Ένα ντοκουμέντο που ανατρέπει την έως τώρα γνωστή βιογραφία του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ.
- Τι ήταν ο Θανάσης Κλάρας πριν γίνει κομμουνιστής - Ποιες οι σχέσεις του με τον υπόκοσμο - Πότε και πώς σώθηκε από το «χείλος του γκρεμού» - Ποια είναι η αλήθεια για τη δήλωση μετανοίας επί Μεταξά - Ποιος ο ρόλος του στην ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και στη δημιουργία του ΕΛΑΣ
Ο Γιώργος Πετρόπουλος γεννήθηκε στο συνοικισμό Πετρέικα της κοινότητας Αγίας Τριάδας το 1964. Μεγάλωσε στην Πάτρα όπου τελείωσε το λύκειο. Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στα Πανεπιστήμια Βελιγραδίου και Αθηνών. Από το 1991 εργάζεται ως συντάκτης της εφημερίδας "Ριζοσπάστης". Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Στο "Ριζοσπάστη", πέραν της δημοσιογραφίας, συγγράφει ή επιμελείται και τις ιστορικές σελίδες. Έχει συνεργαστεί με εκδοτικούς οίκους για την επιμέλεια βιβλίων με ιστορικοπολιτικό περιεχόμενο.
Παρά την εξαντλητική έρευνα που οι συγγραφείς έχουν κάνει, το βιβλίο έχει χαρακτήρα δημοσιογραφικό και όχι ιστοριογραφικό. Ως ολιγοσέλιδο άρθρο σε εφημερίδα (κάτι που άλλωστε αποτελεί τον πυρήνα δύο τουλάχιστον κεφαλαίων) θα λειτουργούσε καλύτερα. Πέρα από τα μεθοδολογικά και υφολογικά ατοπήματα, το τελικό αποτέλεσμα εντάσσει την έρευνα στην απέραντη βιβλιογραφία περί Άρη Βελουχιώτη. Κοινό γνώρισμα η παραφιλολογία και μια ακατάπαυστη ανακύκλωση "ιστορίων" που αναιρούν η μία την άλλη από βιβλίο σε βιβλίο. Η πλούσια ξενόγλωσση βιβλιογραφία σχετικά με την "κοινωνική ληστεία" ή την λαϊκή κουλτούρα θα είχαν αποδώσει πλούσιους καρπούς χωρίς σε τίποτα να μειώνουν την ηρωική ιδιαιτερότητα της εαμικής Αντίστασης. Μόνο μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο αυτού του απέραντου και πολύπλοκου φαινομένου θα είναι εφικτή κάποτε και μια ισορροπημένη εκτίμηση του ατομικού παράγοντα, ειδικά εάν πρόκειται για μια μορφή τόσο ηρωοποιημένη / δαιμονοποιημένη όσο αυτή του Βελουχιώτη: κινητήριος παράγοντας Ιστορίας αλλά ταυτόχρονα και αμετάκλητα δέσμιός της, τόσο ο ίδιος όσο και η εικόνα του μέσα στον χρόνο.
Αρκετά διαφωτιστικό για τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και για το πρόσωπο του Άρη Βελουχιώτη. Το βιβλίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη παρά τη μακρά παράθεση πηγών, επιστολών, αποφάσεων κτλ