إن هذا الكتاب يشمل دورة فلسفية مختصرة ويوضح أمهات المسائل الفلسفية وقد تم بذل الجهد فيه أن يكون مفهوماً عند أغلب الناس. واستفيد في هذا الكتاب من التحقيقات القيمة للفلسفة الإسلامية خلال ألف عام من عمرها واستفيد أيضتً من تحقيقات علماء أوروبا العظام. واستعرضنا فيه المسائل التي تحظى بالأهمية البالغة في الفلسفة القديمة والمسائل التي هي جديرة بالبحث في الفلسفة الحديثة، وسوف نلاحظ ضمن هذا الكتاب بعض المسائل التي لم يتقدم بحثها لا في الفلسفة القديمة ولا في الفلسفة الحديثة. واحتفظت الفلسفة في هذا الكتاب بحدودها ولم تختلط بالعلم وروعيت العلاقة بين العلم والفلسفة ولكن قطعت فيه العلاقة تماماً بين الفلسفة وعلم الفلك القديم والطبيعيات القديمة، واستفدنا أيضاً في الموقع المناسب من النظريات العلمية الحديثة. وسعينا في هذا الكتاب إلى توضيح كل انحرفات المادية الديالكتيكية
الجزء الأول http://www.4shared.com/get/UBBSw-7K/_...
الجزء الثاني http://www.4shared.com/office/Alb5FfZ...
Al-ʿAllāmah Muḥammad Ḥusayn Ṭabāṭabāʾī was one of the most prominent thinkers of philosophy and contemporary Shia Islam, influencing the fathers of the 1979 Islamic Revolution such as Motahhari and Beheshti. He is famous for Tafsir al-Mizan, a twenty-seven-volume work of Quranic exegesis, which he worked on from 1954 until 1972. He studied gnosis, mathematics, jurisprudence and Ali ibn Sina's "Book of Healing" at Najaf, Iraq.
سید محمدحسین طباطبایی (زاده ۱۲۸۱ تبریز - درگذشته ۲۴ آبان ۱۳۶۰ قم) معروفبه علامه طباطبایی روحانی، عارف، فیلسوف و نویسنده ایرانی بود. وی از مجتهدان شیعه و از برترین مدرسان حوزه علمیه قم به شمار میآمد، که از شاگردان وی میتوان به مرتضی مطهری، عبدالله جوادی آملی، محمدتقی مصباح یزدی، حسن حسن زاده آملی، سید محمد بهشتی، سیدعلی خامنهای، سید جلال الدین آشتیانی، هادی خسروشاهی، مرتضی تهرانی، محمد مفتح، احمد احمدی، علی قدوسی، محمدرضا مهدوی کنی، غلامحسین ابراهیمی دینانی، علی احمدی میانجی، سید عزالدین حسینی زنجانی، محمد محمدی گیلانی، سید موسی صدر، سید محمد علی قاضی طباطبایی،علی سعادت پرور و جعفر سبحانی اشاره کرد.
تفسیر المیزان، نهایةالحکمة، رسالة الولایه، شیعه در اسلام، حاشیه بر اسفار صدرالدین شیرازی و اصول فلسفه و روش رئالیسم بخشی از مهمترین آثار اوست.
اثری ژرف و بنیادین در دفاع عقلانی از واقعیت و تبیین مبانی اندیشه فلسفی؛ مجموعهای که علامه سید محمدحسین طباطبایی در آن، با رویکردی استدلالی و نظاممند، به واکاوی مفاهیمی چون شناخت، وجود، علیت، ضرورت و امکان، حرکت و سرانجام خداشناسی میپردازد.
ارزش اصلی این اثر را باید در شیوه مواجهه آن با پرسشهای بنیادین فلسفه جستوجو کرد؛ نویسنده بهجای بسنده کردن به طرح دیدگاهها، میکوشد مبانی هر مسئله را روشن سازد، دیدگاههای رقیب را به نقد بکشد و برای اثبات موضع خود به استدلالهای عقلی تکیه کند. از این منظر، کتاب صرفاً مجموعهای از مباحث نظری نیست، بلکه تلاشی منسجم برای دفاع از اعتبار شناخت انسان و امکان دستیابی به حقیقت است.
یکی از برجستهترین ویژگیهای اثر، نظم فکری و پیوستگی استدلالهاست؛ مباحث بهتدریج بر یکدیگر بنا میشوند و خواننده را از پرسشهای مربوط به شناخت و واقعیت، به مسائل عمیقتر هستیشناختی و الهیاتی هدایت میکنند. هرچند زبان فلسفی و برخی اصطلاحات نامأنوس، بهویژه در بخشهایی از مجموعه، مطالعه را دشوار میسازد، عمق مباحث و استحکام استدلالها این دشواری را تا حد زیادی توجیه میکند.
شرحها و توضیحات استاد مرتضی مطهری نیز در فهم بهتر مباحث و روشنتر شدن مسیر استدلالها نقش مؤثری دارند؛ بااینحال، بنیان فکری و ارزش اصلی مجموعه از اندیشه فلسفی علامه طباطبایی سرچشمه میگیرد.
«اصول فلسفه و روش رئالیسم» از آن دسته آثاری است که ارزش آن تنها در پاسخهایی که به پرسشهای فلسفی میدهد خلاصه نمیشود؛ بلکه اهمیتش در واداشتن خواننده به بازاندیشی درباره بدیهیترین باورهای خود و سنجش دوباره نسبت میان ذهن، واقعیت و حقیقت است. مجموعهای که مطالعه آن، بیش از آنکه صرفاً انتقال دانش باشد، تمرینی برای دقیقتر اندیشیدن و عمیقتر نگریستن به جهان است.
اثری توصیفی و تطبیقی و انتقادی از مسائل عمده معرفتشناسی و فلسفی قرن بیستم ایران از منظر آراء فلاسفه مسلمان نوشته محمد حسین طباطبایی و با شرح مرتضی مطهری؛ اثری که در زمان خود بی نظیر بود. نویسندگان این اثر علاوه بر توصیف یک دور فلسفه اسلامی خط بطلانی کشیدند بر هیمنه تئوریک سست مارکسیسم در ایران. این مجموعه از جهت معاصریتش در زمان خود و جامعیتش هنوز هم بی نظیر است. حیف که حوزه علمیه در همان سطح و جامعیت و اثرگذاری، تلاش فلسفی طباطبایی و مطهری را ادامه نداد گرچه شاهد تحقیقات تطبیقی با موضوعات خردتر از طرف فلاسفه حوزوی هستیم و امید است به زودی برای عبور از بحرانهای فکری این دوره به جمعبندیهای پارادایمساز برسیم چنان که مطهری و طباطبایی با آثار خود در زمانه خودشان جامعه فکری ما را به جمعبندی پاردایمی در مورد نقص مارکسیسم و برتری اسلام رساندند.