anlatımlar olunca okuması ve anlaması daha zor bir hale geldi benim için.

Kitabın konusu da pek sevemedim, hikaye beni hiç mi hiç sarmadı. Şöyle bir güzel yanı oldu benim için; kitabın son sayfasını da okuduğunuz zaman neden kitaba ''Kayıp Aranıyor' adı verildiğini anlıyorsunuz. Kitapta tam da Sait Faik'e yaraşır altı çizilesi, üzerine düşünülesi cümleler mevcuttu. Bu kısımlar hoşuma gitmişti. Uzun lafın kısası maalesef ki bu kitap bana hitap etmedi.

[Pınar Aydoğdu · Rating 5 out of 5]

Büyük usta, öykülerindeki özgün ve akıcı üslubunu romanında da koruyor. İyi bir eğitim almış, konsolos kızı Nevin’in yaşadığı duygusal çalkantıları ve çelişkileri derinlemesine inceleyen Sait Faik, mahalle baskısının, sınıf farkının bir kadının yaşamını nasıl etkileyebileceğini etkileyici bir dille gözler önüne seriyor.

[Kam Sova · Rating 5 out of 5]

Toplum içinde önyargılara zamanla uyum sağlama, biçtikleri role razı gelme, kimlik sorunu, aidiyetsizlik, dünyanın halleri... Sait Faik özellikle son 20 sayfada döktürmüş. Hatta bu romanı sadece son 20 sayfa için bile yazmış olabilir.

Not: Nevin sana kıyamam

[Aysel Ciğerlioğlu · Rating 4 out of 5]

Sait Faik'in öyküleri zaten yoğun, romanında bunu ikiye katlayarak düşünün. Hacim olarak yine az fakat anlatımı yoğundu. :) Genelde erkek karakterlere yoğunlaşan Sait Faik burada bir kadını merkeze almış. Kitap özetinde Nevin'in gündelik hayatı, düşünceleri, arayışları yer alıyor. Soğuğun hatırlattığı Ankara gecesine gidiyor ve tekrar başa dönerek bitiyor. Sonunda ise boşanma gününün ertesinde Ankara istasyonuna gider ve babasına mektup yazar, sonra da kaybolur. Babası da gazetelere kayıp ilanı verir ve onu arar durur, roman böyle biter. Adı nereden geliyor diye düşünürken bu sonla sonunda karşılaştım. :)
Birçok meseleye parmak basmış Sait Faik. Bunu yaparken de yanlı bir tavır takınmış. Örneğin sıkıntılı karakterli İrfan'a karşı bizi cephe aldırıyor.
Toplumsal cinsiyet meselesine yer vermiş yazar. Kitabın sonunda babasına yazdığı mektupta görüyoruz bunu. Nitekim kendi olarak var olamıyor bir kadın olarak toplumda; Vildan Bey'in kızı, gazetecinin eşi, balıkçının metresi olarak anılıyor. Toplumda daha kabul görülen şeylere hayatında yer vererek mutluluğu bulacağını sanıyordu. Bir gazetecinin eşi olarak mesela... Ama mutlu olamamıştı, başka mutluluklar aradı, onları da bulamadı. Böylece gerçekte gazeteci, balıkçının oğlu Cemal; hayallerinde ise biletçiyle beraber oldu. Toplumun farklı kesimlerinden insanlarla beraber oldu ama o aradığı mutluluğu bulabildi mi? Nevin kendi kaybını mı arıyordu? Bulamadı ve sonunda yok oldu. Belki de mutluluk dediğimiz şey hayatımıza aldığımız denediğimiz insanlar sayesinde değil de bizim kendimizi tanımlayıp doğru seçimler yapıp yönlendirebildiğimiz yaşamlarımız sayesindedir. Kim bilir?

[Simge Dipçin · Rating 5 out of 5]

Yazarın pazartesiye ve diğer günlere yüklediği anlamlara bayıldım. İlk defa Sait Faik okudum. Bazı yerlerde ağır anlatımından dolayı anlamakta güçlük çektim. Yine de çok sevdim.

[Gulen · Rating 4 out of 5]

Tam hangi noktada kırılmayı yaşadık da Ankara'nın soğuk puslu gecelerinde kadınlı erkekli gazino/kahvehane/lokantalarında ağır sohbetlerden, Garından Ulus'undan, yoğun yaşamaktan yoğun düşünmekten, babalarımız ile derin entellektüel konuşmalar yapmaktan, sinemalarda tanımadığımız adamların ellerimizi tutmalarından, otobüs muavinlerinin gizlice ellerimizi öpmesinden günümüze geldik anlamaya çalışıyorum.
Kadın olmak şu anda kolay falan değil, bilmem kaç yüzyıldır yazılan eserlerde hep aynı şeyler, onun kızı değilsen bunun karısısın, ikisi de değilsen yosma mısın? Ikilemlerinden de bir türlü kurtulamadık. Ancak yine de çağımı seviyorum sanırım, geçmişe özenmiyorum (bunu da her fırsatta dile getiriyorum). Aklıma şu anki halk otobüsleri geliyor da, nerede o el öpen muavinler nerede şimdikiler "yalnız arkada yer var arkadaşlar, görüyorum arkası bomboş ikili üçlü enlemesine sıkışalım:))))
Kitapta tek gözüme batan yine burjuva ukalalığıydı, cemal'e düşünmeyi öğrettim minvalinde cümlelerdi.

[Kilroy · Rating 4 out of 5]

Sait Faik' in hikayeciliği kitabın şu cümlesinden yorumlanabilir:
"İşte İrfan'ın önce gizli gizli sonra erkeklik taslarcasına aşikare anlattığı pek korkunç bir hikaye köy sakinlerinden bir kısmının Nevin hakkındaki 'Konsolos'un deli kızı'ndan öteye geçmeyen müsamahakar kızgınlıklarının birdenbire şimdiye kadar uyuklamış bir kine, bir zalimliğe çevrilmesine sebep oldu."

Nevin: Bir galibiyet, bir muzafferiyet kazanmıştı. Ama bütün muzafferiyetler, bütün galibiyetler gibi, alabildiğine haksız, alabildiğine zalim, alabildiğine gösterişli hüviyetiyle, kibar, mahcup, insani bir mağlubiyetten çok daha utandırıcıydı.
Adamın biraz evvelki çirkin hüviyetini Nevin şimdi kendisi almış olduğunu anladı.

İstiyordu ki bütün bu görünürdeki kayıtsızlığının, hafifmeşrep, bayağı lakırdılarının altındaki Nevin Hanım'ı keşfetsinler. Ama kimse kimsenin aslını, kafatası içinin meselesini anlamak için uğraşmıyordu.

[Ugur · Rating 4 out of 5]

Sadece kısa hikâyeler yazdığını düşündüğüm Sait Faik, “Kayıp Aranıyor” ile beni gerçekten şaşırttı. Uzun hikâyede de başarılı olduğunu tek solukta okuduğum bu kitap ile bana kanıtladı.

Hikâye yine Sait Faik’in kısa hikâyelerinde olduğu gibi adalar merkezli başlayarak, o dönemde bir kadın olmanın da zorluklarını anlatarak Ankara’da geçen bir evliliği ve bu evlilik sürecinde yaşananları anlatıyor. Kitabı bir solukta okudum ve duygusal olarak beni etkilemeyi başardı.

Okumayanların okumasını tavsiye edebileceğim bir kitap.

[aslı · Rating 5 out of 5]

İlk Sait Faik Abasıyanık kitabımdı bu sebeple genel tarzına aşina değilim yazarın ancak bu kitabı kaleme alış biçimi,öykünün enteresan kademelerle vardığı benim için şaşırtıcı olan sonu ile oldukça beğenilesi bir hali olduğunu söyleyebilirim.
Tavsiye ederim...

[Kozmosevren · Rating 5 out of 5]

Uçurtma demiş ki: "Ah! İpim olmasaydı!" Kant' ın güvercini daha ileri gitmiş: "Bir de şu hava olmasaydı !.." demiş. Her ikisi de kendilerini gökyüzüne yükselten şeyin bu iple, hava olduğunu unutmuşlar...

[Simge güngör · Rating 5 out of 5]

insan kendini nasıl Nevin hissetmesin? sait faik adalı'nın dili aldı götürdü beni Cemal'e. Nevin'in o naif ve tertemiz ruhunu göğsümde hissetmedim dersem büyük yalan.

[Rüçhan · Rating 4 out of 5]

Sait Faik'i hep kısa hikâyeleriyle biliyoruz ama aslında çok iyi bir romancı da olabileceğinin işaretlerini veriyor bu kitabı. Nevin'le Özdemir'in ilişkisini uzun süre unutmayacağım.

[Rıza Yağız Akbulut · Rating 4 out of 5]

"Oldu bir kere," deseydi, "ne yapalım? Sen bana aynı şeyi yapsaydın affederdim. Hem affetmek de n'oluyor? Elbettecki önce deli gibi olurdum. Belki de seni döverdim, öldürürdüm. Ne bileyim bir şeyler yapardım. Yahut da senin yaptığın gibi yapardım. Basar giderdim. Ama sonra düşünür taşınır, bu işi bu kadar faciaya almamın tek sebebinin başkalarının hakkımda düşünecekleri olduğunu anlardım. Bu bana vız gelmeliydi. Seni, kendimi, insanların hakkımızdaki fikirlerini değil, biyolojiyi, aslımız olan garip hayvanı, arzuları, insanı birbirine iten saniyelik dayanılmaz, harikulade bir arzuyu... Bir arzu değil midir ki bizi birbirimize itiyor; ondan sonra durmadan yutkunuyoruz: Hani kusmamak için yudum yudum buz yutturulan hastalara dönüyoruz. Her hoşlandığımız insanı gördükçe -her zaman değil elbet- ama sahiden dayanılmaz bir istek, yahut da merhamete benzer bir şey, ne bileyim korkunç bir dostluk; geriye döndüğümüz zaman, yutkuna yutkuna, buz yuta yuta susturduğumuz arzuların doğurduğu arzusuzluklar, hastalıklar, sinirlilikler hatta delilikler duyacağımız... Böyle saatlerce düşünüp sana dönerdim," deseydi.

[Emre Erkan · Rating 5 out of 5]

Yavaş yavaş Sait Faik ile tanışırken bilmeden tek romanı olan Kayıp Aranıyor'a denk gelmişim. Her ne kadar roman olarak addedilse de kendi tarzından çok uzakta bir kitap olmamış. Kitabın ana kahramanı Nevin'in hikayelerini okuyoruz sırasıyla. Keyifli, hüzünlü, kimi zaman günümüz gerçeklerine çok yakın, bizi anlatan bir roman. Hikaye anlatıcılığındaki becerisini roman türünde de ustaca uygulamış. Bir çırpıda okunup bitirilecek bir kitap olmuş.

[Caterina · Rating 2 out of 5]

Sait Faik Abasıyanık ve kalemi üzerine konuşmak haddime değil. Baş kahramanımız diyebileceğim Nevin'in yaşamını dün ve an olarak gidiş gelişlerle harmanlayan yazarımızın hikayesinde içime sinmeyen bir şeyler var... Konsolos Vildan Bey'in kaderini merak ettiğim için sona varabildim.


Bu yüzden bu kitap bana göre değildi ve bu yorum tamamen şahsi düşüncemdir deyip gideceğim.


Üzgünüm...

[Beril Erdemir · Rating 3 out of 5]

Sait Faik, döneminin kadına bakışını, toplumdaki yerini bulamayışını, mesleği elinde; iyi yetişmiş bir kadının Türk toplumunda, hele kendi küçük çevresinde nelere maruz kaldığını çok içten ve şeffaf bir bakış açısıyla aktarmış.

Bugüne geldiğimizde hala aynı tehditlerle, “elalem ne der” bariyeriyle uğraştığımızı görmek aslında hiçbir şeyin değişmediğini, pek az şeyin değişime ayak uydurup sadece zamanın yanımızda aktığını gösteriyor. Hiç mi ders çıkarmayız, bize anlatılanı mutlak doğru mu kabul ederiz? Bilmiyorum ama zaman geçip giderken işe yaramayan kalıpları da bence ona emanet etmeliyiz.

Nevin’in her iç muhakemesinde ve özellikle son sayfadaki mektubunda “Yürü kız Nevin!” diyerek fikirlerinin altını çizdim. Bir de Sait Bey’in pazartesi hakkındaki fikirlerini okumaktan da haz duydum! Kitaplardan ve yazarlarından öğrenecek çok şey olması harika değil mi a? Müthiş bir şey…

[Canan Bruneau · Rating 5 out of 5]

Sait Faik’in bu romanını bu kadar geç okuduğuma üzüldüm.
Bir solukta okunulacak bir roman. Karakterimiz konsolos kızı Nermin’in ilginç öyküsü. Okurken yazar bizi bazen Ankara’da bazen Fransa’nın bir köyünde yahut İstanbul’da hissettiriyor. İyi okurlar..

[Lica · Rating 4 out of 5]

Adalı'yla tanışmak nihayet. *-*

[Tuba Kılıç · Rating 3 out of 5]

“Ama kimse kimsenin aslını, kafatası içinin meselesini anlamak için uğraşmıyordu.”

[Ferda Akpınar · Rating 5 out of 5]

Sait Faik Abasıyanık'ın en çarpıcı eserlerindendir.

[Melis · Rating 5 out of 5]

mukemmeliyet

[Sümeyra · Rating 3 out of 5]

“*İnsanı dolu günleri değil, boş günleri dolduruyor…
*Uçurtma dermiş ki: “Ah! İpim olmasaydı!” Kant’ın güvercini daha ileri gitmiş: “Bir de şu hava olmasaydı!..” demiş. Her ikisi de kendilerini gökyüzüne yükselten şeyin bu iple, hava olduğunu unutmuşlar…
*birçok kelimelere kafamızda verdiğimiz anlamlar, hiç olmazsa o kelimeler kadar yanlış, yalan, kof…””

**Nevin, Özdemir, Cemal… Zaman geçişleri çok hızlı olduğu için adaptasyonda güçlük çektiğim en bir okunası sayfalarının saadet, hayat üstüne düşüncelerinin aktarıldığı son 5 sayfa olduğunu düşündüğüm kitap… Pek saygıdeğer Sait Faik ile doğru frekansı tutturamıyorum vesselam…