Het rouwkaartje van de twintigjarige ingenieursstudent Sanda Dia bleef gerechtsjournalist Pieter Huyberechts aanstaren vanaf zijn bureau. Een jaar later was nog altijd onduidelijk wat er precies gebeurd was tijdens die fatale doop in december 2018 van de elitaire en beruchte studentenclub Reuzegom uit Leuven. Ondertussen verdwenen de achttien Reuzegommers die de doop hadden geleid van de aardbol - zich verschuilend achter hun advocaten. Voor Huyberechts hét sein dat de zaak stonk. Hij besloot zich vast te bijten in de kwestie.
Wat hadden de achttien jongens te verbergen?
Waarom lieten ze Sanda Dia twee uur voor dood liggen in plaats van alarm te slaan?
Was er sprake van racisme, vanuit de witte eliteclub?
En vooral: wie was die jongen uit Edegem, Sanda Dia?
Voor het eerst doorbreken vele betrokkenen de stilte: de familie en vrienden van Sanda Dia, de rector van de KU Leuven en meerdere Reuzegommers.
Ik geef alle vreselijke gebeurtenissen nul sterren. Die zijn te walgelijk, vreselijk en mensonterend. Ik werd er echt misselijk van. Wel geef ik het boek vijf sterren wegens het bespreekbaar maken van de gebeurtenissen en de context die er rond hangt. Vooral ook omdat de auteur op een respectvolle manier omgaat met Sanda en zijn dichte omgeving. Het was moeilijk om het droog te houden. Ik had de documentaire al gezien, de vele krantenartikels gelezen en dacht dat dit boek een soort gelijk iets ging zijn. Dit geldt voor de grote lijnen van de doop, maar het boek gaat echt verder. Je krijgt veel achtergrondinformatie waardoor je het gehele plaatje krijgt en ook meer details. Zo lees je bijvoorbeeld over de geschiedenis van deze Reuzegommers groep en dat het al langer helemaal niet oké was bij hen. Echt niet te geloven. De uitspraak moet nog komen, maar hopelijk beseffen studenten en studentenclubs dat dit zeker de verkeerde manier is om een doop te houden. Mensonterend gewoon. En tot op de koop toe dierenmishandeling erbij. Dit kun je gewoon niet vatten en begrijpen. Degoutant. #justiceforsanda
Ik moet eerlijk toegeven dat dit boek mij lange tijd ongemakkelijk heeft gemaakt nog voor ik het opensloeg. Het idee alleen al dat een journalist het levensverhaal van Sanda Dia, de studentendoop die hem het leven kostte en het daaropvolgende proces zo minutieus zou volgen om daar vervolgens een boek van te maken, voelde voor mij vreemd, bijna ongepast. Ik vreesde denk ik een beetje te veel sensatie, exploitatie, een te nadrukkelijke blik op het schokkende detail in plaats van op de mens achter de naam.
Die angst bleek ongegrond. Wat dit boek juist zo bijzonder maakt, is de ingetogenheid. Pieter dringt zich nergens op, noch als morele rechter, noch als sensatiezoeker. Het verhaal wordt verteld met een opvallende soberheid, die niet kil is maar respectvol. Elk hoofdstuk lijkt doordrongen van het besef dat dit geen “zaak” is, maar een mensenleven dat abrupt werd afgebroken en een familie, een vriendengroep, een samenleving eigenlijk die achterbleef met vragen waar geen sluitende antwoorden op bestaan.
Wat mij vooral raakte, is hoe zorgvuldig Sanda Dia als persoon wordt benaderd. Niet gereduceerd tot slachtoffer, niet vastgezet in één moment van zijn leven, maar getoond als zoon, vriend, student, jonge man met dromen en tegenstrijdigheden. Juist door die menselijkheid wordt de tragedie des te schrijnender.
Ik heb vanaf dat het nieuws uitkwam er enorm veel over gelezen, dit boek zag ik deze zomer liggen in de Standaard en heb nu eindelijk de tijd gevonden om het te lezen. Enige dat ik erover kan zeggen is: gestoord, vol ongeloof lees je hoe de laatste uren van Sanda geweest zijn. Het enige waar we nu op kunnen hopen is justice.
Tijdens het lezen, kreeg ik vaak het gevoel dat passages overhaast geschreven werden. (Lees: veel typfouten en slechte zinsconstructies) De auteur had dit trieste verhaal meer eer kunnen bewijzen, vind ik….
Een heel goed (soms zelfs schoon) boek over een walgelijke gebeurtenis. Huyberechts vindt een goede balans tussen vertellen over Sanda Dia: zijn jeugd, zijn familie, vrienden, wie hij was en de reconstructie van de doop, maar ook de strafrechtelijke procedure.
De reconstructie is absoluut walgelijk, maar de lezer wordt er op tijd uitgetrokken en teruggebracht naar de meer verdraagzame delen van het verhaal.
Goede keuze om ook de verhalen van andere doopslachtoffers, in Nederland en Wallonië, te delen. Die verhalen grepen net zo naar de keel als het verhaal van Sanda Dia.
'Uren kunnen ze vertellen over de jongen met de grote ambities, de jongen voor wie de Edegemse basiliek in 2018 te klein was.'
4 sterren⭐⭐⭐⭐ Woorden kunnen niet beschrijven hoe frustrerend alles aan deze zaak is. Er is nog zoveel onduidelijk doordat de Reuzegommers kunnen schuilen achter hun rijke ouders. Heel veel respect naar Sanda's vader, ik weet niet of ik er zo goed mee om zou kunnen gaan als hij. Justice for Sanda Dia!
Pluspunten - Pieter Huyberechts heeft heel duidelijk alle feiten op een rijtje gezet, en durft als journalist hier geëmotioneerd door te worden. In mijn ogen is het belangrijk voor een journalist om niet altijd objectief te blijven, vooral als het gaat om zaken die nou eenmaal heel emotioneel zijn. Ik vind het goed dat Huyberechts de keuze heeft gemaakt om dit door te laten schemeren in zijn werk. - Naast de ontgroening, wordt er ook veel verteld over Sanda's leven van daarvoor. Hoewel ik niet weet in hoeverre het nodig was om zo persoonlijk in te gaan op de scheiding van zijn ouders en zijn relatie met zijn moeder, was het goed om te lezen over Sanda als persoon. De dingen die hij leuk vond, zijn vrienden en familie, de zaken waar hij zich mee bezig hield. Het laat zien dat hij gewoon een jongen van 20 was die veel te vroeg van het leven is beroofd.
Minpunten - Ondanks wat ik eerder heb vernoemd, vond ik Huyberechts op sommige punten wel te objectief. Hij uit wel zijn emoties over de verschrikkingen die zich tijdens de ontgroening hebben plaatsgevonden, maar is nog erg verlegen als het gaat om het racisme en elitarisme die een rol hebben gespeeld in Sanda's dood. - De titel: de doop die leidde tot de dood, vind ik erg passief. Het is bijna geschreven alsof dit een natuurlijke verschijning was waaronder Sanda is komen te overlijden. - Dit is specifiek over het audioboek, maar dat was nogal rommelig opgenomen, met veel uh's, versprekingen en het geluid van bladzijden die worden omgeslagen die hoorbaar zijn.
Conclusie Dit boek is een sterke samenvatting van Sanda's leven en de feiten die tot zijn dood hebben geleid. Hopelijk zal het van mensen de ogen openen over hoe het eraan toe gaat in elitaire, witte studentenclubs. Ik raad het iedereen aan om dit te lezen en je erin te verdiepen. De verschrikkelijke zaak van Sanda Dia is slechts het topje van de ijsberg.
Het is een belangrijk boek dat de gebeurtenissen voorafgaand aan/tijdens/na de doop in kaart brengen. Ook is er aandacht van het verhaal van Sanda Dia zelf, wie hij was, wat zijn doelen en ambities waren, hoe zijn leven er uit zag. Ook het verder verloop van de nasleep wordt kort samengevat. De dood van Sanda Dia is niet uniek en de schrijver legt ook parallels naar andere slachtoffer in binnenland en buitenland. Het hoofdstuk over racisme/elitarisme was zwak vond ik, te weinig kritisch voor de verklaringen van de reuzegommers en de KUL. Als laatste wil ik ook zeggen dat er nogal wat typfouten in het boek stonden.
Er zijn geen woorden voor wat er is voorgevallen. Ik heb met kippenvel op mijn armen en tranen in mijn ogen dit boek gelezen.
Dit boek is journalistiek heel sterk geschreven. Het schetst een duidelijk beeld over de situatie. Er wordt aangegeven wanneer iets bewezen is en wanneer iets nog bewezen moet worden. Zelf had ik al redelijk veel over deze zaak gelezen in de media, maar dit boek vertelt veel meer. Het is ontroerend, verdrietig en op sommige momenten wekt het een glimlach op. Een puur en rauw boek over een verschrikkelijke gebeurtenis.
Taalkundig niet het sterkste boek: vaak onnodig complex taalgebruik, veel herhaling van bepaalde elementen en woorden, en zeker in het laatste hoofdstuk veel schrijffouten (een rush om het boek zo snel mogelijk uit te brengen?). Maar inhoudelijk wel sterk met veel aandacht voor het gezin, de vrienden, wie Sanda echt was en nuance voor de complexiteit van de situatie.
Alles wat er gebeurd is had echt nooit mogen gebeuren.
Ik raad het iedereen aan om dit boek te lezen. Het geeft nog een veel diepere inkijk op het hele verloop van de doop, het proces en dergelijke. Het boek vertelt zoveel meer dan de vele artikels, berichten,… die ik eerder al gezien had. Daarom vind ik het ook goed dat onze school ons verplicht heeft om dit boek te lezen in het 6de jaar.
Ik vind het wel echt moeilijk om dit boek een rating te geven, omdat sommige delen misschien wat minder goed werden geschreven. Echter door het belang van dit verhaal stoorde me dit totaal niet.
Uitgeverij Das Mag voegt met dit boek van onderzoeksjournalist Pieter Huijberechts opnieuw een pareltje toe aan zijn oeuvre. Bij de doop (ontgroening) komt door het meer dan grensoverschrijdend en afgrijselijke gedrag van zijn studieclubgenoten de gekleurde schacht (feut) Sanda Dia om het leven. De rijke elitaire witte jongetjes, wiens pappa’s het allemaal onder de pet schuiven, proberen de rechtsgang te saboteren en te vertragen. Dat is dan de toekomst waar je land het van moet hebben. Uitspraak volgt nog.
Heftig verhaal, ongelofelijk wat mensen elkaar aandoen. Tegelijk: wat zegt het over mij dat ik dit allemaal wil lezen? En dat ik de verhalen om het ontgroeningsverhaal heen saai vind en te lang vind duren?
Kippenvel.. ik heb het onderzoek gevolgd, de rechtszaak online, de reconstructie op tv gekeken, maar dit is toch echt nog 100x heftiger om te lezen.. #justiceforsanda
Wat een vreselijk verhaal… onbegrijpelijk hoe studenten lid willen worden van zulke studentengroepen. Reuzengommers, Vindicat, enz. Respectloos naar mensen en dieren. Mijn maag keert bij sommige passages.
Verschrikkelijk verhaal, geweldig geschreven. Krachtig boek dat ingaat op meer dan de doop alleen. Je krijgt een inkijkje in wie Sanda was en hoe zijn vader zijn eigen leven op het spel heeft gezet om naar België te kunnen komen. Ook vergelijkbare dopen komen aan bod, evenals de Nederlandse studentenvereniging Vindicat. Een boek wat het geheimzinnige onderwerp van studenten dopen bespreekbaar maakt en blaakt van liefde en het gemis van Sanda.